XIX. Yüzyılın İki Gezgini, Théophile Gautier ve Hayrullah Efendi’nin Seyahatnamelerinde Paris ve İstanbul’a Karşılıklı Bakış
Abstract
İnsanlık tarihi boyunca yaşanan kültürel çatışmalar incelendiğinde,
coğrafya ve din unsurunun bu süreçlerde belirleyici rol oynadığı görülebilir.
Doğu ve Batı arasında yüzyıllardır süregelen karşılıklı çatışma, bunun en açık
örneklerindendir. Öte yandan çatışmacı anlayışın aksine bu kültürler, zaman
içinde birbirlerini tanıma-tanıtma konusunda da çeşitli yollar aramışlardır. Bu
anlamda seyahatnameler, “öteki”ni tanıma-tanıtma sürecinde ortaya konmuş somut
yazılı kaynaklardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Salt nesnel bir yapıda
olmayıp, zaman zaman din-siyaset odaklı öznel değerlendirmeler, önyargılar
içermeleri bir kenara bırakılacak olursa, gözlem ve deneyimin öne çıktığı bu
eserler, tarihsel bir dönemin kültürel anatomisini göstermeye yardımcı olan önemli
bilgi hazineleri arasında düşünülebilir. Bu bağlamda, seyahatnameler ve batılı
oryantalist anlayış hakkında genel değerlendirmelerin yapıldığı; Théophile
Gautier’nin İstanbul (Constantinople, 1853) ve Hayrullah
Efendi’nin Avrupa Seyahatnamesi
(1848) başlıklı eserlerinin karşılıklı bakış çerçevesinde incelendiği bu
çalışma ile seyahatnamelerin “öteki”nin kültürel yaşamını tanıtmada özelllikle
XX. yüzyıla kadar önemli bir görev üstlendiği gösterilmiştir. Buna ek olarak
bir batılının gözünden İstanbul’un, bir doğulunun gözünden Paris’in fiziksel ve
kültürel bakımdan en dikkat çekici yönleri anlatılarak, iki karşıt kültür
arasındaki çatışmanın yazarların söylemlerine yansıyıp yansımadığı takip
edilmiş ve yapılan inceleme sonucunda gerek seyahatnameler, gerekse farklı
araçlar yoluyla yüzyıllarca nesilden nesile aktarılan kalıp düşünce ve
imgelerin her iki yazarın da kalemine yansıdığı fark edilmiştir. Bununla
birlikte yaptıkları gözlemler neticesinde edindikleri izlenimlerin bir kısmının
hayranlıkla karışık olumlu ifadeler içermesi, yazarların her zaman söz konusu
ön yargıların etkisinde kalmadıklarını; şaşkınlık, hayranlık, garipseme,
yadırgama, eleştiri, önyargı, özeleştiri, yüceltme gibi olumlu-olumsuz duygu ve
düşüncelerin bir arada bulunuyor olması ise yerleşik algının değişkenlik
gösterebileceğini ortaya koymuştur.
Keywords
References
- Asiltürk, B. (2000). Osmanlı seyyahlarının gözüyle Avrupa. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
- Bezci, B. (2005). Kant ve Hegel’in felsefesinde etik anlayışı. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 9(5), 48-61.
- Etensel İ. A. (2000). Fransız gezginlerin gözüyle Türkler ve Yunanlılar. İstanbul: Boyut Yayınları.
- Gautier, T. (2007). İstanbul, dünyanın en güzel şehri (N. Yiğitler, Çev.). İstanbul: Profil yayınları.
- Gürer, S. (2015). XVII-XVIII ve XIX. yüzyıllarda Fransız seyahatnamelerinde Osmanlı toplumu. Ankara: Bilgin Kültür Sanat Yayınları.
- Hayrullah Efendi. (2002). Avrupa seyahatnamesi (B. A. Gürsoy, Çev.). Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları.
- İnal, B. (2018). 19. yüzyılda İngilizce yazılmış seyahatnamelere göre Anadolu’da sosyal kültürel ve ekonomik hayat (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Uşak: Uşak Üniversitesi
- Lewis, B. (1984). Doğu’ya giden bazı İngiliz seyyahları. (E. Erdim ve S. Özbaran, Çev.). Tarih İncelemeleri Dergisi, 2(1), 245-264.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Creative Arts and Writing
Journal Section
Research Article
Authors
Fatih Aynacı
This is me
Publication Date
June 19, 2019
Submission Date
December 11, 2018
Acceptance Date
March 28, 2019
Published in Issue
Year 2019 Number: 41
Cited By
Scenes of Istanbul in the Period of Abdulhamid II: Francis Marion Crawford's Travel Book of “Constantinople” and the Turkish Image
Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.21021/osmed.1169368