Ankara İlinde Ekmekte Tüketici Tercihleri

Öz

Bu çalışma; Ankara ilinde tüketicilerin ekmek tercihlerine etki eden faktörlerin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada ankete katılacak ekmek tüketici sayısı basit tesadüfi örnekleme yoluyla belirlenmiş ve anketler 2015 yılında gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda, Ankara ilinde hane başına günlük 2.4 adet (600 g), kişi başına 1.4 adet (350 g) ekmek tüketildiği belirlenmiştir. Kişi başına geleneksel beyaz ekmek 2.3 adet (575 g), tam buğday ekmeği 1.3 adet (325 g) olarak tüketilmektedir. Tüketicilerin %59.9’u aldıkları ekmeği aynı gün tüketmediklerini ve bu ekmeklerin %10.1’ini hayvan beslemede kullanmak için bayat ekmek toplayan kişilere verildiklerini ifade etmişlerdir. Kalan ekmeklerin %2.2’sinin ise çöpe atıldığı belirlenmiştir. Yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre; ekmek fiyatları satın alma gücü açısından farklı gelir düzeyindeki tüketicilere göre farklılık göstermektedir. Gelir düzeyi yüksek olan tüketiciler ekmek fiyatlarını düşük, geliri düşük olan tüketiciler ise ekmek fiyatlarını yüksek bulmuşlardır (p<0.05). Gelir artışına bağlı olarak hane halkının aldığı toplam ekmek sayısı azalırken, gelir düzeyi düşük hanelerin satın aldığı toplam ekmek sayısının arttığı belirlenmiştir (p<0.01).

Anahtar Kelimeler

• Ekmek,tüketici,israf

Consumer Preferences in Bread in Ankara

Öz

This study was carried out to determine the factors affecting consumers' bread preferences in Ankara. The number of bread consumers to participate in the survey was determined by simple random sampling and surveys were conducted in 2015. As a result of the research, it was determined that 2.4 per day (600 g) per household and 1.4 per person (350 g) of bread were consumed in the province of Ankara. The traditional white bread is consumed as 2.3 pieces (575 g) and whole wheat bread as 1.3 pieces (325 g) per person. 59.9% of the consumers stated that they did not consume the bread they bought the same day and they were given to the people who collected stale bread to use 10.1% of these breads for animal feeding. It was determined that 2.2% of the remaining breads were garbage. According to the results of correlation analysis; Bread prices differ in terms of purchasing power from consumers with different income levels. Consumers with a high income level found bread prices low and consumers with low income found bread prices high (p <0.05). It was determined that the total number of bread bought by the households with low income level increased while the number of total bread bought by the household decreased due to the income increase (p <0.01).

Anahtar Kelimeler

• Bread,consumer,waste

Kaynakça

1. Açan B., 2007. Kolayda Mallarda Müşteri Profili ve Tüketim Tercihleri: İstanbul Halk Ekmek Müşterilerine Yönelik Bir Araştırma.” Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 21, no. 2 (2007): 261–280
2. Amid J., 2007. The dilemma of cheap food and self-sufficiency: The case of wheat in Iran. Food Policy, 32: 537–552
3. Anonim, 2001. Hayvancılık Özel İhtisas Komisyon Raporu. DPT, Ankara.
4. Anonim, 2012. http://mevzuat.basbakanlik.gov.tr /Metin.Aspx? MevzuatKod=9.5.15746&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch=ekmek (Erişim Tarihi: 15.03.2017)
5. Anonim, 2013.Toprak Mahsulleri Ofisi. Türkiye’de Ekmek İsrafı Araştırması (Ekmek Tüketimiyle İlgili Tutum ve Davranışlar İle Ekmek İsrafı ve İsraf Üzerinde Etkili Olan Faktörler Araştırması). TMO, 2. Baskı, Şubat, Ankara.
6. Anonymous, 2012. DEFRA (Department for Environment, Food and Rural Affairs). Food Statistics Pocketbook, UK
7. Arikan, R. 1995. Araştırma Teknikleri ve Rapor Yazma. Ankara: Tutibay yayınları
8. Armero E., Collart C., 1998. Crumb firming kinetics of wheat breads with anti-staling additives. Journal of Cereal Science, 28: 165-174.

9. Aydın F., Yıldız Ş., 2011. Sivas ilinde ekmek tüketim alışkanlıkları ve tüketici dinamiklerinin belirlenmesi. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Derg. 42(2): 165-180.
10. Bal Z. E., Sayılı M., Gözener M., 2013. Tokat ili merkez ilçede ailelerin ekmek tüketimleri üzerine bir araştırma. JAFAG 30(1): 61-69.
11. Bektaş F., Davran M.K., 2009. Gıda Tüketim Davranışlarında Değişme ve Kırsal Kesim. VI. Ulusal Sosyoloji Kongresi Kitabı .Aydın
12. Brancoli P., Rousta K., Bolton K., 2017. Life cycle assessment of supermarket food waste. resources, conservation and recycling, 118:39-46.
13. Cop R., Doğan H. (2009). “Ekmek Üretiminde Yeni Ürün Geliştirme Ve Tüketici Tutumlarıyla İlgili Bir Uygulama”. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(18), 12-26
14. Capone R., Bilali H.E., Debs P., Bottalico F., Cardone G., Berjan S., Elmenofi G.A.G., Abouabdillah A., Charbel L., Arous S.A., Sassi K., 2016. Bread waste in Mediterranean Arab countries. 5th International Symposium On Agricultural Sciences, February 29 – March 3, Banja Luka, Bosnia and Herzegovina Abstract Book s.220
15. Demir M.K., Kartal H. 2012. Konya ilinde farklı ekmek çeşitlerini tüketen bireyler üzerinde yapılan bir anket çalışması. Gıda Teknolojileri Elektronik Dergisi, 7(3): 59-64.
16. Dölekoğlu ve ark., 2014. Mutfaktan Çöpe Ekmek: Tüketim ve Değerlendirme, Akademik Bakış Dergisi, Sayı:44, 2014 ISSN:1694-528X İktisat ve Girişimcilik Üniversitesi, Türk Dünyası Kırgız-Türk Sosyal Bilimler Enstitüsü, Celalabat-Kırgızistan
17. Elgün A., Ertugay Z., 2002. Tahıl İşleme Teknolojisi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 297, Ders Kitapları Serisi No: 52, Erzurum, 481s.
18. Ertürk A., Arslantaş N., Sarıca D., Demircan V., 2015, Isparta İli kentsel Alanda Ailelerin Ekmek Tüketimi ve İsrafı, Akademik Gıda 13(4) (2015) 291-298
19. Gül A., Işık H., Bal T., Özer S., 2003. Bread consumption and waste of households in urban area of Adana province. EJPAU 6(2): 10-16.
20. Karaoğlu M., Kotancılar G., 2005. Ekmek içi yumuşaklık üzerine kısmi pişirme yöntemi ve depolama şartlarının etkisi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 30(2): 117-122.
21. Koç B., 2011. Ekmek tüketiminde tüketici tercihleri: Van ili örneği. Tarımsal ekonomi ve politika geliştirme Enstitüsü Yayını, TEPGE Yayın No: 196, Ankara.
22. Köten M., Ünsal S., 2006. Şanlıurfa yöresine özgü tırnaklı ve açık ekmeklerin bazı kimyasal bileşimlerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 10(3/4): 57-62.
23. Mena C., Diaz B.A., Yurt Ö., 2011. The causes of food waste in the supplier-retailer interface: Evidences from the UK and Spain. Resources, Conservation and Recycling, 55(6):648-658
24. Şahin A., Özer B.Ş., 2006. Beslenme Kültüründeki Farklılıkların Bayan Tüketicilerin Gıda Satın Alma Davranışları Üzerindeki Etkileri. D.E.Ü.İ.İ.B.F. Dergisi Cilt:21 Sayı:1 sayfa:127-145.Mersin
25. Tanık O., 2006. Ekmek Üretiminde Kalite Uygulamaları ve Müşteri Memnuniyet Dinamiklerinin Belirlenmesi. Trakya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi)Tekirdağ
26. Taşcı R., Karabak S., Demirtaş R., Şanal T., Pehlivan A., Acar O., Sönmez E., Güneş E., Albayrak M., 2016. Ankara İlinde Buğday Çeşitlerinin Un Sanayisinde Kullanım Durumu, Ekmek Fırınlarının Un Tercihi Ve Ekmekte Tüketici İstekleri Projesi Sonuç Raporu. TAGEM / TEAD /14/ A15/ P02/ 001. Ankara
27. Özberk F., Karagöz A., Özberk İ., Atlı A., 2016. Buğday Genetik Kaynaklarından Yerel ve Kültür Çeşitlerine; Türkiye'de Buğday Ve Ekmek. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 25(2):218-233. Http://Dergipark.Gov.Tr/Tarbitderg/İssue/26719/281346
28. Yılmaz E., Özkan S., 2007. Üniversite Öğrencilerinin Beslenme Alışkanlıklarının İncelenmesi. V. Temel Sağlık Hizmetleri Sempozyumu Kitabı (poster).Manisa