Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat

Sayı: 17 29 Ekim 2016
PDF İndir

Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat

Öz

Theodor Adorno, kültür endüstrisi düşüncesinde sanatı ‘sığınak’ olarak görmüş, sanatın kitle kültürünün etkilerini azaltma ve onun işleyişinin dışında kalması gerektiğini önermiştir. Guy Debord, “gösteri toplumu” düşüncesiyle her şeyin bir gösteriye dönüştüğünü ve sanatsal ifadenin kişisel bir deneyim olarak insanlara ‘durumlar’ yaşatacağını düşünmüştür. Debord’un önerdiği “durum estetiği”, neo-kapitalist toplumlarda gösteri haline gelen her şeyin içerisinde bir tazelenmenin bulunabileceğe karşılık gelmekteydi. Jean Baudrillard ise “simülasyon” düşüncesiyle gerçekliğin aradan çekildiği imgeler dünyasında yaşanıldığını söylemiş, göstergelere dönüşmüş olan yaşantı içinde sanatında uyumlaşmış olduğunu iddia etmiştir. Bu çalışmada üç düşünürün kilit kavramları ve önermeleri ile sanata getirdiği tanımlar ele alınacak ve bazı açılardan eleştirisi yapılacaktır. 

Anahtar Kelimeler

Kültür Endüstrisi, Gösteri Toplumu, Simülasyon, Sanat, Kültür

Kaynakça

  1. Adorno, T. (2009). Kültür Endüstrisi Kültür Yönetimi. (Çev. N. Ülner, M. Tüzel, E. Gen ). İstanbul: İletişim Yayınları.
  2. Adorno, T., Horkheimer, M. (2010). Aydınlanmanın Diyalektiği. (Çev. N. Ülner, E. Öztarhan). İstanbul: Kabalcı Yayınları.
  3. Altuğ, T. (2012). Son Bakışta Sanat. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  4. Baudrillard, J. (2002). Simgesel Değiş Tokuş ve Ölüm . (Çev. O. Adanır). İstanbul: Boğaziçi Yayınları.
  5. Baudrillard, J. (2004). Kötülüğün Şeffaflığı.(Çev. I. Ergüden). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  6. Baudrillard, J. (2010). Sanat Komplosu.(Çev. E. Gen). İstanbul: İletişim Yayınları
  7. Best, S. ve Kellner, D. (1999). Postmodern Teori.(Çev. M. Küçük). İstanbul: Ayrıntı Yayınları
  8. Bilgin, K. (2010). Baudrillard’ın Dili ya da Kuramın Krizi Üzerine Düşünceler. Armağan Öztürk (der.). Postyapısalcılık. Birinci Baskı. İstanbul: Phoenix Yayınları, s.279-323.
  9. Borriaud, N. (2004). Postprodüksiyon. (Çev. N. Saybaşılı). İstanbul: Bağlam Yayınları.
  10. Canjuers, P., Debord G. (2011). Devrimci Programın Birliğini Tanımlamaya Doğru. A. Artun (Editör).Sanat Manifestoları. İkinci Baskı. İstanbul. İletişim Yayınları, s.324-333.

Kaynak Göster

APA
Ümer, E. (2016). Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat. Sanat ve Tasarım Dergisi, 17, 171-187. https://doi.org/10.18603/std.95869
AMA
1.Ümer E. Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat. Sanat ve Tasarım Dergisi. 2016;(17):171-187. doi:10.18603/std.95869
Chicago
Ümer, Engin. 2016. “Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat”. Sanat ve Tasarım Dergisi, sy 17: 171-87. https://doi.org/10.18603/std.95869.
EndNote
Ümer E (18 Temmuz 2016) Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat. Sanat ve Tasarım Dergisi 17 171–187.
IEEE
[1]E. Ümer, “Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat”, Sanat ve Tasarım Dergisi, sy 17, ss. 171–187, Tem. 2016, doi: 10.18603/std.95869.
ISNAD
Ümer, Engin. “Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat”. Sanat ve Tasarım Dergisi. 17 (18 Temmuz 2016): 171-187. https://doi.org/10.18603/std.95869.
JAMA
1.Ümer E. Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat. Sanat ve Tasarım Dergisi. 2016;:171–187.
MLA
Ümer, Engin. “Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat”. Sanat ve Tasarım Dergisi, sy 17, Temmuz 2016, ss. 171-87, doi:10.18603/std.95869.
Vancouver
1.Engin Ümer. Adorno, Debord ve Baudrillard’da Kültür ve Sanat. Sanat ve Tasarım Dergisi. 18 Temmuz 2016;(17):171-87. doi:10.18603/std.95869