The Importance and Assessment of Early Childhood Development

Abstract

Early childhood covers the ages between 0 and 8 of human life, and children cover half of the distance they will make in many developmental areas during their lifetime. The development of children should be supported in the correct and appropriate ways during early childhood, which is emphasized by the studies conducted for the human life. Within the scope of this support, it is necessary to collect regular and continuous data on children's learning and development; and to organize and interpret - in other words evaluate the data obtained in order to make the right decisions about teaching. During the evaluation of children, along with the progress of children's development, it should be aimed to evaluate the partaker elements involved in the children's education process and to make necessary arrangements and interventions as a result of the evaluations. State institutions, private institutions, and non-governmental organizations engaged in the subject conduct multi-faceted studies on the evaluation of early childhood. The primary objective of these studies is to ensure that disadvantaged children have equal opportunities with their peers by overcoming their shortcomings. Individual differences among children, characteristics of their families, cultural and experiential backgrounds will not be enough to try to determine needs through uniform assessments.  In order to be able to make effective evaluations in early childhood, it is important to remember that children learn through practices, interactions, and experiences, rather than by using paper or pencil, or by abstract thinking, and therefore while evaluating them, the methods used should be different from those used in evaluating older children. Disadvantages arise in terms of time since the methods to be used in the evaluation of children in this period are different, the attention period of the child is too short and evaluations should be carried out by individual studies with the children. Each of the evaluation types of children influences how and when the evaluation is carried out in different ways. There are many measurement tools in the world and in our country to evaluate and screen the general development of children. The application and scoring processes and scopes of these measurement tools differ from each other. As a result, it is difficult to determine the most appropriate evaluation method and tool for children in this period.  

Keywords

• Early Childhood,Development,Assessment,Preschool Education

Erken Çocukluk Döneminde Gelişimin Değerlendirilmesi ve Önemi

Abstract

Erken çocukluk, insan yaşamının 0-8 yaş arasını kapsamakta ve çocuklar birçok gelişim alanında yaşamları boyunca kat edeceği mesafenin yarısını bu dönemde almaktadır. İnsan yaşamı için önemi, yapılan çalışmalar yoluyla da vurgulanan erken çocukluk döneminde çocukların gelişimleri doğru ve uygun yollarla desteklenmelidir. Bu destek kapsamında çocukların öğrenme ve gelişimine ilişkin düzenli ve sürekli olarak veri toplanması, öğretime ilişkin doğru kararlar verilmesi amacıyla elde edilen verilerin düzenlenip yorumlanması yani değerlendirme yapılması gereklidir. Çocukların değerlendirilmesi sürecinde, gelişimlerindeki ilerlemelerle birlikte çocukların eğitim sürecine dâhil olan paydaş unsurların da değerlendirilmesi ve değerlendirmeler sonucunda gerekli düzenleme ve müdahalelerin yapılması amaçlanmalıdır. Erken çocukluk dönemine ilişkin değerlendirme konusunda devlet kurumları, özel kurumlar ve konu ile ilgili faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşları çok yönlü çalışmalar yürütmektedir. Bu çalışmaların öncelikli amacı dezavantajlı çocukların eksikliklerini gidererek akranları ile eşit fırsata sahip olmasının sağlanmasıdır. Çocuklar arasındaki bireysel farklılıklar, ailelerinin özellikleri, kültürel ve yaşantısal geçmişleri tek tip değerlendirmelerle yargıya vararak ihtiyaçları belirlemeye çalışmakta yeterli olmayacaktır.  Erken çocukluk döneminde etkili değerlendirmeler yapılabilmesi için; çocukların bilgiyi kağıt kalem kullanarak ya da soyut düşünerek değil, deneyimleri, etkileşimleri ve yaşantıları yoluyla öğrendikleri unutulmamalı ve bu nedenle değerlendirmeler yapılırken büyük çocukların değerlendirilmesi için kullanılan yöntemlerden farklı yöntemler kullanılması gerekmektedir.  Bu dönem çocuklarının değerlendirilmesinde kullanılacak yöntemlerin farklılığı ile birlikte çocuğun ilgi süresinin kısalığı ve çocuklarla bire bir çalışmalar yoluyla değerlendirme yapılması gerektiğinden zaman açısından dezavantajlar doğmaktadır.  Çocuğu değerlendirme türlerinden her biri, değerlendirmenin nasıl ve ne zaman yapılacağını farklı şekillerde etkiler. Dünyada ve ülkemizde çocukların genel gelişimlerini değerlendirmeye ve taramaya yönelik birçok ölçme aracı bulunmaktadır. Bu ölçme araçlarının uygulama ve puanlama süreçleri ile etki alanları birbirinden farklılık göstermektedir. Sonuç olarak, bu dönem çocukları için en uygun değerlendirme yöntemi ve aracını belirlemek zor olmaktadır.

Keywords

• Erken Çocukluk Dönemi,Gelişim,Değerlendirme,Okul Öncesi eğitim

References

1. Akşin, E. & Ahmetoğlu, E. (2015). Tests and Programs in Turkey and the World for Assessment of School Readiness. Eds. Irina Koleva, Recep Efe, Emin Atasoy, Zdravka Blagoeva Kostova. Education in the 21st Century Theory and Practice. 733-750. Bulgaria, Sofia: ST. Kliment Ohridski University Press.
2. Aral, N., Bıçakçı, M.Y., Tiryaki, A.Y., Sultanoğlu,S.Ç. ve Şahin, S. (2015). Montessori eğitiminin çocukların gelişimine etkisinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Araştırmaları Dergisi. 1 (1): 32-52. Erişim Tarihi: 19.08.2016. www. dergipark.ulakbim.gov.tr/huner/article/download/5000149901/
3. Aral, N., G. Baran, F. Gürsoy, A. Köksal-Akyol, A. Bütün- Ayhan, S. Erdoğan & M. Yıldız-Bıçakçı, Brigance Erken Gelişim Envanteri II’nin altı yaş Türk çocukları için uyarlama çalışması. Çağdaş Eğitim Dergisi, 33(353): 4-12. Erişim Tarihi: 14.07.2016. www.search.ebscohost.com.
4. Bacanlı, H. (2016). Eğitim Psikolojisi. (Geliştirilmiş 23. Baskı). 48-49. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
5. Billington, T. (2006). Working With Children: Assessment, Representation and Intervention. 42-43. Londra: SAGE Publication.
6. Blake, B.S. & Wise, L.L. (2014). What Is the Role and Importance of the Revised AERA, APA, NCME Standards for Educational and Psychological Testing?. Educational Measurement: ıssues and Practice. 33 (4): 4-12.
7. Bredekamp, S. (2015). Erken Çocukluk Eğitiminde Etkili Uygulamalar. (Effective Practices in Early Childhood Education, 2nd Edition). (Çev. Hatice Zeynep İnan ve Taşkın İnan). 343-345. Ankara: Nobel Yayıncılık.
8. Bredekamp, S., & T. Rosegrant, (ed.). (1995). Reaching potentials: Transforming early childhood curriculum and assessment, 2: 21-22. Washington, DC: NAEYC.

9. DEC (2007). Promoting positive outcomes for children with disabilities: Recommendations for curriculum, assessment, and program evaluation. Erişim Tarihi:21.072016. https://www.naeyc.org/files/naeyc/file/positions/PrmtgPositiveOutcomes.pdf.
10. Fairtest (2007). Criterion- and Standards- Referenced Tests. Erişim Tarihi: 09.05.2016. http://www.fairtest.org/sites/default/files/criterion%20fact.pdf.
11. Garber, R.F., Timko, G. & Bunkley, L..S. (2007). School Readiness Assessment: A Review of the Literature. Erişim Tarihi: 21.06.2016. http://www.communityresearchpartners.org/wp-content/uploads/Reports/School-Readiness/School_Readiness_Assessment.pdf.
12. Hills, A.P. & Byrne, M (2010). An Overview of Physical Growth and Maturation. Medicine and Sport Science. 55: 1-13. Erişim Tarihi: 20.04.2016. https://www.karger.com/Article//321968.
13. Horton, C. & Bowman, B. T. (2002). Child assessment at the preprimary level: Expert opinion and state trends. Chicago, IL: Erikson Institute for Advanced Study in Child Development. Erişim Tarihi: 30.06.2016. https://www.erikson.edu/wpcontent/uploads/OP_horton-bowman1.pdf.
14. Jiban, C. (2013). Early Childhood Assessment: Implementing Effective Practice: A Research Based guide inform assessment planning in Early grades. Erişim Tarihi: 21.07.2016. https://www.nwea.org/resources/early-childhood-assessment-implementing-effective-practice/.
15. Kapçı, E.G., Küçüker, S & Uslu, R. (2010). How Applicable are Ages and Stages Questionnaires for use with Turkish Children? Topics in Early Childhood Special Education. 30: 176-188.
16. Keenan,T., Evans, S. Evans, & Crowley,K. (2016). An Introduction to Child Development (3rd Edition). 5-7. California: SAGE Publication.
17. Lidz, C.S. (2003). Early Childhood Assessment. 10-11. New Jersey: John Wiley& Sons, Inc.
18. Malina,R.M., Bouchard, C. & Bar-or,O. (2004). Growth, Maturation and Physical Activity. (2nd Edition). 4-5. Illinois: Human Kinetics.
19. Manna, I. (2014). Growth Development and Maturity in Children and Adolescent: Relation to Sports and Physical Activity. American Journal of Sports Science and Medicine, 2(5A): 48-50. Erişim Tarihi: 18.03.2016. https://www.researchgate.net/publication/267453319_Growth_Development_and_Maturity_in_Children_and_Adolescent_Relation_to_Sports_and_Physical_Activity.
20. McAfee, O. & Leong, D.J. (2011). Erken çocukluk döneminde gelişim ve öğrenmenin değerlendirilmesi ve desteklenmesi. (Assessing and Guiding Young Children’s Development and Learning). (Çev. Birsen Ekinci). 177-178. Ankara: Nobel Yayıncılık.
21. NAEYC (1998). Learning to read and write. Developmentally appropriate practice for children. Young Children. 53 (4): 30–46. Erişim Tarihi: 18.07.2016. https://www.naeyc.org/files/naeyc/file/positions/PSREAD98.PDF. NAEYC (2003). Early childhood curriculum, assessment, and program evaluation. Erişim Tarihi: 21.07.2016. https://www.naeyc.org/files/naeyc/file/positions/pscape.pdf.
22. Oktay,A., Bilgin-Aydın, H. (2002). Marmara Gelişim Ölçeğinin Geliştirilmesi (3-6 Yaş Dönemi Çocuklar İçin). Erken Çocukluk Gelişimi Ve Eğitimi Sempozyumu Bildiri Kitabı. Ankara: Gazi Üniversitesi.
23. Overton,W. F. ( 2010). Life-Span Development: Concept and Issues. R.M. Lerner, W.F. Overton, A.M. Freund &M.E. Lamb (Eds). The Handbook of Life-Span Development: Cognition, Biology and Methods. 1-30. New Jersey: John Wiley&Sons, Inc.
24. Salkind, N.J. (2002). Child Development. 119-120. NewYork: The Macmillan Psychology Reference Series.
25. Santrock, J.W. (2013). Life-Span Development. (13th Edition). 8-10. NewYork: McGraw Hill.
26. Savaşır, S. & Erol, N. (2004). Ankara Gelisimsel Tarama Envanteri El Kitabı. 3. ed,. Ankara: Türk Psikologlar Birliği.
27. Senemoğlu, N. (2012). Gelişim, Öğrenme ve Öğretim. Kuramdan Uygulamaya. (21. Baskı). 3-5. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
28. Shepard, L., Kagan, S.L. & Wurtz, L. (1998). Principles and recommendations for early childhood assessments. Goal 1 Early Childhood Assessments Resource Group. Washington, DC: National Education Goals Panel. Erişim Tarihi: 03.03.2016. http://govinfo.library.unt.edu/negp/reports/prinrec.pdf.
29. Snow, C.E. & Van Hemel, S.B. (2008). Early Childhood Assessment: Why, What and How. 15-43. Washington: The National Academies Press.
30. Temel F., Ersoy Ö., Avcı N. & Turla A.(2004). Gazi erken çocukluk değerlendirme aracı. Ankara:Rekmay Ltd.Şti
31. Thambirajah, M.S. (2011). Developmental Assessment of the School-Aged Child with Developmental Disabilities. P. 57-60. Londra: Jessica Kingsley Publishers.
32. UNICEF (2003). The State Of The World’s Chıldren 2003. Erişim Tarihi: 26.04.2016. https://www.unicef.org/sowc03/contents/pdf/SOWC03-eng.pdf.
33. Uzundemir, Marangoz, (2001). Portage erken eğitim kılavuzu. Ender Özel Eğitim Danışmanlık. İzmir: Duyal Matbaası.
34. Wise, A. F. (2014). Designing Pedagogical Interventions to Support Student Use of Learning Analytics. LAK '14 Proceedings of the Fourth International Conference on Learning Analytics And Knowledge. 203-211. Erişim Tarihi: 27.03.2016. http://dl.acm.org/citation.cfm?id=2567588.
35. Yalaz, K., Anlar, B. & Bayoğlu, B. (2009). Denver II gelişimsel tarama testi. "Türk çocukları standardizasyonu". Ankara: Gelişimsel Çocuk Nörolojisi.