Atitudes And Behaviors of the Society Towards İndividuals Using Addictive Substance: Case of Manisa

Öz

In this study, attitudes towards individuals who use addictive substances and factors affecting attitudes was aim to examined. The study was conducted in Manisa city center on a sample of 396 and a questionnaire developed by the researcher was used as data collection tool, and the collected data was analyzed in IBM SPSS 25.0 software program. It was found that the presence of a person who used alcohol, drugs and addiction treatment in his family and his immediate environment affected the participants' negative attitudes and behaviors towards individuals using addictive substances. Generally speaking, the participants who do not use alcohol or drugs or who have not been treated for addiction are more likely to have negative attitudes towards these individuals. It was found that the participants' smoking, alcohol and drug use status and non-having children status also reduces many negative attitudes and thoughts towards individuals using addictive substances.

Anahtar Kelimeler

• Addiction,Attitude

Toplumun Bağımlılık Yapıcı Madde Kullanan Bireylere Yönelik Tutum ve Davranışları: Manisa İli Örneği

Öz

Bu araştırma, toplumun bağımlılık yapıcı madde kullanan bireylere yönelik davranışlarını ve bu davranışları etkileyen faktörlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, Manisa merkezde çalışmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden 396 kişi yer almış, veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen anket formu kullanılmış ve veriler SPSS 25 programıyla analiz edilmiştir. Katılımcıların bağımlılık yapıcı madde kullanan bireylere yönelik olumsuz düşünce davranışları üzerinde, ailesinde ve yakın çevresinde alkol, uyuşturucu madde kullanan ve bağımlılık tedavisi görmüş birinin bulunmasının etkili olduğu tespit edilmiştir. Genel anlamda bakıldığında yakın çevresinde alkol ve uyuşturucu madde kullanan, bağımlılık tedavisi görmüş yakını bulunmayan katılımcıların bu bireylere yönelik olumsuz tutumları daha fazladır. Katılımcıların sigara, alkol ve uyuşturucu madde kullanma durumu ile çocuk sahibi olmama durumunun da, bağımlılık yapıcı madde kullanan bireylere yönelik birçok olumsuz tutum ve düşünceyi azalttığı tespit edilmiştir. Bu çerçevede; bağımlılık yapıcı madde kullanan bireylere yönelik toplumdaki ayrımcı tutumların önlenmesi, konuyla ilgili mücadelenin etkin bir şekilde sürdürülmesinde ve bu bireylerin temel hak ve hizmetlerden faydalanabilmesinde oldukça önemli görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Bağımlılık,Tutum,Davranış

Kaynakça

1. Ahern J, Stuber J., Galea S. (2007). Stigma, discrimination and the health of illicit drug users. Drug Alcohol Depend, 88, 188–96.
2. Akgül A, Kaptı A. (2010). Türkiye'nin Uyuşturucu ile Mücadele Politikası: Politika Süreç Analizi. İçinde: Özeren S, Sözer MA, Demir OÖ, (eds.). Yerelden Küresele Sınıraşan Suçlar. Polis Akademisi Yayınları: Ankara, 75-99.
3. Arıkan Z, Genç Y, Etik Ç, Aslan S, Parlak İ. (2004). Alkol ve Diğer Madde Bağımlılıklarında Hastalar ve Yakınlarında Etiketleme. Bağımlılık Dergisi, 5, 52-56. Blendon, RJ. Young, JT. (1998). The Public and the war on illicit drugs. Jama, 279(11), 827-832.
4. Bookel L, Brouwers E, Weeghel J, Garretsen H. (2015). Comparing stigmatising attitudes towads people with substance use disorders between the general public, GPs, mental health and addiction specialists and clients. International Journal of Social Psychiatry, 61(6), 539-549.
5. Corrigan PW, Kuwabara SA, O'Shaughnessy J. (2009). The public stigma of mental illness and drug addiction: Findings from a stratified random sample. Journal of Social Work, 9, 139-147.
6. Cunningham JA,Sobel LC, Chow VMC. (1993). What’s in a label? The effect of substance types and labels on treatment considerations and stigma. Journal of Studies on Alcohol, 54(6), 693-699.
7. Çam O, Ayakdaş Dağlı D. (2017). Alkol Bağımlılarında İçselleştirilmiş Damgalama, Suçluluk ve Utanç Duyguları. Bağımlılık Dergisi, 18(4), 145-151.
8. Ganji Gargari S. (2015). Dokuz Eylül Üniversitesi’nde Öğrenim Gören Üç Farklı Fakülte Öğrencilerinin Alkol ve Madde Bağımlılığına Yönelik Damgalamaları. Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi (Danışman: Prof. Dr. Yusuf Alper), İzmir.

9. Husak DN. (2004). The moral relevance of addiction. Substance use and misuse, 39(3), 399-436.
10. Karataşoğlu S. (2013). Sosyal Politika Boyutuyla Madde Bağımlılığı. Türk İdare Dergisi, 476: 321- 352.
11. Köknel Ö. (1988). Bağımlılık: Alkol ve Madde Bağımlılığı. 1. basım. Altın Kitaplar Yayınevi: İstanbul.
12. Lind DA, Marchal WG, Wathen SA. (2006). Basic statistics for business and economics (Fifth edition). McGraw-Hill Companies: United States.
13. Link BG, Phelan JC, Bresnahan M, Stueve A, Pescosolido BA. (1999). Public conceptions of mental illness: labels, causes, dangerousness, and social distance. American Journal of Public Health, 89, 1328-1333.
14. Meltzer EC, Suppes A, Burns S, Shuman A, Orfanos A, Sturiano CV, Fins JJ. (2013). Stigmatization of substance use disorders among internal medicine residents. Substance Abuse, 34(4), 356–362.
15. Ögel K. (2002). Türkiye’de Madde Bağımlılığı. 2. Basım. IQ Kültür Sanat Yayıncılık: İstanbul.
16. Ritson EB. (1999). Alcohol,drugs and stigma. International Journal of Clinical Practice, 53(7), 549-551.
17. Ronzani T, Higgins Biddle J, Furtado E. (2009). Stigmatization of alcohol and other drug users by primary care providers in Southeast Brazil. Social Science & Medicine, 69, 1080-1084.
18. Room R, Rehm J, Trotter II RT, Paglia AU, Üstün TB. (2001). Cross-Cultural Views on Stigma, Valuation, Parity, and Societal Values Towards Disability. In: Üstün TB, Chatterji S, Bickenbach JE, Trotter II RT, Room R, Rehm J, Saxena S, (ed.). Disability and culture: universalism and diversity. Hogrefe & Huber Publishers: Seattle, 247-291.
19. Tansel B. (2006). Üniversite Öğrencilerinin Bağımlılık Yapıcı Madde Kullanan Bireylere Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi (Danışman: Prof. Dr. Emel ÜLTANIR). Mersin.
20. Tamer M, Aydın C. (1998). Ergenlikte Madde Kullanımı. Ege Psikiyatri Sürekli Yayınları, 1 (2), 305-321.
21. Toronto Drug Strategy Implementation Panel. Stigma, Discrimination and Substance Use: Experiences of people who use alcohol and other drug in Toronto. September 2010. https://www.toronto.ca/wpcontent/uploads/2018/01/93e2stigmadiscrim_rep_2010_aoda.pdf Erişim Tarihi: 08.04.2019
22. TUBİM (Türkiye Uyuşturucu ve Uyuşturucu Bağımlılığı İzleme Merkezi). Bağımlılık Yapıcı Maddeler ve Bağımlılık İle Mücadele. 2018 Türkiye Raporu. Ankara: TUBİM
23. Türkmen SN, Kumaşoğlu Ç, Akyol T. (2015). Alkol ve Madde Bağımlılığı Tedavi ve Eğitim Merkezi (AMATEM) Biriminde Yatan Bireylerde İçselleştirilmiş Damgalama ve Yaşam Kalitesi. Bağımlılık Dergisi, 16(4), 182-191.
24. United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC). World Drug Report. New York; 2016.
25. United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC). World Drug Report. Vienna; 2018.
26. Weiss MG, Ramakrishna J, Somma D. (2006). Health-related stigma: rethinking concepts and interventions. Psychology Health Medicine, 11, 277–87.