Research Article

Türk-İslam Kültüründe Söğüt Ağacı ve Osmanlı Dini Mimarisindeki Duvar Resimlerinin İkonografisi Üzerine

Number: 24 March 15, 2025
EN TR

Türk-İslam Kültüründe Söğüt Ağacı ve Osmanlı Dini Mimarisindeki Duvar Resimlerinin İkonografisi Üzerine

Öz

Çeşitli ağaç türleri fiziksel özellikleriyle bağlantılı olarak, neredeyse her toplumun kültüründe önemli bir yer tutmuştur. Bunlar içinde söğüt zarif ve esnek yapısı, meyvesiz oluşu, su kenarlarında yetişmesi ve dallarının yukarıdan aşağı doğru ahenkli salınışı gibi özellikleriyle çeşitli kültürlerde hem benzer hem farklı çağrışımlar yapmıştır. Batı dünyasında ölüm, yas, kavuşamayan aşıklar ve hüznü temsil ederken; Uzakdoğu’da kadının zarafetini, soyu, iffeti, vedalaşmayı, ayrılığı; Orta Asya’da ise koruyuculuğu, şifa, şans ve bereketi çağrıştırmıştır. Anadolu Türk-İslam kültünde hüzün, şifa, koruyucu ve cennet ağacı anlamlarıyla bilinen söğüt, tarikat ehlinin bazı kerametlerinde de yer almıştır. Bu çalışmada yazılı ve sözlü kültürün içinde önemli bir yeri olduğu anlaşılan söğüdün, XVIII-XX. yüzyıllarda Osmanlı dini mimarisindeki duvar resimlerine yansıma biçimi ve bu motifin tasvir edilmek üzere seçilme nedenleri tartışılmıştır. Osmanlı taşrasında tarikatların etkin olduğu bölgelerde inşa edilen cami, türbe ve şadırvan gibi yapılarda tespit ettiğimiz; şimdiye kadar sanat tarihsel ve ikonografik bağlamda ele alınmayan bu tasvirler üslup, sanatçı, bani, halk inançları ve tarikat kültürü etrafında değerlendirilmiştir. Diğer ağaç türlerine nispeten, sınırlı sayıda da olsa söğüt ağacı tasvirleri Osmanlı halk kültürünün zenginliğini, dönemin inançlarını ve resim anlayışını görsel olarak seyircisine sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Ağaç, Saliha ve Menekşe Sakarya. “Hayat Ağacı Sembolizmi.” Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 1 (2015): 1-14.
  2. Ahundov, Ehliman. Azerbaycan Halk Yazım Örnekleri. Haz., Semih Tezcan. Ankara: Türk Dil Kurumu, 1978.
  3. Aktemur, Ali Murat. “Zile’de Bektaşi Zaviyesine Ait Bir Türbenin Süslemeleri Üzerine.” Türk Kültürü Araştırmaları Dergisi 8/2 (2015): 151- 160.
  4. Albayrak, Ali. “Keçiören Caferilerinde Ölüm Adetleri ve Uygulamaları.” Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 11/2 (2006): 85-93.
  5. Altıer, Semiha. “Bölüm V. Orta Asya’dan Balkanlar’a Türk Sanatında Asma ve Üzüm İkonografisi.” Sosyal ve Beşeri Bilimlerde Araştırmalar Kavramlar, Araştırmalar ve Uygulama-1., Zafer Gölen ve Şükrü Ünar. Lyon: Livre De Lyon, 2022.
  6. Altıer, Semiha. “Tarikat Kültüründen Bir Kesit: Osmanlı Mimari Süslemesinde Karpuz ve Karpuz-Bıçak Tasvirleri.” Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırmaları Dergisi 100 (2021): 397-426.
  7. Altıer, Semiha. “Bektaşi İkonografisi Üzerine Bir Deneme: Hacı Bektaş Veli Müzesi’ndeki Figürlü Keşkül-ü Fukaralar.” Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi 2008 (17): 101-116. Hastings, James. Encyclopaedia of Religion and Ethics VIII. Edinburgh: T & T Clark, 1915.
  8. Anonim. “Söğüt”, Meydan Laroussa, 18, (İstanbul 1992), ss. 247-248.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Ottoman Culture and Art

Journal Section

Research Article

Early Pub Date

December 1, 2024

Publication Date

March 15, 2025

Submission Date

August 12, 2024

Acceptance Date

October 19, 2024

Published in Issue

Year 2025 Number: 24

Chicago
Altıer, Semiha. 2025. “Türk-İslam Kültüründe Söğüt Ağacı Ve Osmanlı Dini Mimarisindeki Duvar Resimlerinin İkonografisi Üzerine”. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, nos. 24: 238-75. https://doi.org/10.21021/osmed.1531942.

Indexes

SCOPUS, TÜBİTAK/ULAKBİM TR DİZİN [SBVT]

INDEX COPERNİCUS [ICI], ISAM, SOBIAD and Scilit.


by.png

Unless otherwise stated, the articles published in our magazine are licensed under the Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0) license. All authors and translators who submit texts for publication in the journal are expected to be the sole copyright holders of the submitted text or to have obtained the necessary permissions. By submitting texts to the journal, authors and translators implicitly accept that these texts will be licensed under CC BY 4.0 unless explicitly stated otherwise to the editors at the outset.