Ölçme ve Değerlendirmeye Verilen Yer Açısından 1982 Sonrası Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretim Programları

In this study, the Religious Culture and Moral Knowledge curriculum implemented in primary and secondary education institutions in Turkey from 1982 to the present was examined in terms of the place allocated to measurement and evaluation. The main purpose of the study is to determine the inclusion of information on measurement and evaluation in DKAB teaching programs and to reveal the changes that have occurred in the programs in terms of this information. The research is of a qualitative type and a case study design. The data of the research were collected using document review technique from the DKAB curriculum accepted by the Board of Education and implemented in primary and secondary education institutions from 1982 to the present. The programs were examined in terms of measurement and evaluation approach, measurement and evaluation tools and methods, and sample applications for measurement and evaluation. The data were analyzed using descriptive analysis. The findings are presented according to the categories taken into consideration during the data collection process. According to the research results, information on measurement and evaluation was not included in the 1982 and 1992 programs. Explanations regarding measurement and evaluation in the programs implemented since 2000 were made and information was given about the measurement and evaluation approach adopted. Measurement and evaluation methods, tools and examples of these are specified in the 2005, 2006, 2010 and 2024 programs. In DKAB teaching programs, there has generally been a shift from the traditional teacher-centered and result-oriented assessment and evaluation approach to the student-centered and process-oriented complementary assessment and evaluation approach. However, DKAB teaching programs have not shown regular development in terms of measurement and evaluation. The strongest programs in terms of measurement and evaluation are the 2005 and 2006 programs; The weakest programs are the 1982 and 1992 programs.

Bu çalışmada Türkiye’deki ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında 1982’den günümüze kadar uygulanan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretim programları, ölçme ve değerlendirmeye verilen yer açısından incelenmiştir. Çalışmanın temel amacı, DKAB öğretim programlarında ölçme ve değerlendirmeyle ilgili bilgilere yer verilme durumunu tespit etmek ve bu bilgiler açısından programlarda gerçekleşen değişimi ortaya koymaktır. Araştırma nitel türde ve durum çalışması desenindedir. Araştırmanın verileri, doküman incelemesi tekniği ile Talim Terbiye Kurulu tarafından kabul edilen ve 1982’den günümüze kadar ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında uygulanan DKAB öğretim programlarından toplanmıştır. Programlar ölçme ve değerlendirme yaklaşımı, ölçme ve değerlendirme araç ve yöntemleri, ölçme ve değerlendirmeye yönelik örnek uygulamalar açısından incelenmiştir. Verilerin çözümlenmesinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Bulgular, veri toplama sürecinde dikkate alınan kategorilere göre sunulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, 1982 ve 1992 programlarında ölçme ve değerlendirmeyle ilgili bilgilere yer verilmemiştir. 2000’den itibaren uygulanan programlarda ölçme ve değerlendirmeye ilişkin açıklamalar yapılmış ve benimsenen ölçme ve değerlendirme yaklaşımı hakkında bilgi verilmiştir. 2005, 2006, 2010 ve 2024 programlarında ölçme ve değerlendirme yöntemleri, araçları ve bunların örnekleri belirtilmiştir. DKAB öğretim programlarında, genel olarak öğretmen merkezli ve sonuç odaklı geleneksel ölçme ve değerlendirme anlayışından öğrenci merkezli ve süreç odaklı tamamlayıcı ölçme ve değerlendirme anlayışına doğru bir değişim olmuştur. Ancak DKAB öğretim programları ölçme ve değerlendirme açısından düzenli bir gelişim göstermemiştir. Ölçme ve değerlendirme açısından en güçlü program 2005 ve 2006 programları; en zayıf program 1982 ve 1992 programlarıdır.