Objective Knowledge or Socially Constructed Knowledge: A Debate on the Relationship Between Global Ageing and Training-Development Area

Öz

This paper argues that some areas or these areas’ discourses are emerging or have been invented from the current needs, based not on the classical modernitiy’s ‘objective knowledge’ claims but on postmodernity’s ‘knowledge as a construction’ approach. The paper grounds its argument on the evolution of training and development area. The paper justifies its argument by focusing on a role of training and development area as a solution for the problems arising from global ageing in a liquid world. With that connection, the paper begins with a section on postmodernity-knowledge relationship and then presents the global ageing issue with some general figures. And the last section tries to demonstrate what all these issues mean for training Postmodernity-Knowledge Relationshipand development field. 

Anahtar Kelimeler

• Postmodernity-Knowledge Relationship
• Global Ageing
• Training and Development

Nesnel Bilgi Mi, İnşa Olarak Bilgi Mi?: Küresel Yaşlanma, Eğitim-Geliştirme İlişkisi Üzerine Bir Tartışma

Öz

Bu çalışma, klasik modernitenin ‘nesnel bilgi’ iddialarının karşısında postmodernitenin ‘bir inşa olarak bilgi’ yaklaşımına dayanarak belirli alanların, cari ihtiyaçlara bir cevap olarak doğduğunu ya

da bu alanlardaki söylemlerin cari ihtiyaçlara göre icat edildiğini, evirildiğini ya da değiştiğini öne sürmektedir. Çalışma, bu iddiasını eğitim ve geliştirme alanının gelişimi üzerinde temellendirmektedir. Bu temellendirmeyi, akışkan bir dünyada küresel yaşlanmanın beraberinde getirmiş olduğu sorunların bir ..zümü olarak eğitim ve geliştirme alanının rolüne odaklanarak yapmaktadır. Çalışma öncelikle postmodernitenin bilgi ile olan ilişkisini ortaya koymaktadır. Burada postmodernitenin mutlak bilgiye karşı mesafeli duruşu ve bilgiyi sosyal bir inşa olarak ele alan yaklaşım gösterilmektedir. Çalışma daha sonra küresel yaşlanma meselesini verilerle ele alıp son kısımda ise bu hususların eğitim ve geliştirme alanı için ne anlama geldiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Postmodernite-Bilgi İlişkisi
• Küresel Yaşlanma
• Eğitim ve Geliştirme

Kaynakça

1. Armstrong-Strassen, M. and Ursel N. D. (2009). Perceived Organizational Support, Career Satisfaction and the Retention of Older Workers. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 82, 201–220.
2. Atd (2013). ASTD Releases 2013 State of the Industry Report. https://www.td.org/insights/1642-billion-spent-on-training-and-development-by-us-companies (Erişim: 05.02.2018).
3. Bauman, Z. (2010). Etiğin Tüketiciler Dünyasında Bir Şansı Var mı?. Funda Çoban ve İnci Kantarcı (Çev.). Ankara: DeKi Yayınları.
4. Bloland, H.G. (1995). Postmodernism and Higher Education. Journal of Higher Education, 66, pp.521-559.
5. Bruyere, S.M. and Young J. and M. Maybaum (2012). The Aging Workforce: Challenges and Opportunities for Providers and Employers. http://www.edi.cornell.edu/download/NCRE_2012_Aging_workforce_presentation.pdf (Erişim: 06.02.2018).
6. Callinicos, A. (2001). Postmodernizme Hayır Marksist Bir Eleştiri. Şebnem Pala (Çev). Ankara: Ayraç Yayınevi.
7. Christie, S. (2017). Mapped: Retirement Ages Around the World, the Telegraph, http://www.telegraph.co.uk/pensions-retirement/financial-planning/mapped-retirement-ages-around-world/ (Erişim: 05.02.2018).
8. Clarke, A.E. (2005). Sitiuational Analysis: Grounded Theory After the Postmodern Turn. Thousand Oaks, C.A: Sage.

9. Dpt (2007). Türkiye’de Yaşlıların Durumu ve Yaşlanma Ulusal Eylem Planı (2007). Yayın No: 2741.
10. Elliot, A. (2017). Çağdaş Sosyal Teoriye Giriş. İbrahim Yıldız ve Aylin Görgün Baran (Çev.). Ankara: Dipnot Yayınları.
11. Eurofound. (2017). European Working Condition Survey 2015: Working Conditions of Workers Of Different Ages. Luxembourg: Publications Office Of European Union.
12. Farrell, C. (2016). Disproving Beliefs About the Economy and Ageing. The New York Times. https://www.nytimes.com/2016/05/14/your-money/disproving-beliefs-about-the-economy-and-aging.html (Erişim: 05.02.2018).
13. Fcp. (2018). Retirement Ages in Member States. https://www.etk.fi/en/the-pension-system-2/the-pension-system/international-comparison/retirement-ages/ (Erişim: 05.02.2018).
14. Febvre, L. (1995). Uygarlık, Kapitalizm ve Kapitalistler. Mehmet Ali Kılıçbay (Çev.). Ankara: İmge Kitabevi.
15. Foucault, M. (2017). Hapishanenin Doğuşu. Mehmet Ali Kılıçbay (Çev.). Ankara: İmge Kitabevi.
16. Giddens, A. (2016). Modernliğin Sonuçları. Ersin Kuşdi (Çev.). İstanbul: Ayrıntı.
17. Green, A. (1994). Postmodernism and State Education. Journal of Education Policy, 9(1), 67-83.
18. Haber Türk (2017). Türkiye’de Ortalama Emeklilik Yaşı 51-52. http://www.haberturk.com/ekonomi/is-yasam/haber/1459482-turkiyenin-ortalama-emeklilik-yasi-51-52 (Erişim: 05.02.2018).
19. Harari, Y. N. (2017). Hayvanlardan Tanrılara Sapiens. Ertuğrul Genç (Çev.). İstanbul: Kolektif Kitap.
20. Lytord, J. F. (2013). Postmodern Durum. İsmet Birkan (Çev.). Ankara: BilgeSu.
21. Mattelart, A. (2012). Bilgi Toplumunun Tarihi. Halime Yücel (Çev.). İstanbul: İletişim.
22. Merriam, B. S. (2015). Nitel Araştırma: Desen ve Uygulama İçin Bir Rehber. Selahattin Turan (Çev.). İstanbul: Nobel.
23. Patton, M. Q. (2002). Çhıaliative Research and Evaluation Methods. Thousand Oaks, CA: Sage.
24. Qg (2012). Ageing: Myth and Reality. https://www.qld.gov.au/seniors/documents/retirement/ageing-myth-reality.pdf (Erişim: 05.02.2018).
25. Samaradov, A. (1999). Aging and Labour Markets for Older Workers. ILO Employment and Training Papers, 33.
26. Sardon, J.P. (2006). Population. Recent Demographic Trends in the Developed Countries Population, 61, 197-266.
27. Sarıbay, A.Y. (2001). Postmodernite, Sivil Toplum ve İslam. İstanbul: Alfa.
28. Slife, B.D.(1993). What’s Behind the Research? Discovering Hidden Assumptions in the Behavioral Sciences. Thousand Oaks, C.A: Sage.
29. Sombart, W. (2016). Yahudiler ve Modern Kapitalizm. Sabri Gürses (Çev.). İstanbul: Küre.
30. Spicer, M.W. (2005). Public Administration Enquiry and Social Science in the Postmodern Condition: Some İmplications of Value Pluralism, Administrative. Theory & Praxis, 27(December), 669-688.
31. Stringer, E.T. (1993). Socially Responsive Educational Research: Linking Theory and Practice. in D.J. Flinders & G. E. Mills (Eds.). Theory and Concept in Qualitative Research: Perspectives From the Field, 141-162, New York: Teachers College Press.
32. Şaylan, G. (2006). Postmodernizm. Ankara: İmge Kitabevi.
33. Tekfidan-Gümüş, N. (2017). Suudilerin ‘Ilımlı İslam’ Açılımı. Hürriyet Gazetesi. 27 Ekim 2017. http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/nilgun-tekfidan-gumus/suudilerin-ilimli-islam-acilimi-40624027 (Erişim: 05.02.2018).
34. The Guardian (2013). Ageing Population Will Have Huge İmpact on Social Services, Lords Told. https://www.theguardian.com/society/2013/feb/24/britain-ageing-population-lords-inquiry(Erişim: 05.02.2018).
35. The Irısh Tımes (2017). Ageing Ireland: Living Longer and Cleaner Brings İts Own Problems. https://www.irishtimes.com/news/health/ageing-ireland-living-longer-and-cleaner-brings-its-own-problems-1.2928267 (Erişim: 05.02.2018).
36. Tüik, (2017). İstatistiklerle Yaşlılar. Yayın No: 24644.
37. Unıted Natıons (2015). Department of Economic and Social Affairs Population Division: World Population Ageing 1950-2050.
38. Wallace, R. & Wolf, A. (2012). Çağdaş Sosyoloji Kuramları Klasik Geleneğin İyileştirilmesi. Mehmet Rami Ayas ve Leyla Elburuz (Çev.). Ankara: DoğuBatı Yayınları.
39. Weber, M. (2011). Protestan Ahlakı ve Kapitalizmin Ruhu. Mehmet Köktürk (Çev.). Ankara: Bilgesu.
40. Withnall, A. (2004). Older Learners: Challenging the Myths, in Withnal. A., McGivney, V. and Soulsby, J. (eds.). Older people learning – myths and realities, içinde sf. 85-100, Leicester: NIACE.
41. Withnall, A. (2010). Improving Learning in Later Life. London: Routladge.
42. Yıldırım, C. (2016). Bilim Felsefesi. İstanbul: Remzi Kitabevi.