ÖĞRENEN MERKEZLİ YENİ EĞİTİM YAKLAŞIMLARININ ÖĞRENME-ÖĞRETME SÜRECİNE YANSIMALARI

Öz

Bu araştırmanın amacı, öğrenen merkezli yeni eğitim yaklaşımlarının (paradigma), öğretmenler tarafından nasıl algılandığı ve bu değişimlerin öğrenme-öğretme sürecine ne derecede yansıdığını, belirlemektir. Araştırma, çeşitli yürütülmüştür. Veriler, likert tipi maddelerden oluşan anketle elde edilmiştir. Bulgular, öğretmenlerin öğrenen merkezli yeni eğitim yaklaşımlarını, fikir olarak benimsemekle birlikte, bunu öğrenme-öğretme sürecine tam olarak yansıtamadıklarını göstermiştir. Öğretmenler, ağırlıklı olarak geleneksel anlatım yoluyla ders işlemeye devam etmektedir. Ayrıca, akademik gelişme konusunda kendileri yeterli bulan öğretmenlerin, duyuşsal gelişim ve materyal sunma ile yeni eğitim yaklaşımlarına uygun öğretim yöntemleri ve ölçme-değerlendirme belirlenmiştir. Araştırma sonunda, özellikle son yıllarda sıklıkla dile getirilen değişim ve yenilik söylemlerine rağmen, ortaöğretim okullarımızda hala geleneksel eğitim anlayışının hakim olduğu ve öğretmenlerin yeni eğitim yaklaşımlarını tam olarak benimsemedikleri sonucuna ulaşılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Yeni eğitim yaklaşımları,Öğrenen merkezli öğretim,Öğretim programları

Learner-Centered New Educational Paradigms and Their Reflections on The Period of Learning and Teaching

Öz

The aim of this research is to determine how learner-centered new educational paradigms are perceived by Secondary School teachers and also in what level these changes are reflected in the period of learning and teaching based on the thoughts of teachers. This research was done with a number of 255 teachers from different kinds of fields and the data was obtained via surveys which were consisted of likert type close ended items. Findings showed that teachers have accepted the learner-centered new educational paradigms as an idea, but it is also obvious that they could not perform it completely on learning and teaching period. Teachers , especially continue on teaching with the method of expression. Besides, teachers say that they are sufficient in intellectual development, but also they say that they are insufficient in affective development and material display and finding suitable methods for the new paradigms and lastly for measurement and evaluation. At the end of the research, especially, during the recent years, it is seen that; traditional educational methods are still preferred by teachers and they have not adopted the new ones totally at our Secondary Schools

Anahtar Kelimeler

• New educational paradigms,learner centered teaching,curriculum and instruction

Kaynakça

1. Açıkgöz, Ü. K. (2003a). Aktif Öğrenme, İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
2. Açıkgöz, Ü. K. (2003b). Etkili Öğrenme ve Öğretme, İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
3. Akdağ, M. ve Güneş, H. (2003). Öğretmen Rolünün Yaratıcı Bir Sınıf Ortamı Oluşturmasındaki Önemi, Milli Eğitim Dergisi, Sayı :159.
4. Atay, D. Y. (2003). Öğretmen Eğitiminin Değişen Yüzü, Ankara: Nobel Yayınları.
5. Ayas, A. (2006). Eğitim Fakültelerinin Yapılandırılması Süreci: Hedeflerin Neresindeyiz?, Eğitime Bakış Dergisi, 5, 14-20.
6. Balcı, A. (1995). Sosyal Bilimlerde Araştırma. Yöntem, Teknik ve İlkeler, Ankara: Bilgisayar Yayıncılık.
7. Barr, B. R. and Tagg, J. (1995). From teaching to learning - A new paradigm for undergraduate education. Online: Retrieved on 08 August-2006, at URL: http://www.critical.tamucc.edu.
8. Boudourides, M. A. (1998). Constructivism and educatıon. Online: Retrieved on 28 July-2006, at URL: http://www.math.upatras.gr/~mboudour/articles/constr.html.

9. Bursky, D. (2002). Engineering education must teach a worldwide view. Electronic Design. 50,1-22.
10. Büyükkaragöz S. S. ve Kesici, Ş. (1998). Eğitimde Öğretmenin Rolü ve Öğretmen Tutumlarının Öğrenci Davranışları Üzerindeki Etkisi, Milli Eğitim Dergisi, 137, 68-73.
11. Celep, C. (1998). Eğitim Örgütlerinde Öğretmenlerin Örgütsel Adanmışlığı, Eğitim ve Bilim Dergisi, 22 (108), 56-62.
12. Covey, S. R. (2005). 8’inci Alışkanlık- Bütünlüğe Doğru, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
13. Crisp, G.T. (2006). Introductory chemistry for science majors. Can we match the syllabus and the students? Online: Retrieved on 07 August-2006, at URL: http://www.fyhe.qut.edu.au.
14. Çağlar, A. (2001). 21. Yüzyılda Okulun Değişen Rolü ve Yeni Eğilimlere İlişkin İyimser Bazı Öneriler, İstanbul: Sedar Yayıncılık.
15. Çakmak, M. (2001). Etkili Öğretimin Gerçekleştirilmesinde Öğretmenin Rolü. Çağdaş Eğitim Dergisi, 274, 22-26.
16. Çelik, V.(1996). Eğitimsel Reform İçin Yeni Bir Okul Kültürü. Eğitimimize Bakışlar, .İ. Fındıkçı (Ed).İstanbul : Kültür Koleji Eğitim Vakfı Yayınları.
17. Geyer, D. (1998). The coming revolution in higher education: lessons learned from retail banking. Online: Retrieved on 09 July-2006, at URL: http://www.geyermanagement.com/revolution.htm. Gömleksiz, N. (2005). Yeni İlköğretim
18. Programının Uygulamadaki Etkililiğinin Değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 5 (2), 339-384.
19. Gözütok, F. D., Akgün, Ö. E. ve Karacaoğlu, Ö. C. (14-16 Kasım 2005). İlköğretim Programlarının Öğretmen Yeterlikleri Açısından Değerlendirilmesi. Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumunda sunulmuş bildiri, Kayseri.
20. Hesapçıoğlu M. (2001). Postmodern/Küresel Toplumda Eğitim, Okul ve İnsan Hakları, Oğuz, O., Oktay, A. ve Ayhan, H.(Ed), 21. Yüzyılda Eğitim ve Türk Eğitim Sistemi. İstanbul: Sedar Yayıncılık.
21. Neo, M. and Neo, K. (2006). Multimedia learning : A new paradigm in education. Online: Retrieved on 09 August-2006, at URL: http://www.icte.org/T01_Library.
22. Oktay, A. (2005). 21. Yüzyıla Girerken Dünyada Yaşanan Değişimler ve Erken Çocukluk, Sevinç, M.(Ed). Erken Çocuklukta Gelişim ve Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
23. Özden, Y. (1999). Eğitimde Dönüşüm- Eğitimde Yeni Değerler, Ankara: Pegem A Yayıncılık, 2. Basım.
24. Öztürk, C. (2001). 21. Yüzyılın Eşiğinde Türkiye’de Öğretmen Yetiştirme, Oğuz, O., Oktay, A. ve Ayhan, H.(Ed). 21. Yüzyılda Eğitim ve Türk Eğitim Sistemi. İstanbul: Sedar Yayıncılık.
25. Özyurt, S. ve Girgin, N. (2000). Gelişim Süreçleri “İnsan Nasıl Öğrenir, Adapazarı: Değişim Yayınları.
26. Patrick, R. (2003). Where are beginning teachers’ stories about learning to teach in culturally and socially diverse secondary school classrooms? Online: Retrieved on 08 August- 2006, at URL: http://www.aare.edu.au.
27. Şahinel, M. (2003). Etkin Öğrenme, Ankara: Pegem A Yayıncılık.
28. Şenatalar, B. (2004). Öğretim Etiği, Araştırma Etiği ve Yönetim Etiği. Nasıl Bir Üniversite, Aktan, C.C.(Ed). İstanbul: Değişim Yayınları.
29. Taşpınar, M. (2004). Kuramdan Uygulamaya Öğretim Yöntemleri, Elazığ: Üniversite Kitabevi.
30. Turan, S. (2006). Eğitim ve Öğretmen Yetiştirmede Yeni Eğilimler, Eğitime Bakış, 5, 9-13.
31. Uysal, Ö. (20-21 Mayıs 2004). Çözüm Mühendisliği. I.Ulusal Mühendislik Kongresinde sunulmuş bildiri, İzmir.
32. Yurdakul, B. (2005). Yapılandırmacılık, Ö. Demirel (Ed). Eğitimde Yeni Yönelimler (ss. 39-65), Ankara: Pegem A Yayıncılık.