Research Article

Osmanlı Tıp Metinleri Işığında Divan Şiirinde Hafakân

Number: 28 March 15, 2026
EN TR

Osmanlı Tıp Metinleri Işığında Divan Şiirinde Hafakân

Öz

İnsanların sağlıklı bir şekilde yaşamlarını sürdürebilmeleri için bedenlerinde çeşitli organlar faaliyet gösterir. Hayati önem taşıyan organlardan biri olan kalbin temel görevi, temiz kanın dolaşımını sağlamaktır. Ayrıca kalp, insana özgü çeşitli duyguların kaynağı kabul edilir. Bedenin çeşitli organlarında rahatsızlıklar ve hastalıklar ortaya çıkabileceği gibi, kalpte de bu durum söz konusu olabilir. Bu hastalıklardan biri kalp çarpıntısıdır. Normal ve sağlıklı bir insanda kalp atım hızı, bir dakikada ortalama altmış ile yüz arasında olmalıdır. Bu sayının yüzü aşması halinde “taşikardi” olarak adlandırılan kalp hastalığı meydana gelir. Osmanlı dönemi tıp kitaplarında ya da divan şiirinde bu hastalık genellikle Arapça kökenli bir kelime olan “hafakân” lafzı veya Türkçe “yürek oynaması” ifadesiyle anlatılmıştır. Dış dünyadaki gerçekliği, divan şiiri estetiği bağlamında kurmaca gerçekliğe dönüştüren divan şairleri, kalp hastalıklarından hafakâna karşı duyarsız kalmamışlardır. Hafakân ile ilgili, onun çeşitli özelliklerini de göz önünde bulundurarak, çeşitli imgeler oluşturmuşlardır. Divan şiirinde şairlerin hafakânla ilgili tasarruflarının tespiti amacıyla yapılan bu çalışmada, 340 divan incelenmiş ve elde edilen veriler başlıklar halinde sınıflandırılmıştır. Ayrıca, tarihî tıp metinleri ışığında araştırılmıştır. Hafakânın divan şiiri estetiğindeki yeri belirlenmeye çalışılarak, klasik Türk şiiri ve Osmanlı tıbbına dair yapılacak çalışmalara katkıda bulunmak hedeflenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Ethical Statement

I declare that this study is original; that I have acted by the principles and rules of scientific ethics at all stages of the study, including preparation, data collection, analysis, and presentation of information; that I have cited sources for all data and information not obtained within the scope of this study and included these sources in the bibliography; that I have not made any changes in the data used, and that I comply with ethical duties and responsibilities by accepting all the terms and conditions of the Committee on Publication Ethics (COPE). I hereby declare that if a situation contrary to my statement regarding the study is detected, I agree to all moral and legal consequences that may arise.

References

  1. Ahmed Vefik Paşa. Lehce-i Osmânî. İstanbul: Mahmud Bey Matbaası, 1308.
  2. Alî Nazîmâ ve Reşâd (Faik) . Mükemmel Osmanlı Lügati. İstanbul: Artin Asaduryan Şirket-i Mürettibiye Matbaası, 1319/1901.
  3. Al-Owais, Türki. “Kâil Dîvânı.” Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, 2009.
  4. Alptekin, Adem Hakan. “Seyyid Emîr Mehmed Çelebi’nin Enmûzecü’t-Tıbb Adlı Eseri (Metin-Tıbbî Söz Varlığı).” Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi, 2023.
  5. Akdağ, Ahmet (2014). “Bir Tedavi Yöntemi Olarak ‘Kan Aldırmak’ ve Klâsik Türk Şiirindeki Kullanımı.” Gazi Türkiyat. 14 (2014): 169-187. (erişim 19.01.2025).
  6. Aksoyak, İbrahim Hakkı. Gelibolulu Mustafa Âlî Dîvânı. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, 2018. https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/58695,gelibolulu-mustafa-ali-divanipdf.pdf?0 (erişim 12.06.2025).
  7. Aktaş, Mutlu Muhammet. “Kazasker Mekkî Divanı (İnceleme-Tahlil-Metin).” Doktora tezi, Giresun Üniversitesi, 2020.
  8. And, Metin. “Karagöz”, TDV İslâm Ansiklopedisi, XXIV (İstanbul 2001), ss. 401-403.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Ottoman Institutions and Civilization (Other)

Journal Section

Research Article

Publication Date

March 15, 2026

Submission Date

July 9, 2025

Acceptance Date

November 3, 2025

Published in Issue

Year 2026 Number: 28

Chicago
Kufacı, Osman. 2026. “Osmanlı Tıp Metinleri Işığında Divan Şiirinde Hafakân”. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, nos. 28: 252-87. https://doi.org/10.21021/osmed.1737205.

Indexes

SCOPUS, TÜBİTAK/ULAKBİM TR DİZİN [SBVT]

INDEX COPERNİCUS [ICI], ISAM, SOBIAD and Scilit.


by.png

Unless otherwise stated, the articles published in our magazine are licensed under the Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0) license. All authors and translators who submit texts for publication in the journal are expected to be the sole copyright holders of the submitted text or to have obtained the necessary permissions. By submitting texts to the journal, authors and translators implicitly accept that these texts will be licensed under CC BY 4.0 unless explicitly stated otherwise to the editors at the outset.