Biçimsel olmayan öğrenme kaynakları olarak kişisel medya ve kişisel eğlence ortamlarındaki deneyimlerin yönetimi
Öz
Yaşam boyu öğrenme sürecinde biçimsel olmayan öğrenmenin gerçekleştiği alanlardan biri de kişisel medya ve kişisel eğlence
ortamlarıdır. İnternet bağlantısına sahip masaüstü, dizüstü ve tablet bilgisayarlar ile akıllı telefonlar en yaygın kişisel medya ve
eğlence ortamını oluşturmaktadır. Diğer taraftan bireyler aynı zamanda televizyon, sinema, tiyatro, konser, söyleşi, sergi, basılı
gazete, dergi ve kitap gibi kaynaklardan da içerik temin edebilir ya da bu ortamlarda canlı deneyimler yaşayabilirler. Bu çalışmada
kişisel medya ve eğlence ortamlarının biçimsel olmayan öğrenme açısından rolü incelenmiş ve bu ortamlarda yaşanan öğrenme
deneyimlerinin yönetilebilirliği araştırılmıştır. Bu amaçla kişisel medya ve eğlence ortamlarındaki öğrenme deneyimlerinin bir
dijital yaşam günlüğü sistemiyle kaydedilmesi, yorumlanması, bağlam listelerinin elde edilmesi ve deneyimlerin planlanması-
denetlenmesi-değerlendirilmesi süreci eylem araştırması yaklaşımıyla kişisel olarak denenmiştir. Deneme sonucunda elde edilen
veriler çözümlenmiş ve değerlendirilmiştir. Uygulanan sürecin özellikle planlanmamış ya da bilincinde olmadan yaşanan biçimsel
olmayan öğrenme deneyimlerinin sonradan fark edilmesi, anlamlandırılması ve yönetilmesi açısından etkili olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Banks, J., Au, K., Ball, A., Bell, P., Gordon, E., Gutierrez, K., et al. (2007). Learning in and out of School in Diverse Environments: Life-Long, Life-Wide, Life-Deep. The LIFE Center. http://life-slc.org/docs/Banks_etal-LIFE-Diversity-Report.pdf, Erişim tarihi: 15.02.2018
- Bennett, E. (2012). A Four-Part Model of Informal Learning: Extending Schugurensky’s Conceptual Model. In the Proceedings of the Adult Education Research Conference. Saratoga Springs, NY: AERC.
- Clark, T. (2005). Lifelong, life-wide or life sentence?, Australian Journal of Adult Learning, 45(1), 47-62.
- Eraut, M. (2000). Non-formal learning and tacit knowledge in professional work. The British journal of educational psychology, 70 (Pt 1), 113–36.
- Eraut, M. (2004). Informal learning in the workplace. Studies in Continuing Education 26(2), 247-273.
- Karlsson, L. (2008). Turning the kaleidoscope – EFL research as auto/biography. In P. Kalaja, V. Menezes & A.M.F. Barcelos (Eds.), Narratives of learning and teaching EFL (pp. 83-97). Basingstoke: Palgrave Macmillan.
- Karlsson, L., & Kjisik, F. (2009). Whose story is it anyway? Auto/biography in language learning encounters. In F. Kjisik, P. Voller, N. Aoki & Y. Nakata (Eds.), Mapping the terrain of learner autonomy. Learning environments, learning communities and identities (pp. 168-189). Tampere: Tampere University Press.
- Kayabaş, İ. ve Mutlu, M.E. (2015). Obtainment and Management of Informal Learning Experiences Among Saved Life Experiences via a Life Logging System: An Observation of a Software Developer, Procedia – Social and Behavioral Sciences, Volume 174, 1111-1116, http://dx.doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.01.802.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Mehmet Emin Mutlu
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2018
Gönderilme Tarihi
3 Şubat 2018
Kabul Tarihi
2 Nisan 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 4 Sayı: 2