Öğretim Üyeleri İçin Mentorluk Yetkinliğini Değerlendirme Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması
Abstract
Araştırmanın amacı Mentorluk Yetkinliğini Değerlendirme Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması ve psikometrik özelliklerinin belirlenmesidir. Araştırma İzmir’de bir devlet üniversitesinin Sağlık Bilimleri Enstitüsü’ne bağlı olan tüm fakülte ve yüksekokullarda görev yapan 161 araştırma görevlisi (danışan) ve 165 öğretim üyesi (mentor) ile gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin Mentor ve Danışan Formu 26 madde, 6 alt boyuttan oluşan 7’li likert derecelendirmeye sahiptir. Mentor ve danışan formu doğrulayıcı faktör analizi sonuçları ölçeğin iyi düzeyde uyum iyiliğine sahip olduğunu göstermektedir. Ölçeğin her iki formuda, öğretim üyelerinin mentorluk yetkinliğini değerlendirmeye yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçme aracıdır. Yapılacak çalışmalarda farklı fakültelerde çalışan öğretim üyelerinin de tercih edilmesi ve sonuçların mevcut ölçek sonuçlarıyla karşılaştırılması önerilmektedir.
Keywords
mentor,danışan; geçerlik,güvenirlik,mentorluk yetkinliği,doğrulayıcı faktör analizi
References
- Berk, R. a, Berg, J., Mortimer, R., Walton-Moss, B., & Yeo, T. P. (2005). Measuring the effectiveness of faculty mentoring relationships. Academic Medicine, 80(1), 66–71. https://doi.org/10.1097/00001888-200501000-00017
- Büyüköztürk, Ş. (2015). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yay. Eğt. Dan. Hşzm. Tic. Ltd. Şti. Retrieved from www.pegem.net
- Crisp, G., & Cruz, I. (2009). Mentoring college students: a critical review of the literature between 1990 and 2007. Research in Higher Education, 50(6), 525–545. https://doi.org/10.1007/s11162-009-9130-2
- Çapık, C. (2014). Geçerlik ve güvenirlik çalışmalarında doğrulayıcı faktör analizinin kullanımı. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 17(3), 196–205.
- Fleming, M., House, S., Hanson, V. S., Yu, L., Garbutt, J., McGee, R., … Rubio, D. M. (2013). The mentoring competency assessment: validation of a new instrument to evaluate skills of research mentors. Academic Medicine, 88(7), 2–16. https://doi.org/10.1097/ACM.0b013e318295e298
- Gözüm, S., & Aksayan, S. (2003). Kültürlerarası ölçek uyarlaması için bir rehber II: Psikometrik özellikler ve kültürlerarası karşılaştırma. Hemşirelikte Araştırma ve Geliştirme Dergisi, 1, 3–14.
- Gut, D. M., Beam, P. C., Henning, J. E., Cochran, D. C., & Knight, R. T. (2014). Teachers’ perception of their mentoring role in three different clinical settings: student teaching, early field experiences, and entry year teaching. Mentoring and Tutoring: Partnership in Learning, 22(3), 240–263. https://doi.org/10.1080/13611267.2014.926664
- Güven, E., & Yaman, E. (2014). Araştırma görevlilerinin danışanları ile ilişkilerinin mentorluk bağlamında değerlendirilmesi. Sakarya Üniversitesi.
- Johnson, W. B. (2007). On Being a Mentor. In A Guide for Higher Education Faculty (pp. 1–17). New York, London: Psychology Press.
- Karagöz, Y. (2014). SPSS 21.1 Uygulamalı Biyoistatistik Tıp, Eczacılık, Diş Hekimliği ve Sağlık Bilimleri İçin. Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şti.