EVALUATİON OF THE TECHNOLOGİCAL PERFORMANCE OF LEADİNG TEXTİLE AND APPAREL EXPORTİNG COUNTRİES: APPLİCATİON OF THE TCI

Abstract

Technological progress has become one of the most significant determinants of global economic development today. In export-oriented sectors, the level of digital transformation and technology utilization directly influences the economic performance of countries. Despite its labor-intensive structure, the textile and apparel industry has undergone a remarkable transformation in recent years through digitalization and automation. In this context, the study examines 16 countries that rank among the top exporters in global textile and apparel trade, as identified by World Trade Organization (WTO) and UNCTAD data. The study covers the period 2000–2022 and analyzes the technological transformation processes of these countries using the Technological Change Index (TCI). The TCI evaluates countries’ adaptation to technology across four dimensions: infrastructure, access, innovation, and impact. In calculating the index, indicators such as R&D expenditures, the number of scientific publications, patent applications, information and communication technologies infrastructure, and high-technology exports were employed. Methodologically, the data were scaled through the Min-Max normalization method, followed by Exploratory Factor Analysis (EFA) and the Varimax orthogonal rotation method. The findings reveal that South Korea, China, Turkey, and India have shown a significant increase in their TCI values. South Korea achieved the highest level of technological adaptation in 2022 with a TCI score of 91, while Turkey reached 81 in the same year, standing out among emerging economies. China and India have also accelerated their transition to technology-based production. Conversely, Bangladesh, Pakistan, and Indonesia were found to have progressed more slowly in their technological adaptation processes. This study provides valuable insights into the technological transformation of textile-exporting countries and highlights the factors that need to be prioritized in order to strengthen competitive advantage in the sector. The results indicate that South Korea, China, Turkey, and India have recorded significant increases in TCI scores. South Korea achieved the highest level of technological adaptation in 2022 with a TCI score of 91, while Turkey stood out among emerging economies with a score of 81 in the same year. China and India have also accelerated their transition toward technology-driven production. In contrast, Bangladesh, Pakistan, and Indonesia were found to have progressed more slowly in their technological adaptation processes.

Keywords

• Technological Change Index
• Factor Analysis
• Data Normalization
• Textile and Apparel Industry

TEKSTİL VE HAZIR GİYİM SEKTÖRÜNDE ÖNDE GELEN İHRACATÇI ÜLKELERİN TEKNOLOJİK PERFORMANSLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ: TCI UYGULAMASI

Abstract

Günümüzde teknolojik ilerlemeler, küresel ekonomik gelişmeyi belirleyen en önemli unsurlardan biri haline gelmiştir. Özellikle ihracata dayalı sektörlerde dijital dönüşüm ve teknoloji kullanım düzeyi, ülkelerin ekonomik performanslarını doğrudan etkilemektedir. Tekstil ve hazır giyim sektörü, emek yoğun yapısına rağmen son yıllarda dijitalleşme ve otomasyonla önemli bir dönüşüm geçirmiştir. Bu bağlamda, çalışmada Dünya Ticaret Örgütü (WTO) ve UNCTAD verilerine göre küresel tekstil ve hazır giyim ihracatında ilk sıralarda yer alan 16 ülke incelenmiştir. Çalışma 2000–2022 dönemini kapsamakta olup, bu ülkelerin teknolojik değişim süreçleri Teknolojik Değişim Endeksi (TCI) kullanılarak analiz edilmiştir. TCI endeksi, ülkelerin teknolojiye uyum süreçlerini altyapı, erişim, yenilik ve etki boyutlarında değerlendirmektedir. Endeks hesaplamalarında Ar-Ge harcamaları, bilimsel yayın sayısı, patent başvuruları, bilgi ve iletişim teknolojileri altyapısı ve yüksek teknoloji ihracatı gibi göstergeler kullanılmıştır. Yöntemsel olarak, veriler Min-Max normalizasyon yöntemi ile ölçeklendirilmiş, ardından Açımlayıcı Faktör Analizi (EFA) ve Varimax dik döndürme yöntemi uygulanmıştır. Analiz sonuçları, Güney Kore, Çin, Türkiye ve Hindistan’ın TCI değerlerinde belirgin artış kaydettiğini göstermektedir. Güney Kore 2022 yılında 91 TCI puanı ile en yüksek teknoloji uyum seviyesine ulaşırken, Türkiye aynı yıl 81 puan ile gelişmekte olan ülkeler arasında öne çıkmıştır. Çin ve Hindistan da teknolojiye dayalı üretime geçiş süreçlerini hızlandırmıştır. Buna karşın, Bangladeş, Pakistan ve Endonezya'nın teknolojiye uyum süreçlerinde daha yavaş ilerlediği belirlenmiştir.

Keywords

• Teknolojik Değişim Endeksi
• Faktör Analizi
• Veri Normalizasyonu
• Tekstil ve Hazır Giyim Sektörü

References

1. Archibugi, D. ve Coco, A. (2004). A new indicator of technological capabilities for developed and developing countries (arco). World Development, 32(4), 629-654.
2. Archibugi, D., Howells, J. ve Michie, J. (1999). Innovation systems in a global economy. Technology Analysis & Strategic Management, 11(4), 527-539.
3. Bai, C., Dallasega, P., & Orzes, G. (2020). Industry 4.0 technologies assessment: A sustainability perspective. International Journal of Production Economics, 229, 107776.
4. Bashımov, G. (2014). Tekstil ve hazır giyim sektörünün karşılaştırmalı avantajı: Türkiye ve Pakistan örneği. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 31–42.
5. Bermeo-Giraldo, M. C., Valencia-Arias, A., Rojas, E. M., Cardona-Acevedo, S., Rodríguez-Correa, P. A., González-Ruiz, J. D., & García, R. B. (2025). Research agenda on the evolution of digital transformation in the textile sector: A bibliometric analysis and research trends. Discover Sustainability, 6(1), 294.
6. Bostan, F., & Karadağ, M. (2022a). Uluslararası teknoloji yayılmasının yenilik performansı üzerine etkisinde sektörel teknoloji yoğunluğunun belirleyici rolü: Türk imalat sanayi üzerine ampirik bir uygulama. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 23(2), 379–399. https://doi.org/10.31671/doujournal.1035795
7. Bostan, F., & Karadağ, M. (2022b). İmalat sanayi genel görünümü ve seçilmiş ülkelerle karşılaştırma. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(3), 879–895. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.947659
8. Bostan, F., & Karadağ, M. (2025). Effects of international technology spillover channels on innovation performance: Evidence from Turkish manufacturing industry. Journal of the Knowledge Economy. Advance online publication. https://doi.org/10.1007/s13132-024-02560-1

9. Butturi, M. A., Neri, A., Mercalli, F., & Gamberini, R. (2025). Sustainability-oriented innovation in the textile manufacturing industry: Pre-consumer waste recovery and circular patterns. Environments, 12(3), 82.
10. Castellacci, F. ve Natera, J. M. (2013). The dynamics of national innovation systems: a panel cointegration analysis of the coevolution between innovative capability and absorptive capacity. Research Policy, 42(3), 579-594.
11. Cerulli, G. ve Filippetti, A. (2012). The complementary nature of technological capabilities: measurement and robustness issues. Technological Forecasting and Social Change, 79(5), 875-887.
12. Chang, H.-J. (2002). Kicking away the ladder: Development strategy in historical perspective. London: Anthem Press.
13. Chang, H.-J. (2009). Bad samaritans: The myth of free trade and the secret history of capitalism. New York: Bloomsbury Publishing.
14. Desai, M., Fukuda-Parr, S., Johansson, C. ve Sagasti, F. (2002). Measuring the technology achievement of nations and the capacity to participate in the network age. Journal of Human Development, 3(1), 95-122.
15. Ertürk, S. ve Koç, S. (2021). Türkiye’de mutluluğun belirleyicileri zaman içinde değişti mi? 2013-18 dönemi faktör ve çoklu logit model örneği. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (31), 265-292.
16. Fagerberg, J. ve Srholec, M. (2008). National İnnovation Systems, Capabilities and Economic Development. Research Policy, 37(9), 1417-1435.
17. Filippetti, A. ve Peyrache, A. (2011). The patterns of technological capabilities of countries: a dual approach using composite indicators and data envelopment analysis. World Development, 39(7), 1108-1121.
18. Freeman, C., ve Soete, L. (1997). The economics of industrial innovation. Routledge. London and New York.
19. Furman, J. L., Porter, M. E. & Stern, S. (2002). The determinants of national innovative capacity. Research Policy, 31(6), 899-933.
20. Göçeri, K. (2023). Teknolojik değişim, iş kutuplaşması ve eğitimin gelir dağılımı üzerindeki etkisi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
21. Gökalp, E., Gökalp, M. O., & Eren, P. E. (2019). Hazır giyim ve konfeksiyon sektöründe Endüstri 4.0 devrimi: Akıllı konfeksiyon fabrikası önerisi. Academic Journal of Information Technology, 10(37), 73–96.
22. Gökten, P. O. (2018). Karanlıkta üretim: Yeniçağda maliyetin kapsamı. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 20(4), 880–897.
23. Grupp, H. ve Schubert, T. (2010). Review and New Evidence on Composite İnnovation İndicators for Evaluating National Performance. Research Policy, 39(1), 67-78.
24. Hamdouna, M., & Khmelyarchuk, M. (2025). Technological innovations shaping sustainable competitiveness—A systematic review. Sustainability, 17(5), 1953.
25. Hassan, R., Acerbi, F., Terzi, S., & Rosa, P. (2025). Enabling the twin transition of the textile industry: A systematic literature review. Waste Management, 195, 294–307.
26. https://databank.worldbank.org/indicator/NY.GDP.PCAP.CD/1ff4a498/Popular-Indicators, (Erişim Tarihi: 20.12.2023).
27. https://datahub.itu.int, (Erişim Tarihi: 20.12.2023).
28. https://digitalplanet.tufts.edu/wp-content/uploads/2025/dei/Digital-Evolution-Index-2025.pdf, (Erişim Tarihi: 10.01.2025).
29. https://globalnaps.org/issue/garment-textile-and-footwear-sector/, (Erişim Tarihi: 18.01.2025).
30. https://hdr.undp.org/system/files/documents/ipdesai-2.pdf, (Erişim Tarihi: 10.01.2025).
31. https://www.bloomberg.com/graphics/2015-innovative-countries/, (Erişim Tarihi: 10.01.2025).
32. https://www.itu.int/en/ITU-D/Statistics/Pages/IDI/default.aspx, (Erişim Tarihi: 10.01.2025).
33. https://www.oecd.org/en/data/indicators, (Erişim Tarihi: 20.12.2023).
34. https://www3.weforum.org/docs/GITR2016/WEF_GITR_Full_Report.pdf, (Erişim Tarihi: 10.01.2025).
35. İlhan, İ. (2019). Tekstil üretim süreçleri açısından Endüstri 4.0 kavramı. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 25(7), 810–823.
36. Kalaycıoğlu, O. (2023). Açık inovasyon stratejisinin KOBİ’lerin inovasyon ve ihracat performansına etkileri: İnovasyon ikliminin düzenleyici rolü. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 24(2), 193–219.
37. Kılıç, R. (2023). Sanayi devrimlerinin serüveni: Endüstri 1.0’dan Endüstri 5.0’a. Takvim-i Vekayi, 11(2), 276–291.
38. Kline, P. (2014). An easy guide to factor analysis. London: Routledge.
39. Mantoux, P. (2006). The industrial revolution in the eighteenth century: An outline of the beginnings of the modern factory system in England. London: Routledge.
40. Nasir, A., Ali, T. M., Shahdin, S. ve Rahman, T. U. (2011). Technology achievement index 2009: ranking and comparative study of nations. Scientometrics, 87(1), 41-62.
41. OECD. (2023). ICIO-TiVA highlights: GVC indicators for Türkiye [PDF document]. OECD. Retrieved September 9, 2025, from https://oe.cd/tiva
42. Özbek, A., & Alan, M. A. (2022). Endüstri 4.0 teknolojilerinin transferi: İSO 500 tekstil ve hazır giyim işletmeleri uygulaması. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(3), 1165–1178.
43. Rathore, B. (2022). Textile Industry 4.0 transformation for sustainable development: Prediction in manufacturing & proposed hybrid sustainable practices. Eduzone: International Peer Reviewed/Refereed Multidisciplinary Journal, 11(1), 223–241.
44. Saranya, C. ve G. Manikandan, (2013). A study on normalization techniques for privacy preserving data mining. International Journal of Engineering and Technology, 5(3), 2701-2704.
45. Schwab, K. (2016). Dördüncü sanayi devrimi (Çev. G. Y. Alper). Optimist Yayın Grubu.
46. Shrestha, N. (2021). Factor analysis as a tool for survey analysis. American Journal of Applied Mathematics and Statistics, 9(1), 4-11.
47. Singh, D. ve Birmohan S. (2020). Investigating the impact of data normalization on classification performance. Applied Soft Computing, 97(105524), 1-23.
48. Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK). (2023). Aylık istatistik bültenleri. https://www.sgk.gov.tr (Erişim Tarihi: 02.01.2023).
49. Spearman, C. (1904). General intelligence, Objectively Determined and Measured. The American Journal of Psychology, 15(2), 201–293.
50. Stapleton, C. D. (January, 1997). Basic concepts and procedures of confirmatory factor analysis. The Annual Meeting of the Southwest Educational Research Association, Austin, 1-15.
51. T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı. (2019). Tekstil, hazır giyim ve deri ürünleri sektörleri raporu. https://www.sanayi.gov.tr/assets/pdf/planprogram/TekstilHazırgiyimveDeriÜrünleriSektörleriRaporu(2019).pdf (Erişim Tarihi: 10.01.2023).
52. Tanilli, S. (2016). Uygarlık tarihi. İstanbul: Cumhuriyet Kitapları.
53. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2023). Yıllık istatistikler. https://www.tuik.gov.tr (Erişim Tarihi: 02.02.2023).
54. Uğurlu, S. S. (2021). Geleneksel Anadolu dokumalarında çizgi ve ikonografisi. Journal of World of Turks/Zeitschrift für die Welt der Türken, 13(2), 255–275.
55. Uyanık, S., & Çelikel, D. C. (2019). Türk tekstil endüstrisi genel durumu. Teknik Bilimler Dergisi, 9(1), 32–41.
56. Üstüner, S. G. (2017). Tekstil tasarım tarihine genel bir bakış. Sanat-Tasarım Dergisi, 8, 49–56.
57. World Bank. (2025a). Turkey imports of textile drawing or roving machines (HS 844513) [Data set]. World Integrated Trade Solution (WITS). Retrieved September 9, 2025, from https://wits.worldbank.org/trade/comtrade/en/country/TUR/year/2023/tradeflow/Imports/partner/ALL/product/844513
58. World Bank. (2025b). World imports of textile spinning machines (HS 844520) [Data set]. World Integrated Trade Solution (WITS). Retrieved September 9, 2025, from https://wits.worldbank.org/trade/comtrade/en/country/ALL/year/2023/tradeflow/Imports/partner/WLD/product/844520
59. Wunsch-Vincent, S., Lanvin, B. ve Dutta, S. (2015). The global ınnovation ındex 2015: effective innovation policies for development (No. İd: 7491).
60. Yalnız, Z. (2025). Teknolojik gelişmelerin istihdam üzerine etkisi: Tekstil ve hazır giyim sektöründen kanıtlar (Yayımlanmış doktora tezi, Tez No: 938837). Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr
61. Yurdugül, H. (2005). Faktör analizinde KMO ve bartlett testleri neyi ölçer. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.Archibugi, D. ve Coco, A. (2004). A new indicator of technological capabilities for developed and developing countries (arco). World Development, 32(4), 629-654.