Araştırma Makalesi

Akkeçi Dişi Oğlaklarının Erken Damızlıkta Kullanılma Olanakları

Cilt: 8 Sayı: 1 15 Nisan 2022
PDF İndir
EN TR

Akkeçi Dişi Oğlaklarının Erken Damızlıkta Kullanılma Olanakları

Öz

Bu çalışma ile Akkeçi (Saanen x Kilis (G1)) dişi oğlaklarının erken damızlıkta kullanılma olanakları araştırılmıştır. Bu maksatla 7-8 aylık yaşta 21 baş oğlak, 17 baş çebiç ve 2-5 yaş arası 24 baş anaç keçi kullanılmıştır. Aşım döneminde özel bir yemleme programı uygulanmamıştır. Kızgınlıkların başlangıcı bakımından oğlak, çebiç ve keçi grupları arasında istatistik olarak önemli bir fark bulunmamıştır. Gebelik başına aşım sayısı oğlaklarda 1.13, çebiç ve keçilerde 1.00 olarak tespit edilmiştir. Doğuran keçi başına doğan oğlak sayısı (batın genişliği: doğan oğlak doğuran keçi-1) oğlak, çebiç ve keçilerde sırasıyla 1.13, 1.31 ve 1.46; tekealtı keçi başına doğan oğlak sayısı (fekondite: doğan oğlak teke altı keçi-1) 0.89, 1.23 ve 1.46 olarak belirlenmiştir. Gebelik süreleri bakımından oğlak ve keçi grupları arasındaki fark önemli bulunmamış iken gebelik oranı, oğlaklama oranı, ikizlik oranı ve kısırlık oranı bakımından oğlak ve çebiç grupları arasındaki fark istatistik olarak önemli bulunmamıştır. Aşımda ve doğumda anaların ağırlıkları arasındaki fark istatistik olarak önemli (P<0.01) olmasına karşın döllerinin doğum ağırlıkları ve doğumdan sonraki ilk üç gün içinde meydana gelen yavru kayıp oranları arasındaki fark önemsizdir. Bu bilgilerin ışığında döl verim parametreleri baz alındığında Akkeçilerin erken damızlıkta kullanılmasında bir sakınca olmadığı söylenebilir. Ancak damızlık ömrü ve gelecekteki verimlere etkilerinin araştırılması faydalı olacaktır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Bagnicka, E., Wallin, E., Łukaszewicz, M., & Ådnøy, T. (2007). Heritability for reproduction traits in Polish and Norwegian populations of dairy goat. Small Ruminant Research, 68(3), 256-262. https://doi.org/10.1016/j.smallrumres.2005.09.033.
  2. Düzgüneş, O., & Akman, N. (1995). Variyasyon Kaynakları. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları.
  3. Eker, M., & Tuncel, E. (1973). Ankara Üniversitesi’nde yetiştirilen Kilis ve Saanen X Kilis Melezi sütçü keçilerde döl verimi ve yaşama gücü üzerinde araştırmalar. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi yıllığı 1972.
  4. Eker, M., Tuncel, E., & Aşkın,Y. (1975). Saanen X Kilis Melezi Sütçü Keçilerin Dalaman D.Ü.Ç. Koşullarına Adaptasyonu ve Verimleri. Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu V. Bilim Kongresi, Ankara.
  5. Ertuğrul, M. (1996). Küçükbaş hayvan yetiştirme uygulamaları. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları.
  6. FAO. (2019). Crops and livestock products data. https://www.fao.org/faostat/en/#data. [Erişim tarihi: 16 Mart 2021].
  7. Greyling, J. P. C. (2000). Reproduction traits in the Boer goat doe. Small Ruminant Research, 36(2), 171-177. http://dx.doi.org/10.1016/S0921-4488(99)00161-3.
  8. Gül, S., Keskin, M., Göçmez, Z., & Gündüz, Z. (2016). Effects of supplemental feeding on performance of Kilis goats kept on pasture condition. Italian Journal of Animal Science, 15(1), 110-115. https://doi.org/10.1080/1828051X.2015.1132542.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Hayvansal Üretim (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

15 Nisan 2022

Gönderilme Tarihi

4 Haziran 2021

Kabul Tarihi

13 Temmuz 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 8 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Coşkun, F., & Ertuğrul, M. (2022). Akkeçi Dişi Oğlaklarının Erken Damızlıkta Kullanılma Olanakları. Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, 8(1), 142-150. https://doi.org/10.24180/ijaws.947993

 

17365   17368      17366                       

 

88x31.png    Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi Creative Commons Attribution 4.0 Generic License a