İlkokul İkinci Sınıf İngilizce Dersi Bağlamında Dinleme Becerisi Öğretimi: Bir Durum Çalışması
Öz
AraĢtırmanın temel amacı, ikinci sınıf Ġngilizce dersi bağlamında üç farklı öğretmenin (anadili Türkçe olan bir İngilizce
öğretmeni, İngilizce derslerini yürüten bir sınıf öğretmeni ve anadili İngilizce olan bir İngilizce öğretmeni) genel olarak
çocuklara yabancı dil öğretimi, özelde de dinleme becerisinin kazandırılması açısından derinlemesine incelenmesi,
betimlenmesi ve karĢılaĢtırılmasıdır.Bu amaç doğrultusunda araĢtırma durum çalıĢması desenlerinden “bütüncül çoklu durum
deseni”ne uygun olarak yürütülmüĢtür.Veri çeĢitliliğini sağlamak amacıyla gözlem, görüĢme ve doküman inceleme yoluyla
veriler toplanmıĢtır.Ayrıca araĢtırmacılar tarafından geliĢtirilen dinleme becerisi baĢarı testi uygulanarak, incelenen üç
öğretmenin öğrencilerinin Ġngilizce dinleme becerileri karĢılaĢtırılmıĢtır.Farklı yollardan elde edilen verilerin analizlerden
hareketle, incelenen üç farklı durum arasında, Ġngilizce derslerinde kullanılan dil, yaratılan sınıf atmosferi, uygulanan öğretim
etkinlikleri, özelde dinleme becerisi olmak üzere dört dil becerisi ve dil alanlarının öğretimine yönelik etkinlikler, ölçme ve
değerlendirme, program ve ders kitabıyla ilgili görüĢler açısından bazı benzerlikler ve farklılıklar saptanmıĢtır. Uygulanan
dinleme baĢarı testi sonuçlarına göre doğru sayıları itibariyle (Mak=20) en baĢarılı grup anadili Ġngilizce olan öğretmenin
öğrencileri olmuĢ (X̅=15,66), onları anadili Türkçe olan Ġngilizce öğretmeninin öğrencileri (X̅=8,93) takip etmiĢ, sınıf
öğretmeninin öğrencileri ise en baĢarısız grubu (X̅=6,25) oluĢturmuĢtur. Sonuç olarak, anadili Türkçe olan Ġngilizce öğretmeni
ve anadili Ġngilizce olan Ġngilizce öğretmenin genelde çocuklara yabancı dil öğretimi, özelde de dinleme becerisinin
geliĢtirilmesi konusunda nispeten daha baĢarılı oldukları, sınıf öğretmeninin ise baĢta yabancı dil yeterliliği ve çocuklara
yabancı dil öğretimi pedagojisi olmak üzere birçok açıdan kendisini geliĢtirmesi gerektiği sonucuna ulaĢılmıĢtır.
Anahtar Kelimeler
References
- Ara, S. (2009).Use of songs, rhymes and games in teaching English to young learners in Bangladesh.The Dhaka University Journal of Linguistics, 2(3), 161-172.
- Aslan, N. (2008).Dünyada erken yaşta yabancı dil öğretimi uygulamaları ve Türkiye’deki durum.Çukurova Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(3), 1-9.
- Bachrudin, B. (2010). Teaching English to young learners in Indonesia: Essential requirements. Educationist, 4(2), 120-125.
- Bayyurt, Y. (2012, Kasım). 4+4+4 Eğitim sisteminde erken yaşta yabancı dil eğitimi.Hacettepe Üniversitesi 1.Yabancı Dil Eğitimi Çalıştayı.Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
- Brewster, J., Ellis, G. ve Girard, D. (2004). The primary English teacher’s guide (New Edition). England: Pearson Education Limited.
- Cameron, L. (2001). Teaching languages to young learners. UK: Cambridge University Press.
- Demirel, Ö. (2003).Yabancı dil öğretimi. Ankara: Pegem Yayıncılık.
- Demirezen, M. (2003). Yabancı dil ve anadil öğreniminde kritik dönemler.Dil Dergisi, 118, 5-15.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Publication Date
August 7, 2015
Submission Date
August 7, 2015
Acceptance Date
-
Published in Issue
Year 2015 Volume: 3 Number: 2