Social and Semiotic Foundations of Music

Abstract

Music, which cannot be separated from dance, ceremony and sacred by its origins, is a kind of communicative medium which enables communication between social actors through the sound that forms the basis. Like all other forms of art, music cannot be isolated from its social context. Each work of art is a combination of signs and a subject that constructs a world in a certain historical social context - out of reality - as well as an object built. Music is the subject of sociology in terms of gaining meaning in a social context. In terms of the complex indicators it contains, it is one of the most difficult areas for semiotics. Music is not only the product of the artist who composed it, but also the ideas, thoughts, emotions, expectations, etc. that lie behind the emergence of this product in the artist's mind. is also the product of the community. Through the indicators emerging in semiotic analysis, music works can be read in a more meaningful way. Starting from Ferdinand de Saussure, the founder of semiotics, to Roland Barhes, many thinkers tried to reveal the relationship between language / word, social / individual duality. Man has other abilities, such as language skills, which enable him to communicate with other social actors and society, and uses various ways of expressing himself using the languages of arts such as music and painting.

Müziğin Toplumsal ve Göstergebilimsel Temelleri

Abstract

Kökeni  itibariyle danstan, seremoniden ve kutsaldan ayrı düşünülemeyen, temelini oluşturan ses aracılığıyla sosyal aktörlerin aralarında iletişime imkân veren müzik, bir tür iletişimsel araçtır. Diğer tüm sanat biçimleri gibi, müzik de sosyal bağlamından soyutlanamaz. Her sanat eseri bir göstergeler bileşimidir ve hem belirli bir tarihsel toplumsal bağlamda -gerçekliğin dışında- bir dünya inşa eden bir özne, hem de inşa edilen nesnedir. Müzik bir toplumsal bağlam içinde anlam kazanması bakımından sosyolojinin konusudur. İçerdiği karmaşık göstergeler bakımından ise göstergebilim için en zor alanlardan biridir. Müzik, sadece onu besteleyen sanatçının ürünü değil, sanatçının zihninde bu ürünün ortaya çıkabilmesinin gerisinde yatan fikirleri, düşünceleri, duyguları, beklentileri, vb. içeren toplumun da ürünüdür. Göstergebilim çözümlemelerinde ortaya çıkan göstergeler aracılığıyla müzik eserleri daha anlamlı bir biçimde okunma olanağına kavuşmaktadır. Göstergebilimin kurucusu Ferdinand de Saussure’den başlayarak Roland Barhes’a kadar birçok düşünür dil/söz, toplumsal/bireysel ikilikleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaya çalışmışlardır. İnsan, diğer sosyal aktörlerle ve toplumla iletişim kurmasını olanaklı kılan dil yetisi gibi başka yetilere de sahiptir ve müzik ve resim gibi sanatların dillerini kullanarak kendisini ifade edebilmenin çeşitli yollarına başvurur.

Keywords

• müzik,toplum,sanat,gösterge

References

1. Agawu, K. (1999) The challenge of semiotics. in Rethinking Music Eds:Nicholas Cook, Mark Everist Oxford University Press, NY.
2. Agawu, K. (2008). Music as discourse: Semiotic adventures in romantic music: semiotic adventures in romantic music oxford studies in music theory. Oxford University Press, NY.
3. Barthes, R. (2005). Göstergebilimsel serüven çev. Mehmet, Rifat , İstanbul, YKY yayınları,
4. Lowinsky Edward, E. (1954). Music in the culture of the renaissance. Journal of the History of Ideas, 4, 509-553,
5. Machabey, A. (1962). La musicologie. Presses Universitaires de France, Paris
6. Oskay, Ü. (1995) . Müzik ve yabancılaşma, İstanbul, Der Yayınları,
7. Rifat, M. (2008). XX. yüzyılda dilbilim ve göstergebilim kuramları. YKY yayınları. İstanbul.
8. Tarasti, E. (2002). Signs of Music: A Guide to musical semiotics. Approaches to applied semiotics, 3, Walter de Gruyter, Berlin