Teknoloji ile Zenginleştirilmiş Öğrenmeye Yönelik Öğretim Elemanı Geliştirme Altyapısı
Öz
Eğitimin ulusal sınırlardan küresel bir boyuta taşındığı ve bilgi toplumu olma yolunda politikaların ön plana çıktığı günümüzde, Türkiye’de yükseköğretim kurumları ve öğrenci sayısındaki büyümenin salt niceliksel değil niteliksel olarak da amaçlanması gerekmektedir. Bu nedenle bu kurumlarda çalışan öğretim elemanlarının mesleki gelişimi önem kazanmaktadır. Bu gelişimin temel hedeflerinden biri öğretim ve öğrenmeyi etkileyen faktörlerin önde geleni olan teknolojinin en etkin şekilde kullanılmasıdır. Bu çalışmada, yurtdışında teknoloji ile zenginleştirilmiş öğrenmeyi hedefleyen bir üniversitenin öğretim elemanı mesleki gelişim altyapısı gözlem ve görüşmelerle incelenmiştir. Nicel araştırma yaklaşımı ile öğretim elemanlarının kullandıkları teknolojik ortam, araç ve yöntemlere ilişkin veriler bir anketle toplanmıştır. Kurumda etkin temel girişimler, Öğretim Tasarımı Bölümü, Öğretim Elemanı Gelişim Komitesi ve Öğretim Elemanı Öğrenme Topluluklarıdır. Sonuçta öğretim üyelerinin, en çok çevrimiçi Öğrenme Yönetim Sisteminin kullandığı; materyallere erişim, ders etkinliklerini yönetmek ve öğrencilerle iletişimde yarar sağladıkları belirlenmiştir. Kendilerini geliştirmek için bir uzmana danışmayı daha çok tercih etmektedirler. Türkiye için önerilen, çevrimiçi eğitim ile öğretim elemanı geliştirme çalışmalarının ülkemizin kurumsal ve akademik yapısına uygun olarak ele alınmasıdır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bilgiç, H. G., Doğan, D. & Seferoğlu, S. S. (2011). Türkiye’de yükseköğretimde çevrimiçi öğretimin durumu: İhtiyaçlar, sorunlar ve çözüm önerileri. Yükseköğretim Dergisi, 1(2), 80-87. doi:10.2399/yod.11.080
- Blyth, R. D., May, M. K. & Rainbolt, J. G. (2006). Effective live online faculty development workshops: One Model. Educause Quarterly (4).
- Brew, A., Boud, D. (1996). Preparing for new academic roles: A holistic approach to development. The International Journal for Academic Development, 1(2), 17-25. doi:10.1080/1360/44960010203
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem. ISBN: 9789944919289
- Centra, J. A. (1976). Faculty development practices in U.S. colleges and universities. New Jersey: Educational Testing Service.
- Chism, N., Gosling, D. & Sorcinelli, M.D. (2010). International faculty development. K. Herr ve D. Robertson (Ed.), A Guide to faculty development, 243-258. San Francisco: Jossey-Bass. ISBN:978-0-470-40557-4
- Cox, M. D. (2004). Introduction to faculty learning communities. New Directions for Teaching and Learning, 97, 5-23. doi: 10.1002/tl.129
- Çağıltay, K. (2010). Eğitim ve teknoloji: Bardak dolu mu boş mu ya da nasıl doldururuz? ÖDTÜ’lüler Bülteni, Mart 2010.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yrd. Doç. Dr. Alev Elçi
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Aralık 2016
Gönderilme Tarihi
1 Temmuz 2016
Kabul Tarihi
1 Aralık 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 16 Sayı: 4
Cited By
The configurational effects of task-technology fit, technology-induced engagement and motivation on learning performance during Covid-19 pandemic: An fsQCA approach
Education and Information Technologies
https://doi.org/10.1007/s10639-021-10580-6Öğretim Üyelerinin Öğrenme Ortamlarında Yeni Teknolojileri Kullanma Düzeyinin Belirlenmesi
Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.17556/erziefd.484928ÜNİVERSİTEDEKİ ÖĞRENME ORTAMINA İLİŞKİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ
Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama
https://doi.org/10.17943/etku.741770Eğitimcilerin mesleki gelişimine yönelik çevrimiçi öğrenme araştırmalarının sistematik analizi
Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi
https://doi.org/10.33400/kuje.1317538