Mobil Öğrenme: 2015 – 2019 Çalışmalarına Yönelik Bir İçerik Analizi

Öz

Mobil teknolojiler günümüzde kolaylığı, kullanışlılığı ve kişiselleştirilebilmesi özellikleriyle en yaygın kullanılan bilgi ve iletişim teknolojilerinden biridir. Mobil teknolojilerin yaygınlaşması sonucu eğitim ve öğretim faaliyetlerinde kullanımı da artmaktadır. Bu çalışmanın amacı alandaki önemli üç dergide (Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama - ETKU, Turkish Online Journal of Educational Technology - TOJET, Turkish Online Journal of Distance Education - TOJDE) 2015 – 2018 yılları arasında ve 2019 yılı ilk çeyreğinde yayınlanmış mobil öğrenmeyle ilgili çalışmaların incelenmesi ve genel eğilimin belirlenmesidir. İçerik analizi yönteminin kullanıldığı çalışmada mobil öğrenme ile ilgili toplam 37 çalışma farklı konular ve araştırma yöntemleri bağlamında incelenmiştir. Araştırma bulgularına göre mobil öğrenme teknolojileri, tutum ve algı çalışmaları en çok araştırılan konular arasında olup nicel araştırma yöntemleri en çok tercih edilen araştırma yöntemidir. Mobil öğrenme konusunda ölçekler en çok kullanılan veri toplama aracı ve betimsel analiz yöntemi de en çok tercih edilen analiz yöntemi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yayınlanan çalışmalarda örneklem sayıları farklılıklar gösterse de lisans öğrencileri ile yapılan çalışmalar en fazla sayıdadır. Çalışma bulgularının mobil öğrenme alanında yapılacak olan çalışmalara kaynak oluşturup yardımcı olması açısından önemli olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Mobil öğrenme,m-öğrenme,içerik analizi,mobil teknolojiler

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B., Demirel, M., & Dağhan, G. (2018). Yaşam boyu öğrenme bağlamında mobil iletişim teknolojileri. İçinde B. Akkoyunlu, A. İşman & H. F. Odabaşı (eds.), Eğitim teknolojileri okumaları (614-632), Mart 1, 2019 http://www.tojet.net/e-book/eto_2018.pdf adresinden erişildi.
2. Ally, M. (2004). Using learning teories to design ınstruction for mobile learning devices. İçinde J. Attewell, & C. S. Smith (eds.), Mobile Learning Anytime Everywhere. A book of Papers from MLearn 2004 (5-8). London: Learning and Skills Development Agency.
3. Alsancak Sarıkaya, D., & Seferoğlu, S. S., (2018). Türkiye’nin mobil öğrenme karnesi: İmkânlar, fırsatlar ve sorunlarla ilgili bir inceleme. İçinde B. Akkoyunlu, A. İşman & H. F. Odabaşı (eds.), Eğitim teknolojileri okumaları (492-508), Mart 1, 2019 http://www.tojet.net/e-book/eto_2018.pdf adresinden erişildi.
4. Amry, A. (2018). The effect of Twitter activities in a blended learning classroom guided by activity theory on students' achievement and attitudes. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 17(2), 143-157.
5. Başoğlu, E. B., & Akdemir, Ö. (2010). A comparison of undergraduate students’ English vocabulary learning: Using mobile phones and flash cards, TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 9(3), 1-7.
6. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (24. baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.Chee, K. N., Yahaya, N., Ibrahim, N. H., & Noor Hasan, M. (2017). Review of mobile learning trends 2010-2015: A meta-analysis. Educational Technology & Society, 20(2), 113–126.
7. Christensen, R., & Knezek, G. (2017). Readiness for integrating mobile learning in the classroom: Challenges, preferences and possibilities, Computers in Human Behavior 76(C), 112-121.
8. Churchill, D. & Wang, T. (2014). Teacher’s use of iPads in higher education. Educational Media International, 51(3), 214-225.

9. Domingo, M. G., Gargante, A. B. (2016). Exploring the use of educational technology in primary education: Teachers' perception of mobile technology learning impacts and applications' use in the classroom. Computers in Human Behavior 56, 21-28.
10. Fraenkel, J., Wallen, N., & Hyun, H.H. (2012). How to design and evaluate research in education (8th ed..). Boston: McGraw Hill.
11. Gedik, N., Hanci-Karademirci, A., Kursun, E. & Çagiltay, K. (2012). Key instructional design issues in a cellular phone-based mobile learning project. Computers & Education, 58(4), 1149-1159.
12. Gikas, J. & Grant, M. M. (2013). Mobile computing devices in higher education: Student perspectives on learning with cellphones, smartphones & social media. Internet and Higher Education, 19, 18–26.
13. Gunay, A., & Yakin, I. (2014). The status of mobile and ubiquitous learning: A content review of the recent researches. Ubiquitous Learning: An International Journal 6(3), 35-45.
14. International Society for Technology in Education – ISTE. (2017). ISTE standarts for educators. Mart 15, 2019 tarihinde https://www.iste.org/standards/for-educators adresinden erişildi.
15. International Telecommunication Union – ITU. (2018). Measuring the Information Society Report 2018 – Volume 1. Mart 15, 2019 tarihinde https://www.itu.int/en/ITU-D/Statistics/Documents/publications/misr2018/MISR-2018-Vol-1-E.pdf adresinden erişildi.
16. Kersaint, G., Horton, B., Stohl, H., & Garofalo, J. (2003). Technology beliefs and practices of mathematics education faculty. Journal of Technology and Teacher Education, 11(4), 567-595.
17. Korucu, A. T., & Biçer, H. (2019). Mobil öğrenme: 2010-2017 çalışmalarına yönelik bir içerik analizi. Trakya Eğitim Dergisi, 9(1), 32-43.
18. Krause, J. M., O'Neil, K. & Dauenhauer, B. (2017) Plickers: A formative assessment tool for k–12 and pete professionals. Strategies, 30(3), 30-36.
19. Kuimova, M., Burleigh, D., Uzunboylu, H. & Bazhenov, R. (2018). Positive effects of mobile learning on foreign language learning. TEM Journal, 7(4), 837-841.
20. Kukulska-Hulme, A. (2010). Mobile learning as a catalyst for change. Open Learning: The Journal of Open, Distance and e-Learning, 25(3), 181-185.
21. Menzi, N., Nezih, Ö., & Çalışkan, E. (2012). Mobil teknolojilerin eğitim amaçlı kullanımına yönelik akademisyen görüşlerinin teknoloji kabul modeli çerçevesinde incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 13(1), 40-55.
22. Merhi, M. I. (2015). Factors influencing higher education students to adopt podcast: An empirical study. Computers & Education, 83, 32-43.
23. New Media Consortium – NMC. (2012). The NMC Horizon Report: 2012 K-12 Edition. Austin, Texas: The New Media Consortium.
24. Prensky, M. (2005) What can you learn from a cell phone? Almost anything!, Innovate: Journal of Online Education, 1(5), 1-8.
25. Saran, M. (2016). Mobil öğrenme: Fırsatlar ve zorluklar. İçinde K. Çağıltay & Y. Göktaş (eds.), Öğretim teknolojilerinin temelleri: Teoriler, araştırmalar, eğilimler (683-698), Ankara: Pegem Akademi.
26. Saran, M. & Seferoğlu, G. (2010). Yabancı dil sözcük öğreniminin çoklu ortam cep telefonu iletileri ile desteklenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 252-266.
27. Sharples, M., Taylor, J., & Vavoula, G. (2007) A Theory of Learning for the Mobile Age. İçinde R. Andrews & C. Haythornthwaite (eds.) The Sage Handbook of Elearning Research (221- 247), London: Sage.
28. Sönmez, A.; Göçmez, L.; Uygun, D. & Ataizi, M. (2018). A Review Of Current Studies of Mobile Learning. Journal of Educational Technology & Online Learning, 1(1), 13-27.
29. Sözbilir, M., Kutu, H. & Yaşar, M. D. (2012). Science education research in Turkey: A content analysis of selected features of published papers. İçinde D. Jorde & J. Dillon (eds.), Science Education Research and Practice in Europe: Retrospective anad Prospective (341-374), The Netherlands: Sense Publishers.
30. Şendağ, S., Gedik, N. & Toker, S. (2018). Impact of repetitive listening, listening-aid and podcast length on EFL podcast listening. Computers & Education, 125, 273-283.
31. Şenel, S., Şenel, H. C., & Günaydın, S. (2019). Herkes için mobil öğrenme: Dil öğrenme uygulamalarının evrensel tasarım ilkelerine göre incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 20(1), 73-92.
32. Traxler, J. (2005). Defining mobile learning. İçinde IADIS International Conference Mobile Learning, 261-266.
33. Traxler, J. (2007). Defining, discussing, and evaluating mobile learning: The moving finger writes and having writ... . International Review of Research in Open and Distance Learning, 8(2),1-12.
34. Traxler, J. (2009). Learning in a mobile age. International Journal of Mobile and Blended Learning, 1(1), 1-12.
35. Türkiye İstatistik Kurumu – TÜİK. (2018). Hanelerde Bilişim Teknolojileri Kullanımı. Mart 15, 2019 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1028 adresinden erişildi.
36. UNESCO (2013). Policy guidelines for mobile learning. R.Kraut (ed.), France: UNESCO Publications.
37. Wang, R., Wiesemes, R., & Gibbons, C. (2012). Developing digital fluency through ubiquitous mobile devices: Findings from a small-scale study. Computers & Education, 58(1), 570-578.
38. Wiboolyasarin, W. (2014). Blended problem-based ınstructional model via Facebook application on mobile: are you ready for m-learning?. International Journal of e-Education, e-Business, e-Management and e-Learning, 4(2), 91-94.
39. Wu, W. H., Wu, Y. C. J., Chen, C. Y., Kao, H. Y., Lin, C. H., & Huang, S. H. (2012). Review of trends from mobile learning studies: A meta-analysis. Computers & Education, 59(2), 817-827.
40. Zengin, M., Şengel, E., & Özdemir, M. A. (2018). Eğitimde mobil öğrenme üzerine araştırma eğilimleri: Türkiye örneği. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education 7(1), 18-35.