AN ANALYSIS OF THE SELF-REGULATION LEVELS OF PROSPECTIVE TEACHERS IN TERMS OF CERTAIN VARIABLES

Abstract

The objective of this study is to analyze the self-regulation levels of prospective teachers in terms of certain variableS. In this research, the descriptive survey model, one of the survey models, was used. The population of the study consists of prospective teachers studying in the faculty of education at Cukurova University. Convenience sampling method,  one of the purposive sampling method, wasapplied in the research, . The sample comprises of 443 prospective teachers studying in Faculty of Education at Cukurova University in the 2015-2016 academic year. Personal Information Form and “Self-Regulation Scale” developed by Aydın, Özer-Keskin ve Yel (2013) were used as data collection tool in this study. Descriptive statistics and multivariate analysis of variance were utilized during the analysis of the data (MANOVA). In the research, it was observed that the prospective teachers were on the “I agree” level for general scale and dimension of self-affirmation, while this level was “I partly agree” for dimensions of self-observation and self-assessment. The dimensions of self-observation and self-affirmation scores of prospective teachers did not differ greatly in terms of gender, but dimension of self-assessment differed greatly in terms of gender. The dimensions of self-observation and self-affirmation scores of prospective teachers did not differ greatly in terms of class, but dimension of self-assessment differed greatly in terms of class. The dimensions of self-observation, self-assessment and self-affirmation scores of prospective teachers differed greatly in terms of university entrance. The dimension of self-observation scores of prospective teachers did not differ greatly in terms of department, but dimensions of self-assessment and self-affirmation differed significantly in terms of department

Keywords

• self-regulation,behavioral self-regulation,prospective teachers

ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÖZ-DÜZENLEME DÜZEYLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Abstract

Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının öz düzenleme düzeylerini çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırmada, tarama modellerinden biri olan betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören öğretmen adayları oluşturmaktadır. Araştırmada amaçlı örnekleme yöntemlerinden ulaşılabilir örnekleme yöntemi kullanılarak öğretmen adayları belirlenmiştir. Araştırmaya 2015-2016 eğitim-öğretim yılında öğrenim gören 443 öğretmen adayı katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Kişisel Bilgiler Formu ile Aydın, Özer-Keskin ve Yel (2013) tarafından geliştirilmiş olan Öz Düzenleme Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik ve çok değişkenli varyans analizi (MANOVA) kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğretmen adayları, öz düzenleme ölçeğinin geneline ve öz pekiştirme alt boyutuna katılıyorum düzeyinde, öz izleme ile öz değerlendirme alt boyutlarına kısmen katılıyorum düzeyinde görüş belirttikleri görülmüştür. Öğretmen adaylarının; öz pekiştirme ve öz izleme alt boyutları arasında cinsiyet değişkeni açısından anlamlı farklılık bulunmazken, öz değerlendirme alt boyutu arasında cinsiyet değişkeni açısından anlamlı farklılık bulunmuştur. Öğretmen adaylarının; öz pekiştirme ve öz izleme alt boyutları arasında sınıf değişkeni açısından anlamlı farklılık bulunurken, öz değerlendirme alt boyutu arasında sınıf değişkeni açısından anlamlı farklılık bulunmamıştır. Öğretmen adaylarının; öz pekiştirme, öz izleme ve öz değerlendirme alt boyutları arasında üniversiteye giriş puan türü değişkeni açısından anlamlı farklılık bulunmuştur. Öğretmen adaylarının; öz pekiştirme alt boyutu arasında bölüm değişkeni açısından anlamlı farklılık bulunmazken, öz izleme ile öz değerlendirme alt boyutları arasında bölüm değişkeni açısından anlamlı farklılık bulunmuştur.

Keywords

• öz düzenleme,davranışsal öz düzenleme,öğretmen adayı

References

1. Aydın, S., Keskin, M., & Yel, M. (2014). Öz-düzenleme ölçeği’nin türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkısh Journal of Education, 3, 28-32.
2. Aydın, S., & Demir, T. (2014). Öz-düzenlemeli öğrenme. Ankara: Pegem Akademi.
3. Berg, B.L. (2001). Qualitative research methods for the social sciences. Boston, MA: Allyn & Bacon.
4. Boekaerts, M., & Niemivirta, M. (2005). Self-regulated learning: finding a balance between learning goals and ego-protective goals, M. Boekarters, P.R. Pintrich & M. Zeidner (Ed), Handbook of Self Regulation. San Diego: Academic Press.
5. Brown, J.M. (1998). Self-regulation and the addictive behaviors, In W. R. Miller & N. Heather (Eds.), Treating addictive behaviors (pp. 61-74). New York: Plenum Press.
6. Chika E.N., Obodo, A.C., & Okafor, G. (2015). Effect of self-regulated learning approach on junior secondary school students’ achievement in basic science. Journal of Education of Practice, 6(5), 45-52.
7. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research methods in education. New York: Routledge.
8. Çolakoğlu, Ö.M. (2016). Öğretmen adaylarının öz-düzenleme yaklaşımlarının çalışma becerileri ve akademik başarılarına etkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.

9. Demirel, M., Erdoğan, Ö., & Aydın, Ö. (2014). Öğretmen adaylarının öz-düzenleyici öğrenme stratejilerini kullanma düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 4(8), 69-84.
10. Dent, A.L., & Koenka, A.C. (2015). The relation between self-regulated learning and academic achievement across childhood and adolesence: A meta-analysis. Educational Psychology Review, 28(110), 1-50.
11. Esit, M. (2016). Öğretmen adaylarının bilişsel ve bilişüstü öz düzenleme stratejilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Muğla.
12. Field, A. (2009). Discovering statics using SPSS. London: SAGE.
13. Gömleksiz, M.N., & Demiralp, D. (2012). Öğretmen adaylarının öz-düzenleyici öğrenme becerilerine ilişkin görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(3), 777-795.
14. Güler, M. (2015). Öğretmen adaylarının öz-düzenleme becerilerinin; duygusal zekâları, epistemolojik inançları ve bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
15. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: felsefe-yöntem-analiz. Ankara: Seçkin.
16. Ho, R. (2006). Handbook of univariate and multivariate data analysis and interpretation with spss. London & New York: Chapman & Hall.
17. Kanfer, F.H. (1970). Self-regulation: Research, ıssues, and speculation, In C. Neuringer & J. L. Michael (Eds.), Behavior modification in clinical psychology (pp. 178-220). New York: Appleton-Century-Crofts.
18. Kaplan, E. (2014). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği öğrencilerinde öz-düzenleme: ölçek uyarlama çalışması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
19. Karakaya, İ. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. A. Tanrıöğen (Edt.) Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı.
20. Kauffman, D.F. (2004). Self-regulated learning in web-based environments: instructional tools designed to facilitate cognitive strategy use, metacognitive processing and motivational beliefs. Journal Of Educational Computing Research, 30, 139.
21. Ocak, G., & Yamaç, A. (2013). İlköğretim beşinci sınıf öğrencilerinin öz-düzenleyici öğrenme stratejileri, motivasyonel inançları, matematiğe yönelik tutum ve başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 369-387.
22. Pallant, J. (2005). Spss survival manual: a step by step guide to data analysis using spss for windows. Australia: Australian Copyright.
23. Pintrich, P.R. (2000). The role of goal orientation in self-regulated learning. In M. Boekaerts, P.R. Pintrich & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 451-502). San Diego, CA: Academic Press.
24. Risemberg, R., & Zimmerman, B. J. (1992). Self-regulated learning in gifted student. Roeper Review, 15, 98.
25. Sağırlı, M.Ö., & Azapağası, E. (2009). Üniversite öğrencilerinin öğrenmede özdüzenlemeyi öğrenme becerilerinin incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(2), 129-161.
26. Seçer, İ. (2015). SPSS ve Lisrel ile pratik veri analizi: analiz ve raporlaştırma. Ankara: Anı.
27. Tabachnick, B.G., & Fidell, L.S. (2007). Using multivariate statistics. Boston, Pearson Education, Inc.
28. Wolters, C.A., & Hussain, M. (2015). Investigating grit and its relation with college students’ self-regulated learning and academic achievement. Metacognition Learning, 10, 293-311.
29. Wolters, A.A., & Pintrich, P.R. (1998). Contextual differences in student motivation and self-regulated learning in mathmatics, english and social studies classrooms. Instructional Science, 26, 27-47.
30. Yavuzarslan, M. (2017). Investigation of computer and instructional technologies students' self-regulated learning strategies. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Yedi Tepe Üniversitesi, İstanbul.
31. Yılmaz, H. (2016). Okul öncesi öğretmenlerinin öz-düzenleme düzeyleri ile kullandıkları öğretim uygulamaları düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul.
32. Zee, M., & de Bree, E. (2016). Students’ self-regulation and achievement in basic reading and math skills: The role of student-teacher relationships in middle childhood. European Journal of Developmental Psychology, 10, 1-16.
33. Zimmerman, B. J., Bonner, S., & Kovach, R. (1996). Developing self-regulated learners: Beyond achievement to self-efficacy. Washington, DC: American Psychological Association.