Investigation of Satisfaction Levels of Associate Degree Students in 3+1 Workplace Training Model: Case Study of Susurluk Vocational School of Agriculture and Forestry
Vocational colleges play a critical role in higher education. Graduates from these programs must be equipped with both theoretical and
practical expertise. By incorporating real-world experiences into the classroom, the 3+1 educational paradigm seeks to improve students’
theoretical comprehension. Using the 3+1 applied education paradigm, the Susurluk School of Agriculture and Forestry at Bandirma
Onyedi Eylul University effectively increased the employability of its students in the 2021–2022 academic year. Using data from Susurluk
School of Agriculture and Forestry students’ 3+1 internship program, this study aimed to determine how satisfied students were with the
educational paradigm. SPSS 26.0 was used for data analysis after Ören and Ören (2018) designed the “3+1 Applied Education Model
Satisfaction Scale,” which was used to gather data for the study. Parametric statistical methods were used to evaluate the outcomes, such as
independent group t-tests and one-way ANOVA for group comparisons. According to the results, students attending vocational colleges
showed greater levels of satisfaction than the 3+1 educational model mean. In addition, it was noted that students from general high
schools, students from other age groups, and female students, as well as students from vocational high schools, expressed significantly
lower levels of satisfaction with the 3+1 applied education model. But there was no discernible difference in the students’ satisfaction levels
depending on the particular programs they were enrolled in. Examining the effects of the 3+1 educational paradigm, this study can be a
useful resource in the field and support future research in the same area
Adıgüzel, O. C., & Berk, Ş. (2009). Mesleki ve teknik ortaöğ retimde
yeni arayışlar: Yeteneğe dayalı modüler sistemin
değerlendirilmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi
Dergisi, 6(1), 220-236.
Arpat, B., Kalfa, V. R., Akşit, A., & Çamurdan, B. (2017). Meslek
yüksekokullarında nitelikli ara eleman ı̇htiyacını karşılamada
yeni arayışlar: 3+1 ı̇şbaşı eğitim modeli honaz meslek
yüksekokulu örneği. Çalışma İlişkileri Dergisi, 8(2), 76- 94.
Arpat, B. (2018). Meslek yüksekokullarında uygulanan işbaşı
eğitimlerinde boylamsal bir değerlendirme Honaz meslek
yüksekokulu örneği. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(3).
Atalı, G., Özkan, S. S., & Sarıbıyık, M. (2016). Nitelikli işgücü
yetiştirmek için ön lisans programlarında uygulamalı eğitim
modeli. UMYOS 2016, s.342-348.
Bilici, K. (2023). Turizm otelcilik meslek alanı öğrencilerinin
işletmelerde beceri eğitimi (staj) uygulamasına ilişkin görüşleri.
Uluslararası Eğitime Özgün Bakış Dergisi, 1(2), 265-281.
Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (11.
Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Çakar, İ. (2020). MYO öğrencilerinin 3+ 1 uygulamalı eğitim modeli
çerçevesinde mesleki beklentilerinin incelenmesi” Sakarya
MYO örneği”. Yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
Deissinger, T. (2007), ““Making schools practical”: Practice firms
and their function in the full‐time vocational school system in
Germany”, Education + Training, 49(5), 364-379. https://doi.
org/10.1108/00400910710762931
Demir, Ö. (2020). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin işgücü
piyasasından beklentileri. The Journal of Academic Social
Science, 9(9), 553-564.
Erdoğan, E., & Bulut, E. (2015). İşletme bölümü öğrencilerinin
memnuniyet düzeylerini etkileyen faktörlerin araştırılması,
Uluslararası Yönetim, İktisat ve İşletme Dergisi, 11(26), ss.151-
169.
Fidan, T., Fidan, İ. Ö., & Öztürk, H. (2018). Meslek yüksekokulu
öğrenci ve mezunlarının kariyer seçimlerine etki eden faktörler
ile kariyer beklentileri: Öz yeterliğin aracı rolü. Yükseköğretim
Dergisi, 8(3), 249-263.
Gümüş, İ. (2016). Meslek liseleri ve meslek yüksekokullarındaki
öğrencilere uygulamalı iş yeri eğitimle kazandırılan becerilerin
niteliksel açıdan değerlendirilmesi. ISVET 2016 (International
Symposium on Post-Secondary Vocational Education and
Training), 12-15 Ekim 2016, Hitit Üniversitesi, 782-790.
Iseyeva, S. (2018). Lisans düzeyinde turizm eğitimi alan öğrencilerin
akademik motivasyon, beklenti ve algılarının türkiye ve
polonya eğitimi kapsamında değerlendirilmesi. Yüksek Lisans
Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
Kagaari, J. R. (2007). Evaluation of the effects of vocational choice
and practical training on students’ employability. Journal of
European Industrial Training, 31(6), 449-471.
Karadeniz, O., & Kumaş, H., (2016). Meslek yüksekokulu
öğrencilerinin istihdam edilebilirliğini arttırmada mesleki
uygulamalar dersi (3+1 programlarının) ile işkur işbaşı eğitim
programlarının rolü: Honaz meslek yüksekokulu örneği,
UMYOS, 5th International Vocational Schools Symposium,
Bosna.
Karagül, T. N. (2018). Turizm eğitimi alan mesleki ve teknik anadolu
lisesi öğrencilerinin işletme beceri eğitimine yönelik algıları:
Muğla örneği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Sosyal
Bilimler Enstitüsü, Muğla.
Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel
Yayıncılık.
Kaysi, F. (2018). Bir meslek yüksekokulu programının
değerlendirilmesinde çoklu bakış açıları. Yayımlanmamış
doktora tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
Kılıç, Y. (2018). Mesleki eğitimin önemine ilişkin bir durum
çalışması. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-16.
Mulder, R. H., Messmann, G., & König, C. (2015). Vocational
education and training: Researching the relationship between
school and work. European Journal of Education, 50(4), 497-
512.
Nyen, T., & Tonder, A. H. (2018). Development of vocational skills
through integration of practical training periods in school based
vocational education in Norway. Integration of vocational
education and training experiences: Purposes, practices and
principles, 29, 227-241.
Ören Şahin, T., & Ören V. E., (2018). Meslek yüksekokulu
öğrencilerinin 3+1 eğitim modelinden tatmin derecelerinin
belirlenmesi: Banaz meslek yüksekokulu örneği. Yükseköğretim
ve Bilim Dergisi/Journal of Higher Education and Science, 8(3),
451-456.
Özkan, U. B. (2020). Meslek yüksekokulu atölye teknik
elemanlarının uygulamalı meslek derslerindeki rollerine ilişkin
görüşleri. Ejovoc (Electronic Journal of Vocational Colleges),
10, 52-64.
Özsoy, C. E. (2015). Mesleki eğitim-istihdam ilişkisi: Türkiye’de
mesleki eğitimin kalite ve kantitesi üzerine düşünceler. Ejovoc
(Electronic Journal of Vocational Colleges), 5(5), 173-181.
Patton, M. Q. (2005). Qualitative research. New York: John Wiley
& Sons, Ltd.
Rintala, H., & Nokelainen, P. (2020). Standing and attractiveness of
vocational education and training in Finland: Focus on learning
environments. Journal of Vocational Education & Training,
72(2), 250-269.
Sarıbıyık, M. (2013). Meslek yüksekokullarında nitelikli işgücü
yetiştirmek için 3+1 eğitim modeli. Academic Platform-Journal
of Engineering and Science, 1(1), 39-41.
Sönmez, M. (2010). Türkiye’de mesleki ve teknik örgün öğretimin
sorunları ve yeniden yapılandırılma zorunluluğu. Eğitim ve
Bilim, 33(147), 71-84.
Şahin, A. E. (2009) Eğitim fakültesinde hizmet kalitesinin
eğitim fakültesi öğrenci memnuniyet ölçeği (ef-ömö) ile
değerlendirilmesi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi
Dergisi, 37(37), 106-122.
Şimşek, S. (2007). Eğitim ile ilgili temel kavramlar. İstanbul: Anı
Kitapevi.
Tektaş, N., Yayla, A., Sarıkaş, A., Polat, Z., Tektaş, M., & Ceviz,
Ö. (2016). Ön lisans öğrencilerinin staj uygulamalarinin
değerlendirilmesi: marmara üniversitesi örneği. Eğitim ve
Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(6), 310-318.
Titrek, O., Hakkakul, M. A., & Varlı, S. (2015). Hemşirelik bölümü
staj uygulamalarının etkililik düzeyine ilişkin öğrenci ve rehber
hemşirelerin görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim
Fakültesi Dergisi, 15(1), 264-280.
Türk, K., Bakkal, S., & Türk, D. (2017). 3+1 mesleki uygulama sonrası
sosyal programlar ile teknik programlarda okuyan öğrencilerin
uygulama sonrası beklentilerinin karşılaştırılması. 4. Ulusal
Meslek Yüksekokulları Sosyal ve Teknik Bilimler Kongresi,
Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur.
Yazıcı, H., & Türkmen, B. (2015). Dünyada ve Türkiye’de mesleki
eğitim ve önemi. 4th İnternational Vocational Schools
Symposium, 1630-1639.
Yıldırgan, R., Taşç ıoğlu Baysal, H., & Zengin, B. (2016). 3+1 eğitim
modeli kapsamında ı̇şletmelerde ı̇stihdam edilen turizm
önlisans öğ rencilerinin mesleğe ı̇lişkin tutumları: Sakarya
üniversitesi örneği, Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler
Dergisi 4(1), 101-116.
Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma
yöntemleri (11. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Yıldız, D., & Açıkel, A. (2022). Ulus meslek yüksekokulu mezunlarının
çalışma durumlarının belirlenmesi ve mesleki eğitime ilişkin
görüşlerinin değerlendirilmesi. Academia Eğitim Araştırmaları
Dergisi, 7(2), 160-183.
https://meyok.bandirma.edu.tr/Content/Web/Yuklemeler/Sayfa/
Dosya/1536/56aaeb5e-4c6c-a6e6-1cb0-ee0ace14053c.pdf
(18 Ağustos 2023)
Önlisans Öğrencilerinin 3+1 Uygulamalı Eğitim Modeline Yönelik Tatmin Derecelerinin İncelenmesi: Susurluk Tarım ve Orman Meslek Yüksekokulu Örneği
Meslek yüksekokulları, iş dünyasından talep gören nitelikte öğrenci yetiştirilmesi açısından önemli akademik kurumlardır. Bu özelliği
nedeniyle bu kurumlardan mezun olanların hem akademik hem de pratik uzmanlığa sahip olması önem taşımaktadır. Bu sebeple, 3+1
eğitim modeli yaklaşımıyla, öğrencilerin teorik bilgilerini gerçek deneyimleri ile zenginleştirerek güçlendirmelerine yardımcı olmak
amaçlanmaktadır. Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Susurluk Tarım ve Orman Meslek Yüksekokulu, 2021-2022 öğretim yılında
3+1 uygulamalı eğitim modeline geçerek öğrencilerinin istihdam edilebilirliği konusunda önemli adımlar atmıştır. Yapılan bu araştırma
ile Susurluk Tarım ve Orman Meslek Yüksekokulu’nda okuyan öğrencilerin 3+1 işyeri eğitim uygulaması sırasındaki deneyimlerini ve
ilişkilerini inceleyerek, eğitim modeline duydukları tatmin derecelerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın verileri; Ören Şahin ve
Ören (2018) tarafından geliştirilen “3+1 Uygulamalı Eğitim Modeli Tatmin Ölçeği” yardımıyla toplanmış olup veriler SPSS 26.0 kullanılarak
analiz edilmiştir. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde, gruplar arasında karşılaştırma yapmak için bağımsız gruplar t testi ve çoklu
gruplarda tek yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Çoklu gruplardaki farklılığın sebebini tespit etmek amacıyla Scheffe testi kullanılmıştır.
Yapılan analizler sonucunda, öğrencilerin modele yönelik tatmin düzeylerinin ortalamanın üzerinde olduğu ayrıca kadın öğrencilerin
erkek öğrencilere, 21-23 yaş aralığındaki öğrencilerin diğer yaş gruplarındaki öğrencilere, meslek liselerinden mezun öğrencilerin genel
liselerde öğrenim görmüş öğrencilere göre 3+1 uygulamalı eğitim modeline yönelik tatmin derecelerinin anlamlı derecede yüksek olduğu
belirlenirken öğrencilerinin tatmin ölçeği puanlarının öğrenim gördükleri program değişkenine göre anlamlı bir farklılaşma göstermediği
bulunmuştur. 3+1 eğitim modelinin etkilerinin incelendiği bu araştırmada izlenen yöntem ile elde edilen sonuçların, ilgili alana kaynak
teşkil etmesi ve gelecekte bu konuda yapılacak çalışmalara katkılar sağlaması beklenmektedir.
Adıgüzel, O. C., & Berk, Ş. (2009). Mesleki ve teknik ortaöğ retimde
yeni arayışlar: Yeteneğe dayalı modüler sistemin
değerlendirilmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi
Dergisi, 6(1), 220-236.
Arpat, B., Kalfa, V. R., Akşit, A., & Çamurdan, B. (2017). Meslek
yüksekokullarında nitelikli ara eleman ı̇htiyacını karşılamada
yeni arayışlar: 3+1 ı̇şbaşı eğitim modeli honaz meslek
yüksekokulu örneği. Çalışma İlişkileri Dergisi, 8(2), 76- 94.
Arpat, B. (2018). Meslek yüksekokullarında uygulanan işbaşı
eğitimlerinde boylamsal bir değerlendirme Honaz meslek
yüksekokulu örneği. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(3).
Atalı, G., Özkan, S. S., & Sarıbıyık, M. (2016). Nitelikli işgücü
yetiştirmek için ön lisans programlarında uygulamalı eğitim
modeli. UMYOS 2016, s.342-348.
Bilici, K. (2023). Turizm otelcilik meslek alanı öğrencilerinin
işletmelerde beceri eğitimi (staj) uygulamasına ilişkin görüşleri.
Uluslararası Eğitime Özgün Bakış Dergisi, 1(2), 265-281.
Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (11.
Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Çakar, İ. (2020). MYO öğrencilerinin 3+ 1 uygulamalı eğitim modeli
çerçevesinde mesleki beklentilerinin incelenmesi” Sakarya
MYO örneği”. Yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
Deissinger, T. (2007), ““Making schools practical”: Practice firms
and their function in the full‐time vocational school system in
Germany”, Education + Training, 49(5), 364-379. https://doi.
org/10.1108/00400910710762931
Demir, Ö. (2020). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin işgücü
piyasasından beklentileri. The Journal of Academic Social
Science, 9(9), 553-564.
Erdoğan, E., & Bulut, E. (2015). İşletme bölümü öğrencilerinin
memnuniyet düzeylerini etkileyen faktörlerin araştırılması,
Uluslararası Yönetim, İktisat ve İşletme Dergisi, 11(26), ss.151-
169.
Fidan, T., Fidan, İ. Ö., & Öztürk, H. (2018). Meslek yüksekokulu
öğrenci ve mezunlarının kariyer seçimlerine etki eden faktörler
ile kariyer beklentileri: Öz yeterliğin aracı rolü. Yükseköğretim
Dergisi, 8(3), 249-263.
Gümüş, İ. (2016). Meslek liseleri ve meslek yüksekokullarındaki
öğrencilere uygulamalı iş yeri eğitimle kazandırılan becerilerin
niteliksel açıdan değerlendirilmesi. ISVET 2016 (International
Symposium on Post-Secondary Vocational Education and
Training), 12-15 Ekim 2016, Hitit Üniversitesi, 782-790.
Iseyeva, S. (2018). Lisans düzeyinde turizm eğitimi alan öğrencilerin
akademik motivasyon, beklenti ve algılarının türkiye ve
polonya eğitimi kapsamında değerlendirilmesi. Yüksek Lisans
Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
Kagaari, J. R. (2007). Evaluation of the effects of vocational choice
and practical training on students’ employability. Journal of
European Industrial Training, 31(6), 449-471.
Karadeniz, O., & Kumaş, H., (2016). Meslek yüksekokulu
öğrencilerinin istihdam edilebilirliğini arttırmada mesleki
uygulamalar dersi (3+1 programlarının) ile işkur işbaşı eğitim
programlarının rolü: Honaz meslek yüksekokulu örneği,
UMYOS, 5th International Vocational Schools Symposium,
Bosna.
Karagül, T. N. (2018). Turizm eğitimi alan mesleki ve teknik anadolu
lisesi öğrencilerinin işletme beceri eğitimine yönelik algıları:
Muğla örneği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Sosyal
Bilimler Enstitüsü, Muğla.
Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel
Yayıncılık.
Kaysi, F. (2018). Bir meslek yüksekokulu programının
değerlendirilmesinde çoklu bakış açıları. Yayımlanmamış
doktora tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
Kılıç, Y. (2018). Mesleki eğitimin önemine ilişkin bir durum
çalışması. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-16.
Mulder, R. H., Messmann, G., & König, C. (2015). Vocational
education and training: Researching the relationship between
school and work. European Journal of Education, 50(4), 497-
512.
Nyen, T., & Tonder, A. H. (2018). Development of vocational skills
through integration of practical training periods in school based
vocational education in Norway. Integration of vocational
education and training experiences: Purposes, practices and
principles, 29, 227-241.
Ören Şahin, T., & Ören V. E., (2018). Meslek yüksekokulu
öğrencilerinin 3+1 eğitim modelinden tatmin derecelerinin
belirlenmesi: Banaz meslek yüksekokulu örneği. Yükseköğretim
ve Bilim Dergisi/Journal of Higher Education and Science, 8(3),
451-456.
Özkan, U. B. (2020). Meslek yüksekokulu atölye teknik
elemanlarının uygulamalı meslek derslerindeki rollerine ilişkin
görüşleri. Ejovoc (Electronic Journal of Vocational Colleges),
10, 52-64.
Özsoy, C. E. (2015). Mesleki eğitim-istihdam ilişkisi: Türkiye’de
mesleki eğitimin kalite ve kantitesi üzerine düşünceler. Ejovoc
(Electronic Journal of Vocational Colleges), 5(5), 173-181.
Patton, M. Q. (2005). Qualitative research. New York: John Wiley
& Sons, Ltd.
Rintala, H., & Nokelainen, P. (2020). Standing and attractiveness of
vocational education and training in Finland: Focus on learning
environments. Journal of Vocational Education & Training,
72(2), 250-269.
Sarıbıyık, M. (2013). Meslek yüksekokullarında nitelikli işgücü
yetiştirmek için 3+1 eğitim modeli. Academic Platform-Journal
of Engineering and Science, 1(1), 39-41.
Sönmez, M. (2010). Türkiye’de mesleki ve teknik örgün öğretimin
sorunları ve yeniden yapılandırılma zorunluluğu. Eğitim ve
Bilim, 33(147), 71-84.
Şahin, A. E. (2009) Eğitim fakültesinde hizmet kalitesinin
eğitim fakültesi öğrenci memnuniyet ölçeği (ef-ömö) ile
değerlendirilmesi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi
Dergisi, 37(37), 106-122.
Şimşek, S. (2007). Eğitim ile ilgili temel kavramlar. İstanbul: Anı
Kitapevi.
Tektaş, N., Yayla, A., Sarıkaş, A., Polat, Z., Tektaş, M., & Ceviz,
Ö. (2016). Ön lisans öğrencilerinin staj uygulamalarinin
değerlendirilmesi: marmara üniversitesi örneği. Eğitim ve
Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(6), 310-318.
Titrek, O., Hakkakul, M. A., & Varlı, S. (2015). Hemşirelik bölümü
staj uygulamalarının etkililik düzeyine ilişkin öğrenci ve rehber
hemşirelerin görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim
Fakültesi Dergisi, 15(1), 264-280.
Türk, K., Bakkal, S., & Türk, D. (2017). 3+1 mesleki uygulama sonrası
sosyal programlar ile teknik programlarda okuyan öğrencilerin
uygulama sonrası beklentilerinin karşılaştırılması. 4. Ulusal
Meslek Yüksekokulları Sosyal ve Teknik Bilimler Kongresi,
Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur.
Yazıcı, H., & Türkmen, B. (2015). Dünyada ve Türkiye’de mesleki
eğitim ve önemi. 4th İnternational Vocational Schools
Symposium, 1630-1639.
Yıldırgan, R., Taşç ıoğlu Baysal, H., & Zengin, B. (2016). 3+1 eğitim
modeli kapsamında ı̇şletmelerde ı̇stihdam edilen turizm
önlisans öğ rencilerinin mesleğe ı̇lişkin tutumları: Sakarya
üniversitesi örneği, Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler
Dergisi 4(1), 101-116.
Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma
yöntemleri (11. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Yıldız, D., & Açıkel, A. (2022). Ulus meslek yüksekokulu mezunlarının
çalışma durumlarının belirlenmesi ve mesleki eğitime ilişkin
görüşlerinin değerlendirilmesi. Academia Eğitim Araştırmaları
Dergisi, 7(2), 160-183.
https://meyok.bandirma.edu.tr/Content/Web/Yuklemeler/Sayfa/
Dosya/1536/56aaeb5e-4c6c-a6e6-1cb0-ee0ace14053c.pdf
(18 Ağustos 2023)
There are 36 citations in total.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Program Development and Qualifications in Higher Education
Korkmaz, N., & Kilci, Z. (2024). Önlisans Öğrencilerinin 3+1 Uygulamalı Eğitim Modeline Yönelik Tatmin Derecelerinin İncelenmesi: Susurluk Tarım ve Orman Meslek Yüksekokulu Örneği. Yükseköğretim Ve Bilim Dergisi, 14(1), 118-126. https://doi.org/10.5961/higheredusci.1389894
AMA
Korkmaz N, Kilci Z. Önlisans Öğrencilerinin 3+1 Uygulamalı Eğitim Modeline Yönelik Tatmin Derecelerinin İncelenmesi: Susurluk Tarım ve Orman Meslek Yüksekokulu Örneği. J Higher Edu Sci. April 2024;14(1):118-126. doi:10.5961/higheredusci.1389894
Chicago
Korkmaz, Nilay, and Zeynep Kilci. “Önlisans Öğrencilerinin 3+1 Uygulamalı Eğitim Modeline Yönelik Tatmin Derecelerinin İncelenmesi: Susurluk Tarım Ve Orman Meslek Yüksekokulu Örneği”. Yükseköğretim Ve Bilim Dergisi 14, no. 1 (April 2024): 118-26. https://doi.org/10.5961/higheredusci.1389894.
EndNote
Korkmaz N, Kilci Z (April 1, 2024) Önlisans Öğrencilerinin 3+1 Uygulamalı Eğitim Modeline Yönelik Tatmin Derecelerinin İncelenmesi: Susurluk Tarım ve Orman Meslek Yüksekokulu Örneği. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi 14 1 118–126.
IEEE
N. Korkmaz and Z. Kilci, “Önlisans Öğrencilerinin 3+1 Uygulamalı Eğitim Modeline Yönelik Tatmin Derecelerinin İncelenmesi: Susurluk Tarım ve Orman Meslek Yüksekokulu Örneği”, J Higher Edu Sci, vol. 14, no. 1, pp. 118–126, 2024, doi: 10.5961/higheredusci.1389894.
ISNAD
Korkmaz, Nilay - Kilci, Zeynep. “Önlisans Öğrencilerinin 3+1 Uygulamalı Eğitim Modeline Yönelik Tatmin Derecelerinin İncelenmesi: Susurluk Tarım Ve Orman Meslek Yüksekokulu Örneği”. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi 14/1 (April 2024), 118-126. https://doi.org/10.5961/higheredusci.1389894.
JAMA
Korkmaz N, Kilci Z. Önlisans Öğrencilerinin 3+1 Uygulamalı Eğitim Modeline Yönelik Tatmin Derecelerinin İncelenmesi: Susurluk Tarım ve Orman Meslek Yüksekokulu Örneği. J Higher Edu Sci. 2024;14:118–126.
MLA
Korkmaz, Nilay and Zeynep Kilci. “Önlisans Öğrencilerinin 3+1 Uygulamalı Eğitim Modeline Yönelik Tatmin Derecelerinin İncelenmesi: Susurluk Tarım Ve Orman Meslek Yüksekokulu Örneği”. Yükseköğretim Ve Bilim Dergisi, vol. 14, no. 1, 2024, pp. 118-26, doi:10.5961/higheredusci.1389894.
Vancouver
Korkmaz N, Kilci Z. Önlisans Öğrencilerinin 3+1 Uygulamalı Eğitim Modeline Yönelik Tatmin Derecelerinin İncelenmesi: Susurluk Tarım ve Orman Meslek Yüksekokulu Örneği. J Higher Edu Sci. 2024;14(1):118-26.