Diabetes Mellitus Hastalarının Diyet Alışkanlıklarının Değerlendirilmesi
Öz
Giriş: Diabetes Mellitus (DM); genetik, yaşam tarzı değişiklikleri ve çevresel faktörlerin etkileşimi nedeniyle insülin etkisi, insülin salınımı veya her ikisinin de birlikte olduğu defektlerden köken alan hiperglisemi ile karakterize bir metabolik hastalıktır. Diabetli hastalarda yaşam kalitesinin değerlendirilmesi tedavi etkinliğinin göstergesi olarak kabul edilir. Bu çalışmada amacımız; birinci ve üçüncü basamak sağlık sunucularına başvuran DM hastalarının yaşam tarzı değişikliklerini değerlendirmek ve DM tedavisinde, tedavi hedeflerine ulaşma oranlarını belirlemektir.
Materyal ve Metot: Çalışmamıza Üniversite Hastanesi İç Hastalıkları Poliklinikleri’ne ve Eskişehir Halk Sağlığı Müdürlüğü’ne bağlı Aile Sağlığı Merkezleri’ne 1 Haziran 2017 ile 15 Ocak 2018 tarihleri arasında başvuran 631 DM hastası dahil edildi. Araştırmacılar tarafından oluşturulan anket formu DM hastalarına yüz yüze görüşme yöntemi ile uygulanmıştır.
Bulgular: Olguların 337’si (% 53,40) Üniversite Hastanesi İç Hastalıkları polikliniklerinde (Üçüncü Basamak Sağlık Hizmetleri), 294’ü ( % 46,60) Eskişehir Halk Sağlığı Müdürlüğü’ne bağlı Aile Sağlığı Merkezleri’nde (Birinci Basamak Sağlık Hizmetleri) takipli olan hastalardır. Katılımcıların % 92,23’ü (n=582) takip edildikleri birimlerde diyetisyene yönlendirildiğini ve diyet önerileri aldıklarını belirtirken, diyetisyene yönlendirilenlerin % 49,31’i (n=287) diyet uyumlarının olduğunu belirtmiştir. Katılımcılara egzersiz bilgileri sorulduğunda ise % 18,85’i (n=119) daha önceden hekimleri tarafından egzersiz konusunda bilgi aldıklarını belirtirken, % 81,14’ü (n=512) egzersiz hakkında bilgilendirilmediklerini belirtmiştir.
Sonuç: DM hastalarının takibi sırasında hedeflere ulaşmak için, hastalar her kontrolde yaşam tarzı değişiklikleri için motive edilmeli ve hastaların bu değişiklikleri benimseyerek uygulamaları sağlanmalıdır.
Anahtar Kelimeler
References
- 1. Acemoğlu H, Ertem M, Bahçeci M, Tuzcu A. Levels of health care utilization in patients with type 2 diabetes mellitus. The Eurasian Journal of Medicine 2006;38:89-95.
- 2. Gücük S, Boztaş G. Aile hekimliği uygulamasının diyabetli hastaların takibine etkileri. Konuralp Tıp Dergisi 2013;5(2):12-6.
- 3. Atalay M, Laaksonen DE. Diabetes, oxidative stress and physical exercise. Journal of Sports Science and Medicine 2002;1,1-14.
- 4. Tümer G, Çolak R. Medical nutrition therapy in type 2 diabetes mellitus. Journal of Experimental and Clinical Medicine 2012;29:12-5.
- 5. Yılmaz, M. Obezite ve diabetes mellitus. 45. Ulusal Diabet Kongre Kitabı 2009.
- 6. Sönmez B, Aksoy H, Öztürk Ö, Öztürk Z, Kasım İ, Özkara A. Oral anti diyabetik ilaç kullanan tip 2 diyabetes mellitus hastalarında diyet ve egzersizin hemoglobin A1c düzeylerine etkisi. Konuralp Tıp Dergisi 2015;7(2):93-8.
- 7. Akturan S, Kaya AÇ, Ünalan CP, Akman M. The effect of the BATHE interview technique on the empowerment of diabetic patients in primary care: A cluster randomised controlled study. Primary Care Diabetes 2017;11:154–61.
- 8. Johnstone MT, Nesto R. Diabetes mellitus and heart disease. In: Pickup JC, Williams G, editors. Joslin's Diabetes Mellitus. 14th ed. Philadelphia: Lippincott Williams and Wilkins 2005:975-98.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Health Care Administration
Journal Section
Research Article
Publication Date
September 30, 2019
Submission Date
June 13, 2019
Acceptance Date
August 23, 2019
Published in Issue
Year 2019 Volume: 19 Number: 3