Üniversite öğrencilerinin kampüs açık ve yeşil alanlarını kullanımları ve memnuniyetleri

Gülbin Çetinkale Demirkan

doi:10.20289/zfdergi.587277

Üniversite öğrencilerinin kampüs açık ve yeşil alanlarını kullanımları ve memnuniyetleri

Öz

Amaç:Çalışmada, her geçen yıl yapılaşan ve gelişen Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Merkez Kampüsündeki öğrencilerin kampüs içi açık-yeşil alan kullanımlarına yönelik memnuniyet durumunun belirlenmesi ve bu alanların daha aktif kullanılmasının sağlanması amaçlanmıştır.

Materyal ve Metot:Kampüs içerisinde farklı fakültelerden tesadüfi olarak seçilen, öğrenci olarak eğitim gören, 18-24 yaşları arasındaki 680 kişiye anket uygulaması yapılmıştır. Katılımcıların demografik durumu ve yeşil alan kullanım özelliklerinin belirlenmesinde yüzde değerler kullanılmıştır. Yeşil alanlara ait memnuniyet faktörleri ile demografik özellikler ve yeşil alan kullanım özelliklerinin belirlenmesinde frekans analizi ve farklılıkları ortaya koymak için Bağımsız Örneklem T Testi, Tek Yönlü Anova Analizi ve Post Hoc Testi uygulanmıştır.

Bulgular:Katılımcıların aylık gelirleri ve anne eğitim durumları ile memnuniyet düzeyleri arasında bağlantılı bir ilişki bulunmuştur. Çoğunluğu aylık geliri düşük olan katılımcıların doğada olmayı, boş vakitlerini doğada geçirmeyi ve bunu yaparken yalnız olmayı tercih ettikleri tespit edilmiştir. Benzer şekilde anne eğitim durumu da düşük olan katılımcıların bu alanlarda yalnız kalmayı tercih ettikleri belirlenmiştir. Ayrıca alan kullanım kriterlerinden yeşil alanlarda geçirilen süre sosyalleşme açısından oldukça etkili bulunmuştur. Yeşil alanlarda olmasını gerekli gördükleri fiziksel yapı ve aktiviteler ile memnuniyet düzeyi arasında da ilişki olduğu belirlenmiştir. Çoğunluğunun açık ve yeşil alanlarda sportif faaliyet istediği katılımcıların doğada düşünmek ve yalnız kalmak için bu alanlardan memnun oldukları tespit edilmiştir.

Sonuç:Katılımcılarınkampüs içerisindeki açık yeşil alanlardafazla vakit geçirmedikleriancak bu alanlarda arkadaşlarıyla eğlenmek için grup halinde bulundukları ve sportif faaliyetlerin olmasını istedikleri tespit edilmiştir. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Merkez Kampüsündeki öğrencilerin açık ve yeşil alanlarda daha fazla vakit geçirmesini sağlamak için talepleri de dikkate alınarak, bu alanların tasarımsal açıdan daha cezbedici hale dönüştürülmesi gerektiği, böylece hem kampüs çalışanları hem de öğrenciler için kampüste yaşama kalitesinin arttırılabileceği ve kullanıcıların akademik hayatlarına da katkı sağlanabileceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kampüs,açık ve yeşil alanlar,memnuniyet

Kaynakça

Akpınar A. 2016. How is quality of urban green spaces associated with physical activity and health? Urban Forestry&Urban Greening, 16:76-83.
Asamoah Y, Mensah I, Adams O, Baidoo P, Ameyaw-Akumfi AB. 2017. Usage of green spaces at the university of cape coast by non-african foreign students. Journal of Global Initiatives: Policy, Pedagogy, Perspective, 11(2): 49-67.
Bakhshi M, Wahab MH, Othman N. 2015. Green campus in promoting green open spaces in university technology Malaysia Kuala Lumpur Campus. International Joint-Congerences, Senver-Inta-Avan. https://www.researchgate.net/publication/291974303_Green_Campus_in_Promoting_Green_Open_Spaces_in_University_Technology_Malaysia_Kuala_Lumpur_Campus. (Accessed: 20 October 2018).
Bowler DE, Buyung-Ali LM, Knight TM, Pullin AS. 2010. A systematic review of evidence for the added benefits to health of exposure to natural environments. BMC Public Health., 10:456.
Broussard E. 2009. The power of place on campus. Chronicle of Higher Education 55 (34): 12-13
Cammack C, Waliczek TM, Zajicek JM. 2002. The green brigade: the effects of a community-based horticultural program on the self-development characteristics of juvenile offenders. HortTechnology 12, 82-86.
Çetinkale Demirkan G. 2018. Sustainable green campuses with green metric assessments. 4th International Multidisciplinary Studies Congress, 18th -19th October, Kyrenia-TRNC, Proceeding Book, 1: 118-118-129. http://multicongress.net/Multicongreess_Girne/CİLT_1.pdf (Accessed: 20 October 2018)
Çetinkaya G, Erman A, Uzun MS. 2015. Determination of the recreational park users satisfactions and dissatisfactions factors. International Journal of Human Sciences 12(1):851-869.
Cohen DA, McKenzie TL, Sehgal A, Williamson S, Golinelli D, Lurie N. 2007. Contribution of public parks to physical activity. American Journal of Public Health 97(3): 509-514.
Coombes E, Jones AP, Hillsdon M .2010. The relationship of physical activity and overweight to objectively measured green space accessibility and use. Social Science&Medicine 70:816-822.

Dawson CP, Newman P, Watson A. 1997. Cognitive dimensions of recreational user experiences in wilderness: an exploratory study in adirondack wilderness areas. Proceedings of The 1997 Northeastern Recreation Research Symposium. New York. GTR-NE-241. pp:257-259. https://www.nrs.fs.fed.us/pubs/gtr/gtr_ne241/gtr_ne241_257.pdf (Accessed: 20 October 2018)
Dawson CP. 2006. Wilderness as a place: human dimensions of the wilderness experience. Proceedings of the 2006 Northeastern Recreation Research Symposium. New York. GTR-NRS-14. pp:57-62. https://www.nrs.fs.fed.us/pubs/gtr/gtr_nrs-p-14/8-dawson-p-14.pdf (Accessed: 20 October 2018)
Dunnett N, Swanwick C, Wooley H. 2002. Improving urban parks, play areas and green spaces. Department for Transport, Local Government and the Regions: London, pp: 214. ISBN: 1851125760.
Erçevik B, Önal F. 2011. Üniversite kampüs sistemlerinde sosyal mekan kullanımları. Megaron 6(3): 151-161.
Erdoğan R, Oktay HE, Yıldırım C. 2011. Antalya-Konyaaltı parklarında kullanılan donatı elemanları tasarımlarının kullanıcı görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 12:1-8.
Felsten G. 2009. Where to take a study break on the college campus: an attention restoration theory perspective. Journal of Environmental Psychology 29 (1): 160-167.
Fratini R, Marone E. 2011. Green-space in urban area: evaluation of the efficiency of public spending for management of green urban areas. IJED 1(1):9-14.
Gül A, Küçük A. 2001. Kentsel açık - yesil alanlar ve Isparta kenti örneğinde irdelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi A (2): 27-48.
Heerwagen J. 1990. The psychological aspects of windows and window design. In:Paper Presented at the Proceedings of the 21st Annual Conference of the Environmental Design Research Association. Oklahoma City.
Hipp JA, Gulwadi GB, Alves S, Sequeira S. 2016. The relationship between perceived greenness and perceived restorativeness of university campuses and student-reported quality of life. Environment and Behavior 48 (10): 1292-1308.
Kabisch N, Qureshi S, Haase D. 2015. Human–environment interactions in urban green spaces — a systematic review of contemporary issues and prospects for future research. Environmental Impact Assessment Review 50: 25-34.
Kalaycı Önaç, A., Birişçi, T., Gündel, H., Işıkel, N., Çalışkan, E., 2018. Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyonel Eğilimleri Üzerine Bir Araştırma, Ege Üniv., Ziraat Fak. Derg. 55(1): 1-9.
Kondo MC, Fluehr JM, McKeon T, Branas CC. 2018. Urban green space and its impact on human health. International Journal of Environmental Research and Public Health 15(3):445. doi: 10.3390/ijerph15030445
Korpela KM, Ylen M, Tyrväinen L, Silvennoinen H. 2010. Favorite green, waterside and urban environments, restorative experiences and perceived health in Finland. Health Promotion International 25: 200-209.
Lau SSY, Gou Z, Liu Y. 2014. Healthy campus by open space design: approaches and guidelines. Frontiers of Architectural Research 3(4): 452-467.
Lau SSY, Yang F. 2009. Introducing healing gardens into a compact university campus: design natural space to create healthy and sustainable campuses. Landscape Research 34: 55-81.
Lauder A, Sari RF, Suwartha N, Tjahjono G. 2015. Critical review of a global campus sustainability ranking: green metric. Journal of Cleaner Production 108, 852-863.
Levent TB, Nijkamp P. 2005. ‘Evaluation of Urban Green Spaces’ in D. Miller and D. Patassini (eds), Beyond Benefit Cost Analysis: Accounting for Non-market Values in Planning Evaluation 63-87.
Maas J, Van Dillen SM, Verheij RA, Groenewegen PP. 2009. Social contacts as a possible mechanism behind the relation between green space and health. Health Place 15: 586-595.
McFarland AL, Waliczek T, Zajicek J. 2008. The relationship between student use of campus green spaces and perceptions of quality of life. HortTechnology 18:232–238.
McFarland AL, Waliczek TM, Zajicek JM. 2010. Graduate student use of campus green spaces and the impact on their perceptions of quality of life. HortTechnology 20(1): 186-192.
McFarland AL. 2007. The relationship between student use of campus green spaces and the arboretum and perceptions of quality of life. Texas State University-San Marcos, San Marcos, TX. https://greenplantsforgreenbuildings.org/wp-content/uploads/2014/01/CampusGreenSpaceQualityofLife.pdf (Accessed: 20 October 2018)
Mensah AC, Andres L, Perera U, Roji A. 2016. Enhancing quality of life through the lens of green spaces: a systematic review approach. International Journal of Wellbeing 6(1): 142-163.
Newman P, Dawson CP. 1998. The human dimensions of the wilderness experience in the high peaks wilderness area. Proceedings of the 1998 Northeastern Recreation Research Symposium. New York. GTR-NE-255 pp:122-128. https://www.esf.edu/nerr/documents/dawson.pdf
Olgun R, Erdoğan R. 2016. Urban furniture and user satisfaction: the example of Antalya- Gulluk avenue. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University 66: 674-682.
Önder S, Polat AT. 2012. Kentsel açık-yeşil alanların kent yaşamındaki yeri ve önemi. Kentsel Peyzaj Alanlarının Oluşumu ve Bakım Esasları Semineri, Konya, s:73-96. https://www.researchgate.net/publication/277310689_Kentsel_AcikYesil_Alanlarin_Kent_Yasamindaki_Yeri_ve_Onemi
Özdal Oktay S, Özyılmaz Küçükyağcı P. 2015. Üniversite kampüslerinde sürdürülebilir tasarım sürecinin irdelenmesi. II. Uluslararası Sürdürülebilir Yapılar Sempozyumu (ISBS 2015), 28-30 Mayıs 2015, Türkiye. http://www.isbs2015.gazi.edu.tr/belgeler/bildiriler/564-571.pdf
Schipperijn J, Bentsen P, Troelsen J, Toftager M, Stigsdotter UK. 2011. Associations between physical activity and characteristics of urban green space. Urban Forestry & Urban Greening 12:109-116.
Scholl KG, Gulwadi GB. 2015. Recognizing campus landscapes as learning spaces. Journal of Learning Space 4(1): 53-60.
Shahfahad Kumari B, Tayyab M, Hang HT, Khan FM, Rahman A. 2019. Assessment of public open spaces (POS) and landscape quality based on per capita POS index in Delhi, India. SN Applied Sciences 1(4): https://doi.org/10.1007/s42452-019-0372-0
Sherer PM. 2006. The benefits of parks:why america needs more city parks and open space. The Trust for Public Land, (White Paper).
Söğüt Z, Bozdoğan E, Şenol D. 2013. Kampüs bitkilendirmeleri. Peyzaj Mimarlığı V. Kongresi: Dönüşen Peyzaj. 14-17 Kasım, Adana, Bildiri Kitabı, 853-866.
Somerset S, Ball R, Flett M, Geissman R. 2005. School-based community gardens: re-establishing healthy relationships with food. Journal of the Home Economics Institute of Australia 12, 25-33.
Speake J, Edmondson S, Nawaz H. 2013. Everyday enounters with nature: students perceptions and use of university campus green spaces. J Stud Res Human Geogr. 7(1):21–31.
Stigsdotter UK, Grahn P. 2011. Stressed individuals' preferences for activities and environmental characteristics in green spaces. Urban Forestry & Urban Greening 10(4):295–304.
Tilt JH. 2010. Walking trips to parks: exploring demographic, environmental factors, and preferences for adults with children in the house hold. Preventive Medicine 50: 569-573.
Tuzcuoğlu F. 2013. Türkiye’de üniversite öğrencilerinin kentsel yeşil alanlarla ilgili algı ve farkındalıkları: sakarya üniversitesi örneği. Sakarya İktisat Dergisi 2(2): 43-68.
Uzun S, Müderrisoğlu H. 2010. Kırsal rekreasyon alanlarında kullanıcı memnuniyeti: Bolu Gölcük orman içi dinlenme yeri örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi A (1): 67-82.
Uzun S. 2005. Kırsal ve kentsel alanlardaki parklarda kullanıcı memnuniyeti; Gölcük orman içi dinlenme alanı ve İnönü parkı örneği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Bolu.
Van Den Berg AE, Maas J, Verheij RA, Groenewegen PP. 2010. Green space as a buffer between stressful life events and health. Social Science & Medicine 70: 1203-1210.
Virtanen K. 2017. Standard for green areas the green flag award, lepaa campus. Lahti University of Applied Science, Master Thesis, pp: 119.
Waliczek TM, Zajicek JM, Lineberger RD. 2005. The influence of gardening activities on consumer perceptions of life satisfaction. HortScience 40: 1360-1365.
Wentworth DK, Middleton JH. 2014. Technology use and academic performance. Computers & Education 78: 306-311.
White R, Heerwagen J. 1998. Nature and mental health: biophila and biophobia. In: A. Lundberg (ed.). Environment and mental health. Lawrence Erlbaum, London. p. 175–192.
Wolch J, Byrne J, Newell J. 2014. Urban green space, public health, and environmental justice: the challenge of making cities’ just green enough. Landscape and Urban Planning 125: 234-244.
Wong KK. 2009. Urban park visiting habits and leisure activities of residents in Hong Kong, China. Managing Leisure 14: 125–140.
Yalçın AE. 2012. Yer duygusu ve peyzaj değerleri arasındaki ilişkinin kampüsler üzerinde değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 139 s. Ankara.
Yazıcıoğlu Y, Erdoğan S. 2004. SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
Yıldız D, Şener H. 2006. Binalarla tanımlı dış mekanların kullanım değeri analiz modeli, İTÜ Dergisi/A Mimarlık, Planlama, Tasarım 5(1): 115-127.
Yılmaz S. 2015. Bir kampüs açık mekanının peyzaj tasarımı: Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Binası. Kastamonu Üni. Orman Fakültesi Dergisi 15(2): 297-307.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Gülbin Çetinkale Demirkan ^*
0000-0003-2283-3460
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Mart 2020

Gönderilme Tarihi

4 Temmuz 2019

Kabul Tarihi

10 Ekim 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 57 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.20289/zfdergi.587277

IZ

https://izlik.org/JA64JF38UZ

APA

Çetinkale Demirkan, G. (2020). Üniversite öğrencilerinin kampüs açık ve yeşil alanlarını kullanımları ve memnuniyetleri. Journal of Agriculture Faculty of Ege University, 57(1), 39-52. https://doi.org/10.20289/zfdergi.587277