5th Grade Science Curriculum from a Positive Psychology Perspective: A Program Analysis Based on the PERMA Model

Abstract

This study examines the extent to which the 5th Grade Science Curriculum, developed within the framework of the Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (Century of Türkiye Education Model, 2024), aligns with Seligman’s PERMA model. The research was conducted using the document analysis technique, one of the qualitative research methods, and systematically analyzed the interdisciplinary components and skills included in the curriculum units. The findings revealed that the program is highly integrated with the well-being indicators of positive emotions, engagement, positive relationships, meaning, and accomplishment. In particular, it was observed that students’ cognitive, social, and emotional development is supported through interdisciplinary interaction, game-based learning, and values education. The results indicate that the PERMA model can provide an effective framework for the design of contemporary curricula.

Keywords

• Positive psychology
• Türkiye’s century of education model
• Science education
• PERMA
• Seligman
• Contemporary curriculum

Pozitif Psikoloji Perspektifinden 5. Sınıf Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı: PERMA Modeline Dayalı Bir Program Çözümlemesi

Abstract

Bu çalışma, 2024 yılı Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında geliştirilen 5. sınıf Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı’nın, Seligman’ın PERMA modeli çerçevesinde ne ölçüde örtüştüğünü incelemektedir. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi tekniğiyle yürütülmüş; öğretim programı kapsamındaki ünite içeriğinde yer alan programlar arası bileşenler ve beceriler sistematik olarak analiz edilmiştir. Bulgular, programın pozitif duygular, katılım, olumlu ilişkiler, anlam ve başarı gibi iyi oluş göstergeleriyle yüksek düzeyde bütünleştiğini ortaya koymuştur. Özellikle disiplinler arası etkileşim, oyun temelli öğrenme ve değerler eğitimi yoluyla öğrencilerin bilişsel, sosyal ve duygusal gelişimlerinin desteklendiği görülmüştür. Elde edilen veriler, PERMA modelinin çağdaş öğretim programlarının tasarımında etkili bir yapı sağlayabileceğini göstermektedir.

Keywords

• Pozitif psikoloji
• Türkiye yüzyılı maarif modeli
• Fen bilimleri
• PERMA
• Seligman
• Çağdaş öğretim programı

References

1. Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (23. baskı). Pegem Akademi Yayıncılık.
2. Coffey, J. K., Wray-Lake, L., Mashek, D., & Branand, B. (2016). A multi-study examination of well-being theory in college and community samples. Journal of Happiness Studies, 17(1), 187–211.
3. Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow: The psychology of optimal experience. Harper & Row.
4. Demirci, İ., Ekşi, H., Dinçer, D., & Kardaş, S. (2017). Beş boyutlu iyi oluş modeli: PERMA ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirliği. The Journal of Happiness & Well- Being, 5(1), 60-77
5. Eryılmaz, A. (2012). Pozitif psikoterapi bağlamında geliştirilen ergenler için amaçları genişletme grup rehberliği programının etkililiğinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 37(164), 3-19.
6. Eryılmaz, A. (2015). Pozitif grup psikoterapisinin etkililiğinin incelenmesi: Bir ön çalışma. Kesit Akademi Dergisi, 1(2), 13-24. https://doi.org/10.18020/kesit.13
7. Forgeard, M. J. C., Jayawickreme, E., Kern, M., & Seligman, M. E. P. (2011). Doing the right thing: Measuring wellbeing for public policy. International Journal of Wellbeing, 1(1), 79–106.
8. Griggs, S. (2017). Hope and mental health in young adult college students: An integrative review. Journal of Psychosocial Nursing and Mental Health Services 55(2), 28–35 https://doi.org/10.3928/02793695-20170210-04

9. Güldal, Ş., & Satan, A. (2020). The effect of mindfulness based psychoeducation program on adolescents’ character strengths, mindfulness and academic achievement. Current Psychology, 41(7), 6608-6619. https://doi.org/10.1007/s12144-020- 01153-w
10. Gümüş, Z., Keskin, R., & Tarhan, N. (2022). PERMA modeline göre pozitif psikoloji eğitiminin iyi oluş üzerine etkisi. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14, 1-12.
11. Hergenrather, K. C., Geishecker, S., Clark, G., & Rhodes, S. D. (2013). A pilot test of the HOPE intervention to explore employment and mental health among African American gay men living with HIV/AIDS: Results from a CBPR study. AIDS Education and Prevention, 25. https://doi.org/10.1521/aeap.2013.25.5.405
12. Higgins, E. T. (2006). Value from hedonic experience and engagement. Psychological Review, 113(3), 439–460.
13. Kaya, Ç. (2019). Bağlamsal pozitif psikoloji yaklaşımına dayalı grupla psikolojik danışmanın psikolojik işlevsellik göstergeleri üzerindeki etkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
14. Keven-Akliman, Ç., & Eryilmaz, A. (2017). The effectiveness of a body image group counselling program on adolescent girls in high school. International Journal of Psychology and Educational Studies, 4(2), 10-23. https://doi.org/10.17220/ijpes.2017.02.002
15. Khaw, D., & Kern, M. L. (2015). A cross-cultural comparison of the PERMA model of well- being. Undergraduate Journal of Psychology at Berkeley, 8(1), 10–23.
16. Kıral, B. (2020). Nitel bir veri analizi yöntemi olarak doküman analizi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 170-189.
17. Kun, Á., Balogh, P., & Krasz, K. G. (2017). Development of the work-related well-being questionnaire based on Seligman’s PERMA model. Periodica Polytechnica Social and Management Sciences, 25(1), 56–63.
18. Liu, M., & Huang, X. (2013). Hope: A review of research in psychology. Advances in Psychological Science, 21(3), 548-560. https://doi.org/10.3724/SP11042.2013.00548
19. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis (2. baskı). Sage Publications.
20. Morgan, H. (2022). Conducting a qualitative document analysis. The Qualitative Report, 27(1), 64-77.
21. Seligman, M. (2018). PERMA and the building blocks of well-being. The Journal of Positive Psychology, 13(4), 333–335.
22. Seligman, M. E. P. (2012). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being (2nd ed.). Random House.
23. Snyder, C. R. (2000). Handbook of Hope: Theory, Measures, and Applications. Calif: Academic Press. Retrieved from https://search.worldcat.org/zh-cn/title/44057966
24. Snyder, C. R. (2002). Hope Theory: Rainbows in the Mind. Psychological Inquiry, 13(4), 249-275. https://doi.org/10.1207/S15327965PLI1304_01
25. Tavşancıl, E., & Aslan, E. (2001). İçerik analizi ve uygulama örnekleri (1. baskı). Epsilon Yayınları. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. baskı). Seçkin Yayıncılık.