Research Article

TÜRK İŞARET DİLİNDE GÖNDERİMSELLİK VE İŞARET ALANI

Volume: 1 Number: 171 February 7, 2020

TÜRK İŞARET DİLİNDE GÖNDERİMSELLİK VE İŞARET ALANI

Öz

Görsel-uzamsal modaliteye özgü farklılıkları ve sözdizim-anlambilim arakesitini bir araya getirerek bu çalışma, Türk İşaret Dilindeki (TİD) işaret alanının gönderimsel amaçlarla kullanılmasına odaklanmaktadır. TİD verisine dayanarak, kimlik uzayı ve eksiltili uzay (işaretçinin önündeki sınırlı alan)  arasındaki belirgin ayrımdan yola çıkarak işaret alanının kullanımının anlambilimsel çözümlenmesine ilişkin genel bir bakış sunmaktadır. TİD’de eksiltili alan hem gönderimsel (örn. söylem gösterimi) hem de gönderim-dışı birimler (örn. belirteç öbeklerindeki göstermeler) ile ilişkili olabilmektedir. Costello (2016)’yı takip eden çalışma, adın kendisi ve “gönderimsel çıkak” olarak adlandırılan uzamsal konum arasındaki ilişkiye yoğunlaşarak anlamsal gönderimsellikte [+kimlik] ϕ-özelliğinin özel rolünü tartışmaktadır. Ayrıca, TİD’de kimlik ϕ-özelliğinin AÖ’yü yöneten işlevsel bir başta yer aldığı öne sürülmektedir. Uzayın eşbiçimli haritanmasındaki çok belirgin benzerliklere rağmen, işaret dillerindeki gönderimsellik olgusunu çözümlemek için daha fazla karşılaştırmalı dilbilgisel veriyi dikkate almak gerçekten önemlidir.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Abner, N. (2012). There once was a verb: The predicative core of possessive and nominalization structure in American Sign Language. PhD Dissertation. University of California at Los Angeles.
  2. Abney, S. P. (1987). The English noun phrase in its sentential aspect. Doktora Tezi. MIT.
  3. Aronoff, M., Meir, I., & Sandler, W. (2000). Universal and particular aspects of sign language morphology. In K. Grohmann & C. Struijke (eds.), University of Maryland working papers in linguistics, 10, 1-33.
  4. Bahan, B. (1996). Non-manual realization of agreement in American Sign Language. PhD Dissertation. Boston University.
  5. Bahan, B., Kegl, K., MacLaughlin, D., & Neidle, C. (1995). Convergent evidence for the structure of determiner phrases in American Sign Language. In: L. Gabriele, D. Hardison & R. Westmoreland (eds.), FLSM VI: Proceedings of the Sixth Annual Meeting of the Formal Linguistics Society of Mid-America, 1–12. Bloomington: Indiana University Linguistics Club.
  6. Baker, M. C. (2003). Lexical categories: Verbs, nouns and adjectives. Cambridge: Cambridge University Press.
  7. Barberà, A. G. (2012). The meaning of space in Catalan Sign Language (LSC). Reference, specificity and structure in signed discourse. PhD. Dissertation. Universitat Pompeu Fabra.
  8. Berenz, N. (1996). Person and deixis in Brazilian Sign Language. PhD. Dissertation. University of Calfornia, Berkeley.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Linguistics

Journal Section

Research Article

Publication Date

February 7, 2020

Submission Date

November 26, 2019

Acceptance Date

January 28, 2020

Published in Issue

Year 1970 Volume: 1 Number: 171

APA
Makaroğlu, B. (2020). TÜRK İŞARET DİLİNDE GÖNDERİMSELLİK VE İŞARET ALANI. Dil Dergisi, 1(171), 9-27. https://doi.org/10.33690/dilder.651015

Cited By