Competency of Personnel Using Safety Equipment on Chemical Tanker Ships

Abstract

%71 of the world is covered by seas. Due to the economic costs it offers, maritime is the most preferred sector in international commercial transportation. The transportation of energy, medical equipment, medicine, food, and similar raw materials and products are mostly transported by sea. In this study; it is aimed to examine the relationship between seafarers' knowledge, working performance, and adaptation to the ship. For this purpose, a questionnaire form was created by experts in the field and sent to 740 people, and 63 questionnaires were answered. SPSS 23 package program was used in the study. The main findings are as; it has been observed that the education level of seafarers affects their working performance. It has been observed that personnel and officers have high-performance grade averages in role drills for emergency preparedness. It has been obtained that the knowledge of a seafarer who has successfully completed the relevant courses and embarked for the first time affects his performance. It has been seen that the adaptation process affects the performance of a foreign seafarer. It has been observed that maritime training increases the working performance of seafarers and their sense of responsibility in related emergencies. Necessary suggestions and recommendations were made for the situations determined by statistical analysis. The effect of vital trainings such as role training has been determined and it is recommended to maintain the seriousness of the trainings. It is suggested that importance should be given to activities that will increase the knowledge and adaptation of the personnel and foreign personnel who will be on the ship for the first time.

Keywords

• Maritime
• Seafarers Training
• Chemical Tankers
• SPSS.
• safety equipment

Kimyasal Tanker Gemilerinde Emniyet Ekipmanlarını Kullanan Personelin Yeterliği

Abstract

Dünyanın %71'i denizlerle kaplıdır. Denizcilik, sunduğu ekonomik maliyetler nedeniyle uluslararası ticari taşımacılıkta en çok tercih edilen sektördür. Enerji, tıbbi ekipman, ilaç, gıda ve benzeri hammadde ve ürünlerin nakliyesi çoğunlukla deniz yoluyla yapılmaktadır. Bu çalışmada; Denizcilerin bilgi birikimleri ile çalışma performansları ve gemiye uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçla alanında uzman kişiler tarafından bir anket formu oluşturularak 740 kişiye gönderilmiş ve 63 anket yanıtlanmıştır. Çalışmada SPSS 23 paket programı kullanılmıştır. Başlıca bulgular şunlardır; Denizcilerin eğitim düzeylerinin çalışma performanslarını etkilediği gözlemlenmiştir. Acil durumlara hazırlık role talimlerinde personel ve görevlilerin performans not ortalamalarının yüksek olduğu görülmüştür. İlgili kursları başarıyla tamamlamış ve ilk kez gemide çalışan bir denizcinin bilgisinin, performansını etkilediği sonucu elde edilmiştir. Uyum sürecinin yabancı bir denizcinin performansını etkilediği görülmüştür. Denizcilik eğitimlerinin denizcilerin çalışma performansını ve ilgili acil durumlarda sorumluluk duygularını arttırdığı görülmüştür. İstatistiksel analizlerle tespit edilen durumlar için gerekli öneriler ve tavsiyelerde bulunulmuştur. Role talimi gibi hayati önem taşıyan eğitimlerin etkisi belirlenmiş ve eğitimlerin ciddiyetinin korunması önerilmektedir. İlk kez gemide görev alacak olan personellerin ve yabancı uyruklu personellerin bilgi ve adaptasyonlarını arttıracak etkinliklere önem verilmesi gerektiği önerilmektedir.

Keywords

• Denizcilik
• emniyet ekipmanları
• Gemiadamı Eğitimleri
• Kimyasal Tankerler
• SPSS

References

1. Australian Maritime Safety Authority (AMSA). (2010). Fact finding report into the reported collision involving the New Zealand registered craft Ady Gil and the Japan registered whaling ship Shonan Maru No.2 in the Southern Ocean on 6 January 2010. Avustralya Hükümeti.
2. Asyalı, E., Tuna, O. ve Cerit, G. A. (2004). Denizcilikte aktif eğitim ve kalite yönetimi. 1. Aktif Eğitim Kurultayı Bildiriler Kitabı, 67-75, İzmir.
3. https://www.researchgate.net/profile/Ender-Asyali/publication/228403739_Denizcilikte_Aktif_Egitim_ve_Kalite_Yonetimi/links/55e9d50808aeb65162657f35/Denizcilikte-Aktif-Egitim-ve-Kalite-Yoenetimi.pdf
4. Aydın, H. (1998). Uluslararası güvenlik yönetimi ISM kodu ve uygulaması (Yüksek Lisans Tezi). Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
5. Bhattacharya, B. and Habtzghi, D. (2002). Median of the p value under the alternative hypothesis, The American Statisticia, 56(3), 202-206. https://doi.org/10.1198/000313002146
6. Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı (UNCTAD). (2020). Review of maritime transport, Erişim adresi: https://unctad.org/system/files/official-document/rmt2020_en.pdf
7. BIMCO/ISF. (2010). Manpower 2010 update the worldwide demand for and supply of seafarers highlights. Bagsværd/Denmark. BIMCO/ISF, 1-2.
8. Bozkurt, Y. ve Arslan, R. (2017). Kamusal hizmet sunumunda suyun yeri: kütahya belediyesi örneği. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 201-213. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/361146

9. Cömert A. (2008). Türkiye’de gemiadamı piyasası: arz ve istihdam üzerine bir model önerisi (Doktora Tezi). Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
10. Çelik, B. (2014). Denizcilik Endüstrisinde İnsan Kaynakları Planlaması: Türk Gemi Adamlarına Yönelik Bir Araştırma (Yüksek Lisans Tezi). Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
11. Çetin, O. (2009). Denizcilik sektöründe mukayeseli bir model, Güvenlik Stratejileri Dergisi, 5(10), 35-58. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/84531
12. Demirci, E. (2019). Lojistik ilkeleri, İstanbul Üniversitesi, Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi, 332. http://auzefkitap.istanbul.edu.tr/kitap/ uluslararasitvlojistikyonetimi_ao/lojistikilkeleri.pdf
13. Er, Z. (2005). Definitions of human factor analysis for the maritime safety management process. In International Association of Maritime Universities (IAMU) 6th Annual General Assembly and Conference World Maritime University, 235-243. Erişim adresi: https://trid.trb.org/View/776073
14. European Maritime Safety Agency (EMSA). (2020). Annual overview of marine casualties and ıncidents, 147.
15. Fei, J., ve Lu, J. (2015). Analysis of students’ perceptions of seafaring career in china based on artificial neural network and genetic programming, Maritime Policy and Management, 42(2), 111–126. https://doi.org/10.1080/03088839.2013.873545 Fuazudeen, M. (2008). Seafarers’ training and the comprehensive review of the STCW convention and STCW code, 16th International Maritime Lecturers Association (IMLA) Conference, 14 Ekim, İzmir, Türkiye.
16. Gönel, O. (2013). Gemi adamı arz-talebinin incelenerek gelecekteki istihdam ve eğitimin planlanması (Yüksek Lisans Tezi). Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
17. Guo, J. L., Liang, G. S. ve Ye, K. D. (2006). An ınfluence model in seafering choice for taiwan navigation students, Maritime Policy and Management, 33(4), 403-421. https://doi.org/10.1080/03088830600895725
18. Hansen H, Nielsen D, Frydenberg M. (2002). Occupational accidents aboard merchant ships, Occupational Environmental Medicine, 59, 85–91. Erişim adresi: https://oem.bmj.com/content/59/2/85.
19. International Chamber of Shipping (ICS). (2021). Shipping and world trade overview, Erişim adresi: http://www.ics-shipping.org/shipping-facts/shipping-and-world-trade
20. International Maritime Organisation (IMO) (2017). International convention on standards of training, Certification and Watchkeeping for Seafarers (STCW) consolidated edition 2017, 4 Albert Embankment, London.
21. Kaluza, P., Kölzsch, A., Gastner, M. T. ve Blasius, B. (2010). The complex network of global cargo ship movements, Journal of the Royal Society, Interface, 7(48), 1093–1103. https://royalsocietypublishing.org/doi/10.1098/rsif.2009.0495
22. Köseoğlu, A. M., Ağca, E. O., ve Özbekler, T. M. (2015). Liman yönetimi ve sektörün eğitim ihtiyaçları: liman işletmelerinde bir araştırma, Eurasian Academy of Sciences Social Sciences Journal, 6, 1-27. http://doi.org/10.17740/eas.soc.2015‐V6‐1
23. Kul, S. (2014). İstatistik sonuçlarının yorumu: p değeri ve güven aralığı nedir. Türk Toraks Derneği, 8(1), 11- 13. Erişim adresi: https:// www.toraks.org.tr/site/sf/books /pre_migration/ c19fa28083ae026a97 e3878c26e1b03eaacfd74 d114c8d66f832d8d806c56307.pdf
24. Muslu, A. (2018). Importance of Private crew management companies for employment of turkish seafarer to replace in international maritime labor market. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 17, 291–302. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/414933
25. Nielsen D. (1999). Deaths at sea- a study of fatalities on board hong kong-registered merchant ships (1986-95), Safety Science, 32, 121-141. https://doi.org/10.1016/S0925-7535(99)00016-8
26. Nincic, D. (2010). Maritime piracy in africa: the humanitarian dimension. African Security Review, 18(3), 1–16. https://doi.org/10.1080/10246029.2009.9627538
27. Özcan, S. (2020). Denizcilik sektöründe entegre platform kontrol ve izleme sistemlerinin teknoloji kabul modeli ile incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
28. Öztürk, O. B., Turna, İ., Altınpınar, İ. ve Pirim, A. E. (2020). Gemiadamı eğitiminde rol alan eğitim kurumlarına yönelik bir çalışma: denizci eğitimciler. Turkish Studies, 15(4), 2877-2891. https://dx.doi.org/10.47423/TurkishStudies
29. Parker, C. J. (2001). Shipping and the human factor, Seaways, The Nautical Institute, 11, 4-8.
30. Pourzanjanı, M., Schröder, J. U. ve Zade, G. (2002). Maritime Education and training (MET) in the european union: how can maritime administrations support MET, International Association of Maritime Universities (IAMU) Journal, 2(2), 50-56.
31. Rosner, B. (2010). Fundamentals of biostatistics. 7th edition, Cengage Learning.
32. Smil, V. (2007). The two prime movers of globalization: history and impact of diesel engines and gas turbines, Journal of Global History, 2(3), 373–394. https://doi.org/10.1017/S1740022807002331
33. Smith, A., Allen, P. ve Wadsworth, E. (2006). Seafarer fatigue: the cardiff research programme, Centre for Occupational and Health Psychology Cardiff University, 87. Erişim adresi: https://orca.cardiff.ac.uk/48167/1/research_report_464.pdf
34. Şahin, K. (2021). Küresel deniz güvenliğine yönelik hukuki tedbirler: uluslararası denizcilik örgütü sözleşme, karar, protokol, kod ve uygulamaları, Elektronik Siyaset Bilimi Araştırmaları Dergisi, 12(2), 31-45. Erişim adresi: https://esbadergisi.com/images/sayi23/3kenan-sahin-kuresel-deniz-guvenligi.pdf
35. Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı (2002). Gemilerin gemiadamları ile donatılmasına ilişkin yönerge, 31/07/2002 gün 24823 sayılı Resmi Gazete. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2002/07/20020731.htm#7
36. Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı (2018). Gemiadamları ve kılavuz kaptanlar eğitim ve sınav yönergesi. https://denizcilik.uab.gov.tr/uploads/pages/gemiadamlari-sinav-merkezi/gkkes.pdf
37. Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı, 2020, Ulaşan ve erişen türkiye. Erişim adresi: https://www.uab.gov.tr/uploads/pages/bakanlik-yayinlari/ulasan-ve-erisen-turkiye-2020.pdf
38. UTİKAD. (2019). Türk denizcilik sektörü için yeni fırsatlar kapıda. Erişim adresi: https://www.utikad.org.tr/Detay/Sektor-Haberleri/26485/turk-denizcilik-sektoru-icin-yenifirsatlar-kapida
39. Ünsan, Y., İnsel, M. ve Helvacıoğlu, İ. H. (2007). Dünya deniz ticareti ve gemi filosu analizi, 77. Ulaştırma Kongresi, 19-21 Eylül, İstanbul, 426-437. https://www.imo.org.tr/resimler/ekutuphane/pdf/3122.pdf