YAZAR REHBERİ
Makaleler, hakemlere doğrudan Dergi Park sistemi üzerinden yönlendirilmektedir. Makale üzerinde yazar-hakem gizliliğini sağlama adına makalenin yazar(lar)ını tanımlayıcı herhangi bir işaret, sembol ya da belge yer almamalıdır. Bu nedenle dosya adında ve makale metni içerisinde yazar isim/lerine yer verilmemelidir. Telif Hakkı Devir Formu doldurulup yazar(lar) tarafından imzalanarak makale dosyası ile birlikte gönderildikten sonra yayım süreci başlatılır.
Haziran ve Aralık ayı olmak üzere yılda iki kere yayımlanan Hars Akademi’de, Haziran sayısı için son yazı kabulü 1 Haziran, Aralık sayısı için 1 Aralık olarak belirlenmiştir. Özel/Ek ya da Armağan sayılarda bu durum değişmektedir.
Dergiye gönderilen makaleler üzerinde editör şekilsel ve yazınsal olarak gerekli düzenlemeleri yapmaktadır. Yazarın, sonrasında yazım ve dil editöründen gelen dosya üzerinden sürece devam etmesi gerekmektedir.
Sayfa Düzeni
Yazılar, Microsoft Word programında yazılmalı ve sayfa yapıları aşağıdaki gibi düzenlenmelidir:
Kâğıt Boyutu A4 Dikey
Üst Kenar Boşluk 2,5 cm
Alt Kenar Boşluk 2,5 cm
Sol Kenar Boşluk 3 cm
Sağ Kenar Boşluk 2,5 cm
Yazı Tipi Times News Roman
Yazı Tipi Stili Normal
Boyutu (normal metin) 10
Boyutu (dipnot metni) 8
Tablo-grafik 8
Paragraf Aralığı Önce 6 nk, sonra 0 nk (Tablo ve grafiklerde önce ve sonra 0 nk)
Satır Aralığı Tek (1.15)
Yazılar sırasıyla; öz, anahtar sözcükler, abstract, keywords, giriş, ana metin, sonuç, kaynakça ve (gerekli ise) ekler bölümlerini kapsamalıdır. Bölüm başlıklarında ve alt başlıklarda numaralandırma yapılmamalıdır.
Başlık
En fazla 10-12 kelimeden oluşan makale başlığı, 12 punto, her harfi büyük, ortalanmış ve koyu olarak yazılmalıdır. Başlık hem Türkçe hem de İngilizce olmalı, İngilizce başlık, Türkçe özetin altında ve İngilizce özetin üstünde 12 punto, her harfi büyük, ortalanmış ve koyu olarak yer almalıdır.
Yazar(lar) Bilgileri
(Değerlendirme sürecinden sonra) Makale başlığının altına (unvan belirtmeksizin) yazar(lar)ın adı ve soyadı ilk harfleri büyük diğerleri küçük harf, ortalanmış ve koyu olarak yazılmalıdır. Başlığa düşülecek dipnotta(larda); yazar(lar)ın unvanı, çalıştığı kurum, bulunduğu şehir (Türkiye dışında ise ülke ismiyle birlikte) ve elektronik posta adresi dipnot olarak verilmelidir.
Unvanlar
Profesör (Prof. Dr.), Doçent (Doç. Dr.), Doktor Öğretim Üyesi (Dr. Öğr. Üyesi), Öğretim Görevlisi (Öğr. Gör.), Araştırma Görevlisi (Arş. Gör.), Okutman (Okt.) olarak kısaltılabilir.
Öz
Türkçe ve İngilizce olmak üzere, 9 punto ile 100-300 kelime arasında Öz ve Abstract yazılmalıdır. Öz ve Abstract sağdan ve soldan 1 cm içeri girintili olmalıdır. Anahtar sözcükler 3-5 sözcükten oluşmalı ve virgülle ayrılmalıdır. Türkçe özetin altında Anahtar Sözcükler ve Abstract'ın altında Keywords başlığı kullanılarak verilmelidir.
Tablolar
Tablolar 1 satır aralığında ve 8 punto olmalıdır. Tablo başlığı ilk harfi büyük diğerleri küçük, sola dayalı, koyulaştırılmış olarak yazılmalıdır.
Kısaltma
Makalelerde kullanılacak kısaltmalarda Türk Dil Kurumu Yazım Kuralları esas alınmalıdır.
Kaynakça
Hangi alanla ilgili olursa olsun bilimsel bir çalışmanın temelinde o alanla ilgili belirli bir düzeyde çalışma birikiminin olması gerekir. Buna literatür bilgisi denir. Yapılacak çalışmayla ilgili araştırmacının temel düzeyde bilgisi olması gerektiği gibi spesifik konuyla ilgili önceden yapılmış çalışmaları da büyük oranda bilmesi gerekir. Araştırmacı buluşunu, daha önceden ifade edilmiş bir şeyi farklı şekilde sunmayı ancak bu şekilde gösterebilir. Araştırmacının konuyla ilgili önceden yapılanları bilmesi, çalışmasında kullanması, yeni çalışmanın değerini yükseltir. Aksi ise eğer araştırmacı yeterince araştırmamışsa çalışmanın zaafını; bildiği halde kullanmamışsa kötü niyetini gösterir. Bilimsel bir araştırmada öne sürülen görüşlerin, farklı görüşler tarafından desteklenmesi araştırmanın bilimselliği açısından oldukça önemlidir. Bunun için araştırmacı görüşlerini desteklemek amacıyla başkalarının fikir ve düşüncelerinden yararlanmalıdır. Araştırmaya başkalarını kaynak göstermek araştırmanın geçerliliğinin sağlanması bakımından da büyük öneme sahiptir. Aynı zamanda araştırmaya bir derinlik ve zenginlik katacaktır.
Kaynaklardan yararlanmada ikincil kaynaklara yönelmek yerine temel kaynakların kullanımına özen gösterilmesi gerekmektedir. Böylelikle hem okuyucunun asıl kaynağa ulaşımına yardımcı olunacak hem de araştırmanın verimliliği ortaya çıkacaktır. Aynı zamanda sonrasında yapılacak araştırmalara yol göstermesi bakımından da temel kaynakların kullanımı önemlidir.
Gerek araştırma konusunun ana kaynakları gerekse fikri destekleyecek literatür kaynaklarının önemi kabul edilmekle birlikte özgün bir çalışmada gereğinden fazla kaynak kullanmak da sakıncalıdır. Kaynak kullanımında aşırıya gidilmemesi gerekir. Gereğinden fazla kaynak kullanımı araştırmanın özgünlüğünün tartışılmasına neden olacaktır. Bununla birlikte araştırmada yer almayan kaynakların kaynakçada gösterilmemesi gerekir.
Alıntı yapılırken titiz davranılmalı, alıntının araştırma metni ile uyum içinde olmasına dikkat edilmelidir. Araştırmada önemli olan araştırmacının düşüncelerinin öne çıkmasıdır. Bu nedenle araştırmacının görüşlerini geri planda bırakacak uzun alıntılardan kaçınılmalıdır. Herkes tarafından bilinen bilgiler için kaynak göstermeye gerek yoktur.
Hars Akademi’ye gönderilen yazılar için kaynakça, APA (American Psychological Association) 6 yazım kurallarına göre yazılmalıdır. Kaynaklar, Kaynakça başlığı (ilk harfi büyük diğerleri küçük ve koyu olarak) altında ve 9 punto büyüklüğünde ve 1,15 satır aralığında olmalıdır.
Metin içinde kaynak gösterimi
Araştırmalarda kaynak kullanımının yanında bu kaynakların nasıl kullanılacağı da önemli bir konudur.
Kaynak gösteriminde çeşitli yöntemler kullanılmaktadır. Önceleri kaynak gösteriminde daha çok dipnot yöntemi kullanılırken son yıllarda APA stiline rağbet edildiği görülmektedir. Dipnot yönteminin ise daha çok alıntı ile ilgili yapılacak açıklama ya da notlarda kullanıldığı görülür.
Doğrudan ve dolaylı olmak üzere iki çeşit alıntı yapma yöntemi bulunmaktadır. Doğrudan alıntı, dolaylı yapılan alıntıya göre bazı kurallara sahiptir. Doğrudan yapılan alıntılarda, alınan metinde hiçbir şekilde değişiklik yapılmaz. Ancak alıntıyı metne uydurmak için ilk harfi büyük veya küçük yapılabilir. Alıntı tırnak içinde gösterilir. Eğer alıntı 4 satırı geçiyorsa sıkıştırılmış paragraf (ana metinden sağ ve sol olmak üzere birer santim içeride) şeklinde olmalıdır. Bununla birlikte alıntıların italik yapılması gerekir.
Alıntılarda bazı durumlarda çıkarma ya da ekleme yapılması gerekebilir. Düşüncenin vurgulanması ve anlaşılır olması bu şekilde sağlanabilir. Yine bu yöntemle metinde yanlışlıklar varsa giderilebilir. Alıntının kısa ve öz olması da yine bu şekilde gerçekleşecektir. Bu durumda eğer metinden çıkarılması gereken cümle ya da söz öbeği ise çıkarılan yere köşeli ayraç içinde üç nokta ([…]) konulur. Böylelikle çıkarılan yerler açık bir şekilde anlaşılacaktır. Eğer araştırmacı alıntı metninin içine, metnin daha anlaşılabilir olmasını sağlamak için kendi yorumunu ekleyecekse köşeli ayraç ([]) içinde göstermelidir. Araştırmacı köşeli ayracı hem açıklama yapacağı durumlarda hem de metne ekleme yapmada kullanabilir. Normal metin alıntılarında olduğu gibi şiir alıntılarında da atılacak dize ya da kıta köşeli ayraç içinde üç nokta ([…]) ile gösterilmelidir. Alıntılara ekleme yapılacaksa dipnotta yine köşeli parantezle aktaranın notu [a.n], çevirenin notu [ç.n] gibi ifadeler kullanılmalıdır.
Bütün alıntılar sonrasında bir kaynakça gösterilmesi zorunludur. Bu gösterim APA stiliyle yapılır. Bunun için alıntı bitimindeki tırnak sonrasında bir parantez açılmalıdır. Parantezin içine kaynak kişinin soyadı, eserin yayımlanış tarihi ve alıntının yer aldığı sayfa numarası yazılmalıdır. Soyaddan sonra virgül kullanılması tek yazarlar için çok tercih edilmese de iki ve daha fazla yazarın yer aldığı kaynaklarda karışıklığı önlemek amacıyla kullanılır. Soyadın hemen sonrasında kaynağın yayımlanış tarihi yer alırken, tarihten sonra iki nokta (:) konulur ve devamında sayfa numarası/ numaraları verilir. Eğer metinde yazarın aynı tarihte yayımlanmış iki eserinden alıntı yapılması gerekiyorsa karışıklığı önlemek amacıyla harflerle kodlandırma yapılmalıdır. Bu sıralama; ilk esere “a”, ikinci esere “b”, üçüncü esere “c” şeklinde ilerleyebilir. Bu harfler hem metin içi alıntı kaynakçasında hem de kaynakçada tarih bilgisinden hemen sonra yer almalıdır.
(Türk 2018: 64)
(Nazım Hikmet 1932: 15)
(Yılmaz, Türk 1999: 10)
(Türk 2017 a: 24)
(Türk 2017 b: 71)
Alıntı sonunda kullanılan noktalama işareti de önemli bir ayrıntıdır. Eğer cümle alıntı ile bitiyorsa alıntı içindeki noktalama işareti metin içi alıntı kaynakçası sonrasında kullanılmalıdır. Metin içi alıntı kaynakçası öncesinde kullanılan noktalama işareti burada verilen kaynakçanın ortada kalmasına neden olacaktır.
“Hasan Hüseyin’in mizahı, şiirlerinde olduğu kadar düz yazılarında da vardır” (Türk 2014: 102).
Bir diğer alıntı şekli olan dolaylı alıntı, daha yaygın olan bir alıntı çeşididir. Dolaylı alıntıda esas olan, alıntı yapılacak metnin özünü değiştirmeden araştırmacının kendi cümleleri ile aktarmasıdır. Dolaylı alıntıda, doğrudan alıntıya göre daha fazla alıntının yapılması sağlanır. Çünkü daha büyük bir yer kaplayabilecek olan alıntı, dolaylı anlatıda özetlenerek kullanılır. Özetleme yaparken anlam kayması olmamasına dikkat edilmelidir. Dolaylı anlatıda da mutlaka kaynak gösterimi yapılmalıdır. Kaynak gösteriminin yine APA stiliyle olması gerekir. Bu da alıntılanan metnin sonuna kaynak göstermekle olur: (Türk 2014: 102). Bu alıntı için tırnak işareti, bloklama, italik yazı gibi şekiller kullanılmaz.
İkiden fazla yazarlı
Yazar sayısı üç ile beş arasında ise, metin içinde ilk geçtiği yerde tüm yazarların soyadları ve yıl belirtilerek verilir. Aynı çalışmaya ikinci kez gönderme yapıldığında sadece ilk yazarın soyadı verilir, diğerleri için “vd.” ifadesi ile yıl verilir. Yazar sayısı altı veya daha fazla ise metin içinde ilk geçtiği yerden itibaren ilk yazarın soyadı verilir diğerleri için “ve ark." ifadesi ile yıl verilir. Cümle içinde birden fazla kaynağa atıfta bulunuluyor ise, kaynaklar yazar soyadlarının baş harfine göre sıralanmalıdır.
(Maden 2016; Türk 2017; Yılmaz 2008).
Eğer metin içindeki kaynak bir başkası tarafından aktarılmışsa aktaran kişi metin içi alıntı kaynakçasında “Akt.” kısaltması ile gösterilmelidir.
Dipnot
Dipnot, “metin içinde geçen herhangi bir bilgi ile ilgili olarak sayfa altına, çalışmanın sonuna konulan açıklama veya kaynak bilgisi, haşiye” (TDK) anlamına gelmektedir. Araştırmalarda önceleri kaynak gösteriminde daha çok dipnot yöntemi kullanılırdı. Ancak son dönemlerde bu kullanımdan uzaklaşıldığı görülür. Dipnotlar artık genellikle konuyla ilgili açıklama ve alternatif kaynak gösteriminde kullanılmaktadır. Ayrıca dipnotların gösteriminde yine önceleri APA stili tercih edilirken artık çoğunlukla sayfanın alt kısmında yer almaktadır.
Dipnot yöntemi, araştırmalarda yazarı tanıtmak amacıyla da kullanılır. Bu dipnotlarda yazarın adının yanına numaralandırma yerine yıldız (*) kullanılır. Yazarın adı ve soyadı üstte belirtileceği için dipnotta tekrar belirtmeye gerek yoktur. İlk olarak yazarın unvanına, sonrasında ise bölümüne, çalıştığı kurum ve mail adresine yer verilmelidir.
Araştırma eğer başka bir araştırmadan hareketle ortaya çıkmışsa ya da bir kurum veya kuruluş projesi ise bu bilgiler de araştırmanın başında dipnotla verilmelidir.
Araştırma metni içindeki dipnotların, karışıklığı önlemek için numaralandırılması gerekir. İçerikle ilgili dipnotlarda açıklayıcı olmasına dikkat edilmelidir. Ayrıca dipnotların yazı boyutu 10 punto olmalıdır.
Dipnotta verilen künyelerde kitap için; yazar adı soyadı, eser adı, tarih, basım yeri, basım evi ve sayfa numarası sıralaması izlenmelidir. Makale için; yazar adı soyadı, makale adı, dergi adı, yıl, cilt numarası, sayı numarası, tarih ve sayfa numarası yer almalıdır. Tez, seminer veya bildiri için ise; yazar adı soyadı, tarih, başlık, araştırmanın cinsi ve basılıp basılmadığı, basıldığı üniversite/ enstitü ve il sıralaması izlenmelidir.
Dipnotlarda birden fazla kaynakça verilmek istendiğinde künyeler noktalı virgülle (;) ayrılmalıdır.
Dipnotların kaynakçada gösterilmesi gerektiği de unutulmamalıdır. Kaynakçada yer alacak dipnotlar için özel bir kullanıma gerek yoktur. Araştırma kaynakçası nasıl yer alıyorsa dipnot kaynakçası da aynı olmalıdır.
KAYNAKLARIN YAZILMASI
Kaynakçada kitap ve dergi adları italik yapılmalıdır.
KİTAP
Tek Yazarlı Kitap
Tek yazarlı kaynak yazımında öncelikle yazarın soyadı ve adı, sonrasında yayımlanma tarihi, eser adı, basım yeri ve basımevi yer almalıdır.
Soyad, Ad (Tarih). Eser adı. Basım yeri: Basımevi.
Tanpınar, Ahmet Hamdi (1969). Edebiyat Üzerine Makaleler. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
Çelik, Yakup (2006). Şubat Yolcusu – Attilâ İlhan’ın Şiiri. Ankara: Akçağ Yayınları.
Ediboğlu, Baki Süha (1968). Bizim Kuşak ve Ötekiler. İstanbul: Varlık Yayınevi.
Güzel, Abdurrahman (2010). İki Dilli Türk Çocuklarına Türkçe Öğretimi: Almanya Örneği. Ankara: Öncü Yayınları.
İki veya Daha Çok Yazarlı Kitap
İki ve daha çok yazarlı kitap kaynak gösterilirken yazar adları noktalı virgülle (;) ayrılmalıdır.
Soyad, Ad; Soyad, Ad (Tarih). Eser adı. Basım yeri: Basımevi.
Soyad, Ad; Soyad Ad; Soyad, Ad; (Tarih). Eser adı. Basım yeri: Basımevi.
Eyuboğlu, Sabahattin; İpşiroğlu, Mazhar Şevket (1972). Avrupa Resminde Gerçek Duygusu. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
Editörlü Kitap
Kaynak olarak editörlü kitaplar gösterileceği zaman yazar adından hemen sonra “Ed.” kısaltması verilmelidir.
Soyad, Ad (Ed.) (Tarih). Eser adı. Basım yeri: Basımevi.
Korkmaz, Ramazan (Ed.) (2007). Yeni Türk Edebiyatı El Kitabı (1839-2000), (4. Baskı), Ankara: Grafiker Yayınları.
Gündüz, Osman; Şimşek, Tacettin (Ed.) (2018). Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı. Ankara: Grafiker Yayınları.
Hazırlanan ve Çevrilen Kitaplar
Hazırlanan ve çevrilen kitapların kaynakça gösterimi yapılırken öncelikle asıl yazarın soyadı, adı, eserin yayımlanma tarihi, eser adı, daha sonrasında ise hazırlayan/ çeviren kişi verilmelidir. Hazırlayan/ çeviren kişinin bilgisi parantez içinde ve “Haz./ Çev.” kısaltması ile verilir. Sonrasında ise hazırlayanın/ çevirenin adı ve soyadı verilir. Künyenin devamında yine basım yeri ve basımevi bilgileri yer alır.
Soyad, Ad (Tarih). Eser adı, (Haz. / Çev. Ad Soyad). Basım yeri: Basımevi.
Ersoy, Mehmet Akif (2013). Safahat, (Haz. Abdullah Uçman). İstanbul: Çağrı Yayınları.
Tarancı, Cahit Sıtkı (2016). Avuçlarıma Sığmıyor Yıldızlar, (Haz. Hakan Sazyek). İstanbul: Can Yayınları.
Tevfik Fikret (1987). Dil ve Edebiyat Yazıları, (Haz. İsmail Parlatır). Ankara: TDK Yayınları.
Forster, E. M. (1985). Roman Sanatı, (Çev. Ünal Aytür). İstanbul: Adam Yayınları.
Curtius, Ernest Robert (1938). Fransız Medeniyeti, (Çev. Sabahattin Eyüboğlu). İstanbul: Devlet Basımevi.
SÜRELİ YAYINLARDAKİ METİN
Süreli yayınlarda yer almış bir metin kaynakçada yer alırken öncelikle yazarın soyadı ve adı, ardından metnin yer aldığı dergi tarihi yer almalıdır. Eğer dergi haftalık olarak yayımlanıyorsa tarih bilgileri gün, ay ve yıl olarak, aylık yayımlanıyor ise de ay ve yıl olarak yer almalıdır. Tarih bilgisinden sonra metnin başlığı tırnak (“ ”) içinde verilmelidir. Devamında ise dergi adı, yılı, cilt numarası, sayısı ve sayfa numarası verilmelidir. Ayrıca dergi adı italik yapılmalıdır.
Soyad, Ad (Tarih (gün. ay. yıl/ ay. yıl)), “Başlık”, Dergi adı, Y., C., S., s.
Akay, İhsan (1 Nisan 1955). “Yazı Dili-Konuşma Dili”, Varlık, S. 17, s. 7.
Türk, Hatem (2013). "Ahanda'danKaracaahmet'e 80 Yıllık Bir Şiirin Öyküsü: Hasan İzzettin Dinamo'nun Şiirleri", Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, Y. 5, nr. 9, s. 87-102.
Tarancı, Cahit Sıtkı (Temmuz 1974). “Cahit Sıtkı Tarancı- Yaşar Nabi Nayır’a”, Türk Dili (Mektup Özel Sayısı), S. 274, s. 21-32.
ELEKTRONİK DERGİLERDEKİ/ VERİ TABANLARINDAKİ MAKALE
Elektronik dergilerde ya da veri tabanlarında yayımlanmış makalelerde de künye sıralaması süreli yayınlarınki ile aynıdır. Ancak burada süreli yayınlardan farklı olarak parantez içinde makale linki ve erişim tarihinin verilmesi gerekir.
Türk, Hatem (Haziran 2018). “Türkçü Bir Kadın Hareketi: Ayşe Dergisi”, Hars Akademi, S. 1, s. 39-56, (https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/496074 [Erişim tarihi: 23.12.2019]).
TEZLER
Kaynakçada kullanılacak tezlerin diğer kaynak gösterimlerinde olduğu gibi öncelikle yazar soyadı ve adı verilmelidir. Devamında tez başlığı ve tez tipi (yüksek lisans/ doktora) yer alır. Sonrasında ise üniversitenin bulunduğu şehir, üniversite ve enstitü bilgisi verilir.
Yazarın Soyadı, Adı (Tarih). Tez Başlığı. Tez Tipi. Üniversitenin bulunduğu şehir: Üniversite.
Türk, Hatem (2010). Hasan Hüseyin Korkmazgil’in Hayatı, Edebî Kişiliği ve Eserleri Üzerine Bir Araştırma. Doktora tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Özgül, Metin Kayahan (1984). Sâmî Paşa-zâde Sezâyî’nin Küçük Şeyler’inde Fiktif Yapı. Yüksek Lisans tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
ANSİKLOPEDİ MADDELERİ
Ansiklopediler kaynak gösterilirken öncelikle ansiklopedi editörünün soyadı ve yazılmalıdır. İsim bilgisinin hemen ardından parantez içinde editör “Ed.” bilgisi verilmelidir. Devamında madde başlığı tırnak (“”) içinde gösterilirken ansiklopedi adı, cilt numarası, basım yeri ve basım evi de yer almalıdır. Bu bilgiler sonrasında ise maddenin yer aldığı sayfa aralığı verilmelidir.
Tural, Sadık (Ed.) (2007). “Regü, Şükrü Enis”, Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi (C. 7). Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayını.
Işık, İhsan (2007). “PİRHASAN, Barış”, Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (C. 7). Ankara: Elvan Yayınları.
BİLDİRİLER
Kaynakçada bildiri metinlerinin gösteriminde yazar soyadı, adı, tarih, bildiri adı sıralaması izlenmelidir. Daha sonra bildirinin sunulduğu sempozyum bilgisi verilmelidir. Ardından üniversite ve şehir bilgisi yer alır.
Türk, Hatem (08-09 Mart 2018). “Türkçü Bir Kadın Hareketi: Ayşe Dergisi”, II. Ulusal Kadın Sempozyumu’nda Sunulmuş Bildiri, Giresun Üniversitesi, Giresun.
Değerlendirme sürecinden sonra kabul edilen makaleler makale şablonu doğrultusunda düzenlenerek yayımlanmak üzere sistem üzerinden gönderilir.
December 28, 2022
Page
294-310
