Toplumun Bağımlılık Yapıcı Madde Kullanan Bireylere Yönelik Tutum ve Davranışları: Manisa İli Örneği
Öz
Bu araştırma, toplumun bağımlılık yapıcı madde kullanan bireylere yönelik davranışlarını ve bu davranışları etkileyen faktörlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, Manisa merkezde çalışmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden 396 kişi yer almış, veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen anket formu kullanılmış ve veriler SPSS 25 programıyla analiz edilmiştir. Katılımcıların bağımlılık yapıcı madde kullanan bireylere yönelik olumsuz düşünce davranışları üzerinde, ailesinde ve yakın çevresinde alkol, uyuşturucu madde kullanan ve bağımlılık tedavisi görmüş birinin bulunmasının etkili olduğu tespit edilmiştir. Genel anlamda bakıldığında yakın çevresinde alkol ve uyuşturucu madde kullanan, bağımlılık tedavisi görmüş yakını bulunmayan katılımcıların bu bireylere yönelik olumsuz tutumları daha fazladır. Katılımcıların sigara, alkol ve uyuşturucu madde kullanma durumu ile çocuk sahibi olmama durumunun da, bağımlılık yapıcı madde kullanan bireylere yönelik birçok olumsuz tutum ve düşünceyi azalttığı tespit edilmiştir. Bu çerçevede; bağımlılık yapıcı madde kullanan bireylere yönelik toplumdaki ayrımcı tutumların önlenmesi, konuyla ilgili mücadelenin etkin bir şekilde sürdürülmesinde ve bu bireylerin temel hak ve hizmetlerden faydalanabilmesinde oldukça önemli görülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ahern J, Stuber J., Galea S. (2007). Stigma, discrimination and the health of illicit drug users. Drug Alcohol Depend, 88, 188–96.
- Akgül A, Kaptı A. (2010). Türkiye'nin Uyuşturucu ile Mücadele Politikası: Politika Süreç Analizi. İçinde: Özeren S, Sözer MA, Demir OÖ, (eds.). Yerelden Küresele Sınıraşan Suçlar. Polis Akademisi Yayınları: Ankara, 75-99.
- Arıkan Z, Genç Y, Etik Ç, Aslan S, Parlak İ. (2004). Alkol ve Diğer Madde Bağımlılıklarında Hastalar ve Yakınlarında Etiketleme. Bağımlılık Dergisi, 5, 52-56. Blendon, RJ. Young, JT. (1998). The Public and the war on illicit drugs. Jama, 279(11), 827-832.
- Bookel L, Brouwers E, Weeghel J, Garretsen H. (2015). Comparing stigmatising attitudes towads people with substance use disorders between the general public, GPs, mental health and addiction specialists and clients. International Journal of Social Psychiatry, 61(6), 539-549.
- Corrigan PW, Kuwabara SA, O'Shaughnessy J. (2009). The public stigma of mental illness and drug addiction: Findings from a stratified random sample. Journal of Social Work, 9, 139-147.
- Cunningham JA,Sobel LC, Chow VMC. (1993). What’s in a label? The effect of substance types and labels on treatment considerations and stigma. Journal of Studies on Alcohol, 54(6), 693-699.
- Çam O, Ayakdaş Dağlı D. (2017). Alkol Bağımlılarında İçselleştirilmiş Damgalama, Suçluluk ve Utanç Duyguları. Bağımlılık Dergisi, 18(4), 145-151.
- Ganji Gargari S. (2015). Dokuz Eylül Üniversitesi’nde Öğrenim Gören Üç Farklı Fakülte Öğrencilerinin Alkol ve Madde Bağımlılığına Yönelik Damgalamaları. Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi (Danışman: Prof. Dr. Yusuf Alper), İzmir.
- Husak DN. (2004). The moral relevance of addiction. Substance use and misuse, 39(3), 399-436.
- Karataşoğlu S. (2013). Sosyal Politika Boyutuyla Madde Bağımlılığı. Türk İdare Dergisi, 476: 321- 352.