Plasental Anjiogenezde Rol Alan Genlerin Gestasyonel Diyabeti Olan Gebelerde DNA Metilasyon Profilleri
Öz
AMAÇ: Gestasyonel diyabet için erken tanı ve tedavi modalitelerinin geliştirilememesinin nedeni etiyopatolojilerinin aydınlatılamamış olmasıdır. Bu patolojilerde plasentanın rolünü tanımlamak önemlidir. Plasenta genetik ve epigenetik faktörlerin etkisinde fetal gelişimi belirler.
DNA metilasyonu değiştirilebilir epigenetik mekanizmalardandır. Günümüzde tanı ve tedavi amaçlı kullanılmaktadır. Çalışmamızda GDM (Gestasyonel Diyabet) gebelerde, plasental anjiogenezde etkili genlerden VEGF(Vaskuler Endotelyal Büyüme Faktörü), PIGF(Plasental Büyüme Faktörü) ve sFLT-1(soluble fms like tirozinkinaz)’nin DNA metilasyon değişiklikleri değerlendirilecektir.
MATERYAL VE METOD: 2016-2017 tarihlerinde Süleyman Demirel Üniversitesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Bölümü’nden takipli; 15 GDM tanılı ve 17 sağlıklı gebeden plasental örnekler alınmıştır. DNA metilasyon düzeyleri ‘Yeni Nesil Sekanslama’ ile belirlenmiştir. Verilerin dağılımlarına göre Manny Whitney U analizi; veriler arasındaki ilişkiler için Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır.
BULGULAR: Genlerin metilasyon oranları ile yaş, gebelik haftası, bebeğin cinsiyet ve ağırlığı arasında ikililer arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır(p>0.05). Plasenta ağırlığı artarken sFLT-1 geninin P92186.Pozisyondaki promoter metilasyon düzeyinin azaldığı görülmüştür. PIGF geninin metilasyon değerlerinde gruplar arasında anlamlı fark bulunmamaktadır. sFLT 1 geninin bölgesel analizlerine göre P92186. , P92344. , P92456. pozisyonlarındaki primer noktalarının hipometile; VEGF geninin bölgesel analizlerine göre P92668. , P92710. , P92863. pozisyonlarındaki primer noktalarının hipermetile olduğu saptanmıştır.
SONUÇ: Bulgularımız literatürle uyumludur ve anjiogenezde etkili genlerin bazı lokuslarındaki DNA metilasyon değişimlerinin GDM patogenezindeki yerine katkı sağlamıştır. Ancak prediktif değere ulaşılabilmesi için, geniş hasta gruplarıyla yapılacak genom çalışmaları ile ilgili gen bölgeleri netleştirilmelidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Galjaard, S., Devlieger, R., & Van Assche, F. A. (2013). Fetal growth and developmental programming. Journal of perinatal medicine, 41(1), 101-105.
- 2. Drake, P. M., Red‐Horse, K., & Fisher, S. J. (2004). Reciprocal chemokine receptor and ligand expression in the human placenta: implications for cytotrophoblast differentiation. Developmental dynamics, 229(4), 877-885.
- 3. Claycombe, K. J., Zeng, H., & Combs Jr, G. F. (2014). 12 Dietary Effects on Adipocyte Metabolism and Epigenetics. Nutrition and Epigenetics, 323.
- 4. Jensen, D. M., Sørensen, B., Feilberg‐Jørgensen, N., Westergaard, J. G., & Beck‐Nielsen, H. (2000). Maternal and perinatal outcomes in 143 Danish women with gestational diabetes mellitus and 143 controls with a similar risk profile. Diabetic Medicine, 17(4), 281-286.
- 5. Franks PW, Looker HC, Kobes S, Touger L, Tataranni PA, Hanson RL, Knowler WC. Gestational glucose tolerance and risk of type 2 diabetes in young Pima Indian offspring. Diabetes. 2006;55:460–5.
- 6. Di Cianni G, Miccoli R, Volpe L, Lencioni C, Del Prato S. Intermediate metabolism in normal pregnancy and in gestational diabetes. Diabetes Metab Res Rev. 2003;19:259–70.
- 7. Dani, C., Bresci, C., Berti, E., Ottanelli, S., Mello, G., Mecacci, F., ... & Luchinat, C. (2014). Metabolomic profile of term infants of gestational diabetic mothers. The Journal of Maternal-Fetal & Neonatal Medicine, 27(6), 537-542.
- 8. Plagemann A. Maternal diabetes and perinatal programming. Early Hum Dev. 2011;87:743–7.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
14 Mart 2019
Gönderilme Tarihi
6 Mayıs 2018
Kabul Tarihi
8 Mayıs 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 50 Sayı: 1