ÖĞRETMENLERİN EĞİTİMSEL ÇEVRESEL VE SOSYAL SORUNLARI (ŞIRNAK İLİ ÖRNEĞİ)

Öz

Bu araştırmanın amacı; Şırnak ilinde görev yapan öğretmenlerin mesleklerini icra ederken karşılaştıkları eğitimsel ve çevresel sorunlara ilişkin görüşlerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, Şırnak ili İdil ilçesine bağlı köylerde benzer çalışma koşulları altında görev yapan 15 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırma, nitel araştırma desenlerinden “durum çalışmasıdır. Araştırma verilerinin toplanmasında yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmış ve elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu belirlemek için amaçlı örnekleme yöntemlerinden benzeşik örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; öğrenci ve velilerin Türkçe bilmemelerinden kaynaklanan iletişim problemi, ekonomik nedenlerle öğrencilerin devamsızlık yapması, çocuk sayısının fazla olması, öğretmenlerin sık değişmesi, fiziki alt yapı yetersizliği, materyal temini ve müfredatın bölgeye uygun olmamasının temel eğitimsel sorun alanları olduğu görülmüştür. Bunun yanında öğretmenlerin barınma, altyapı, ısınma, ulaşım ve sağlık hizmetleri ile sosyal ve kişisel gelişim faaliyetlerinin eksikliği gibi sosyal ve çevresel sorunlarının da bulunduğu tespit edilmiştir. Bu bulgulardan hareketle uygulayıcılara yönelik bazı önerilere yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmenler,eğitimsel ve çevresel sorunlar,Şırnak

Educational and Social Problems Encountered By Teachers (The Case of Şırnak)

Öz

The purpose of the present study is to determine the opinions of teachers working in Şırnak on educational and environmental problems they encounter. The working group of the research consists of 15 teachers working under similar working conditions in the villages of the İdil district of Şırnak in 2014-2015 academic year. It is a case study of qualitative research methods. Semi-structured interview technique is utilized in collecting research data and the obtained data are analyzed by the content analysis method. In order to determine the working group identical sampling method according to the purposive sampling approach is used. Research results indicate that communication problems arising from students and parents’ not knowing Turkish, student absenteeism for economic reasons, having more than average number of children, frequent change of teachers, deficiencies in physical infrastructure, the problem of material supply and curriculum's being inappropriate for the working area are fundamental educational problem areas. In addition, it is find out that the participants have some problems related to basic needs such as housing, infrastructure, heating, transportation, health service and social problems such as lack of social and personal development activities. Some suggestions are taken place in light with the findings.

Anahtar Kelimeler

• Teachers,educational and social ıssues,Şırnak

Kaynakça

1. Bakioğlu, A. (1998). Lider öğretmen. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, (10), 1119.
2. Bekman, S., Aksu-Koç, A. ve Erguvanlı-Taylan, E. (2004). Güneydoğu Anadolu Bölgesinde bir erken müdahale modeli: Yaz anaokulu pilot uygulaması. [http://www.acev.org/kaynaklarimiz/arastirmalarimiz-ve- yayinlarimiz]. Erişim tarihi: 12.02.2015.
3. Berberoğlu, G. ve Kalender, İ. (2005). Öğrenci başarısının yıllara, okul türlerine, bölgelere göre incelenmesi: ÖSS ve PISA analizi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 4(7), 21-35.
4. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
5. Cohen, L. ve Manion, L. (1994). Research Methods in Education, Londra: Routledge.
6. Çelikten, M., Şanal, M. ve Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 207-237.
7. Çobanoğlu, R. ve Kasapoğlu, K. (2010) PISA’da Fin başarısının nedenleri ve nasılları, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 121- 131.
8. Dağdeviren, İ. (2009). Köyde görev yapan sınıf öğretmenlerinin eğitim- öğretim sürecinde karşılaştıkları sorunlar (Sivas ili örneği). Cumhuriyet Üniversitesi Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

9. Demir, M. K. ve Arı, E. (2013). Öğretmen sorunları (Çanakkale ili örneği), Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(1), 107-126.
10. Demirtaş, A. (1988). Temel eğitimimizin temel soruları, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 51 – 63.
11. Demirtaş, B. (2008). Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde eğitim ve öğretim (1923-1938), Ankara Üniversitesi Türk inkılâp Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, 41, 63-87.
12. DPT. (2003). İllerin ve bölgelerin sosyo-ekonomik gelişmişlik sıralaması araştırması. Ankara: DPT Yayın No: 2671.
13. Ekiz, D. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri: Yaklaşım, yöntem ve teknikler. Ankara: Anı Yayıncılık.
14. Eraslan, A. (2009). Finlandiya'nın PISA'daki başarısının nedenleri: Türkiye için alınacak dersler. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 3(2), 238-248.
15. Erdem, M. Aydın, İ., Taşdan, T. ve Akın, U. (2011). Educational problems and solutions in Turkey: The views of district governors, Educational Management Administration & Leadership, 39(2), 242-256. ERG. Eğitim izleme raporu http://erg.sabanciuniv.edu/tr/node/1038]. Erişim tarihi: 12.02.2015. ERG. (2014). Eğitim izleme raporu 2013. [http://erg.sabanciuniv.edu/tr/node/1038]. Erişim tarihi: 12.02.2015.
16. Gedikoğlu, T. (2005). Avrupa birliği sürecinde Türk eğitim sistemi: Sorunlar ve çözüm önerileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 66-80.
17. Gür, B. S. ve Çelik, Z. (2009). Türkiye’de millî eğitim sistemi: Yapısal sorunlar ve öneriler. SETA Rapor.
18. Gürsakal, S. ve Öngen, K. B. (2008) Yaşam memnuniyeti anketinin istatistiksel yöntemler ile analizi, Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(1), 1-14.
19. Harris, A. (2000). What works in school improvement? Lessons from the field and future directions, Educational Research, 42(1), 1–11.
20. Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. New York: Routledge. Hürriyet. (2014). Öğretmenlerin tercihi Ankara. [http://www.hurriyet.com.tr/egitim/ 22766375.asp]. Erişim tarihi: 05.01.2015.
21. Keyder, Ç. ve Üstündağ, N. (2006). Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da sosyal ve ekonomik öncelikler, İstanbul: TESEV Yayınları.
22. Leithwood, K. (2006) The 2005 Willower Family lecture: Leadership according to the evidence, Leadership and Policy in Schools, 5(3), 177-202.
23. Leithwood, K., Seashore Louis, K. Anderson, S. ve Wahlstrom, K. (2004). How leadership influences student learning. New York: Wallace Foundation.
24. MEB. (2009). Milli Eğitim Bakanlığı 2010-2014 stratejik planı. Ankara: Strateji Başkanlığı. Geliştirme MEB. (2014). Sayısal veriler. [http://ikgm.meb.gov.tr/sayisal_veriler.asp?ID=207]. Erişim tarihi: 05.01.2015.
25. Mete, Y. A. (2013). Güney Kore, Japonya, Yeni Zelanda VE Finlandiya’da öğretmen yetiştirme ve atama politikaları, Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic 8(12), 859-878. OECD. (2013). Eğitim politikası genel görünümü: Türkiye. [http://abdigm.meb.gov.tr/www/ dokumanlar/icerik/26]. Erişim tarihi: 11.02.2015.
26. ÖBBS. (2002). ÖBBS 2002 İlköğretim Öğrencilerinin Başarılarının Belirlenmesi [http://yegitek.meb.gov.tr/earged/arasayfa.php?g=81]. Erişim tarihi: 05.01.2015. Durum Belirleme Raporu. ÖBBS. Ortaöğretim ÖBBS Raporu http://yegitek.meb.gov.tr/earged/ arasayfa.php?g=81]. Erişim tarihi: 14.01.2015.
27. ÖSYM. (2014). Geçmiş yıllara ait sayısal bilgiler. [http://osym.gov.tr/belge/1- 12668/gecmis-yillardaki-sinavlara-ait-sayisal-bilgiler.html]. tarihi: 14.01.2015. Erişim
28. Özpınar, M. ve Sarpkaya, R. (2010). Köyde görev yapan sınıf öğretmenlerinin sorunları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(2010), 17-29.
29. Öztürk, M. (2013). Öğretmenlerin eğitim sistemlerine sağladığı katma değer: Finlandiya örneği, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Özel Sayı (1), 298-310. PISA. (2006). PISA 2006 [http://pisa.meb.gov.tr/?page_id=22]. Erişim tarihi: 14.01.2015. Ulusal Nihai Rapor. PISA. (2012). PISA 2012 [http://pisa.meb.gov.tr/?page_id=22]. Erişim tarihi: 14.01.2015.
30. Sünbül, A. M. (1996). Öğretmen niteliği ve öğretimdeki rolleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 2(4), 597-608.
31. Telef, B. (2011) Öğretmenlerin Öz-yeterlikleri, İş Doyumları, Yaşam Doyumları ve Tükenmişliklerinin İncelenmesi, İlköğretim Online, 10(1), 91-108.
32. TED, (2007). Türkiye’de Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Sistemi Temel Sorunlar [http://www.ted.org.tr/TR/Genel/BelgeGoster. aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2E FA8692CA387284D2E]. Erişim tarihi: 14.01.2015.