Araştırma Makalesi

Osmanlı Tıp Metinleri Işığında Divan Şiirinde Hafakân

Sayı: 28 15 Mart 2026
PDF İndir
EN TR

Osmanlı Tıp Metinleri Işığında Divan Şiirinde Hafakân

Öz

İnsanların sağlıklı bir şekilde yaşamlarını sürdürebilmeleri için bedenlerinde çeşitli organlar faaliyet gösterir. Hayati önem taşıyan organlardan biri olan kalbin temel görevi, temiz kanın dolaşımını sağlamaktır. Ayrıca kalp, insana özgü çeşitli duyguların kaynağı kabul edilir. Bedenin çeşitli organlarında rahatsızlıklar ve hastalıklar ortaya çıkabileceği gibi, kalpte de bu durum söz konusu olabilir. Bu hastalıklardan biri kalp çarpıntısıdır. Normal ve sağlıklı bir insanda kalp atım hızı, bir dakikada ortalama altmış ile yüz arasında olmalıdır. Bu sayının yüzü aşması halinde “taşikardi” olarak adlandırılan kalp hastalığı meydana gelir. Osmanlı dönemi tıp kitaplarında ya da divan şiirinde bu hastalık genellikle Arapça kökenli bir kelime olan “hafakân” lafzı veya Türkçe “yürek oynaması” ifadesiyle anlatılmıştır. Dış dünyadaki gerçekliği, divan şiiri estetiği bağlamında kurmaca gerçekliğe dönüştüren divan şairleri, kalp hastalıklarından hafakâna karşı duyarsız kalmamışlardır. Hafakân ile ilgili, onun çeşitli özelliklerini de göz önünde bulundurarak, çeşitli imgeler oluşturmuşlardır. Divan şiirinde şairlerin hafakânla ilgili tasarruflarının tespiti amacıyla yapılan bu çalışmada, 340 divan incelenmiş ve elde edilen veriler başlıklar halinde sınıflandırılmıştır. Ayrıca, tarihî tıp metinleri ışığında araştırılmıştır. Hafakânın divan şiiri estetiğindeki yeri belirlenmeye çalışılarak, klasik Türk şiiri ve Osmanlı tıbbına dair yapılacak çalışmalara katkıda bulunmak hedeflenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Bu çalışmanın, özgün bir çalışma olduğunu; çalışmanın hazırlık, veri toplama, analiz ve bilgilerin sunumu olmak üzere tüm aşamalarından bilimsel etik ilke ve kurallarına uygun davrandığımı; bu çalışma kapsamında elde edilmeyen tüm veri ve bilgiler için kaynak gösterdiğimi ve bu kaynaklara kaynakçada yer verdiğimi; kullanılan verilerde herhangi bir değişiklik yapmadığımı, çalışmanın Committee on Publication Ethics (COPE)' in tüm şartlarını ve koşullarını kabul ederek etik görev ve sorumluluklara riayet ettiğimi beyan ederim. Herhangi bir zamanda, çalışmayla ilgili yaptığım bu beyana aykırı bir durumun saptanması durumunda, ortaya çıkacak tüm ahlaki ve hukuki sonuçlara razı olduğumu bildiririm.

Kaynakça

  1. Ahmed Vefik Paşa. Lehce-i Osmânî. İstanbul: Mahmud Bey Matbaası, 1308.
  2. Alî Nazîmâ ve Reşâd (Faik) . Mükemmel Osmanlı Lügati. İstanbul: Artin Asaduryan Şirket-i Mürettibiye Matbaası, 1319/1901.
  3. Al-Owais, Türki. “Kâil Dîvânı.” Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, 2009.
  4. Alptekin, Adem Hakan. “Seyyid Emîr Mehmed Çelebi’nin Enmûzecü’t-Tıbb Adlı Eseri (Metin-Tıbbî Söz Varlığı).” Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi, 2023.
  5. Akdağ, Ahmet (2014). “Bir Tedavi Yöntemi Olarak ‘Kan Aldırmak’ ve Klâsik Türk Şiirindeki Kullanımı.” Gazi Türkiyat. 14 (2014): 169-187. (erişim 19.01.2025).
  6. Aksoyak, İbrahim Hakkı. Gelibolulu Mustafa Âlî Dîvânı. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, 2018. https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/58695,gelibolulu-mustafa-ali-divanipdf.pdf?0 (erişim 12.06.2025).
  7. Aktaş, Mutlu Muhammet. “Kazasker Mekkî Divanı (İnceleme-Tahlil-Metin).” Doktora tezi, Giresun Üniversitesi, 2020.
  8. And, Metin. “Karagöz”, TDV İslâm Ansiklopedisi, XXIV (İstanbul 2001), ss. 401-403.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Osmanlı Kurumları ve Medeniyeti (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

15 Mart 2026

Gönderilme Tarihi

9 Temmuz 2025

Kabul Tarihi

3 Kasım 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Sayı: 28

Kaynak Göster

Chicago
Kufacı, Osman. 2026. “Osmanlı Tıp Metinleri Işığında Divan Şiirinde Hafakân”. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, sy 28: 252-87. https://doi.org/10.21021/osmed.1737205.

İndeksler / Indexes
 

SCOPUS, TÜBİTAK/ULAKBİM TR DİZİN [SBVT]

INDEX COPERNİCUS [ICI], ISAM, SOBIAD, İdealOnline ve Scilit tarafından dizinlenmektedir.


Dergimizde yayımlanan makaleler, aksi belirtilmediği sürece, Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası (CC BY 4.0) ile lisanslanır. Dergiye yayımlanmak üzere metin yollayan tüm yazar ve çevirmenlerin, gönderdikleri metnin yegâne telif sahibi olmaları ya da gerekli izinleri almış olmaları beklenir. Dergiye metin yollayan yazar ve çevirmenler bu metinlerin CC BY 4.0 kapsamında lisanslanacağını, aksini sayı editörlerine en başında açıkça beyan etmedikleri müddetçe, peşinen kabul etmiş sayılırlar.