Research Article

Dijital Çağda Yükseköğretimde Öğretimin Yönetimine İlişkin Meta-Analitik Bir Çözümleme

Volume: 15 Number: 21 January 31, 2020
EN TR

Dijital Çağda Yükseköğretimde Öğretimin Yönetimine İlişkin Meta-Analitik Bir Çözümleme

Öz

Bu çalışmada, dijital çağın fırsatları dikkate alınarak yükseköğretim düzeyinde öğretimin nasıl daha etkili gerçekleştirildiğine ilişkin ulaşılan çalışmalar araştırılmıştır. Etkili bir öğretimin gerçekleştirilmesinde öğretimin yönetimi önemli bir rol oynamaktadır. Öğretimin yönetimini yükseköğretime nasıl uygulanacağı belirlemek için Thomson-Reuters Web of Science, Academic Search Complete, ProQuest, OECD iLibrary, Ebook Central ve Ulakbim Sosyal Bilimler Veri Tabanı arama motorlarında“yönetim süreçleri-management process”, “öğretim/yetiştirme-instuction/teaching” ve “dijital-digital” anahtar kelimeleriaranmıştır. Doküman arama süreci sonundason beş yılda yayınlanmış kitap, tez ve makale türünde toplam 195 doküman araştırmanın evrenini oluşturmuştur. Amaçlı, tabakalı ve tesadüfi örnekleme ile 49 doküman incelenmiştir. Dokümanları incelemek için planlama, organizasyon, başlatma-sürdürme ve denetim boyutlarını içeren yönetim süreçleri ile altı öğretimsel ögenin birleşimiyle oluşturulan bir matris kullanılmıştır. Böylece içerik analiziyle elde edilen bulgular analitik yolla tasnif edilmiş ve toplam 59 tema altında 566 bilgi parçası saptanmıştır. Çalışma sonucunda bilgi parçalarının en sıklıkla başlatma-sürdürme sürecinde ve model, strateji, yöntem ve teknik öğretimsel ögesinde yer aldığı saptanmıştır. Sonuçlar tartışılarak uygulamada kullanılabilecek öneriler geliştirilmiştir

Anahtar Kelimeler

Öğretimin yönetimi,yükseköğretim,öğretimsel öge,yönetim süreçleri

References

  1. Akpınar-Wilsing, N. ve Paykoç, F. (2004). Needs of future faculty members in relation to instructional planning, effective teaching and evaluation: A case study. Education & Science, 29(133), 71-82.
  2. Başar, H. (2000). Eğitim denetçisi. Ankara: PegemA.
  3. Berner, H. (2013). Pedagojide güncel akımlar (Çev. Uludağ, Z., Uğursal, Ç., Bakır, N.). Ankara: Nobel Yayın.
  4. Brown, G. Ve Atkins, M. (1988). Effective teaching in higher education. London: Routledge.
  5. Cangelosi, J.S. (2014). Classroom management strategies: Gaining and maintaining students’ cooperation. Hoboken Nj: Wiley.
  6. Çetinsaya, G. (2014). Büyüme, kaliteve uluslararasılaşma: Türkiye yükseköğretimi için bir yol haritası[Growing, quality and internationalisation: a guide map for higher education in Turkey]. Ankara: YükseköğretimKuruluYayınları.
  7. Drew, S. veKlopper, C. (2014). Evaluating faculty pedagogic practices to inform strategic academic professional development: a case of cases. Higher Education 67: 349–367. DOI 10.1007/s10734-013-9657-1
  8. Doğanay, A. veYeşilpınar-Uyar, M. (2019). Teaching competencies in higher education: A needs analysis study regarding to develop instructional planning and evaluation course. Inonu University Journal of theFaculty of Education, 20(1), 01-16. DOI: 10.17679/inuefd.299220
  9. Dumont, H., Istance, D. ve Benavides, F. (2010). The nature of learning: Using research to inspire practice. Paris: OECD Publication.
  10. Eurydice (2016). Higher education governance in Europe: Policies, structures, funding and academic staff. 20.10.2016tarihinde http://www.eurydice.org atadresinden erişildi.
APA
Aslan, A., & Yıldırım, K. (2020). Dijital Çağda Yükseköğretimde Öğretimin Yönetimine İlişkin Meta-Analitik Bir Çözümleme. OPUS International Journal of Society Researches, 15(21), 505-534. https://doi.org/10.26466/opus.627050