Research Article

Tezer Özlü’nün eserlerinde “an”ların işleniş formları ve epifanlar

Number: 20 September 21, 2020
  • Emine Ayan *
TR EN

Tezer Özlü’nün eserlerinde “an”ların işleniş formları ve epifanlar

Öz

Kökeni görünme ya da ortaya çıkma anlamındaki Yunanca epiphaneia sözcüğüne dayanan epifan, insan zihninde uyanışlara yol açan anlık olgulara işaret eder. Kökensel anlamı ile ilişkili olarak dinî ve mitolojik bir bağlamı da bulunan sözcük, 19. yüzyılda William Wordsworth, Thomas de Quincey gibi sanatçıların etkisiyle dünyevi olana işaret eden somut bir anlam alanı içerisinde kullanılmaya başlar. 20. yüzyıldan itibaren ise epifanın James Joyce’un yazınsal faaliyeti kapsamında insanın iç dünyasını önceleyen modernist metinlerde sıkça rastlanan bir teknik olarak dikkat çektiği görülür. Edebî bağlamı ile epifan, insan zihninde gerçekleşen anlık uyanışların bir ifadesi olarak anlatıda kurmacaya yön veren anlara karşılık gelir. Batı’daki gelişimine paralel olarak Türk edebiyatında da epifan tekniğinin kullanıldığı eserler söz konusudur. Bu çalışmada edebiyatımızın erken yitirdiği isimlerinden biri olan Tezer Özlü’nün (1943-1986) hayatta iken yayımlanan Eski Bahçe (1978), Çocukluğun Soğuk Geceleri (1980) ve Yaşamın Ucuna Yolculuk (1984) adlı kitaplarındaki “an”ların işleniş formları bağlamında epifanların izi sürülerek bu tekniğin modernist metinlerdeki görünümüne ışık tutulacaktır.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Apaydın, M. (2006). “Adalet Ağaoğlu’nun Dar zamanlar üçlemesinde zaman kurgusu üzerinde bazı değerlendirmeler” Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15/2 s.17-38.
  2. Apaydın, M. (2020). “Güvenilmez anlatıcı tipolojisi ve Anayurt Oteli’nin güvenilmez anlatıcısı hakkında bazı değerlendirmeler” Roman Kahramanları, 41, s. 142-154.
  3. Ballard, E. (2012). Epifani hayat değiştiren anlar. (S. Demirci, Çev.). İstanbul: Kuraldışı.
  4. Can, Ş. (1970). Klasik Yunan Mitolojisi. İstanbul: İnkılap ve Aka Kitapevleri.
  5. Darılmaz, M. (2011). “Eski bahçe-Eski sevgi Tezer Özlü öykülerinin izlekleri” Öykü Teknesi, 19, s. 16-18.
  6. Duru, S. (1995). “Ancak çok sık gördüğümü ya da ölenleri özlüyorum”. Tezer Özlü’ye armağan içinde (s. 146-148). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  7. Duru, S. (2015). Tezer Özlü’ye armağan. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  8. Edgü, F. (1989). “Önsöz yerine Tezer’den kalanlar”. Kalanlar içinde (s. 7-12). İstanbul: YKY.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Creative Arts and Writing

Journal Section

Research Article

Authors

Publication Date

September 21, 2020

Submission Date

July 13, 2020

Acceptance Date

September 20, 2020

Published in Issue

Year 2020 Number: 20

APA
Ayan, E. (2020). Tezer Özlü’nün eserlerinde “an”ların işleniş formları ve epifanlar. RumeliDE Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 20, 267-277. https://doi.org/10.29000/rumelide.791459