EVALUATION OF THE ACHIEVEMENTS OF 10TH GRADE GEOGRAPHY COURSE CURRICULUM ACCORDING TO THE REVISED BLOOM TAXONOMY

Öz

The aim of this study is to determine the level of distribution of 10th-grade geography curriculum achievements in units according to the revised Bloom's taxonomy and that how a trend is observed. The research was carried out using the document review method. Within the scope of the research, the 34 achievements of the 10th-grade Geography course curriculum were investigated. The reliability coefficient of the study was determined as 0.79. According to the findings of the analysis, the conceptual knowledge achievements is mostly involved in the unit of natural systems, human systems, global environment, environment, and social learning. The procedural knowledge is least involved, also there is no achievement at the metacognitive knowledge level. In the cognitive process dimension, the “understand” achievement is involved at most, and the “evaluate” achievement at least, also we determined that there are no achievements at the level of “remember”, “apply” and “create”. We found that the achievements are not homogeneous and that there is not enough care for achievements related to the higher level knowledge and cognitive process dimensions activating students' learning. The achievements of the geography curriculum should be rearranged according to the higher level of knowledge and cognitive process dimension providing that students perform more mental activities. In this respect, applications and activities should be included in the geography curriculum to improve students' skills and creativity by using high-level knowledge and cognitive processes. It is also useful for teachers to undergo in-service training that allows them to train themselves through such training. A booklet should be prepared to guide teachers about that. We hoped that the study will contribute to the further works.  

Anahtar Kelimeler

• Geography Curriculum,Achievements,Revised Bloom Taxonomy,Unit

10. SINIF COĞRAFYA DERSİ ÖĞRETİM PROGRAMI KAZANIMLARININ YENİLENMİŞ BLOOM TAKSONOMİSİNE GÖRE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Çalışmanın amacı, 10. Sınıf Coğrafya Dersi Öğretim Programı (2018) kazanımlarının yenilenmiş Bloom taksonomisine göre ünitelere dağılışını ve seviyesini ortaya çıkarmaktır. Araştırma doküman incelemesi yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında 10. Sınıf Coğrafya Dersi Öğretim Programında yer alan 34 kazanım incelenmiştir. Araştırmanın güvenirlilik katsayısı 0.79 olarak saptanmıştır. Analiz bulgularına göre doğal sistemler, beşeri sistemler, küresel ortam, çevre ve toplum ünitelerinde daha çok kavramsal bilgi seviyesinde kazanıma yer verilirken, işlemsel bilgi seviyesinde kazanıma daha az yer verildiği, üstbilişsel bilgi basamağında kazanıma ise yer verilmediği görülmektedir. Bilişsel süreç boyutunda, en fazla anlama seviyesinde kazanımlara yer verilirken hatırlama, uygulama ve yaratma düzeyinde kazanımlara yer verilmediği belirlenmiştir. Kazanımların homojen bir dağılışa sahip olmadığı ve etkili öğrenmeyi sağlayıcı üst seviye bilgi ve bilişsel süreç boyutları ile ilgili kazanımların yetersiz olduğu ortaya çıkmıştır. Coğrafya Dersi Öğretim Programı kazanımları, öğrencilerin daha fazla zihinsel etkinlikler yapmasını sağlayıcı üst seviye bilgi ve bilişsel süreç aşamalarına göre yeniden düzenlenmelidir. Bununla ilgili olarak, öğrencilerin üst seviye bilgi ve bilişsel süreçleri kullanarak becerilerini ve yaratıcılıklarını geliştirecek uygulama ve etkinliklere yer verilmelidir.  Öğretmenlerin de bu tür eğitimlerle kendilerini yetiştirmelerine olanak sağlayan hizmet içi eğitimlerden geçirilmelerine yarar vardır. Öğretmenlere kılavuzluk edecek bir kitapçık hazırlanmalıdır. Araştırmamızın daha sonra yapılacak çalışmalara katkı sunması umulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Coğrafya Dersi Öğretim Programı,Kazanımlar,Yenilenmiş Bloom Taksonomisi,Ünite

Kaynakça

1. Ada, S. & Keskinkılıç, K. (2006). Eğitimin temel kavramları. Ş. S. Erçetin & N. Tozlu (Ed.), Eğitim bilimine giriş içinde (ss. 1-18). Ankara: Hegem Yayınları.
2. Akengin, H. (2008). Coğrafya öğretmenlerinin yenilenen lise coğrafya öğretim programı hakkındaki görüşleri. Marmara Coğrafya Dergisi, 18, 1-20.
3. Amer, A. (2006). Reflections of Bloom’s revised taxonomy. Electronic Journal of Research in Educational Psychology, 4(1), 213-230.
4. Anderson, L. & Krathwohl, D. E. (2001). A Taxonomy For Learning, Teaching And Assessing: A Revision Of Bloom’s Taxonomy Of Educational Objectives. New York: Addison Wesley Longman.
5. Anderson, L. W. (2005). Objectives, evaluation, and the improvement of education. Studies in Education Evaluation, 31, 102-113.
6. Arı, A. (2011). Bloom’un gözden geçirilmiş bilişsel alan taksonomisinin Türkiye’de ve uluslararası alanda kabul görme durumu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(2), 749-772.
7. Artvinli, E., Bulut, İ. & Kaya, N. (2008). 2005 yılı coğrafya dersi öğretim programının uygulanma düzeyi: 9. sınıf programı örneği. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(19), 40-59.
8. Aşılıoğlu, B. (2014). Eğitim ile ilgili temel kavramlar. M. Arslan (Ed.), Öğretim ilke ve yöntemleri içinde (ss. 1-29), Ankara: Anı Yayıncılık.

9. Aydın, N. & Yılmaz, A. (2010). Yapılandırıcı yaklaşımın öğrencilerin üst düzey bilişsel becerilerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 57-68.
10. Bayram, A. (2017). Eğitim ile ilgili temel kavramlar. V. Sönmez (Ed.). Eğitim bilimine giriş içinde (ss. 1-20). Ankara: Anı Yayıncılık.
11. Bekdemir, M. & Selim, Y. (2008). Revize edilmiş Bloom taksonomisi ve cebir öğrenme alanı örneğinde uygulaması. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi,10(2), 185-196.
12. Birgin, O (2016). Bloom taksonomisi. E. Bingölbali, S. Arslan, & İ.Ö. Zembat (Ed.). Matematik eğitiminde teoriler içinde (ss. 839-860). Ankara: Pegem Akademi.
13. Bloom, B.S. (1998). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme. (Çev: D. A. Özçelik). (3. Baskı). İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
14. Bowen, A. G. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40.
15. Budak, Y. (2015). Temel kavramlar. Y. Budak (Ed.), Öğretim ilke ve yöntemleri içinde (ss. 1-26). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
16. Bümen, T. N. (2006). Program geliştirmede bir dönüm noktası: yenilenmiş Bloom taksonomisi. Eğitim ve Bilim, 31(142), 3-14.
17. Büyükalan F. S. (2011). Eğitim ile ilgili temel kavramlar. M. Ç. Özdemir (Ed.), Eğitim bilimine giriş içinde (ss. 1-29). Ankara: Pegem Akademi.
18. Çepni, S., & Ayvacı, H. Ş. (2016). Fen ve teknoloji eğitiminde ölçme ve değerlendirme. S. Çepni (Ed.), kuramdan uygulamaya fen ve teknoloji öğretimi (13. Baskı) İçinde (ss.229-248). Ankara: Pegem Yayıncılık.
19. Çomak, N. & Güncegörü, B. (2012). Coğrafya dersi öğretim programının kazanım saatlerine göre değerlendirilmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, 26, 287-301.
20. Delibaş, M. (2013). Yabancı dil öğretiminde ortak eylem odaklı yaklaşıma göre sınıf içi hedef ve etkinliklerin hazırlanması (yenilenmiş bloom taksonomisi). Turkish Studies, 8(10), 241-249.
21. Demiralp, N. (2017). Coğrafya öğretiminde programların tasarım ve program öğeleri açısından incelenmesi ve 2017 öğretim programı. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum. 6(17), 521-545.
22. Demirci, A. (2006). Coğrafya öğretiminde coğrafi sorgulama becerisinin geliştirilmesi ve kullanımı. Marmara Coğrafya Dergisi, 14, 61-80.
23. Demirel, Ö. & Kaya, Z. (2010). Eğitim ile ilgili temel kavramlar. Ö. Demirel & Z. Kaya (Ed.), Eğitim bilimine giriş içinde (ss. 1-22). Ankara: Pegem Akademi.
24. Demirel, Ö. (2002). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. (4. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
25. Geçit, Y. (2008). Cumhuriyet dönemi lise coğrafya öğretim programları üzerinde bir çalışma. Marmara Coğrafya Dergisi, 18, 149-178.
26. Gülersoy, A.E. (2007). Eski ve yeni 9-10. sınıf coğrafya öğretim programlarının değerlendirilmesi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 163- 173.
27. Koç, H., Sönmez, Ö.M. & Çiftçi, T. (2013). ÖSS, YGS ve LYS sınavlarındaki coğrafya sorularının Bloom taksonomisi bilişsel alan düzeyi açısından analizi. Karadeniz Araştırmaları, 36, 257-275.
28. Komisyon (2014). Öğrenme Öğretim Ve Değerlendirme İle İlgili Bir Sınıflama. (Çev: D. A. Özçelik). (2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi
29. Korkmaz, F. & Ünsal, S. (2016). Bloom’un yenilenmiş taksonomisine göre bir sınav analizi. Turkish Journal of Education, 5(3), 170-183.
30. Köğce, D. & Baki, A. (2009). Matematik öğretmenlerinin yazılı sınav soruları ile ÖSS sınavlarında sorulan matematik sorularının Bloom taksonomisine göre karşılaştırılması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 70-80.
31. Krathwohl, D. R. (2002). A revision of Bloom’s Taxonomy: An overview. Theory Into Practıce, 41(4), 212-218.
32. Küçükoğlu, A. (2016). Öğretim ile ilgili temel kavramlar. S. Güven & M. A. Özerbaş (Ed.), Öğretim ilke ve yöntemleri içinde (ss. 1-20), Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
33. Mayer, R.E. (2002). Rote versus meaningful learning. Theory Into Practice, 41(4), 226-232.
34. MEB (2018). Coğrafya Dersi Öğretim Programı. 13.07.2018 tarihinde http://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=171, adresinden elde edilmiştir.
35. Miles, M. B. & Huberman A.M. (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook. California: Sage Publications.
36. Okay, S. & Tutkun, Ö. F. (2012). Bloom’un yenilenmiş taksonomisi üzerine genel bir bakış. Sakarya University Journal of Education, 1(3), 14-22.
37. Oliva, P.F. (2005). Devoloping The Curriculum. Boston: Pearson Education.
38. Özdemir, F., Yalın, H. İ. & Sezgin F. (2012). Eğitim Bilimine Giriş. Ankara: Nobel Yayınevi.
39. Senemoğlu, N. (2015). Gelişim, Öğrenme ve Öğretim. Ankara: Yargı Yayınevi.
40. Sönmez, V. & Alacapınar, F. G. (2016). Örneklendirilmiş Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
41. Şahin, C. (2006). Milli Eğitim Bakanlığınca hazırlanan 2005 yılı "Coğrafya Dersi Öğretim Programı" hakkında görüş ve öneriler. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26 (3), 279-304.
42. Taşdemir, M. (2015). Öğretimin planlanması. B. Duman (Ed.), Öğretim ilke ve yöntemleri içinde (ss. 109-150). Ankara: Anı Yayıncılık.
43. Tavşancıl, E. & Aslan, E. (2001). İçerik Analizi ve Uygulama Örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayıncılık.
44. Tekin, H. (1996). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınevi.
45. Tutkun, Ö. F, Demirtaş, Z., Erdoğan, D. G., & Arslan, S. (2015). Bloom orijinal bilişsel alan sınıflaması ile yenilenmiş sınıflamanın karşılaştırılması . Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10, s. 350-359.
46. Ünlü, M. (2014). Coğrafya Öğretimi. Ankara: Pegem Akademi.
47. Wilson, L. O. (2018). Anderson and Krathwohl-Bloom’s Taxonomy Revised: Understanding the New Version of Bloom’s Taxonomy. Retrieved 13.07.2018, from https://thesecondprinciple.com/teaching-essentials/beyond-bloom-cognitive-taxonomy-revised/.
48. Yazar, T. (2016). Eğitim ve öğtertim ile ilgili temel kavramlar. Tuğba Yanpar Yelken (Ed.) Öğretim ilke ve yöntemleri (4. Baskı) içinde (ss. 11- 24). Ankara: Anı Yayıncılık.
49. Yılmaz, K. (2009). Eğitimin temel kavramları. H. B. Memduhoğlu & K. Yılmaz (Ed.), Eğitim bilimine giriş içinde (ss. 1-18). Ankara: Pegem Akademi.
50. Zorluoğlu, S. L., Şahintürk, A. & Bağrıyanık, K. E. (2017). 2013 yılı fen bilimleri öğretim programı kazanımlarının yenilenmiş bloom taksonomisine göre analizi ve değerlendirilmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 1-15.