Burdur Gölü ve Çevresinin Peyzaj Değerleri Açısından Turizm Potansiyelinin Belirlenmesi
Abstract
Ulusal ve yerel ölçekte ekonomiye ve insan yaşantısına katkısı olan turizm ve rekreasyon faaliyetlerinin doğru ve etkin gelişimi için doğal ve kültürel değerlerin korunması, planlı ve sürdürülebilir gelişiminin dikkate alınması gerekir. Turizm ve rekreasyon faaliyetleri deniz, kum, güneş üçlüsü ile sınırlı kalmayıp kırsal kesimlere de yayılmış durumdadır. Çalışmada Burdur İli’ndeki turizm ve rekreasyonel alanların ne ölçüde kullanıldığı ile doğal ve kültürel özellikleri tespit edilerek sorunlarının ve niteliklerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Turizm ve rekreasyonel potansiyeli olan alanların tespiti ve yerel halk ile günübirlik ziyaretçilerin kullanım eğilimleri anket tekniği ile belirlenmiştir. Uygulanan anketten elde edilen veriler ArcMap 10.0 ile değerlendirilerek haritalar oluşturulmuştur. Turizm ve rekreasyon potansiyel özellikleri olan alanların tespiti ve sorunlarının da belirlenmesini hedefleyen bu çalışmada medeni hal ve cinsiyetin kullanım tercihleri ile alan kullanım tarzları arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. Sonuçta, kullanım biçimleri ile demografik veriler arasındaki ilişkiye dayanarak 1/1.000.000 ölçekli, Burdur İli turizm ve rekreasyon potansiyeli haritası oluşturulmuştur. Elde edilen bu haritada Burdur İli’nin turizm ve rekreasyon kapsamındaki gelişimi ve bu bağlamda alınması gereken önlemler ilgili öneriler geliştirilmiştir.
Keywords
References
- Ala, Z. (2001). Burdur Yerleşim Alanı ve Çevresinin Hidrojeoloji İncelemesi. Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 79s, Isparta.
- Arslan Muhacir, E. S., Özalp, A. (2018). Kıyı Alanlarının Rekreasyonel Amaçlı Alternatif Kullanımının Artvin Örneğinde İrdelenmesi. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 20(1), 43-52.
- Bell, S. (1997). Design for Outdoor Recreation, 240s, Spon Press, London.
- Can, E. (2015). Boş Zaman, Rekreasyon ve Etkinlik Turizmi İlişkisi. İstanbul Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 1-17.
- Driver, B.L., Tocher, S.R. (1970). Elements of outdoor recreation planning Tocher. Toward a Behavioral Interpretation of Recreational Engagements. 9-31.
- Evliyaoğlu, S. (1994). Türkiye Turizm Coğrafyası ve Türkiye Coğrafyası'nın Ana Hatları. Gazi Üniversitesi Yayınları, 206s, Ankara.
- Gıran Taşcıoğlu, G. (2016). Sürdürülebilir Turizm İçin Stratejilerin Geliştirilmesi: Kuzey Antalya Kültür Ve Turizm Koruma Ve Gelişim Bölgesi Örneği. Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora tezi, 413 s, Ankara.
- Günal, N. (2013). Türkiye’de İklimin Doğal Bitki Örtüsü Üzerindeki Etkileri. Çevrimiçi Tematik Türkoloji Dergisi, 1, 1-22.
- Kubat, A., Ayaşlıgil, T. (2002). Doğa Bilimlerinde Ki-Kare Bağımsızlılık Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi Testi Uygulamasında SPSS Programı Kullanımı. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 52(1), 155-167.
- Mehrhoff, W.A. (1991). The new frontier: A case study of cultural tourism. Canadian Review of American Studies, 22(2), 251-262.