KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUK KAVRAMI ve ÇALIŞAN MEMNUNİYETİNE ETKİSİ

Öz

Kurumsal sosyal sorumluluk başlı başına kuruluşlar açısından doğru konumlandırılması gereken bir iletişim stratejisidir. Çünkü kurumsal sosyal sorumluluğa ilişkin uygulamaları aslında bir çeşit itibar yönetimi uygulaması olarak kabul etmek yanlış olmayacaktır. Aslında kurumsal itibarın yönetilmesine ilişkin uygulamada dikkate alınması gereken en önemli etkenler: çalışan, kurumsal kimlik, vizyon, etik değerler ve elbette kurumsal sosyal sorumluluk olarak ön plana çıkmaktadır. Kurumsal sosyal sorumluluk kavramından söz ederken kavramı bir çeşit kurumsal vatandaşlık olarak ifadelendirmek faaliyetin aslında kurumlar tarafından bir görev/zorunluluk halini aldığı gereğine dikkat çekmek anlamını taşıyacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Sorumluluk,Kurumsal Sosyal Sorumluluk,Çalışan Memnuniyeti,Kurumsal Vatandaşlık,Sorumlu Kurumsallık

The Notion Of Corporate Social Responsible and Effect On Employee Pleasure

Abstract

Corporate social responsibility (CSR) is a concept that suggests that commercial corporations have a duty of care to all of their stakeholders in all aspects of their business operations. Today’s heightened interest in the role of businesses in society has been promoted by increased sensitivity to, and awareness of environmental and ethical issues. CSR is concerned with treating the stakeholdersof the firm ethically or in a responsible manner. Ethically or responsible means treating stakeholders in a manner deemed acceptable by society.

Keywords

• Social Responsible,Corporate Social Responsible,Employee Pleasure,Corporate Citizenship.

Kaynakça

1. “Halkla İlişkiler Halen Gelişiyor”, MediaCat Yayınları, PRPlus, Ocak 2006
2. “Önce Sorumlu Vatandaşlık, Sonra Sorumlu Kurumsallık”, MediaCat Yayınları, PRPlus, Ocak 2006.
3. Duffy Neil, Joe Hooper (2005). Aşkla Yaratılan Markalar, İstanbul, MediaCat Yayıncılık.
4. Eren, Erol (2004). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, İstanbul, Beta Yayıncılık.
5. http://www.iso.org.tr/Calismalar_TGSD.asp 27/02/2006.
6. Kohl Franz, Tom Otker (1997). Sponsorship-Some practical Experiences in Philips Concumer Electronics, New Jersey: McGraw Hill.
7. Sabuncuoğlu, Zeyyat (1998). Personel Yönetimi: Politika ve Yönetsel Teknikler, İstanbul, Teknografik Matbaacılık.
8. Skinner Bruce e., Vladimir Rukavina (2002). Event Sponsorship, NewYork: Wiley.

9. Uğur Gürses: http://www.radikal.com.tr/haber.php:2/1/2006.
10. Ülkü Yüksel, Aslı Yüksel Mermod (2005). Marka Yönetimi ve Marka Değerinin Ölçülmesi, İstanbul. Beta Yayınları.
11. Varol, Muharrem (1993) Halkla İlişkiler Açısından Örgüt Sosyolojisine Giriş, Ankara: A.Ü.