Medya söyleminde diyaloglar ve Fransızcanın yabancı dil olarak ögretimi

Abstract

Bu çalışmanın başlıca amacı bir söylem türü olan diyalogların içinde bulunduğu öğretim materyallerini incelemektir. Çalışmada Yabancı Dil Olarak Fransızca Öğretimi alanında medya söyleminde yer alan diyalogların, öğrenenleri söylem çözümlemesi gerçekleştirmeye yönlendirmek amacıyla kullanılıp kullanılmadıkları incelenmiştir. Çalışma, Fransız televizyon kanalı TV5 Monde tarafından oluşturulan Fransızcanın öğretimi/öğrenimiyle ilgili web sitesinde kullanılan diyaloglara odaklanmıştır. Çalışmada öncelikle Yabancı Dil Olarak Fransızca Öğretiminde Söylem Çözümlemesinin önemi ve ortaya çıkışı, daha sonra da medya söylem türlerinden biri olan diyaloglar ele alınmıştır. Son olarak TV5Monde Fransızca öğretimiyle ilgili web sitesinden alınan ve Diller İçin Avrupa Ortak Başvuru Metni’ne göre özerk (Fr. autonome) olarak kabul edilen C1 düzeyindeki bir diyalog söylem kavramları ve terimleri açısından çözümlenmiştir. Çalışmanın sonucunda incelenen diyaloğa ait öğrenen ve öğretmen dosyalarının söylem çözümlemesi kavramlarını ve etkinliklerini içerdikleri ve öğrenen kişiyi söylem çözümlemesi yapmaya yönlendirdikleri saptanmıştır. Ancak incelenen diyaloğun C1 düzeyinde olduğu düşünüldüğünde söylem çözümlemesine ait daha fazla alıştırmanın (konuşucuların konumlanması, söylemsel kimlikleri, başvurdukları stratejiler vb.) gerçekleştirilebileceği de söylenebilir. Öğrenen dosyasında yer alan alıştırmaların herhangi bir ünitede alıştırmalarda olması gereken sıra ve içeriğe uygun olduğu da çalışmadaki saptamalar arasındadır. Gerçekleştirilen incelemenin sonunda, diyaloğa ait tüm alıştırmaların açık uçlu sorulardan oluştuğu görülmüştür. Öğrenenin bilgilerinin ölçülmesinde ve değerlendirilmesinde çeşitliliğin artırılması için farklı alıştırma türlerinin birlikte kullanılması önerilebilir.

Keywords

• Medya söylemi
• diyaloglar
• Fransızcanın yabancı dil olarak öğretimi/ öğrenimi
• söylem çözümlemesi
• TV5Monde

Dialogues in mediatic discourse and French language teaching

Abstract

The main purpose of this study is to investigate the teaching materials in which dialogues, a type of discourse, are included. In the study, it has been examined if the dialogues in the media discourse in the field of teaching French as a foreign language are used to make learners to perform discourse analysis. The study is focused on the dialogues used on the French teaching/ learning website created by the French television channel TV5 Monde. In the study, it is discussed, first of all, the importance and emergence of Discourse Analysis in Teaching French as a Foreign Language, and then the dialogue, which is one of the media discourse types. Finally, a C1-level dialogue taken from the TV5Monde French teaching website and accepted as autonomous (Fr. autonome) according to the Common European Framework of Reference for Languages (CEFR) is analyzed in terms of discourse concepts and terms. As a result of the study, it is determined that the learner and teacher files of the examined dialogue include discourse analysis concepts and activities and direct the learner to conduct discourse analysis. However, considering that the examined dialogue is at the C1 level, it can be said that more exercises in discourse analysis (the positioning of the speakers, their discursive identities, the strategies they apply, etc.) can be performed. It is also among the determinations of the study that the exercises in the learner file are in accordance with the order and content that should be in the exercises in any unit. At the end of the analysis, it is determined that all the exercises of the dialogue consist of open-ended questions. It can be suggested, for the experts of website, to use different types of exercises together to increase diversity in measuring and evaluating the learner's knowledge.

Keywords

• Medya söylemi
• diyaloglar
• Fransızcanın yabancı dil olarak öğretimi/ öğrenimi
• söylem çözümlemesi
• TV5Monde

References

1. Akerson, F. (1994). Türkçede Yüklem, Görünüş, Zaman ve Kip. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi VIII. Dilbilim Kurultayı Bildiriler Kitabı. İstanbul Üniversitesi Yayınları.
2. Andersen, H. L. (t.y.). L’interview comme genre médiatique : souscatégories pragmatiques et leurs traits linguistiques caractéristiques. https://www.uniba.it/ricerca/dipartimenti/scienze- politiche/docenti/dott.ssa-silletti-alida-maria/silletti-a.a.-2020- 2021/Linterview_comme_genre_mediatique_sous_c.pdf, Erişim Tarihi: 15.07.2022.
3. Angermüller, J. (2007). L’analyse du discours en Europe. S. Bonnafous et M. Temmar (Ed), Analyse du discours et sciences humaines et sociales içinde (s. 9-22). Paris : Orphys.
4. Aydın, B. (2019). Enseignement Du Fle: Les Documents Visuels Utilisés Dans L’étape D’anticipation Et Leurs Représentations. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, (41) , 227-244 . DOI: 10.21497/sefad.586616 Date de consultation : 30.05.2022.
5. Aydın, B. (2022). Yabancı dil olarak Fransızcanın öğretiminde özgün belgelerin seçimi ve kullanım uygunlukları. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (27), 710-727. DOI: 10.29000/rumelide.1105593, Erişim Tarihi: 04.05.2022.
6. Barry, A. O. (2002). Les bases théoriques en analyse du discours. https://depot.erudit.org/bitstream/002331dd/1/metho-2002-01-barry.pdf, Erişim Tarihi: 04.05.2022.
7. Benveniste, É. (1966). Problèmes de linguistique générale 1. Paris : Éditions Gallimard.
8. Bérard, E. (1991). L’approche communicative. Théorie et pratiques. Paris : CLE International.

9. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F.(2020). Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri (29. Baskı). Ankara: Pegem Yayınevi.
10. Charaudeau, P. & Maingueneau, D. (2002). Dictionnaire d’analyse du discours. Paris: Éditions du Seuil.
11. Charaudeau, P. (2009). "Identité sociale et identité discursive. Un jeu de miroir fondateur de l’activité langagière", dans P. Charaudeau (dir.), Identités sociales et discursives du sujet parlant, Paris : L’Harmattan. http://www.patrick-charaudeau.com/Identite-sociale-et-identite,217.html, Erişim Tarihi: 29.04.2022.
12. Charaudeau, P. (2011). Les médias et l’information. L’impossible transparence du discours. Bruxelles: De Boeck.
13. Conseil de l’Europe (2001). Cadre Européen Commun de Références pour les langues: Apprendre, Enseigner et Évaluer. Erişim adresi: https://rm.coe.int/16802fc3a8, Erişim Tarihi: 04.06.2022.
14. Cuq, J.-P. (2003). Dictionnaire de didactique du français. Langue étrangère et seconde. Paris: CLE International.
15. Desmons, F., Ferchaud, F., Godin, D., Guerrieri, C., Guyot-Clément, C., Jourdan, S., Kempf, M.-C., Lancien, F. & Razakamanana, R. (2005). Enseigner le FLE. Pratiques de classe. Paris : Belin.
16. Gezgin, S., Aygün, J. I., Yapar, A., Yücedoğan, G. & Ilgaz, C. (1998). Basın Sözlüğü. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
17. Guilhaumou, J. (1977). À propos de l’analyse de discours : un trajet critique autour de Michel Pêcheux à la fin des années 1970. https://www.academia.edu/27268327/A_propos_de_lanalyse_du_discours_un_trajet_critique _autour_de_Michel_P%C3%AAcheux_%C3%A0_la_fin_des_ann%C3%A9es_1970? email_work_card=title, Erişim Tarihi: 08.05.2020.
18. Kıran, A. (2015). Sözceleme Kuramı ve Dil Öğretimi. E. Korkut ve I. Onursal Ayırır (Eds.) Dil Bilimleri ve Dil Öğretimi içinde (s. 97-128). Ankara : Seçkin Yayıncılık. Korkut, E. (2017). Söz ve Kimlik. Söylemler Bize Ne Söyler? Ankara : Seçkin Yayınları.
19. Le Robert Dixel Mobile (t. y.). Bir akıllı telefon uygulaması, sözlük.
20. Lhote, E. (1995). Enseigner l’oral en interaction. Paris : Hachette.
21. Maingueneau, D. (2009). Les termes clés de l’analyse du discours. Nouvelle édition revue et augmentée. Paris: Éditions du Seuil.
22. Mazière, F. (2018). L’Analyse du discours. 4e édition. Paris : Que sais-je ?
23. McCarthy, M. (1991). Discourse Analysis for Language Teachers. Cambridge : Cambridge University Press.
24. Moeschler, J. et Auchlin, A. (2013). Introduction à la linguistique contemporaine. 3e édition. Paris: Armand Colin.
25. Onursal, I. (2008). Le dialogue dans les manuels d’enseignement de français langue étrangère et la notion d’authenticité, Synergies Turquie, 1, 65-75. https://gerflint.fr/Base/Turquie1/onursal.pdf, Erişim Tarihi: 25.04.2022.
26. Paveau, M.-A. & Sarfati, G.-É. (2003). Les grandes théories de la linguistique. De la grammaire comparée à la pragmatique. Paris : Armand Colin.
27. Robert, J.-P., Rosen, É. & Reinhardt, C. (2011). Faire classe en FLE. Une approche actionnelle et pragmatique. Paris : Hachette.
28. Sandré, M. (2013). Quelle place pour le citoyen-auditeur dans le discours radiophonique ? Analyse des genres participatifs, Cahiers de praxématique, 61. https://journals.openedition.org/praxematique/1932 Erişim Tarihi: 15.07.2022.
29. Sarfati, G.-É. (2005). Éléments d’analyse du discours. 2e édition. Paris : Armand Colin.
30. İncelenen Diyalog TV5Monde : https://enseigner.tv5monde.com/fiches-pedagogiques- fle/sophie-heine-chercheure-et-politologue, Erişim Tarihi: 07.02.2022