Religious Culture and Ethical Education Programs After 1982 in Terms of the Place Allocated to Measurement and Evaluation

Year 2025, Issue: 20, 107 - 137, 31.12.2025

Mehmet Yıldız

https://doi.org/10.53112/tudear.1777818

https://izlik.org/JA52PX65RA

Abstract

In this study, the Religious Culture and Moral Knowledge curriculum implemented in primary and secondary education institutions in Turkey from 1982 to the present was examined in terms of the place allocated to measurement and evaluation. The main purpose of the study is to determine the inclusion of information on measurement and evaluation in DKAB teaching programs and to reveal the changes that have occurred in the programs in terms of this information. The research is of a qualitative type and a case study design. The data of the research were collected using document review technique from the DKAB curriculum accepted by the Board of Education and implemented in primary and secondary education institutions from 1982 to the present. The programs were examined in terms of measurement and evaluation approach, measurement and evaluation tools and methods, and sample applications for measurement and evaluation. The data were analyzed using descriptive analysis. The findings are presented according to the categories taken into consideration during the data collection process. According to the research results, information on measurement and evaluation was not included in the 1982 and 1992 programs. Explanations regarding measurement and evaluation in the programs implemented since 2000 were made and information was given about the measurement and evaluation approach adopted. Measurement and evaluation methods, tools and examples of these are specified in the 2005, 2006, 2010 and 2024 programs. In DKAB teaching programs, there has generally been a shift from the traditional teacher-centered and result-oriented assessment and evaluation approach to the student-centered and process-oriented complementary assessment and evaluation approach. However, DKAB teaching programs have not shown regular development in terms of measurement and evaluation. The strongest programs in terms of measurement and evaluation are the 2005 and 2006 programs; The weakest programs are the 1982 and 1992 programs.

Keywords

Religious Education , Religious Culture and Moral Knowledge , Curriculum , Measurement , Evaluation

Ölçme ve Değerlendirmeye Verilen Yer Açısından 1982 Sonrası Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretim Programları

https://izlik.org/JA52PX65RA

Abstract

Bu çalışmada Türkiye’deki ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında 1982’den günümüze kadar uygulanan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretim programları, ölçme ve değerlendirmeye verilen yer açısından incelenmiştir. Çalışmanın temel amacı, DKAB öğretim programlarında ölçme ve değerlendirmeyle ilgili bilgilere yer verilme durumunu tespit etmek ve bu bilgiler açısından programlarda gerçekleşen değişimi ortaya koymaktır. Araştırma nitel türde ve durum çalışması desenindedir. Araştırmanın verileri, doküman incelemesi tekniği ile Talim Terbiye Kurulu tarafından kabul edilen ve 1982’den günümüze kadar ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında uygulanan DKAB öğretim programlarından toplanmıştır. Programlar ölçme ve değerlendirme yaklaşımı, ölçme ve değerlendirme araç ve yöntemleri, ölçme ve değerlendirmeye yönelik örnek uygulamalar açısından incelenmiştir. Verilerin çözümlenmesinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Bulgular, veri toplama sürecinde dikkate alınan kategorilere göre sunulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, 1982 ve 1992 programlarında ölçme ve değerlendirmeyle ilgili bilgilere yer verilmemiştir. 2000’den itibaren uygulanan programlarda ölçme ve değerlendirmeye ilişkin açıklamalar yapılmış ve benimsenen ölçme ve değerlendirme yaklaşımı hakkında bilgi verilmiştir. 2005, 2006, 2010 ve 2024 programlarında ölçme ve değerlendirme yöntemleri, araçları ve bunların örnekleri belirtilmiştir. DKAB öğretim programlarında, genel olarak öğretmen merkezli ve sonuç odaklı geleneksel ölçme ve değerlendirme anlayışından öğrenci merkezli ve süreç odaklı tamamlayıcı ölçme ve değerlendirme anlayışına doğru bir değişim olmuştur. Ancak DKAB öğretim programları ölçme ve değerlendirme açısından düzenli bir gelişim göstermemiştir. Ölçme ve değerlendirme açısından en güçlü program 2005 ve 2006 programları; en zayıf program 1982 ve 1992 programlarıdır.

Keywords

Din Eğitimi , Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi , Öğretim Programı , Ölçme , Değerlendirme

References

• Aktan, O., & Yurtcu, G. (2024). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programı ders kazanımlarının 21. yüzyıl becerileri açısından incelenmesi. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 17, 13-50. https://doi.org/10.53112/tudear.1414407
• Akto, A. (2010). Ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programındaki kazanımların vahiy ve akıl öğrenme alanına göre farklılaşma boyutu (Van ili örneği). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, III(14), 42-61.
• Akyürek, S. (2011). Dkab öğretmenlerinin eğitim-öğretim yeterliklerine ilişkin algılar. İçinde R. Kaymakcan, M. Zengin, & Z. Ş. Arslan (Ed.), Türkiye’de Okullarda Din Öğretimi (ss. 491-522). Dem Yayınları.
• Altaş, N. (2022). Din eğitimi. Nobel Akademik Yayıncılık.
• Altaş, N., & Arıcı, İ. (2012). Din eğitiminin bilimselleşme süreci. İçinde M. Köylü & N. Altaş (Ed.), Din Eğitimi (2. bs, ss. 40-69). Gündüz Yayıncılık.
• Arıcı, İ., & Maden, K. (2018). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programında saygı değeri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(1), 237-256.
• Asil, N. (2018). Ulus-devletten günümüze değişen vatandaşlık anlayışı ve din eğitimi: Türkiye dkab ortaöğretim programı (1982-2010) [Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Aslan, F., & Osmanoğlu, C. (2022). 2010 ve 2018 ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programlarının değerler eğitimi yaklaşımları açısından incelenmesi. Erciyes Akademi, 36(3), 1085-1111. https://doi.org/10.48070/erciyesakademi.1132288
• Aşlamacı, İ. (2021). Din kültürü ve ahlak bilgisi dersi (4-8. sınıf) programının temel alınan yaklaşımlar açısından değerlendirilmesi. İçinde M. Bahçekapılı & A. A. Çanakçı (Ed.), Din Eğitiminde Ana Konular (ss. 345-369). Eskiyeni Yayınları.
• Aydın, M. Ş. (2020). Eğitim kavram ailesi. İçinde S. Akyürek (Ed.), Eğitim Bilimine Giriş (ss. 11-54). Kimlik Yayınları.
• Aydın, M. Z. (2000). İlköğretimin ikinci kademesi din kültürü ve ahlak bilgisi ders programındaki amaç ve konuların program geliştirme açısından değerlendirilmesi. İslâmî Araştırmalar, XIII(1), 5-26.
• Bağcı, H. F. (2023). Din kültürü ve ahlak bilgisi dersi (4-8. sınıflar) öğretim programının yorumlayıcı din eğitimi yaklaşımı açısından değerlendirilmesi. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 15, 105-126. https://doi.org/10.53112/tudear.1286663
• Bahar, M., Nartgün, Z., Durmuş, S., & Bıçak, B. (2014). Geleneksel-tamamlayıcı ölçme ve değerlendirme teknikleri: öğretmen el kitabı (6. bs). Pegem Akademi.
• Bayrakdar, N. (2025). Türkiye yüzyılı maarif modeli ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı’nda beyin fırtınası tekniği. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 19, 129-157. https://doi.org/10.53112/tudear.1649700
• Bayrakdar, N., & Aksu, H. İ. (2021). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programının kültürlerarası din eğitimi açısından değerlendirilmesi. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 11(2), 563-580. https://doi.org/10.48146/odusobiad.936074
• Berg, B. L., & Lune, H. (2019). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (A. Arı, Çev.). Eğitim Yayınevi.
• Bilgin, B. (2004). 1980 sonrası Türkiye’de din öğretimi program anlayışları. Din Öğretiminde Yeni Yöntem Arayışları Uluslararası Sempozyumu (28-30 Mart 2001), 673-695.
• Bulut, Z. (2014). Dinsel çoğulculuk ve ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programında diğer dinlerin öğretimi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, III(2), 359-381.
• Buyrukçu, R. (2006). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programının değerlendirilmesi üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 16, 89-120.
• Canikli, İ. (2011). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programında hz. peygamber imajı. Şarkiyat, 5, 53-69.
• Creswell, J. W. (2021). Nitel araştırma yöntemleri (S. B. Demir & M. Bütün, Çev.; 6. bs). Siyasal Kitabevi.
• Çakmak, A. (2011). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretiminde ölçme ve değerlendirme teknikleri ve öğretmenlerin bunları kullanma düzeyleri [Yüksek Lisans Tezi]. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Çekin, A. (2012). Değer açısından ilköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi kazanımları: bir içerik analizi. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 12(2), 105-119.
• Çekin, A. (2013). Ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersinde tasavvuf öğretimi: öğretim programı (2010) çerçevesinde bir analiz. Marife Dini Araştırmalar Dergisi, XIII(1), 139-148.
• Çekin, A. (2016). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programı ile ortaokul temel dini bilgiler dersi (İslam; I-II) öğretim programı kazanımlarındaki duyuşsal hedefler üzerine karşılaştırmalı bir araştırma. Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 6, 55-97. https://doi.org/10.18498/amauifd.251529
• Çeliktaş, H. S. (2024). Kazanımların kazandırdıkları: din kültürü ve ahlâk bilgisi dersi ortaöğretim programı kazanımlarının bilişsel, duyuşsal ve devinişsel alanlara göre değerlendirilmesi. Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, XI(1), 1-27.
• Çınar, F. (2005). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programının değerlendirilmesi üzerine bir araştırma (Isparta örneği) [Yüksek Lisans Tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Demirel, Ö. (2007). Öğretme Sanatı (11. bs). Pegem A Yayıncılık.
• Dilaver, H., Eşsiz, M., Çatakçı, M., Kaymakoğlu, Y., Gündir, H., & Yaşar, M. (2002). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programları ve bir uygulama örneği (Ankara modeli). MEB.
• Doğan, R., & Altaş, N. (2004). Din öğretiminde yeni yöntem tartışmalarında kuramdan uygulamaya: ilköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi programları (Ankara modeli). Değerler Eğitimi Dergisi, 2(5), 23-38.
• Doğan, R., & Tosun, C. (2003). İlköğretim 4. ve 5. sınıflar için din kültürü ve ahlak bilgisi öğretimi (2. bs). Pegem A Yayıncılık.
• Doğru, Ç. (2024). Din eğitiminin kültürel temelleri: 2018 ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı bağlamında bir inceleme. Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, XII(1), 275-299.
• Döngelli, Z. (2025). İlköğretim 4. sınıf din kültürü ve ahlak bilgisi ders kitabının eğitim pedagojisi açısından kazanım, etkinlik, görsellik, ölçme ve değerlendirme ekseninde incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
• Erden, M. (2017). Eğitim bilimlerine giriş (11. bs). Arkadaş Yayınevi.
• Erden, M., & Fidan, N. (1998). Eğitime giriş. Alkım Yayınları.
• Ev, H. (2010). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı hakkında bir değerlendirme. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 32, 139-167.
• Ev, H. (2021). Din kültürü ve ahlak bilgisi dersleri öğretim programları. İçinde M. Bahçekapılı & A. A. Çanakçı (Ed.), Din Eğitiminde Ana Konular (ss. 315-343). Eskiyeni Yayınları.
• Gümüş, S. (2018). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programının (2010) hedefleri üzerine bir değerlendirme. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17(34), 597-618. https://doi.org/10.14395/hititilahiyat.505044
• Gündoğdu, Y. B. (2011). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin öğrenci başarısını değerlendirme yeterlikleri: İstanbul örneği [Doktora Tezi]. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Gündoğdu, Y. B. (2012). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin tercih ettikleri ölçme araçları. Journal of Istanbul University Faculty of Theology, 27, 85-112.
• Gündoğdu, Y. B. (2013). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin öğrenci başarısını değerlendirme yeterlikleri (İstanbul örneği). Milli Eğitim Dergisi, 43(198), 237-258.
• Güngör, A. (2001). İlköğretim okulları ikinci kademe din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme sorunları [Yüksek Lisans Tezi]. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Işıkdoğan, D. (2014). Din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretmenlerinin yapılandırmacı ölçme ve değerlendirme yöntemlerine yönelik görüşleri (Diyarbakır Şanlıurfa örneği). Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11, 165-181.
• Işıkdoğan, D., & Korukçu, A. (2008). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı ve öğretmenlerin programa yönelik görüşleri. Dini Araştırmalar, 11(32), 237-258.
• Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi (26. bs). Nobel Yayın.
• Karataş, S., & Tabak, N. (2010). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 3(1), 56-65.
• Karbeyaz, P. (2018a). Dkab öğretmenlerinin alternatif ölçme değerlendirme tekniklerini kullanma düzeyi. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(16), 201-225. https://doi.org/10.31834/kilissbd.452693
• Karbeyaz, P. (2018b). İlkokul ve ortaokul din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme tekniklerini kullanma düzeyleri ve karşılaştıkları sorunlar (Osmaniye ili örneği) [Yüksek Lisans Tezi]. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Kartal, Ş. (2022). Nitel araştırmanın desenlenmesi. İçinde M. Çelebi (Ed.), Nitel Araştırma Yöntemleri (2. bs, ss. 223- 249). Pegem Akademi.
• Kaya, U. (2021). İlahiyat öğrencilerinin ölçme ve değerlendirme dersi tutumları. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 12, 121-145. https://doi.org/10.53112/tudear.1051385
• Kaymakcan, R. (2007). Yeni ortaöğretim din kültürü ve ahlâk bilgisi öğretim programı inceleme ve değerlendirme raporu. ERG.
• Kızılabdullah, Y. (2004). Din öğretiminde planlama ve değerlendirme [Yüksek Lisans Tezi]. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Kızılabdullah, Y. (2008). Toledo kılavuz ilkeleri ve din kültürü ve ahlak bilgisi programı. Dinî Araştırmalar, XI(32), 175- 189.
• Koca, H. K. (2022). Ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı’nda bulunan bilişsel kazanımların yenilenmiş Bloom taksonomisi’ne göre incelenmesi. Marife Dini Araştırmalar Dergisi, 22(1), 293-313.
• Koç, A. (2010). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin yeterlikleri. Değerler Eğitimi Dergisi, 8(19), 107-149.
• Korkmaz, M. (2021). Din öğretimi teknolojisi ve materyal geliştirme (5. bs). Kimlik Yayınları.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (1982). Temel eğitim ve ortaöğretim din ve ahlak bilgisi dersi programı. Tebliğler Dergisi, 45(2109), 155-161.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (1992). İlköğretim ve ortaöğretim din ve ahlak bilgisi dersi programı. Tebliğler Dergisi, 55(2356), 220-235.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (2000). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı ve kılavuzu. MEB.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (2005). Ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi (9, 10, 11 ve 12. sınıflar) öğretim programı. MEB.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (2006). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi (4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu. MEB.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (2010a). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi (4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu. MEB.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (2010b). Ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi (9, 10, 11 ve 12. sınıflar) öğretim programı. MEB.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (2018a). Din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı (ilkokul 4 ve ortaokul 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). MEB.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (2018b). Din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı (ortaöğretim 9, 10, 11 ve 12. sınıflar). MEB.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (2024a). İlkokul-ortaokul ve imam hatip ortaokulu din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı (4, 5, 6, 7 ve 8. sınıf). MEB.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (2024b). Ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı (9, 10, 11 ve 12. sınıf). MEB.
• Milli Eğitim Bakanlığı. (2025). Türkiye yüzyılı maarif modeli öğretim programları ortak metni. MEB.
• Nazıroğlu, B. (2011). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programında vatandaşlık eğitimi. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 11(2), 73-95.
• Öncel, E. S. (2019). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programının eleştirel düşünme becerileri açısından incelenmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 11(18), 2797-2829. https://doi.org/10.26466/opus.572254
• Özçelik, D. A. (1989). Eğitim programları ve öğretim (2. bs). ÖSYM Eğitim Yayınları.
• Rençber, İ. H. (2010). Din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme algıları [Yüksek Lisans Tezi]. Harran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Sönmez, V., & Alacapınar, F. G. (2016). Sosyal bilimlerde ölçme aracı hazırlama. Anı Yayıncılık.
• Taşdemir, A., Güç, C., Ak, D., & Kuruoğlan, E. (2024). Ölçme ve değerlendirme uygulamaları-2. İçinde Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Öğretim Programları Okuryazarlığı Öğretmen Kılavuz Kitabı. MEB.
• Taştekin, O. (2004). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programının öğretmenlere göre değerlendirilmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17(17), 177-207. https://doi.org/10.17120/omuifd.02768
• Tetik, H. (2018). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi 2010-2018 öğretim programı ünite ve kazanımları üzerine bir değerlendirme. Universal Journal of Theology, 3(1), 64-86.
• Tosun, C. (2005). Din eğitimi bilimine giriş (3. bs). Pegem A Yayıncılık.
• Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, Pub. L. No. 2709, 17863 Resmî Gazete (1982). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.2709.pdf
• Ulu, A. (2011). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin kullandıkları ölçme ve değerlendirme teknikleri ile programın önerdiği tekniklerin karşılaştırılması (Kahramanmaraş örneği) [Yüksek Lisans Tezi]. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Uzunpolat, Y. (2025). Din kültürü ve ahlak bilgisi dersinde biçimlendirici değerlendirme uygulamalarının kullanımı [Doktora Tezi]. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Uzunpolat, Y., & Şimşek, E. (2022). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programında kültür. Din ve Bilim - Muş Alparslan Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi, 5(2), 260-278. https://doi.org/10.47145/dinbil.1199252
• Ünal, S. (2023). 21. yüzyıl becerileri çerçevesinde ortaöğretim din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programlarının analizi [Doktora Tezi]. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Üzümcü, M., & Abanoz, S. (2024). Program tasarımı yaklaşımları bağlamında Türkiye yüzyılı maarif modeli din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programı. Mevzu – Sosyal Bilimler Dergisi, 12, 795-826. https://doi.org/10.56720/mevzu.1495250
• Varış, F. (1988). Eğitimde program geliştirme: teori ve teknikler (4. bs). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
• Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. bs). Seçkin Yayıncılık.
• Yıldırım, L. (2025). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin ölçme değerlendirme anlayışları ve dersin merkezî sınavlara dâhil edilmesi hakkındaki görüşleri [Doktora Tezi]. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Yıldız, M. (2015). Ortaokul din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme tekniklerini kullanma düzeyleri ve karşılaştıkları sorunlar (Sivas ili örneği) [Yüksek Lisans Tezi]. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Yıldız, M. (2021). Din kültürü ve ahlak bilgisi (4-8) öğretim programındaki bilişsel kazanımların yenilenmiş Bloom taksonomisine göre incelenmesi. Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 19(19), 307-342. https://doi.org/10.51553/bozifder.898308
• Yıldız, M., & Genç, M. F. (2016). Ortaokul din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme tekniklerini kullanma düzeyleri ve karşılaştıkları sorunlar. Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi İlahiyat Tetkikleri Dergisi (İLTED), 45, 45-80-80.
• Yılmaz, H., & Sünbül, A. M. (2004). Öğretimde planlama ve değerlendirme (2. bs). Çizgi Kitabevi.
• Yiğit, Y. (2024). Din öğretimi özelinde eğitimde ölçme ve değerlendirme (2. bs). Nobel Akademik.
• Yurtçu, M., Ceyhan, G., Köroğlu, M., & Pektaş, S. (2024). Öğrenme kanıtları (ölçme ve değerlendirme)-1. İçinde Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Öğretim Programları Okuryazarlığı Öğretmen Kılavuz Kitabı. MEB.
• Yürük, T. (2011). Cumhuriyet dönemi din öğretimi program anlayışları [Doktora Tezi]. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
• Yürük, T. (2015). Öğretmenlerin ilköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programının din anlayışına yönelik düşünceleri (Adana örneği). Dini Araştırmalar, 18(46), 148-170. https://doi.org/10.15745/da.07756
• Yürük, T., & Düzenli, A. (2021). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programlarının kazanımlarının değerler eğitimi açısından incelenmesi. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), 21(2), 715-740. https://doi.org/10.30627/cuilah.987645
• Yürük, T., & Topchubaev, K. (2022). Din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretim programlarının incelenmesi. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), 22(1), 415-436. https://doi.org/10.30627/cuilah.1100948