A Qualitative Research on Silk Production in the Development of Bursa Destination Brand

Abstract

Competition in the world leads cities to develop branding strategies. Cities can become brands when they can turn their differences into a unique experience for their visitors. Cities with a strong brand become a center of attraction in the target market and contribute to the country’s economy by raising its social and economic standards. The aim of the research is to present the current situation in terms of Bursa’s silkworm production and to provide suggestions for the development of the world’s highest quality silkworm produced in Bursa destination and to increase the contribution of silk to Bursa destination brand. In line with the purpose of the research, exploratory research was conducted. It has been emphasized that sericulture should be managed with the cooperation of all stakeholders in Bursa. It has been revealed that the establishment of sericulture-oriented entrepreneur or company universities is extremely important for Bursa brand.

Keywords

• silkworm
• Bursa
• destination brand
• entrepreneur and company university

BURSA DESTİNASYON MARKASININ GELİŞTİRİLMESİNDE İPEK ÜRETİMİ ÜZERİNE NİTEL BİR ARAŞTIRMA

Abstract

Global dünyada yaşanan rekabet, şehirleri markalaşma stratejileri geliştirmeye yöneltmektedir. Şehirler, sahip oldukları farklılıkları ziyaretçileri için eşsiz bir deneyime dönüştürebildiklerinde marka haline gelebilmektedir. Güçlü bir markaya sahip olan şehirler, hedef pazarda cazibe merkezi haline gelmekte, sosyal ve ekonomik standartlarını yükselterek ülke ekonomisine katkı sağlamaktadır. Araştırmanın amacı, Bursa’nın ipekböceği üretimi açısından mevcut durumunu ortaya koyarak; Bursa destinasyonunda üretilen, dünyanın en kalitelisi olan ipekböceğinin geliştirilmesi ve ipeğin, Bursa destinasyon markasına katkısının artırılabilmesi için öneriler sunmaktır. Araştırmanın amacı doğrultusunda, keşifsel araştırma yapılmıştır. İpekçiliğin, Bursa destinasyonundaki tüm paydaşların işbirliğiyle yönetilmesi gerekliliği vurgulanmıştır. İpekçilik odaklı girişimci ve/veya şirket üniversitelerinin kurulmasının Bursa markası açısından son derece önemli olduğu ortaya koyulmuştur.

Keywords

• Bursa
• Destinasyon Markası
• Girişimci ve Şirket Üniversitesi
• ipekböceği

References

1. Alkan, N. (2005). Bursa’da ipek üretim ve ticaretinin doğu ülkeleri ile olan ilişkisi (15-16. yy’lar). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Bursa: Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Altun, D. (2007). XIX. yüzyılda Bursa’da ipekböcekçiliği. T. C. Balıkesir Üniversitesi F. E. F. Karasi Tarih Kulübü Bülteni, (1), 102-108.
3. Atav, R. & Namırtı, O. (2011). İpek liflerinin dünü ve bugünü. Süleyman Demirel Üniversitesi Mühendislik Bilimleri ve Tasarımı Dergisi, 1(3), 112-119.
4. Aydın, D. (2010). Antalya’nın destinasyon markası özelliklerinin turistler ve turizm aktörleri açısından değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Antalya: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Buhalis, D. (2000). Marketing the competitive destination of the future. Tourism Management, 21(1), 97-116.
6. Bursa Büyükşehir Belediyesi. (2020, Ekim 28). Marka kent Bursa. https://markakentbursa.tr.gg/BURSANIN-MARKALARI.htm.
7. Bursa İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. (2019, Nisan 16). http://www.bursakulturturizm.gov.tr.
8. Bursa Kültür Turizm ve Tanıtma Birliği. (2019, Mart 24). http://www.bursatanitim.gov.tr/

9. Cetinski, V., Perić, J., Smolčić Jurdana, D. (2006). The umbrella brand and branding process in the Kvarner destination. Tourism and Hospitality Management, 12(2), 103-110.
10. Ceylan, S. (2011). Destinasyon marka imajı ve Pamukkale yöresinde bir uygulama. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 3(7), 89-102.
11. Coğrafya Dünyası. (2019, Mayıs 26). İl il Türkiye Bursa. http://www.cografya.gen.tr/tr/bursa/ekonomi.html
12. Çakmak, A. Ç. & Kök, İ. T. (2012). Destinasyon pazarlaması ve Safranbolu’nun destinasyon imajının ölçülmesi. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (2), 80-101.
13. Çiftçi, C. (2017). Bursa’da ipekçilik. Bursa’da Zaman Dergisi, Bursa Büyükşehir Belediyesi Kültür Hizmeti, (24), 16-22.
14. Çolak, M. (2002). Cumhuriyet döneminde Muğla’da ipekböcekçiliği ve ipekli dokumacılık (1923-1970). Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (8), 69-84.
15. Davulcu, M. (2018). Alanya yöresinde ipek ve ipekböcekçiliği kültürü üzerine halkbilimsel bir inceleme. Uluslararası Folklor Akademi Dergisi, 1(3), 63-86.
16. Dinçel, Ö. F. (2019, Mayıs 26). Yerel tarih olmadan genel tarih olmaz. https://yereltarih.tr.gg/.
17. Emekci, C. (2011). Kozahane ve ipek fabrikaları üzerine bir araştırma: Edirne Kozahane Restorasyonu. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Edirne: Trakya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
18. Eroğlu Akkır, D. (2010). Üç yerli ipekböceği ırkının (Alaca, Bursa Beyazı ve Hatay Sarısı) bazı moleküler genetik ve morfolojik özelliklerinin araştırılması. (Yayımlanmamış doktora tezi). Kırıkkale: Kırıkkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
19. Ersun, N. & Arslan, K. (2011). Turizmde destinasyon seçimini etkileyen temel unsurlar ve pazarlama stratejileri. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 31(1), 229-248.
20. Günbulut, A. (2013). Cumhuriyet döneminde Antalya’da ipekböcekçiliği eğitimi (1926-1960). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Antalya: Akdeniz Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü.
21. Gündoğdu Aksungur, A. & Kastal, İ. (2007). ‘Turizmde markalaşma’ semineri raporu. T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Tanıtma Genel Müdürlüğü.
22. Hudson, S. & Brent Ritchie, J. R. (2009). Branding a memorable destination experience. The case of ‘Brand Canada’. International Journal of Tourism Research, 17, 218-219.
23. Kılıç, S. (2007). Destinasyon pazarlamasında marka stratejileri ve Kütahya örneği. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Kütahya: Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
24. Konecnik, M. & Gartner, W. C. (2007). Customer-based brand equity for a destination. Annals of Tourism Research, 34(2), 400-421.
25. Kozabirlik (S. S. Bursa Koza Tarım Satış Kooperatifleri Birliği). (2019, Nisan 3). İpekçilik tarihi hakkında. http://www.kozabirlik.com.tr/hakkimizda/tarihce.html.
26. Memurlar.net. (2019, Mayıs 8). Bursa İpekböcekçiliği Araştırma Enstitüsü kapatıldı. https://www.memurlar.net/haber/9538/bursa-ipekbocekciligi-arastirma-enstitusu-kapatildi.html/.
27. Nartop Kıraş, S. (2010). Bursa’da ipek üretiminin yöresel konut mimarisinde mekân biçimlenmesi ve mekân organizasyonları üzerindeki etkilerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
28. Oğuzoğlu, Y. (2015). İpek şehri Bursa. Bursa’da Zaman Dergisi, Bursa Büyükşehir Belediyesi Kültür Hizmeti, (14), 41-47.
29. Olimpia, B., Luminita, P., Simona, S. (2011). The brand equity of touristic destinations - The meaning of the value. Annals of Faculty of Economics, (1), 193-199.
30. Özdemir, G. (2008). Destinasyon pazarlaması. Detay Yayıncılık.
31. Özkul, E. & Demirer, D. (2012). Şehirlerin turistik markalama aşamasında kalkınma ajanslarının rolü, bölge planları üzerine bir doküman incelemesi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 4(4), 157-181.
32. Rızaoğlu, B. (2016). Turizm pazarlaması. Detay Yayıncılık.
33. Şahin, P. (2008). Kent, markalaşma ve Rotterdam ofis binaları. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
34. Taşkın, Ç., Öztürk, O., Karadamar, A. A. (2017). Müşteri temelli marka değeri: İnegöl destinasyonu üzerine bir araştırma. İş, Güç: Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 19(1), 175-195.
35. Taşlıgil, N. (1996). Dünden bugüne Bursa’da ipekböcekçiliği. Marmara Coğrafya Dergisi, 1(1), 237-246.
36. T. C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Türk Patent ve Marka Kurumu. (2020, Mayıs 25). Bursa coğrafi işaretler. https://www.ci.gov.tr/cografi-isaretler/liste?il=16.
37. T. C. Ticaret Bakanlığı (2020). 2019 yılı ipekböceği raporu. Esnaf, Sanatkârlar ve Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü, 3-7.
38. Tekeli, H. (2001). Turizm pazarlaması ve planlaması. Detay Yayıncılık.
39. Torlak, M. (2015). Marka şehir oluşturma ve Bursa şehrinin markalaşması için yol haritası. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 7(2), 47-93.
40. Tosun, C. & Bilim, Y. (2004). Şehirlerin turistik açıdan pazarlanması: Hatay örneği. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 15(2), 125-138.
41. Türkay, O. (2014). Destinasyon yönetimi: yönetimbilim bakış açısıyla işlevler, yaklaşımlar ve araçlar. Detay Yayıncılık.
42. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2019, Nisan 13). http://www.tuik.gov.tr/.
43. Uludağ İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterlikleri Ar-Ge Şubesi. (2020). Türkiye tekstil sektörü ve Bursa. https://uib.org.tr/tr/kbfile/turkiye_tekstil_sektoru_ve_bursa_ocak_2020
44. Ünver, G. (2015). Destinasyonların pazarlamasında gastronominin etkisi: İstanbul örneği. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara: Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
45. Yergaliyeva, A. (2011). Destinasyon markalaşma sürecinde yerel mutfağın yeri (Uralsk Bölgesi’ndeki restoranlar üzerine bir araştırma). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.