XIX. Yüzyılın İki Gezgini, Théophile Gautier ve Hayrullah Efendi’nin Seyahatnamelerinde Paris ve İstanbul’a Karşılıklı Bakış
Öz
İnsanlık tarihi boyunca yaşanan kültürel çatışmalar incelendiğinde,
coğrafya ve din unsurunun bu süreçlerde belirleyici rol oynadığı görülebilir.
Doğu ve Batı arasında yüzyıllardır süregelen karşılıklı çatışma, bunun en açık
örneklerindendir. Öte yandan çatışmacı anlayışın aksine bu kültürler, zaman
içinde birbirlerini tanıma-tanıtma konusunda da çeşitli yollar aramışlardır. Bu
anlamda seyahatnameler, “öteki”ni tanıma-tanıtma sürecinde ortaya konmuş somut
yazılı kaynaklardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Salt nesnel bir yapıda
olmayıp, zaman zaman din-siyaset odaklı öznel değerlendirmeler, önyargılar
içermeleri bir kenara bırakılacak olursa, gözlem ve deneyimin öne çıktığı bu
eserler, tarihsel bir dönemin kültürel anatomisini göstermeye yardımcı olan önemli
bilgi hazineleri arasında düşünülebilir. Bu bağlamda, seyahatnameler ve batılı
oryantalist anlayış hakkında genel değerlendirmelerin yapıldığı; Théophile
Gautier’nin İstanbul (Constantinople, 1853) ve Hayrullah
Efendi’nin Avrupa Seyahatnamesi
(1848) başlıklı eserlerinin karşılıklı bakış çerçevesinde incelendiği bu
çalışma ile seyahatnamelerin “öteki”nin kültürel yaşamını tanıtmada özelllikle
XX. yüzyıla kadar önemli bir görev üstlendiği gösterilmiştir. Buna ek olarak
bir batılının gözünden İstanbul’un, bir doğulunun gözünden Paris’in fiziksel ve
kültürel bakımdan en dikkat çekici yönleri anlatılarak, iki karşıt kültür
arasındaki çatışmanın yazarların söylemlerine yansıyıp yansımadığı takip
edilmiş ve yapılan inceleme sonucunda gerek seyahatnameler, gerekse farklı
araçlar yoluyla yüzyıllarca nesilden nesile aktarılan kalıp düşünce ve
imgelerin her iki yazarın da kalemine yansıdığı fark edilmiştir. Bununla
birlikte yaptıkları gözlemler neticesinde edindikleri izlenimlerin bir kısmının
hayranlıkla karışık olumlu ifadeler içermesi, yazarların her zaman söz konusu
ön yargıların etkisinde kalmadıklarını; şaşkınlık, hayranlık, garipseme,
yadırgama, eleştiri, önyargı, özeleştiri, yüceltme gibi olumlu-olumsuz duygu ve
düşüncelerin bir arada bulunuyor olması ise yerleşik algının değişkenlik
gösterebileceğini ortaya koymuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Asiltürk, B. (2000). Osmanlı seyyahlarının gözüyle Avrupa. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
- Bezci, B. (2005). Kant ve Hegel’in felsefesinde etik anlayışı. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 9(5), 48-61.
- Etensel İ. A. (2000). Fransız gezginlerin gözüyle Türkler ve Yunanlılar. İstanbul: Boyut Yayınları.
- Gautier, T. (2007). İstanbul, dünyanın en güzel şehri (N. Yiğitler, Çev.). İstanbul: Profil yayınları.
- Gürer, S. (2015). XVII-XVIII ve XIX. yüzyıllarda Fransız seyahatnamelerinde Osmanlı toplumu. Ankara: Bilgin Kültür Sanat Yayınları.
- Hayrullah Efendi. (2002). Avrupa seyahatnamesi (B. A. Gürsoy, Çev.). Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları.
- İnal, B. (2018). 19. yüzyılda İngilizce yazılmış seyahatnamelere göre Anadolu’da sosyal kültürel ve ekonomik hayat (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Uşak: Uşak Üniversitesi
- Lewis, B. (1984). Doğu’ya giden bazı İngiliz seyyahları. (E. Erdim ve S. Özbaran, Çev.). Tarih İncelemeleri Dergisi, 2(1), 245-264.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sanat ve Edebiyat
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Fatih Aynacı
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
19 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
11 Aralık 2018
Kabul Tarihi
28 Mart 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 41
Cited By
Scenes of Istanbul in the Period of Abdulhamid II: Francis Marion Crawford's Travel Book of “Constantinople” and the Turkish Image
Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.21021/osmed.1169368