Ankara ve Kırıkkale yöresinde yetiştiriciliği yapılan tavşanlarda Eimeria türlerinin yaygınlığı ve morfolojik teşhisi

Öz

Özet: Bu çalışmanın amacı Ankara ve Kırıkkale illerinde yetiştiriciliği yapılan tavşanlarda Eimeria türlerinin yaygınlığının araştırılması ve ookistlerin morfolojik özelliklerine göre tür düzeyinde teşhis edilmesidir. Bu amaçla 102 adet tavşan kafesinden dışkı örneği alınmış ve uygun koşullarda laboratuvara ulaştırılmıştır. Dışkılar Eimeria spp. ookistlerinin varlığı yönünden Fülleborn flotasyon tekniği ile muayene edilmiştir. Eimeria spp. ookistleri yönünden pozitif saptanan örnekler sporlanmaları amacıyla steril plastik kaplara alınmış ve %2.5’lik potasyum dikromat solüsyonu eklenerek, 25-30 Cº’de 7 gün muhafaza edilmiştir. Sporlandırılan örneklerden ilgili literatürler eşliğinde ışık mikroskobu altında Eimeria türlerinin teşhisine gidilmiştir. Çalışma sonucunda incelenen tavşan dışkılarında Eimeria spp. oranı %37.3 olarak tespit edilmiştir. Tür teşhisi sonucunda en fazla E. perforans ookistleri tespit edilirken, bunu sırasıyla E. media, E. magna, E. exigua, E. coecicola, E. intestinalis, E. piriformis-E. flavescens, E. stiedae ve E. irresidua takip etmiştir. Sonuç olarak bu çalışma bölgede yetiştiriciliği yapılan tavşanlarda Eimeria türlerinin belirlendiği ilk çalışma olması bakımından önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Eimeria
• morfoloji
• tavşan
• teşhis
• yaygınlık

Prevalence and morphological diagnosis of Eimeria species in rabbits reared in Ankara and Kırıkkale region

Öz

Abstract: The aim of this study is to investigate the prevalence of Eimeria species in rabbits raised in Ankara and Kırıkkale provinces and to identify oocysts at the species level by looking at their morphological features. For this purpose, 102 feces samples were taken from the rabbits cage and transported to the laboratory under appropriate conditions. The feces samples have been examined by Fuelleborn's flotation technique in terms of the presence of Eimeria spp. oocysts. The samples detected positive in terms of Eimeria spp. oocyst were taken to sterile plastic containers for sporulation and 2.5% potassium dichromate solution was added and maintained for 7 days at 25-30 °C. The Eimeria species were identified from the sporulated samples under the light microscope in the light of the relevant literature. As a result of the study, the rate of Eimeria spp. in the analyzed rabbit feces was 37.3%. As a result of species diagnosis, while the maximum E. perforans oocysts were identified, and E. media, E. magna, E. exigua, E. coecicola, E. intestinalis, E. piriformis-E. flavescens, E. stiedae ve E. irresidua the followed, respectively. As a result, this study is important in terms of being the first study in which eimeria species are determined in rabbits where the raised in the region.

Anahtar Kelimeler

• Diagnosis
• Eimeria
• morphology
• prevalence
• rabbit
• Diagnosis, Eimeria, morphology, prevalence, rabbit

Kaynakça

1. Abdel-Baki AAS, Al-Quraishy S. (2013) Prevalence of coccidia (Eimeria spp.) infection in domestic Rabbits, Oryctolagus cuniculus, in Riyadh, Saudi Arabia. Pakistan J Zool. 45(5), 1329-1333.
2. Al-Quraishy S. (2012) Exogenous and endogenous stages of Eimeria perforans naturally infected domestic rabbit (Oryctolagus cuniculus) in Saudi Arabia: Light microscopic study. Saudi J Biol Sci. 19, 31-34.
3. Bachene MS, Temim S, Ainbaziz H, Bachene A. (2019) Prevalence of rabbit coccidia in Medea Province, Algeria. World Vet J. 9(2), 123-128.
4. Buluş F, Öge H. (1999) Değişik kurumlardaki tavşanlarda (Oryctolagus cuniculus) dışkı bakısına göre saptanan helmintler. Ankara Univ Vet Fak Derg. 46, 309-312.
5. Çetindağ M, Bıyıkoğlu G. (1997) Ankara yöresi evcil tavşanlarında Eimeria türlerinin yayılışı. Türkiye Parazitol Derg. 21 (3), 301-304.
6. Çetinkaya H, Taş T, Vuruşaner C. (2017) Determination of the parasitic stages in the faeces of some laboratory and pet animals by using flotation technique in Istanbul, Turkey. J Ist Vet Sci. 1(2), 35-39.
7. Çizmeci ŞG. (2000) Ankara’da bir tavşancılık işletmesinde koksidiozisin epidemiyolojisi. Doktora tezi, AÜ Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
8. El-Ashram S, Aboelhadid SM, Abdel-Kafy EM, Hashem SA, Mahrous LN, Farghly EM, Kamel AA. (2020) Investigation of pre- and post-weaning mortalities in rabbits bred in Egypt, with reference to parasitic and bacterial causes. Animals. 10, 537.

9. El-Sayed N, Metwally MMM, Ras R. (2020) Prevalence and morphological identification of Eimeria spp. in domestic rabbit (Oryctolagus cuniculus) in Sharkia province, Egypt. EVMPSJ. 16, 114-130.
10. El-Shahawi GA, El-Fayomi HM, Abdel-Haleem HM. (2012) Coccidiosis of domestic rabbit (Oryctolagus cuniculus) in Egypt: light microscopic study. Parasitol Res. 110, 251–258.
11. Elshahawy I, Elgoniemy A. (2008) An epidemiological study on endoparasites of domestic rabbits (Oryctolagus cuniculus) in Egypt with special reference to their health impact. Sains Malays. 47(1), 9–18.
12. Hamid PH, Prastowo S, Kristianingrum YP. (2019) Intestinal and hepatic coccidiosis among rabbits in Yogyakarta, Indonesia, Vet World. 12(8), 1256-1260. Jing F, Yin G, Liu X, Suo X, Qin Y. (2012) Large-scale survey of the prevalence of Eimeria infections in domestic rabbits in China. Parasitol Res. 110, 1495–1500.
13. Khider AT, Al-Rubaie HMA, Khalil FJ. (2015) Prevalence of coccidiosis in local breed rabbits (Oryctolagus cuniculus) in Baghdad province. AL-Qadisiya Journal of Vet Med Sci. 14 (1), 15-21.
14. Li H, Shen M, Hou Z, Yin X. (2016) Morphology and molecular identification of the Eimeria spp. in domestic rabbits Pakistan J Zool. 48(1), 289-291.
15. Merdivenci A. (1963) Türkiye’de evcil ve yabani tavşanlarda Eimeria enfeksiyonları. Türk Biol Derg. 12 (1), 26-35. Okumu PO, Gathumbi PK, Karanja DN, Mande JD, Wanyoike MM, Gachuiri CK, Kiarie N, Mwanza RN, Borter DK. (2014) Prevalence, pathology and risk factors for coccidiosis in domestic rabbits (Oryctolaguscuniculus) in selected regions in Kenya. Vet Q. 34 (4), 205-210.
16. Ola-Fadunsin SD, Nuhu AA, Fabiyi JP, Sanda IM, Hussain K, Rabiu M, Ganiyu IA. (2019) Prevalence and associated risk factors of Eimeria species in rabbits (Oryctolagus cuniculus) in Ilorin, Kwara State, Nigeria. Ann Parasitol. 65(3), 267-273.
17. Öncel T, Gülegen E, Şenlik B, Bakırcı S. (2011) Intestinal coccidiosis in Angora rabbits (Oryctolagus cuniculus) caused by Eimeria intestinalis, Eimeria perforans and Eimeria coecicola. YYU Vet Fak Derg. 22 (1), 27-29.
18. Özkan O, Sarı B, Bayezit M, Doğan A, Akpulat HA, Erdağ D. (2010) Evcil tavşanlarda Thymus serpyllum’un koksidiozise karşı etkisi: Oosist atılımı ve canlı ağırlık değişimi. Kafkas Univ Vet Fak Derg. 16 (2), 323-327.
19. Qiao J, Meng QL, Cai XP, Tian GF, Chen CF, Wang JW, Wang WS, Zhang ZC, Cai KJ, Yang LH. (2012) Prevalence of coccidiosis in domestic rabbits (Oryctolagus cuniculus)in Northwest Chin. J Anim Vet Adv. 11(4), 517-520.
20. Ryley JF, Meade R, Hazelhurst J, Robinson TE. (1976) Methods in coccidiosis research: separation of oocysts from faeces. Parasitology. 73, 311-326.
21. Sayın F, Karaer Z, Aktaş M, Taşçı S. (1981) Türkiye’de çeşitli kemiricilerde görülen coccidia türleri. Turkiye Parazitol Derg. 4 (1), 7-9.
22. Sevim İ. (1967) Tavşanlarda koksidiyozis ve tedavisi üzerine denemeler. Türk Askeri Vet Hek Derg. 229-230, 40-46. Sürsal N, Gökpinar S, Yildiz K. (2014) Prevalence of intestinal parasites in hamsters and rabbits in some pet shops of Turkey. Turkiye Parazitol Derg. 38, 102-105.
23. Tanjung M, Rangkuti PM. (2019) Species and prevalence of rabbit gastrointestinal parasites in Berastagi Farm Karo District, North Sumatra, Indonesia. International Conference on Natural Resources and Technology (ICONART 2019), March, 12-13, Sumatera Utara- Endonesia.
24. Tehrani AA, Yakhchali M, Beikzadeh B, Morvaridi A. (2013) Prevalence of rabbit hepatic coccidiosis in North West of Iran. Archives of Razi Institute. 68, 651-669.
25. Yin G, Goraya, MU, Huang J, Suo H, Huang Z, Liu X. (2016) Survey of coccidial infection of rabbits in Sichuan Province, Southwest China. Springerplus. 5, 870.