A new microrefugial distribution of Fagus orientalis Lipsky. (Oriental Beech) in the Mediterranean Region (Antalya, Türkiye)
Abstract
Fagus orientalis Lipsky (Oriental beech) is a keystone species of temperate forests, distributed from the Balkans and Northern Anatolia to the Caucasus and northern Iran, with refugial populations in the Amanos Mountains and surrounding regions of Eastern Mediterranean Türkiye. Here, we report a newly identified refugial population in the Gidengelmez Mountains (Akseki district, Antalya Province, Türkiye), located under Mediterranean climatic influence and beyond the species’ previously documented range. This discovery highlights the ecological and biogeographical significance of southern Anatolia as a reservoir of genetic diversity and contributes to regional conservation priorities. The occurrence of F. orientalis in this location provides novel evidence for reassessing Quaternary migration routes, challenging the prevailing view of the Anatolian diagonal as the primary dispersal corridor and suggesting that alternative pathways or localized microrefugia may have shaped the species’ historical distribution. Importantly, the persistence of F. orientalis under Mediterranean climate underscores the critical role of micro-topographical refugia in sustaining temperate forest species under climate constraints. Given its unique position at the southern edge of the species’ range, we recommend that this newly discovered population be prioritized for conservation to safeguard its genetic legacy and ecological function in a warming world.
References
- Avcı, M. (1993). Türkiye’nin flora bölgeleri ve "Anadolu Diagonali" ne coğrafi bir yaklaşım. Türk Coğrafya Dergisi, (28), 225-248. https://doi.org/10.17211/tcd.46652
- Avcı, M. (2014). Türkiye’nin bitki çeşitliliği ve coğrafi açıdan değerlendirmesi. In Ü. Akkemik (Ed.), Türkiye’nin Doğal-Egzotik Ağaç ve Çalıları (pp. 28–53). Ankara: Orman Genel Müdürlüğü Yayınları.
- Avcı, M., Kılıç, D. E., Svenning, J. C., & Avcı, S. (2016). An example of possible changes in the distribution areas of vegetation in Turkey from last glacial maximum to present and future: Taxus baccata L. In Quaternary Symposium of Turkey (8–12 May, İstanbul, Türkiye pp.91)
- Aytaç, A. S., & Semenderoğlu, A. (2011). Amanos Dağları’nın orta kesiminin vejetasyon coğrafyası. Anadolu Doğa Bilimleri Dergisi, 2(2), 16–23.
- Bergmeier, E., & Dimopoulos, P. (2001). Fagus sylvatica forest vegetation in Greece: Syntaxanomy and gradient analysis. Journal of Vegetation Science, 12(1), 109–126.
- Bottema, S., & Woldring, H. (2015). Late Quaternary vegetation and climate of southwestern Turkey. Part II. Palaeohistoria, 26, 123–149.
- Brown, S. C., Wigley, T. M. L., Otto-Bliesner, B. L., Rahbek, C., & Fordham, D. A. (2020). Persistent Quaternary climate refugia are hospices for biodiversity in the Anthropocene. Nature Climate Change, 10, 244–248. https://doi.org/10.1038/s41558-019-0682-7
- Dağtekin, D., Şahan, E. A., Denk, T., Köse, N., & Dalfes, H. N. (2020). Past, present and future distributions of Oriental beech (Fagus orientalis) under climate change projections. PLoS ONE, 15(11), e0242280. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0242280
- Davis, P. H. (1971). Distribution patterns in Anatolia with particular reference to endemism. In P. H. Davis et al. (Eds.), Plant Life of South-West Asia (pp.15–27). Edinburgh: Botanical Society of Edinburgh.
- Davis, P. H. (Ed.). (1965–1985). Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Vols. 1–9). Edinburgh: Edinburgh University Press.
- Efe, R. (2013). Ecological properties of vegetation formations on karst terrains in the central Taurus Mountains (Southern Turkey). Procedia - Social and Behavioral Sciences, 120, 673–679 .
- Ekim, T., & Güner, A. (1986). The Anatolian Diagonal: Fact or fiction? Proceedings of the Royal Society of Edinburgh, 89(B), 69–77.
- Fang, J., & Lechowicz, M. J. (2006). Climatic limits for the present distribution of beech (Fagus L.) species in the world. Journal of Biogeography, 33(10), 1804–1819.
- Guiot, J., & Kaniewski, D. (2015). The Mediterranean Basin and Southern Europe in a warmer world: What can we learn from the past? Frontiers in Earth Science, 3, 28. https://doi.org/10.3389/feart.2015.00028
- Kandemir G. & Kaya, Z. (2009). EUFORGEN Technical Guidelines for genetic conservation and use of oriental beech (Fagus orientalis). Bioversity International. https://www.euforgen.org/publications/publication/fagus-orientalis-technical-guidelines-for-genetic-conservation-and-use-for-oriental-beech
- Kandemir, G., Tayanç, Y., Çengel, B., Velioğlu, E. (2016). Türkiye’de yayılış gösteren kayın (Fagus) populasyonlarının moleküler filogenisi, Orman Genel Müdürlüğü. Ormancılık Araştırma Dergisi, 4(1), 69-79. http://dx.doi.org/10.17568/oad.84722
- Kavgacı, A., & Čarni, A. (2012). Diversity and gradients in cedar forests on Taurus mountain range (Turkey). Journal of Environmental Biology, 33, 977–984.
- Kavgacı, A., Arslan, M., Bingöl, Ü., Erdoğan, N., & Čarni, A. (2012). Classification and phytogeographical differentiation of Oriental beech forests in Turkey and Bulgaria. Biologia, 67(3), 461–473.
- Kavgacı, A., Ohashi, H., Takano, K. T., Hirata, A., Arslan, M., Tanaka, N., & Matsui, T. (2018). Modeling the potential habitat distribution of Fagus orientalis forests under current and past climate conditions. In 11th International Beech Symposium IUFRO (18–21 September, Viterbo, Italy, pp.43). Kurath, D., van Moorsel, S. J., Klaver, J., Voortman, T., Siegfried, B., Brügger, ... & Schuman, M. C. (2025). Leaf spectroscopy reveals drought response variation in Fagus sylvatica saplings from across the species’ range. Journal of Geophysical Research: Biogeosciences, 130(2), e2024JG008404. https://doi.org/10.1029/2024JG008404
- Magri, D. (2008). Patterns of post-glacial spread and the extent of glacial refugia of European beech (Fagus sylvatica). Journal of Biogeography, 35(3), 450–463.
- Mayer, H. & Aksoy, H. (1998). Türkiye Ormanları (Walder de, Türkei). Batı Karadeniz Ormancılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Orman Bakanlığı Yayın No:038, Ankara.
- McNichol, B. H., Wang, R., Hefner, A., Helzer, C., McMahon, S. M., & Russo, S. E. (2024). Topography-driven microclimate gradients shape forest structure, diversity, and composition in a temperate refugial forest. Plant-Environment Interactions, 5, e10153. https://doi.org/10.1002/pei3.10153
- Ogée, J., Walbott, M., Barbeta, A., Corcket, E., & Brunet, Y. (2024). Decametric-scale buffering of climate extremes in forest understory within a riparian microrefugia: the key role of microtopography. International Journal of Biometeorology 68: 1741–1755. https://doi.org/10.1007/s00484-024-02702-9
- Öztürk, M., Gücel, S., Sakçalı, M. S., Görk, Ç., Yarcı, C., & Görk, L. (2008). An overview of plant diversity and land degradation interactions in the Eastern Mediterranean. In R. Efe, G. Gravins, M. Öztürk, & İ. Atalay (Eds.), Natural Environment and Culture in the Mediterranean Region (pp. 215–239). Newcastle: Cambridge Scholars Publishing.
- Paffetti, D., Vettori, C., Caramelli, D., Vernesi, D., Lari, M., Paganelli, A., Paule, L., & Giannini, R. (2007). Unexpected presence of Fagus orientalis complex in Italy as inferred from 45,000-year-old DNA pollen samples from Venice lagoon. BMC Evolutionary Biology, 7(Suppl 2), S6. https://doi.org/10.1186/1471-2148-7-S2-S6
- Sánchez-Gómez, D., & Aranda, I. (2024). Unveiling intra-population functional variability patterns in a European beech (Fagus sylvatica L.) population from the southern range edge: drought resistance, post-drought recovery and phenotypic plasticity. Tree Physiology, 44(9), 7. https://doi.org/10.1093/treephys/tpae107
- Sękiewicz, K., Danelia, I., Farzaliyev, V., Gholizadeh, H., Iszkuło, G., Naqinezhad, A., Ramezani, E., Thomas, P. A., Tomaszewski, D., Walas, L., & Dering, M. (2022). Past climatic refugia and landscape resistance explain spatial genetic structure in Oriental beech in the South Caucasus. Ecology and Evolution, 12, e9320. https://doi.org/10.1002/ece3.9320
- Şimşek, M., Utlu, M., & Öztürk, M. Z. (2020). Gidengelmez Dağları’nın yüzey karstı özellikleri (Orta Toroslar). In S. Birinci, Ç. K. Kaymaz, & Y. Kızılkan (Eds.), Coğrafi Perspektifler Dağ ve Dağlık Alanlar (Sürdürülebilirlik – Yönetim – Örnek Alan İncelemeleri) (pp. 1–18). İstanbul: Kriter Yayınevi.
- Tzonev, R., Dimitrov, M., Chytrý, M., Roussakova, V., Dimova, D., Gussev, C., & Ganeva, A. (2006). Beech forest communities in Bulgaria. Phytocoenologia, 36(2), 247–279.
- Ülker, E. D., Tavşanoğlu Ç., Perktan U. (2017). Ecological niche modelling of pedunculate oak (Quercus robur) support the “expansion-contraction” model of pleistocen biogeography. Biological Journal of the Linnean Society, 123(2), 338-347.
- Van Zeist W., Woldring H., Stapert D. (1975). Late Quaternary vegetation and climate of Southwestern Turkey. Palaeohistoria, 17, 53–143.
- Willner, W., Jiménez-Alfaro B., Agrillo E., Biurrun I., Compos J.A., Čarni A, Casella, L., Csiky, J., Ćušterevska, R., Didukh, Y.P., Ewald, J., Jandt, U., Jansen, F., Kącki, Z., Kavgacı, A., Lenoir, J., Marinšek, A., Onyshchenko, V., Rodwell, J.S., Schaminée, J.H.J., Šibík, J., Škvorc, Ž., Svenning, J.-C., Tsiripidis, I., Turtureanu, P.D., Tzonev, R., Vassilev, K., Venanzoni, R., Wohlgemuth, T., & Chytrý, M. (2017). Classification of European beech forests: a Gordian Knot? Applied Vegetation Science, 20(3), 494–512. https://doi.org/10.1111/avsc.12299.
Fagus orientalis Lipsky. (Doğu Kayını)’nın Akdeniz Bölgesindeki (Antalya, Türkiye) yeni bir kalıntı yayılışı
Abstract
Fagus orientalis Lipsky (Doğu kayını), Balkanlar ve Kuzey Anadolu’dan Kafkasya ve Kuzey İran’a kadar uzanan dağılımı ile ılıman ormanların karakteristik türlerinden biridir. Türün ayrıca Türkiye’nin Doğu Akdeniz Bölgesi’ndeki Amanos Dağları ve çevresinde kalıntı niteliğinde geniş bir yayılışı bulunmaktadır. Bu çalışmada, türün bilinen yayılış alanının ötesinde, Akdeniz ikliminin etkisi altındaki Antalya İli Akseki ilçesinde yer alan Gidengelmez Dağları’ndaki yeni bir mikro-sığınak yayılışı tanıtılmaktadır. Bu yeni yayılış, Güney Anadolu’nun genetik çeşitlilik açısından bir rezerv olarak ekolojik ve biyocoğrafik önemini vurgulamakta ve bölgesel koruma önceliklerine katkı sağlamaktadır. F. orientalis’in bu yeni kaydı, Kuvaterner dönemine ait göç yollarının yeniden değerlendirilmesi açısından yeni kanıtlar sağlamaktadır. Anadolu diyagonalinin başlıca yayılış koridoru olduğu yönündeki yaygın görüşü sorgulatmakta ve alternatif güzergâhların ya da yerelleşmiş mikro-sığınakların türün tarihsel yayılışını şekillendirmiş olabileceğini düşündürmektedir. Türün Akdeniz’de bilinen yayılışının çok daha batısında yer alan bu kayıt; ılıman bölge bitkilerinin yayılışında, iklimin kısıtlayıcı koşullarına karşın mikro-topografik sığınakların kritik rolünü ortaya koymaktadır. F. orientalis’in bu yeni popülasyonunun benzersiz konumu göz önünde bulundurulduğunda, genetik mirasının ve ekolojik işlevinin korunması amacıyla ivedi bir şekilde koruma altına alınması gerekmektedir.
References
- Avcı, M. (1993). Türkiye’nin flora bölgeleri ve "Anadolu Diagonali" ne coğrafi bir yaklaşım. Türk Coğrafya Dergisi, (28), 225-248. https://doi.org/10.17211/tcd.46652
- Avcı, M. (2014). Türkiye’nin bitki çeşitliliği ve coğrafi açıdan değerlendirmesi. In Ü. Akkemik (Ed.), Türkiye’nin Doğal-Egzotik Ağaç ve Çalıları (pp. 28–53). Ankara: Orman Genel Müdürlüğü Yayınları.
- Avcı, M., Kılıç, D. E., Svenning, J. C., & Avcı, S. (2016). An example of possible changes in the distribution areas of vegetation in Turkey from last glacial maximum to present and future: Taxus baccata L. In Quaternary Symposium of Turkey (8–12 May, İstanbul, Türkiye pp.91)
- Aytaç, A. S., & Semenderoğlu, A. (2011). Amanos Dağları’nın orta kesiminin vejetasyon coğrafyası. Anadolu Doğa Bilimleri Dergisi, 2(2), 16–23.
- Bergmeier, E., & Dimopoulos, P. (2001). Fagus sylvatica forest vegetation in Greece: Syntaxanomy and gradient analysis. Journal of Vegetation Science, 12(1), 109–126.
- Bottema, S., & Woldring, H. (2015). Late Quaternary vegetation and climate of southwestern Turkey. Part II. Palaeohistoria, 26, 123–149.
- Brown, S. C., Wigley, T. M. L., Otto-Bliesner, B. L., Rahbek, C., & Fordham, D. A. (2020). Persistent Quaternary climate refugia are hospices for biodiversity in the Anthropocene. Nature Climate Change, 10, 244–248. https://doi.org/10.1038/s41558-019-0682-7
- Dağtekin, D., Şahan, E. A., Denk, T., Köse, N., & Dalfes, H. N. (2020). Past, present and future distributions of Oriental beech (Fagus orientalis) under climate change projections. PLoS ONE, 15(11), e0242280. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0242280
- Davis, P. H. (1971). Distribution patterns in Anatolia with particular reference to endemism. In P. H. Davis et al. (Eds.), Plant Life of South-West Asia (pp.15–27). Edinburgh: Botanical Society of Edinburgh.
- Davis, P. H. (Ed.). (1965–1985). Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Vols. 1–9). Edinburgh: Edinburgh University Press.
- Efe, R. (2013). Ecological properties of vegetation formations on karst terrains in the central Taurus Mountains (Southern Turkey). Procedia - Social and Behavioral Sciences, 120, 673–679 .
- Ekim, T., & Güner, A. (1986). The Anatolian Diagonal: Fact or fiction? Proceedings of the Royal Society of Edinburgh, 89(B), 69–77.
- Fang, J., & Lechowicz, M. J. (2006). Climatic limits for the present distribution of beech (Fagus L.) species in the world. Journal of Biogeography, 33(10), 1804–1819.
- Guiot, J., & Kaniewski, D. (2015). The Mediterranean Basin and Southern Europe in a warmer world: What can we learn from the past? Frontiers in Earth Science, 3, 28. https://doi.org/10.3389/feart.2015.00028
- Kandemir G. & Kaya, Z. (2009). EUFORGEN Technical Guidelines for genetic conservation and use of oriental beech (Fagus orientalis). Bioversity International. https://www.euforgen.org/publications/publication/fagus-orientalis-technical-guidelines-for-genetic-conservation-and-use-for-oriental-beech
- Kandemir, G., Tayanç, Y., Çengel, B., Velioğlu, E. (2016). Türkiye’de yayılış gösteren kayın (Fagus) populasyonlarının moleküler filogenisi, Orman Genel Müdürlüğü. Ormancılık Araştırma Dergisi, 4(1), 69-79. http://dx.doi.org/10.17568/oad.84722
- Kavgacı, A., & Čarni, A. (2012). Diversity and gradients in cedar forests on Taurus mountain range (Turkey). Journal of Environmental Biology, 33, 977–984.
- Kavgacı, A., Arslan, M., Bingöl, Ü., Erdoğan, N., & Čarni, A. (2012). Classification and phytogeographical differentiation of Oriental beech forests in Turkey and Bulgaria. Biologia, 67(3), 461–473.
- Kavgacı, A., Ohashi, H., Takano, K. T., Hirata, A., Arslan, M., Tanaka, N., & Matsui, T. (2018). Modeling the potential habitat distribution of Fagus orientalis forests under current and past climate conditions. In 11th International Beech Symposium IUFRO (18–21 September, Viterbo, Italy, pp.43). Kurath, D., van Moorsel, S. J., Klaver, J., Voortman, T., Siegfried, B., Brügger, ... & Schuman, M. C. (2025). Leaf spectroscopy reveals drought response variation in Fagus sylvatica saplings from across the species’ range. Journal of Geophysical Research: Biogeosciences, 130(2), e2024JG008404. https://doi.org/10.1029/2024JG008404
- Magri, D. (2008). Patterns of post-glacial spread and the extent of glacial refugia of European beech (Fagus sylvatica). Journal of Biogeography, 35(3), 450–463.
- Mayer, H. & Aksoy, H. (1998). Türkiye Ormanları (Walder de, Türkei). Batı Karadeniz Ormancılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Orman Bakanlığı Yayın No:038, Ankara.
- McNichol, B. H., Wang, R., Hefner, A., Helzer, C., McMahon, S. M., & Russo, S. E. (2024). Topography-driven microclimate gradients shape forest structure, diversity, and composition in a temperate refugial forest. Plant-Environment Interactions, 5, e10153. https://doi.org/10.1002/pei3.10153
- Ogée, J., Walbott, M., Barbeta, A., Corcket, E., & Brunet, Y. (2024). Decametric-scale buffering of climate extremes in forest understory within a riparian microrefugia: the key role of microtopography. International Journal of Biometeorology 68: 1741–1755. https://doi.org/10.1007/s00484-024-02702-9
- Öztürk, M., Gücel, S., Sakçalı, M. S., Görk, Ç., Yarcı, C., & Görk, L. (2008). An overview of plant diversity and land degradation interactions in the Eastern Mediterranean. In R. Efe, G. Gravins, M. Öztürk, & İ. Atalay (Eds.), Natural Environment and Culture in the Mediterranean Region (pp. 215–239). Newcastle: Cambridge Scholars Publishing.
- Paffetti, D., Vettori, C., Caramelli, D., Vernesi, D., Lari, M., Paganelli, A., Paule, L., & Giannini, R. (2007). Unexpected presence of Fagus orientalis complex in Italy as inferred from 45,000-year-old DNA pollen samples from Venice lagoon. BMC Evolutionary Biology, 7(Suppl 2), S6. https://doi.org/10.1186/1471-2148-7-S2-S6
- Sánchez-Gómez, D., & Aranda, I. (2024). Unveiling intra-population functional variability patterns in a European beech (Fagus sylvatica L.) population from the southern range edge: drought resistance, post-drought recovery and phenotypic plasticity. Tree Physiology, 44(9), 7. https://doi.org/10.1093/treephys/tpae107
- Sękiewicz, K., Danelia, I., Farzaliyev, V., Gholizadeh, H., Iszkuło, G., Naqinezhad, A., Ramezani, E., Thomas, P. A., Tomaszewski, D., Walas, L., & Dering, M. (2022). Past climatic refugia and landscape resistance explain spatial genetic structure in Oriental beech in the South Caucasus. Ecology and Evolution, 12, e9320. https://doi.org/10.1002/ece3.9320
- Şimşek, M., Utlu, M., & Öztürk, M. Z. (2020). Gidengelmez Dağları’nın yüzey karstı özellikleri (Orta Toroslar). In S. Birinci, Ç. K. Kaymaz, & Y. Kızılkan (Eds.), Coğrafi Perspektifler Dağ ve Dağlık Alanlar (Sürdürülebilirlik – Yönetim – Örnek Alan İncelemeleri) (pp. 1–18). İstanbul: Kriter Yayınevi.
- Tzonev, R., Dimitrov, M., Chytrý, M., Roussakova, V., Dimova, D., Gussev, C., & Ganeva, A. (2006). Beech forest communities in Bulgaria. Phytocoenologia, 36(2), 247–279.
- Ülker, E. D., Tavşanoğlu Ç., Perktan U. (2017). Ecological niche modelling of pedunculate oak (Quercus robur) support the “expansion-contraction” model of pleistocen biogeography. Biological Journal of the Linnean Society, 123(2), 338-347.
- Van Zeist W., Woldring H., Stapert D. (1975). Late Quaternary vegetation and climate of Southwestern Turkey. Palaeohistoria, 17, 53–143.
- Willner, W., Jiménez-Alfaro B., Agrillo E., Biurrun I., Compos J.A., Čarni A, Casella, L., Csiky, J., Ćušterevska, R., Didukh, Y.P., Ewald, J., Jandt, U., Jansen, F., Kącki, Z., Kavgacı, A., Lenoir, J., Marinšek, A., Onyshchenko, V., Rodwell, J.S., Schaminée, J.H.J., Šibík, J., Škvorc, Ž., Svenning, J.-C., Tsiripidis, I., Turtureanu, P.D., Tzonev, R., Vassilev, K., Venanzoni, R., Wohlgemuth, T., & Chytrý, M. (2017). Classification of European beech forests: a Gordian Knot? Applied Vegetation Science, 20(3), 494–512. https://doi.org/10.1111/avsc.12299.
Details
| Primary Language | English |
|---|---|
| Subjects | Forest Botany |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | January 3, 2026 |
| Acceptance Date | January 30, 2026 |
| Publication Date | April 20, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.18182/tjf.1855196 |
| IZ | https://izlik.org/JA39KK35LY |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 27 |
Cite
Aim & Scope
Turkish Journal of Forestry (TurkJFor), 2026 yılından itibaren "Sürekli Yayın" modeline geçmiş, açık erişimli ve hakemli bir dergidir. Dergi dili İngilizce ve Türkçe'dir.
Turkish Journal of Forestry (TurkJFor); Orman Mühendisliği, Peyzaj Mimarlığı, Orman Endüstri Mühendisliği ve Yaban Hayatı Ekolojisi ve Yönetimi alanlarındaki özgün araştırma makalelerine öncelik vermekte ve sınırlı sayıda derleme makaleler yayımlamaktadır.
Author Guidelines
Dergimizin bütün hakemlik ve yayıncılık işlemleri online olarak DERGİPARK sistemi üzerinden yürütülmektedir. Dergimize yayın göndermek isteyen yazarların öncelikle dergimizin “web sitesine” girerek “kayıt” olmaları gerekmektedir. Kayıtlı yazarlarımız sisteme “giriş” yaptıktan sonra, makalelerini "Telif Hakkı Anlaşması" ve ”Yazar beyan formu" ile birlikte sisteme yüklemelidirler. Yazarlar bu forma makale konusuna uygun hakem önerisi de ekleyebilirler.
Makaleler hazırlanırken, aşağıda verilen "yazım kuralları" ve uluslararası “kısaltmalar ve birim sembolleri”ne dikkat edilmelidir.
📄 APA-Style-APA-7-Yazim-kurallari-ve-kaynak-gosterme.pdf
Makale düz metin şeklinde hazırlanmalıdır. Zorunlu olmadıkça hiçbir özel format kullanılmamalıdır. Makaleye sayfa ve satır numarası eklenmelidir. Diğer hususlar için lütfen aşağıdaki açıklamalara bakınız:
Kapak sayfası: Kapak sayfasında sırasıyla makale başlığı, yazar adı soyadı, yazar iletişim bilgileri yer almalıdır.
Başlık ve özet (Türkçe ve İngilizce): Özet, 250 kelimeyi geçmeyecek şekilde yazılmalı, kısaca araştırmanın gerekçesini, amaçlarını, uygulanan yöntemi, sonuç ve önerileri içermelidir. Özet sonuna 3-6 kelimeden oluşan anahtar kelimeler eklenmelidir.
Ana metin: Makale ana metni tek satır aralıklı olarak yazılmalı, çizelge ve şekillerle birlikte toplam 15 sayfayı geçmemelidir. Konu başlıkları 1., 1.1., 1.1.1., şeklinde numaralandırılmalıdır.
Dipnotlar: Metin içerisinde dipnotlardan olabildiğince kaçınılmalıdır. Çizelge ve şekillerde ise gerekli olması halinde ilgili objenin altında kullanılabilir.
Semboller ve kısaltmalar: Birim sembolleri Uluslararası Birimler Sistemine (The International System of Units; SI) uygun olmalıdır. Kısaltmalar ise metin içerisinde ilk geçtiği yerde parantez içinde açıklanmalıdır.
Çizelgeler ve şekiller: Bütün çizelge ve şekiller (grafik, fotoğraf, harita vb.) metin içerisinde atıf sıralarına göre ardışık olarak numaralandırılmalıdır. Çizelgelerin başlıkları üzerinde ve şekillerin başlıkları altında yer almalıdır. Türkçe makalelerde, çizelge ve şekillerin başlıklarında “Table” ve “Figure” şeklinde İngilizce karşılıkları da belirtilmelidir. Çizelge ve şekiller mümkün olduğu kadar sade olmalı, içeriklerindeki metin, rakam, sembol vb. unsurlar net olarak görünür ve anlaşılabilir olmalıdır. Şekiller en az 300 dpi çözünürlüğünde ve 8.15 ya da 17 cm genişliğinde hazırlanmalıdır. Şekillerde kullanılan karakterler Times New Roman yazı tipinde ve 8 punto büyüklüğünde olmalıdır.
Kaynaklar: Metin içinde geçen kaynaklar yazarların soyadları ve yayın yılı ile birlikte verilmelidir (Örnek: Oliver vd., 1996; Boydak ve Çalıkoğlu, 2008). Metin sonundaki kaynaklar önce alfabetik sonra kronolojik sıraya göre sıralanmalıdır. Bir yazarın aynı yılda birden fazla yayınına atıf yapılmışsa, bu kaynaklar yayın yılından sonra gelecek a, b, c… harfleriyle ayrılmalıdır (Örnek: Jensen, 1998a; 1998b; 1999). Genel kabul görmüş ilkelere uygun olarak, kaynakçadaki her bir yayının yazarı, yayın yılı, başlığı, yayıncısı, sayfa numarası ve gerekli diğer bilgileri verilmelidir.
Elektronik kaynaklar: Sıradan bir internet sitesi gibi güvenilirliği ve devamlılığı şüpheli olan elektronik belgeler kaynak olarak tercih edilmemelidir. Eğer kullanılacaksa, elektronik kaynaklar da basılı kaynaklar gibi düşünülmeli; yazar, yayın yılı, makale veya internet sayfasının başlığı, yayıncı adı ve yeri verilmelidir. Sadece çevrimiçi yayın yapan dergilerde DOI numarası da kaynağın sonuna eklenmelidir.
Dergimiz, 2026 yılı itibarıyla yazım ve kaynak gösterme formatında APA 7 stiline geçiş yapmıştır. Gönderilecek makalelerin bu güncel formatta hazırlanması zorunludur. APA yazım kurallarına ulaşmak için tıklayınız.
Örnekler
Periyodik dergilerde makale
Binkley, D., Stape, J.L., & Ryan, M.G. (2004). Thinking about efficiency of resource use in forests. Forest Ecology and Management, 193, 5-16. https://doi.org/10.1016/j.foreco.2004.01.019
Acar, H. H., & Ünver, S. (2012). Tomrukların oluk içerisinde traktör gücü ile kontrollü kaydırılması (TOKK-T) yönteminde iş verimliliği. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 13(2),97-102.
Kitap
Boydak, M., & Çalıkoğlu, M. (2008). Toros sedirinin (Cedrus libani A. Rich.) biyolojisi ve silvikültürü. Ankara: Ormancılığı Geliştirme ve Orman Yangınları ile Mücadele Hizmetlerini Destekleme Vakfı Yayını, Lazer Ofset Matbaası.
Oliver, C.D., & Larson, B. C. (1996). Forest stand dynamics. New York, NY: John Wiley &Sons.
Kitapta bölüm
Little, C.H.A., & Pharis, R.P. (1995). Hormonal control of tree stem growth. In B.L. Gartner (Ed.), Plant stems: Physiology and functional morphology (pp.281-319). New York, NY:Academic Press.
Ayan, S. (2007). Kaplı fidan üretimi. In Z. Yahyaoğlu & M. Genç (Eds.), Fidan standardizasyonu:standart fidan yetiştirmenin biyolojik ve teknik esasları (p.301-352). Isparta:Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Yayını.
Tez
Gürlevik, N. (2002). Stand and soil responses of a loblolly pine plantation to midrotation fertilization and vegatation control (PhD dissertation). North Carolina State University, NC, USA.
Işık, F. (1998). Kızılçamın (Pinus brutia Ten.) genetik çeşitlilik, kalıtım derecesi ve genetik kazancın belirlenmesi (Doktora Tezi). Akdeniz Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
Konferans bildirisi
Erdönmez, C., & Ok, K. (2009). Özel ağaçlandırmaları etkileyen sosyo-ekonomik etkenler. In II. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi (19-21 Şubat, Isparta, s.74-80).
Erkan, N. (2002). Growth performance of turkish red pine (Pinus brutia Ten.) in natural forest and plantation in turkey. In Proceedings of IUFRO Meeting: Managament of Fast Growing Plantations (11-13 September, İzmit, Turkey, pp.67-74).
Elektronik kaynak
Food and Agriculture Organization of the United Nations (2011). Fact and figures: Forest cover. Rome, Italy. http://www.fao.org/foreetsry/28808/en/
Orman Genel Müdürlüğü. (2024). Ormancılık istatistikleri 2024: Resmi istatistik programı kapsamındaki ormancılık istatistikleri. Ankara, Türkiye. https://www.ogm.gov.tr/tr/e-kutuphane/resmi-istatistikler
Standartlar
Türk Standartları Enstitüsü. (2025). TS 2472: Odunda, fiziksel ve mekaniksel deneyler için birim hacim ağırlığı tayini. Ankara, Türkiye:TSE.
ASTM International. (2007). ASTM D 1413-07: Standard test methods of testing wood preservatives bu laboratory soil-block cultures. USA: Annual Book of ASTM Standards.
Çeviri kitap
Eyüboğlu, A.K. (1979). Fidan (Çeviri: Cleary, B.D., Greaves, R.D., & Owston, P.W., 1978). Ormancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi, 2, 31-69.
Proje raporu
Yılmaz, E., Abbak, A., Kırış, R., & Sayın, M. A. (2015). Orman amenajman planlamasının sosyal boyutu: Pozantı Orman İşletme Şefliğinde örnek uygulama (Proje Sonuç Raporu, Proje No: 20.5315/2014-2015). T.C. Orman ve Su İşleri Başkanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, Doğu Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, Tarsus.
Teknik bülten
Eyüboğlu, A.K., Atasoy, H., & Küçük, M. (1992). Doğu Karadeniz Bölgesinde Doğu Kayını (Fagus orientalis Lipsky.) orijin denemelerinin 9 yıllık sonuçları. Ormancılık Araştırma Enstitüsü, Teknik Bülten Sersisi, No:237, Ankara.
Teknik rapor
Davis, C.T., & Kellogg, L.D. (2005). Measuring machine productivity with the MultiDAT Datalogger: A demonstration on three forest machines (USDA Forest Service General Technical Report PSWGTR-194).
Keskin, S. (1989). Kokulu ardıç (J. foetidissima Willd.) ve boylu ardıç (J. Excelsa Bieb.) çeliklerinin köklendirilmesi üzerine çalışmalar (Teknik Rapor No:36-39). Ankara: Ormancılık Araştırma Enstitüsü.
Kısaltmalar ve semboller hakkında ek bilgiler
Bilimsel yazılarda kullanılan sembol ve kısaltmaların herkes tarafından kabul edilir ve kolay anlaşılır olması hem bilimde evrenselliğin gereği hem de okuyucunun yazıyı doğru anlayabilmesi açısından önemlidir. Bu bakımdan, dergimize gönderilen yazıların Türkçe yazım kurallarına uygunluğu yanında uluslararası birim sembollerine (SI units) de uygun olması gerekmektedir.
Birim sembollerinin kullanılmasında sıkça rastlanan bazı hatalar şunlardır:
- Ağırlık ölçüsü olarak “gram” için g yerine gr kullanılması,
- Alan ölçüsü olarak “hektar” için ha yerine Ha kullanılması,
- Sembollerin arkalarına 'nokta' konulması,
- Rakamla sembol arasına bir boşluk bırakılmaması,
- Ondalık sayılarda kullanılan nokta (.) veya virgül (,) konusunda metin içerisinde tutarlı olunması
Birim sembollerinin kullanımında dikkat edilmesi gereken bazı hususlar aşağıda özetlenmiştir:
- Birim sembolleri küçük harflerle yazılır, ancak özel isimden türetilmişse ilk harfi büyük yazılır
metre - m, hektar - ha, Paskal - Pa
- Cümle içinde sembollerin açılımı yazıldığında baş harfleri küçük olmalıdır
10 metre, 25 hektar
- Semboller kısaltma değildir, cümle içinde arkalarına nokta almazlar
2 metre - 2 m, 100 mililitre - 100 mL
- Semboller ile takip ettikleri değerler arasında bir boşluk bırakılmalıdır, ancak açı belirten derece işareti ile değer arasında boşluk bırakılmaz
15 watt - 15 W, 88 santigrad derece - 88 °C, 73 derece - 73°
- Ondalık işareti olarak Türkçede virgül önerilmektedir. Ancak gerek görülürse, metin içerisinde baştan sona tutarlı olmak kaydıyla nokta da kullanılabilir
1587,09 kg/ha ya da 1587.09 kg/ha
- Üçten fazla basamaklı rakamlar boşluk kullanarak üçlü gruplara ayrılabilir, nokta veya virül ondalık ayracı ile karıştırılabildiğinden tercih edilmemelidir
85 000 ha
- Sıfırdan küçük sayılarda ondalık işaretinden önce mutlaka sıfır (0) kullanılmalıdır
.46 m değil 0.46 m olmalı
Kısaltmalarda ise TDK'nun önerdiği genel ilkeler şu şekildedir
- Geleneksel olarak nokta ile kullanılan bazı kısaltmalar dışında, büyük harflerle yapılan kısaltmalarda nokta kullanılmaz.
Türkiye Cumhuriyeti (T.C.), Türkçe (T.)
SDÜ (Süleyman Demirel Üniversitesi ), TBMM (Türkiye Büyük Millet Meclisi), BM (Birleşmiş Milletler), GD (güneydoğu)
- Kelime kısaltması şeklinde olanlar ise genelde sonuna nokta alır.
İng. (İngilizce), Prof. Dr. (profesör doktor), çev. (çeviren), s. (sayfa), No. (numara), sa. (saat), dk. (dakika)
- Sonunda nokta bulunan kısaltmalar ile üs işaretli kısaltmalara gelen ekler kesmeyle ayrılmaz.
m2ye (metrekareye), vb.leri (ve benzerleri), kg'dan (kilogramdan)
Ethical Principles and Publication Policy
YAYIN POLİTİKASI
Turkish Journal of Forestry (TurkJFor), 2026 yılından itibaren "Sürekli Yayın" modeline geçmiş, açık erişimli ve hakemli bir dergidir. Bu yeni model çerçevesinde; editöryal süreçleri, hakem değerlendirmeleri ve mizanpajı tamamlanan makaleler, yılda dört sayı olarak planlanan periyodun tamamlanması beklenmeksizin çevrim içi olarak yayımlanacaktır. Dergi dili İngilizce ve Türkçe olup; Orman Mühendisliği, Orman Endüstri Mühendisliği, Peyzaj Mimarlığı ile Yaban Hayatı Ekolojisi ve Yönetimi konularındaki orijinal araştırma makalelerine öncelik verilmekte, sınırlı sayıda derleme makale kabul edilmektedir.
Eser gönderimi, yazar(lar)ın çalışmayı DergiPark üzerinden yüklemesiyle başlar. Yazar(lar), gönderim aşamasında ıslak imzalı veya güvenli elektronik imzalı Telif Hakkı Formu'nu sunmak zorundadır. Telif hakkı formu sunulmayan eserler değerlendirmeye alınmaz. “Telif Hakkı Formu” ile birlikte “Yazar Beyan Formu” sisteme yüklenmelidir. Dergiye gönderilen tüm çalışmalar, hakem sürecinden önce Ön Kontrol aşamasından geçirilir. Bu süreçte eserin; amaç, kapsam, yöntem, yazım biçimi ve etik ilkelere (benzerlik oranı vb.) uygunluğu incelenir. Dergi standartlarına uygun bulunmayan eserler reddedilir.
Turkish Journal of Forestry'e gönderilen tüm makaleler, uzmanlık alanları dikkate alınarak seçilen en az 2 bağımsız hakem tarafından değerlendirilmektedir. Dergimizde "Çift Kör Hakemlik" (Double-Blind Peer Review) süreci takip edilmekte; yazarların ve hakemlerin kimlik bilgileri karşılıklı olarak gizli tutulmaktadır. Makaleler, hakem sürecine alınmadan önce "Ön Kontrol" aşamasından geçirilir. Son karar, hakem görüşlerine dayanarak Editör ve Bölüm Editörleri tarafından verilir.
Yayına kabul edilen eserlerde kaynakça doğruluğu, atıf kontrolü ve verilerin bilimsel geçerliliği tamamen yazar(lar)ın sorumluluğundadır. Dergi, yayımlanacak eserlerde içeriğin özünü değiştirmeksizin biçimsel ve dilbilgisi düzeltmeleri yapma hakkına sahiptir.
Yayın süreçleri, eserlerin tarafsız, saygın ve titiz bir şekilde değerlendirilmesi, geliştirilmesi ve yayımlanması amacıyla yürütülür.
AÇIK ERİŞİM POLİTİKASI
Dergimiz, hakemli ve tam açık erişimli bir dergidir. Bu bağlamda, Budapeşte Açık Erişim Hareketine (BOAI) taraftır. BOAI'ye göre Açık Erişim, “hakem değerlendirmesinden geçmiş bilimsel literatürün, internet aracılığıyla; finansal, yasal ve teknik engeller olmaksızın, serbestçe erişilebilir, okunabilir, indirilebilir, kopyalanabilir, dağıtılabilir, basılabilir, taranabilir, tam metinlere bağlantı verilebilir, dizinlenebilir, yazılıma veri olarak aktarılabilir ve her türlü yasal amaç için kullanılabilir olmasıdır.
ÜCRETLENDİRME POLİTİKASI
Turkish Journal of Forestry, makale gönderim, değerlendirme ve yayın süreçlerinin hiçbir aşamasında yazarlardan herhangi bir ücret talep etmemektedir.
YAYIN ETİĞİ
Dergimizin yayın politikasının temel ilkeleri, araştırma ve yayının her aşamasında objektif, dürüst, açık, tarafsız olmak ve etik kurallara uygun davranmaktır. Editörler, yazarlar ve hakemler için dergimiz etik kurallarını içeren bir rehber hazırlamıştır. Turkish Journal of Forestry, COPE'nin genel yayın ilkelerini kabul etmektedir. COPE’nin önerileri ve genel yayın gerekliliklerine bağlı olarak, Editörler, Yazarlar ve Hakemler aşağıdaki sorumluluklara sahip olmalıdır:
Editörlerin sorumlulukları
1. Editör ırk, din, cinsiyet, uyruk vb. ayrımlar yapmaksızın yayımlanmak üzere önerilen bütün makaleler için tarafsız bir değerlendirme yapmalıdır.
2. Editörler yayımlanan ya da yayımlanmayan her makalenin sorumluluğunu üstlenmelidir. Makalelerin reddedilmesi halinde yazarla iletişim kurmalı ve gerekçesini açık bir şekilde ifade etmelidir.
3. Editörler makaleleri bilimsel etik kuralları açısından denetlemeli ve etik dışı davranışlar görülen makaleyi reddetmelidir.
4. Editörler uygun buldukları makaleleri yazar bilgisini gizleyerek bilimsel değerlendirme amacıyla hakemlere (en az iki hakem) göndermelidir. Hakem belirlerken birbirinden bağımsız çalışan ve uzmanlık konusu açısından uygun bilim insanları arasından objektif bir seçim yapmalıdır.
5. Editörler hakem değerlendirmelerini bilimsel açıdan bir süzgeçten geçirmeli ve objektif bir değerlendirmenin yapıldığına kanaat getirmelidir. Tutarsız ve objektif olmayan değerlendirmeleri dikkate almamalı ve bu hakemlere yeniden bir değerlendirme fırsatı vermemelidir.
6. Editörler önceden yayımlanmış bir makale hakkında tutarlı ve kanıtları olan bir eleştiriyi dikkate almalı ve gerekli uyarıları yapmalıdır.
7. Editörler yazarla iletişimde açık ve şeffaf davranmalıdır. Hakem değerlendirmelerini hakemlerin isimlerini gizleyerek iletmeli ve yazardan beklentilerini açıklamalıdır.
8. Editörler dergi yayın politikasının temel ilkelerine uygun davranmalıdır.
Yazarların sorumlulukları
1. Yazarlar bilimsel yayınlarında intihal, salamizasyon yapmamak gibi etik ilkelere uymalı, geçerli kanun ve yönetmeliklere uygun davranmalıdır.
2. Yazarlar bilimsel yayınlarını açık, dürüst ve fabrication, falsification ve inappropriate data manupulation olmaksızın sunmalıdır.
3. Yazarlar bilimsel yayınlarında gerekli atıfları yapmalıdır.
4. Yazarlar bulgularının başkaları tarafından teyit edilebilmesi için yöntemlerini açık ve net bir şekilde tanımlamaya çalışmalıdır.
5. Yazarların yayınlanan çalışmaları orijinal ve başka yerde yayımlanmamış olmalıdır.
6. Yazarlar yayınlanan çalışmalarının sorumluluğunu birlikte üstlenmelidir.
7. Yazarlar kişilerin çalışmaya olan katkısı dikkate alınarak belirlenmelidir. Çalışmaya katkısı olan fakat bildirilmeyen “ghost”, belirgin katkısı olmayan ancak yayın olma şansını arttıran “guest” ve katkısı çok hafif düzeyde kalan “gift” yazarlar yazar listesinde bulunmamalıdır.
8. Yazarlar yayımlanan makalede çıkar çatışması olmadığını veya kabul edilecek potansiyel çıkar çatışmalarını editöre bildirmelidir.
Hakemlerin sorumlulukları
1. Hakemler bilimsel değerlendirme için gönderilen makaleyi yargılayacak yeterli bilgiye sahip değilse değerlendirme yapmadan makaleyi geri göndermelidir.
2. Hakemler tarafsız, dürüst ve objektif davranmalıdır.
3. Hakemler bir çıkar çatışması tespit ettiklerinde editörü uyararak makaleyi geri göndermelidir.
4. Hakemler değerlendirme sürecinde ve makalenin yayımlanmasından sonra gizliliğe özen göstermelidir.
5. Hakemler kişisel eleştiriler yapmamalı, eleştirilerini açıkça ve detaylı olarak belirtmeli, editöre bu konuda yardımcı olacak bilgilendirmelerde bulunmalıdır.
6. Hakemler inceledikleri makalenin orijinalliğini araştırmalıdır.
7. Hakemler makalenin bilimsel etik normlarına uygunluğunu denetlemelidir.
Hakemler bilimsel değerlendirme sürecinde çalışmanın yönteminde ya da bulgularında bitki, hayvan ve insan sağlığına olumsuzluk oluşturabilecek bir durumu tespit ettiğinde editöre bu konuda bilgi vermelidir.
ÇIKAR ÇATIŞMASI BEYANI
Yazarlar
Turkish Journal of Forestry’nin genel yayın ilkelerine göre, sadece ilgili çalışmaya gerçek anlamda katkı sağlayan kişiler yazar olarak dikkate alınmalıdır. Çalışmaları ile ilgili taraf olabilecek tüm kişisel ve finansal ilişkilerin bildirilmesinden yazarlar sorumludur.
Hakemler
Herhangi bir çıkar çatışması olması durumunda hakem değerlendirme sürecinin ret edilmesinden hakemler sorumludur. Hakemler, çıkar çatışması ile ilgili olarak herhangi bir şüpheye düşmeleri durumunda değerlendirme süreci ile ilgili olarak editöre danışmalıdır.
Editörler
Editörler makalelerin hakem değerlendirme sürecinin yönetilmesinden sorumlu olup herhangi bir çıkar çatışması olması durumunda ilgili makaleyi ret etme hakkına sahiptirler. Editörler atandıkları makalelerle herhangi bir kişisel ve/veya mali çıkar çatışması içinde olmamalıdır. Editörler gönderilen bir makalenin yazar listesinde bulunuyorsa o makalenin değerlendirme süreci dışında tutulmaktadır.
İNTİHAL KONTROLÜ
Ocak 2017’den itibaren dergimize gönderilen tüm makaleler IThenticate® intihal belirleme yazılımı kullanılarak kontrol edilmektedir. Yazılım tarafından üretilen benzerlik raporu doğrultusunda, editörler kurulu tarafından makalenin hakem değerlendirmesine alınmasına veya doğrudan reddedilmesine karar verilmektedir.
ETİK KURUL İZNİ
TR Dizin kriterlerine göre, gönderilen çalışmanın etik kurul izni gerektiren çalışmalar kapsamında olması hâlinde, gönderim sırasında etik kurul onay belgesinin sunulması zorunludur.
Etik kurul onay belgesinde kurum adı, izin tarihi ve karar/sayı numarası açıkça belirtilmelidir.
Etik kurul izni sunulmamış çalışmalar reddedilir.
YAPAY ZEKA ARAÇLARININ KULLANIMI
Yapay zeka; yazarın özgün akademik katkısının yerine geçemez ve "Yazar" olarak listelenemez. Yapay zeka kullanımı durumunda, bu durumun hangi aşamada ve hangi araçla yapıldığı “Yazar Beyan Formu” nda açıkça beyan edilmelidir.
TELİF HAKKI DÜZENLEMESİ
Bu dergide makalelerini yayımlayan yazarlar aşağıdaki şartları kabul etmiş bulunmaktadır:
1. Yazar makale telif hakkını elinde tutar ve ilk yayımlama hakkını dergiye verir. Makale, yazarının belirtilmesi ve ilk yayımının bu dergide yapılması koşuluyla diğerleri tarafından paylaşılmasına olanak veren Creative Commons Attribution lisansı altında lisanslanır.
2. Yazar, makalenin dergide yayımlanmış versiyonunun tam yetki vermeden dağıtımı (örneğin, kurumsal bir veri bankasına gönderilmesi ya da bir kitapta yayımlanması) için ayrı sözleşme düzenlemeleri yapabilir.
3. Yazarların makalelerini dergiye göndermeden önce ya da gönderi süreci devam ederken internet üzerinden (örneğin, kurumsal veri tabanında ya da kendi web sitelerinde) paylaşmaları teşvik edilir; bu hem verimli fikir alışverişlerine hem de makalenin daha erken ve daha çok atıf almasına yol açabilir (bakınız Açık Erişimin Etkisi).
DOI BİLGİSİ
Turkish Journal of Forestry'de yayımlanan tüm makalelere birer DOI numarası verilmektedir.
Price Policy
Hakem değerlendirme süreci tamamlanmış ve kabul edilmiş tüm makaleler herhangi bir makale gönderim ve/veya değerlendirme ücreti talep edilmeksizin yayımlanmaktadır.
