Research Article

Öğrencilerin ‘Etkileşimli İngilizce Dil Sınıfı’ projesinden memnuniyetleri ve projenin öğrencilerin derse İngilizce katılım isteklilikleri üzerine etkileri

Number: 16 September 21, 2019
TR EN

Öğrencilerin ‘Etkileşimli İngilizce Dil Sınıfı’ projesinden memnuniyetleri ve projenin öğrencilerin derse İngilizce katılım isteklilikleri üzerine etkileri

Öz

İngilizce’nin dünyada artan önemine paralel olarak ülkemizde de İngilizce öğretimine ciddi anlamda önem verilmiş ve öğretim kalitesini arttırmak için ülkemizdeki her bir eğitim reformunda İngilizce öğretimi ile ilgili ciddi adımlar atılmıştır. Buna rağmen, ülkemizde İngilizce öğretimi halen istenilen seviyelere gelememiştir. Bunun en temel nedenlerinden biri, öğrencilerin İngilizce’ye karşı olumsuz tutumları ve gerçek amaçlı dil kullanım yoksunluğundan kaynaklanan ‘İngilizce ne işime yarayacak’ kaygısıdır. Bu araştırmada, bu sorunlar göz önünde bulundurularak Burdur İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi işbirliği ile yürütülen Etkileşimli İngilizce Dil Sınıfı projesi kapsamında Türk öğrencilerin yabancı öğrenciler eşliğinde ders işlemelerinin derse İngilizce katılım istekliliklerinde olumlu bir değişikliğe neden olup olmadığı, yabancı öğrencilerle ders işlemekten memnun olup olmadıkları ve proje ile ilgili genel görüşleri araştırılmıştır. Bu kapsamda, araştırmada 63 öğrenci yer almıştır ve veriler hem nicel hem de nitel veri toplama araçları ile toplanmıştır.  Nicel verilerin analizi, öğrencilerin yabancı öğrenciler eşliğinde ders işlemelerinin derse İngilizce katılım istekliliklerini olumlu olarak arttırdığını ve öğrencilerin birçok açıdan yabancı öğrenciler ile ders işlemekten memnun olduklarını göstermiştir. Nitel veriler de nicel verileri doğrulayarak, öğrencilerin yabancı öğrenciler eşliğinde işledikleri dersleri zevkli ve eğlenceli bulduklarını, dil becerilerinin geliştiğini hissettiklerini ve projenin ilerleyen dönemlerde de devam etmesini arzuladıklarını ortaya çıkarmıştır. Kısacası, projenin öğrencilerin dile ve dil kullanımına ilişkin olumlu tutumlar geliştirmesine olanak sağladığı söylenebilir. Araştırma sonuçlarına dayanılarak, benzeri bağlamlarda uygulamaya yönelik neler yapılabileceği konusunda çeşitli önerilerde bulunulmuştur.   

Anahtar Kelimeler

References

  1. 40 bin yabancı öğretmen geliyor. (2019, Mart 19). Hürriyet. Erişim adresi http://www.hurriyet.com.tr/gundem/40-bin-yabanci-ogretmen-geliyor-17312507 Akbay, T. (2019). Deneysel araştırmalar. S. Şen ve İ. Yıldırım (Yay. haz.) Eğitimde Araştırma Yöntemleri (s. 155-179). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. Allen, M. (Ed.). (2017). The SAGE encyclopedia of communication research methods. SAGE Publications. Arıkan, A. (2017). English language teachers' views on the new national curriculum for 2nd graders. Journal of Narrative and Language Studies, 5(9), 34-40. Aydın, F. (2017). Willingness to communicate (WTC) among intermediate-level adult Turkish EFL learners: underlying factors. Eğitimde Nicel Araştırmalar Dergisi-Journal of Qualitative Research in Education, 5 (3), 109-137. Bağçeci, B., & Yaşar, M. (2007). Ortaöğretim kurumlarında İngilizce öğretimine ilişkin öğrenci görüşleri. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 6(1), 9-16. Bayyurt, Y. (2014). 4+ 4+ 4 Eğitim Sisteminde Erken Yaşta Yabancı Dil Eğitimi. Yabancı Dil Eğitimi Çalıştayı Bildirileri (12-13 Kasım 2012), Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları, s. 117-127. British Council- TEPAV Proje Ekibi. (2013). Türkiye’deki Devlet Okullarında İngilizce Dilinin Öğretimine İlişkin Ulusal İhtiyaç Analiz. Ankara: British Council. British Council- TEPAV Proje Ekibi. (2015). Türkiye’de yükseköğretim kurumlarındaki İngilizce eğitimi. Ankara: British Council. Büyükkantarcıoğlu, N. (2004). A sociolinguistic analysis of the present dimensions of English as a foreign language in Turkey. International Journal of the Sociology of Language, 165, 33-58. Cao, Y., & Philip, J. (2006). Interactional context and willingness to communicate: a comparison of behavior in whole class, group and dyadic interaction. System, 34, 480-493. Carless, D. (2006). Collaborative EFL teaching in primary schools. ELT Journal, 60(4), 328-335. Coşkun, A. (2013). Native Speakers as Teachers in Turkey: Non-native Pre-service English Teachers’ Reactions to a Nation - wide Project. The Qualitative Report, 18(29), 1-21. Creswell, J. W. (2008). Educational research planning, conducting and evaluating quantitative and qualitative research. International Pearson Merril Prentice Hall. Çelebi, M. D. (2006). Türkiye’de anadili eğitimi ve yabancı dil öğretimi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(21), 285-307. Doğan, İ. (1996). Sosyoloji, kavramlar ve sorunlar. İstanbul: Sistem Yay. Doğançay-Aktuna, S. (1998) The Spread Of English in Turkey And Its Current Sociolinguistic Profile. Journal of Multilingual and Multicultural Development, 19(1), 24–39. Dörnyei, Z. (2003). Questionnaires in second language research: Construction, administration, and processing. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum. EF English Proficiency Index - Turkey. (2019). Global ranking of countries and regions Erişim adresi https://www.ef.com/wwen/epi/regions/europe/turkey/ Griffee, D.T. (2012). An introduction to second language research methods: Design and data. USA: TESL-EJ Publications. Gürsakal, N. (2009). Çıkarımsal istatistik Minitab-SPSS uygulamalı. Bursa: Dora. Gürsoy, E., Korkmaz, S. Ç., & Damar, A. E. (2013). Foreign language teaching within 4+4+4 education system in Turkey: Language teachers' voice. Eurasian Journal of Educational Research, 13(53), 59-74. Haznedar, B. (2010, November). Türkiye’de yabancı dil eğitimi: Reformlar, yönelimler ve öğretmenlerimiz. In International Conference on New Trends in Education and Their Implications (s.747-755), Antalya, Turkey. Erişim adresi: http://www.iconte.org/FileUpload/ks59689/File/166.pdf Hişmanoğlu, M., & Özüdoğru, F. (2017). An investigation of university students' willingness to communicate in English in relation to some learner variables. Karabük University Journal of Instıtute of Social Science , 7(2), 449-461. Howitt, D. & Cramer, D. (2014). Research methods in psychology (4th ed.). Harlow, England: Pearson. Hürriyet Eğitim Eki (2014). Prof. Yasemin Bayyurt ile bir röportaj. Erişim adresi http://www.hurriyet.com.tr/gundem/2-7-yas-arasi-dil-ogrenmede-en-kazancli-donem-26709553 Hymes, D. H. (1972). On communicative competence. In J. B. Pride & J. Holmes (Eds.), Sociolinguistics: Selected readings (Part 2, pp. 269-293). Harmondsworth, England: Penguin. İnceçay, G., & Atay, D. (2009, May). EFL learners' interaction with native and nonnative teachers. Paper presented at The 1st International Congress of Educational Research. Çanakkale, Turkey. İngilizce eğitime 40 bin öğretmen (2011, Mart 23). Memurlar.net Erişim adresi https://www.memurlar.net/haber/191646/ingilizce-egitime-40-bin-yabanci-ogretmen.html Karakaş, A., Uysal, H., Bilgin, S., & Bulut, T. (2016). Turkish EFL learners’ perceptions of native English speaking teachers and non-native English-speaking teachers in higher education. Novitas-ROYAL (Research on Youth and Language), 10(2), 180-206. Kırkgöz, Y. (2009). Globalization and English language policy in Turkey. Educational Policy, 23(5), 663-684. http://doi.org/10.1177/0895904808316319 Koru, S., & Akesson, J. (2011). Türkiye’nin İngilizce Açığı. Ankara: Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı. 1-19, Erişim adresi: http://www.tepav.org.tr/upload/files/1329722803-6.Turkiye_nin_Ingilizce_Acigi.pdf Krashen, S. (1982). Principles and practices in second language acquisition. Oxford: Pergamon. Lin, Y. C. (2001). A study of the employment of foreign English teachers by Hsin Chu City as English teachers at elementary schools. (Unpublished masters’ thesis), National Hsinchu Teachers College, Taiwan. MEB. (2018). İngilizce Dersi Öğretim Programı (İlkokul ve Ortaokul 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar). Ankara: Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı. http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/201812411191321-%C4%B0NG%C4%B0L%C4%B0ZCE%20%C3%96%C4%9ERET%C4%B0M%20PROGRAMI%20Klas%C3%B6r%C3%BC.pdf Sarıhan, Z. (2001). Yabancı dille eğitime hayır. Öğretmen Dünyası Özel Eki, Tekışık Yay. Schreier, M. (2012). Qualitative content analysis in practice. London, England: Sage. Şener, S. (2014). Turkish ELT students' willingness to communicate in English. ELT Research Journal, 3(2), 91-109. Widdowson, H. G. (1978). Teaching language as communication. Oxford, England: Oxford University Press. Wu, K., & Ke, C. (2009). Haunting native speakerism? Students' perceptions towards native English speaking teachers in Taiwan. English Language Teaching, 2(3), 44-52. Yaman, İ. (2018). Türkiye’de İngilizce öğrenmek: zorluklar ve fırsatlar. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (11), 161-175. Yıldırım, A., & Şimşek, H., (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. 5. Baskı Ankara: Seçkin.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Studies on Education

Journal Section

Research Article

Publication Date

September 21, 2019

Submission Date

June 25, 2019

Acceptance Date

September 20, 2019

Published in Issue

Year 2019 Number: 16

APA
Karakaş, A. (2019). Öğrencilerin ‘Etkileşimli İngilizce Dil Sınıfı’ projesinden memnuniyetleri ve projenin öğrencilerin derse İngilizce katılım isteklilikleri üzerine etkileri. RumeliDE Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 16, 194-213. https://doi.org/10.29000/rumelide.618161

Cited By