Araştırma Makalesi

Tezer Özlü’nün eserlerinde “an”ların işleniş formları ve epifanlar

Sayı: 20 21 Eylül 2020
  • Emine Ayan *
PDF İndir
TR EN

Tezer Özlü’nün eserlerinde “an”ların işleniş formları ve epifanlar

Öz

Kökeni görünme ya da ortaya çıkma anlamındaki Yunanca epiphaneia sözcüğüne dayanan epifan, insan zihninde uyanışlara yol açan anlık olgulara işaret eder. Kökensel anlamı ile ilişkili olarak dinî ve mitolojik bir bağlamı da bulunan sözcük, 19. yüzyılda William Wordsworth, Thomas de Quincey gibi sanatçıların etkisiyle dünyevi olana işaret eden somut bir anlam alanı içerisinde kullanılmaya başlar. 20. yüzyıldan itibaren ise epifanın James Joyce’un yazınsal faaliyeti kapsamında insanın iç dünyasını önceleyen modernist metinlerde sıkça rastlanan bir teknik olarak dikkat çektiği görülür. Edebî bağlamı ile epifan, insan zihninde gerçekleşen anlık uyanışların bir ifadesi olarak anlatıda kurmacaya yön veren anlara karşılık gelir. Batı’daki gelişimine paralel olarak Türk edebiyatında da epifan tekniğinin kullanıldığı eserler söz konusudur. Bu çalışmada edebiyatımızın erken yitirdiği isimlerinden biri olan Tezer Özlü’nün (1943-1986) hayatta iken yayımlanan Eski Bahçe (1978), Çocukluğun Soğuk Geceleri (1980) ve Yaşamın Ucuna Yolculuk (1984) adlı kitaplarındaki “an”ların işleniş formları bağlamında epifanların izi sürülerek bu tekniğin modernist metinlerdeki görünümüne ışık tutulacaktır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Apaydın, M. (2006). “Adalet Ağaoğlu’nun Dar zamanlar üçlemesinde zaman kurgusu üzerinde bazı değerlendirmeler” Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15/2 s.17-38.
  2. Apaydın, M. (2020). “Güvenilmez anlatıcı tipolojisi ve Anayurt Oteli’nin güvenilmez anlatıcısı hakkında bazı değerlendirmeler” Roman Kahramanları, 41, s. 142-154.
  3. Ballard, E. (2012). Epifani hayat değiştiren anlar. (S. Demirci, Çev.). İstanbul: Kuraldışı.
  4. Can, Ş. (1970). Klasik Yunan Mitolojisi. İstanbul: İnkılap ve Aka Kitapevleri.
  5. Darılmaz, M. (2011). “Eski bahçe-Eski sevgi Tezer Özlü öykülerinin izlekleri” Öykü Teknesi, 19, s. 16-18.
  6. Duru, S. (1995). “Ancak çok sık gördüğümü ya da ölenleri özlüyorum”. Tezer Özlü’ye armağan içinde (s. 146-148). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  7. Duru, S. (2015). Tezer Özlü’ye armağan. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  8. Edgü, F. (1989). “Önsöz yerine Tezer’den kalanlar”. Kalanlar içinde (s. 7-12). İstanbul: YKY.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sanat ve Edebiyat

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

21 Eylül 2020

Gönderilme Tarihi

13 Temmuz 2020

Kabul Tarihi

20 Eylül 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Sayı: 20

Kaynak Göster

APA
Ayan, E. (2020). Tezer Özlü’nün eserlerinde “an”ların işleniş formları ve epifanlar. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 20, 267-277. https://doi.org/10.29000/rumelide.791459