Hışıltılı Çocukların Genel Özellikleri
Öz
Amaç: Tekrarlayan hışıltı okul öncesi çocuklarda önemli bir klinik sorundur. Çocukların yaklaşık üçte biri 3 yaşından önce en az bir hışıltı atağı geçirmektedir. Bu çalışmada departmanımızda tekrarlayan hışıltı nedeniyle izlenen hastaların genel özelliklerinin tanımlanması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntemler: Alerji polikliniğine yılda 3 veya daha fazla hışıltı yakınması ile başvuran 691 hasta retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Hastaların demografik, klinik ve laboratuvar özellikleri anket formları doldurularak tespit edilmiştir.
Bulgular: Tekrarlayan hışıltısı olan 215(%31) kız, 476(% 69) erkek, 691 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Semptomlar hastaların %52,5’unda 0-1 yaş, %76.4’ünde 0-3 yaşta, %9,9 hastada 6 yaşından sonra başlamıştı. Ataklar sıklıkla kış mevsiminde(%54,4) olup, %19 oranında ataklar arasında semptom mevcuttu. Hospitalizasyon oranı %49 (ort. 1.19±0.86) olup, <1 yaşta en sıktı(%71). Ailede akrabalık, atopi ve astım oranları sırasıyla % 11.2, %42,2 ve %22,4 olup hastaların %54,8’i ailenin ilk çocuğuydu.
Hastaların %3,9’unda atopik dermatit , %17,9’unda alerjik rinit öyküsü vardı. Eozinofili %32,4, IgE: 335±839 kU/L, spIgE ile %40,8 aeroalerjen ,%30,6 gıda alerjen duyarlılığı bulunmuştur. Hastaların %23,1’inde immun bozukluk saptanmıştır. Deri prick testi(DPT) %31 hastada pozitif olup, dermatofagoid(%46), ot polen(%51), zeytin(%24), kedi(%23,7), alternaria(%13,8) en sık duyarlı olunan alerjenlerdi.
Hastaların %34.9’unda hışıltı ataklarının 6 yaşından önce gerilediği, %11,1’inde 3 yaşından sonra başladığı, %11.7’sinde ise 6 yaşından sonra başladığı görüldü. Üç yaşından önce başlayan ve 6 yaşından sonra devam eden grubun ise bir kısmının atopik olduğu bir kısmının ise non-atopik olduğu görüldü.
Sonuç: Yineleyen hışıltı, çoğunlukla 0-3 yaşta başlayan, %34.9 geçici, atopinin en önemli risk faktörü olduğu bir klinik sorundur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Referans1. de Benedictis FM, Bush A. Infantile wheeze: rethinking dogma. Arch Dis Child. 2016 Oct 4. BMJ. 2014;348:g15.
- Referans2. Bush A, Grigg J, Saglani S. Managing wheeze in preschool children. BMJ. 2014;348:g15.
- Referans3. Ren CL, Esther CR Jr, Debley JS, Sockrider M, Yilmaz O, Amin N, et al. Official American Thoracic Society Clinical Practice Guidelines: Diagnostic Evaluation of Infants with Recurrent or Persistent Wheezing. Am J Respir Crit Care Med. 2016 ;194(3):356-73.
- Referans4. Boyer D, Barsky E, Papantonakis CM, Pittman J, Ren CL, Esther CR Jr, Wilson KC, Thomson CC. Diagnostic Evaluation of Infants with Recurrent or Persistent Wheezing. Ann Am Thorac Soc. 2016 ;13(11):2057-2059.
- Referans5. Martinez FD, Wright AL, Taussig LM, Holberg CJ, Halonen M, Morgan WJ; Group Health Medical Associates. Asthma and wheezing in the first six years of life. N Engl J Med 1995;332:133–138.
- Referans 6.Devulapalli CS, Carlsen KC, Haland G, Munthe-Kaas MC, Pettersen M, Mowinckel P, Carlsen KH. Severity of obstructive airways disease by age 2 years predicts asthma at 10 years of age. Thorax 2008;63: 8–13.
- Referans7. Bacharier LB, Phillips BR, Bloomberg GR, Zeiger RS, Paul IM, Krawiec M et al. Severe intermittent wheezing in preschool children: a distinct phenotype. J Allergy Clin Immunol. 2007 ;119(3):604-10.
- Referans8. Tenero L, Piazza M, Piacentini G. Recurrent wheezing in children. Transl Pediatr. 2016 ;5(1):31-6.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ezgi Ulusoy
*
Türkiye
Raziye Burcu Güven Bilgin
Bu kişi benim
Türkiye
Cem Murat Bal
Bu kişi benim
Türkiye
Remziye Tanaç
Türkiye
Figen Gulen
Türkiye
Esen Demir
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Haziran 2020
Gönderilme Tarihi
16 Şubat 2019
Kabul Tarihi
29 Ağustos 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 51 Sayı: 2