Research Article

Akkeçi Dişi Oğlaklarının Erken Damızlıkta Kullanılma Olanakları

Volume: 8 Number: 1 April 15, 2022
EN TR

Akkeçi Dişi Oğlaklarının Erken Damızlıkta Kullanılma Olanakları

Öz

Bu çalışma ile Akkeçi (Saanen x Kilis (G1)) dişi oğlaklarının erken damızlıkta kullanılma olanakları araştırılmıştır. Bu maksatla 7-8 aylık yaşta 21 baş oğlak, 17 baş çebiç ve 2-5 yaş arası 24 baş anaç keçi kullanılmıştır. Aşım döneminde özel bir yemleme programı uygulanmamıştır. Kızgınlıkların başlangıcı bakımından oğlak, çebiç ve keçi grupları arasında istatistik olarak önemli bir fark bulunmamıştır. Gebelik başına aşım sayısı oğlaklarda 1.13, çebiç ve keçilerde 1.00 olarak tespit edilmiştir. Doğuran keçi başına doğan oğlak sayısı (batın genişliği: doğan oğlak doğuran keçi-1) oğlak, çebiç ve keçilerde sırasıyla 1.13, 1.31 ve 1.46; tekealtı keçi başına doğan oğlak sayısı (fekondite: doğan oğlak teke altı keçi-1) 0.89, 1.23 ve 1.46 olarak belirlenmiştir. Gebelik süreleri bakımından oğlak ve keçi grupları arasındaki fark önemli bulunmamış iken gebelik oranı, oğlaklama oranı, ikizlik oranı ve kısırlık oranı bakımından oğlak ve çebiç grupları arasındaki fark istatistik olarak önemli bulunmamıştır. Aşımda ve doğumda anaların ağırlıkları arasındaki fark istatistik olarak önemli (P<0.01) olmasına karşın döllerinin doğum ağırlıkları ve doğumdan sonraki ilk üç gün içinde meydana gelen yavru kayıp oranları arasındaki fark önemsizdir. Bu bilgilerin ışığında döl verim parametreleri baz alındığında Akkeçilerin erken damızlıkta kullanılmasında bir sakınca olmadığı söylenebilir. Ancak damızlık ömrü ve gelecekteki verimlere etkilerinin araştırılması faydalı olacaktır.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Bagnicka, E., Wallin, E., Łukaszewicz, M., & Ådnøy, T. (2007). Heritability for reproduction traits in Polish and Norwegian populations of dairy goat. Small Ruminant Research, 68(3), 256-262. https://doi.org/10.1016/j.smallrumres.2005.09.033.
  2. Düzgüneş, O., & Akman, N. (1995). Variyasyon Kaynakları. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları.
  3. Eker, M., & Tuncel, E. (1973). Ankara Üniversitesi’nde yetiştirilen Kilis ve Saanen X Kilis Melezi sütçü keçilerde döl verimi ve yaşama gücü üzerinde araştırmalar. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi yıllığı 1972.
  4. Eker, M., Tuncel, E., & Aşkın,Y. (1975). Saanen X Kilis Melezi Sütçü Keçilerin Dalaman D.Ü.Ç. Koşullarına Adaptasyonu ve Verimleri. Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu V. Bilim Kongresi, Ankara.
  5. Ertuğrul, M. (1996). Küçükbaş hayvan yetiştirme uygulamaları. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları.
  6. FAO. (2019). Crops and livestock products data. https://www.fao.org/faostat/en/#data. [Erişim tarihi: 16 Mart 2021].
  7. Greyling, J. P. C. (2000). Reproduction traits in the Boer goat doe. Small Ruminant Research, 36(2), 171-177. http://dx.doi.org/10.1016/S0921-4488(99)00161-3.
  8. Gül, S., Keskin, M., Göçmez, Z., & Gündüz, Z. (2016). Effects of supplemental feeding on performance of Kilis goats kept on pasture condition. Italian Journal of Animal Science, 15(1), 110-115. https://doi.org/10.1080/1828051X.2015.1132542.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Zootechny (Other)

Journal Section

Research Article

Publication Date

April 15, 2022

Submission Date

June 4, 2021

Acceptance Date

July 13, 2021

Published in Issue

Year 2022 Volume: 8 Number: 1

APA
Coşkun, F., & Ertuğrul, M. (2022). Akkeçi Dişi Oğlaklarının Erken Damızlıkta Kullanılma Olanakları. Uluslararası Tarım Ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, 8(1), 142-150. https://doi.org/10.24180/ijaws.947993

17365       17368               17366