1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ

Volume: 8 Number: 3 July 23, 2014

1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ

Abstract

1989 yılında zorunlu göçe tabi tutulan Bulgaristan Türklerinin büyük bir kısmı Türkiye'ye gelmeyi tercih etmiştir. Bu çalışmada Eskişehir'de Şahin Tepesi'nde yaşayan Bulgaristan göçmenlerinin gündelik hayatıyla ilgili bazı konular araştırılmıştır. Bulgaristan göçmenlerinin kendi aralarında ve “diğerleri” ile kurdukları kültürlerarası köprüler, iletişim, kültürel kimlik, uyum süreci gibi konular kültürlerarası iletişim ana başlığı altında incelenmiştir. Ayrıca Bulgaristan göçmenlerinin kendilerini kültürel kimlik olarak tanımlama şekilleri ve toplum tarafından kabul görme şekilleri kültürlerarası iletişim boyutunda değerlendirilmiştir. Katılımcılar, genel olarak toplumun temsili tüm gruplarla iyi geçindiklerini; uyum sürecinde yaşadıkları sıkıntılar üzerine fazla düşünmeden ve irdelemeden ilerlediklerini; etnik ya da dini köken bazında herhangi bir ayrım yapmadıklarını; kültürün ve hayatın paylaşımı süreçlerinde Bulgaristan göçmenleriyle kurdukları iletişimi daha verimli ve başarılı bulduklarını ifade etmişlerdir.

Keywords

References

  1. Aşkun İ C (1990) Kültürel İletişim Politikası, Kurgu Dergisi, 7, 1 9.
  2. Göktüna Yaylacı F (2012) Belçika'da Yaşayan Türklerin Yörecilik Anlayışları ve Toplumsalİletişim Süreçleri: Belçika'daki Emirdağlılar ve Posoflulara İlişkin Bir Araştırma, Doktora tezi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
  3. Hall E T (1990) The Silent Language. Anchor Books, New York.
  4. Kartarı A (1999) Kültürlerarası İletişim ve Bir Araştırma Projesi, Folklor/Edebiyat, 17, 19-26.
  5. Kartarı A (2005) Farklılıklarla Yaşamak: Kültürlerarası İletişim. Ürün Yayınevi, Ankara.
  6. Kümbetoğlu B (2008) Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma. Bağlam Yayınevi, İstanbul.
  7. McDaniel R E, Samovar L A ve Porter R E (2009) Understanding Intercultural Communication:The Working Pprinciples, L A Samovar, R E Porter ve R E McDaniel
  8. (eds.), Intercultural communication: A reader (12th ed.), Wadsworth Cengage Learning, Boston, pp 6-17.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Fatme Fevzi Mehmed This is me

Publication Date

July 23, 2014

Submission Date

June 9, 2014

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2014 Volume: 8 Number: 3

APA
Balaban Salı, J., & Fevzi Mehmed, F. (2014). 1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ. Selçuk İletişim, 8(3), 5-34. https://doi.org/10.18094/si.84385
AMA
1.Balaban Salı J, Fevzi Mehmed F. 1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ. JOSC. 2014;8(3):5-34. doi:10.18094/si.84385
Chicago
Balaban Salı, Jale, and Fatme Fevzi Mehmed. 2014. “1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ”. Selçuk İletişim 8 (3): 5-34. https://doi.org/10.18094/si.84385.
EndNote
Balaban Salı J, Fevzi Mehmed F (July 1, 2014) 1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ. Selçuk İletişim 8 3 5–34.
IEEE
[1]J. Balaban Salı and F. Fevzi Mehmed, “1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ”, JOSC, vol. 8, no. 3, pp. 5–34, July 2014, doi: 10.18094/si.84385.
ISNAD
Balaban Salı, Jale - Fevzi Mehmed, Fatme. “1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ”. Selçuk İletişim 8/3 (July 1, 2014): 5-34. https://doi.org/10.18094/si.84385.
JAMA
1.Balaban Salı J, Fevzi Mehmed F. 1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ. JOSC. 2014;8:5–34.
MLA
Balaban Salı, Jale, and Fatme Fevzi Mehmed. “1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ”. Selçuk İletişim, vol. 8, no. 3, July 2014, pp. 5-34, doi:10.18094/si.84385.
Vancouver
1.Jale Balaban Salı, Fatme Fevzi Mehmed. 1989 BULGARİSTAN GÖÇMENLERİNİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM PRATİKLERİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ. JOSC. 2014 Jul. 1;8(3):5-34. doi:10.18094/si.84385