Spor Bilimleri Fakültesinde Görevli Akademisyenlerin Zaman Yönetimleri ve İş Yaşam Dengeleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Year 2025, Volume: 9 Issue: 1, 36 - 47, 30.06.2025

Muzaffer Emir Orak , Hanifi Üzüm , Ünal Karlı

https://doi.org/10.32706/tusbid.1668141

Abstract

Bu çalışmanın amacı, Spor Bilimleri Fakültelerinde görev yapan akademisyenlerin zaman yönetimi ve iş-yaşam dengesi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Nicel araştırma yönteminde maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemi ile seçilen 117 katılımcıdan İş-Yaşam Dengesi ve Zaman Yönetimi Ölçekleri ile veri toplanmıştır. Normal dağılım gösteren veriler betimsel istatistikler, t-testi, MANOVA ve Pearson korelasyon testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda akademisyenlerin çalışmalarının yaşamlarını olumsuz etkilediği, zaman planlamalarının zayıf olduğu, bilimsel yayın sayısı ile zaman tutumları arasında negatif bir ilişki olduğu ve öğretim görevlilerinin zaman planlamalarının araştırma görevlilerine göre daha iyi olduğu tespit edilmiştir (P<0,05). Katılımcıların yöneticilik pozisyonu, medeni durum ve ders yükü değişkenleri ile zaman yönetimi ve iş-yaşam dengesi arasında istatistiksel olarak anlamlı (P>0,05) bir ilişki bulunmamıştır. Akademisyenlerin zaman yönetimi becerilerini geliştirmeleri için zaman planlama eğitimleri ve esnek çalışma saatleri önerilmektedir.

Keywords

Akademisyen , İş yaşam dengesi , Zaman yönetimi

Investigation of the Relationship Between Time Management and Work Life Balance of Academicians Working in the Faculty of Sport Sciences

Abstract

The aim of this study is to examine the relationship between time management and work-life balance of academicians working in Faculties of Sport Sciences. In the quantitative research method, data were collected with Work-Life Balance and Time Management Scales from 117 participants selected by maximum diversity sampling method. Normally distributed data were analyzed using descriptive statistics, t-test, MANOVA and Pearson correlation tests. As a result of the research, it was determined that academicians' work negatively affects their lives, their time planning is poor, there is a negative relationship between the number of scientific publications and time attitudes, and according to the title, lecturers' time planning is better than research assistants (P<0.05). There was no statistically significant (P>0.05) relationship between the participants' managerial position, marital status and course load variables and time management and work-life balance. Time planning trainings and flexible working hours are recommended for academicians to improve their time management skills.

Keywords

Academician , Time management , Work life balance

Ethical Statement

This study is in compliance with the Declaration of Helsinki. A report with meeting and decision date 30/01/2022-01 was obtained from Bolu Abant İzzet Baysal University Social Sciences Human Research Ethics Committee.

References

• Allen, T. D., Herst, D. E., Bruck, C. S., ve Sutton, M. (2000). Consequences associated with work-to-family conflict: A review and agenda for future research. Journal of Occupational Health Psychology, 5(2), 278–308.
• Aycan, Z., ve Eskin, M. (2005). Relative contributions of childcare, spousal support, and organizational support in reducing work–family conflict for men and women: The case of Turkey. Sex Roles, 53(7-8), 453-471.
• Bezuidenhout, A., ve Cilliers, F. (2010). Burnout, work engagement and sense of coherence in female academics in higher education institutions in South Africa. SA Journal of Industrial Psychology, 36(1), 1–10.
• Büyüköztürk, Ş. (2023). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
• Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
• Cinamon, R. G., ve Rich, Y. (2005). Work-family conflict among female teachers. Teaching and Teacher Education, 21(4), 365–378.
• Claessens, B. J., Van Eerde, W., Rutte, C. G., ve Roe, R. A. (2007). A review of the time management literature. Personnel Review, 36(2), 255–276.
• Clark, S. C. (2000). Work/family border theory: A new theory of work/family balance. Human Relations, 53(6), 747–770.
• Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli SPSS ve Lisrel Uygulamaları 4. Baskı Pegem Akademi Ankara.
• Covey, S. R. (1989). The 7 Habits of Highly Effective People. Free Press.
• Demir, M. (2020). Teknolojik gelişmelerin iş-yaşam dengesi üzerindeki etkileri. Türk Sosyal Bilimler Dergisi, 24(3), 123–140.
• Derks, D., van Mierlo, H., ve Schmitz, E. B. (2015). A diary study on work-related smartphone use, psychological detachment and exhaustion: Examining the role of the perceived need to be available. Journal of Occupational Health Psychology, 20(2), 163–173.
• Derks, D., ve Bakker, A. B. (2014). Smartphone use, work–home interference, and burnout: A diary study on the role of recovery. Applied Psychology, 63(3), 411–440.
• Duxbury, L., ve Higgins, C. (2001). Work-life balance in the new millennium: Where are we? Where do we need to go? Research Networks Discussion Paper Canadian Policy, No. W|12.
• Eby, L. T., Casper, W. J., Lockwood, A., Bordeaux, C., ve Brinley, A. (2010). Work and family research in IO/OB: Content analysis and review of the literature (1980–2002). Journal of Vocational Behavior, 66(1), 124–197.
• Gerçek, M., Atay, S. E., ve Dündar, G. (2015). Çalisanlarin is-yasam dengesi ile kariyer tatmininin, isten ayrilma niyetine etkisi. Kafkas University. Faculty of Economics and Administrative Sciences. Journal, 6(11), 67.
• Greenhaus, J. H., Collins, K. M., ve Shaw, J. D. (2003). The relation between work–family balance and quality of life. Journal of Vocational Behavior, 63(3), 510–531.
• Greenhaus, J. H., ve Beutell, N. J. (1985). Sources of conflict between work and family roles. Academy of Management Review, 10(1), 76–88.
• Grzywacz, J. G., ve Carlson, D. S. (2007). Conceptualizing work–family balance: Implications for practice and research. Advances in Developing Human Resources, 9(4), 455–471.
• Houston, D., Meyer, L. H., ve Paewai, S. (2006). Academic staff workloads and job satisfaction: Expectations and values in academe. Journal of Higher Education Policy and Management, 28(1), 17–30.
• Jacobs, J. A., ve Winslow, S. E. (2004). Overworked faculty: Job stresses and family demands. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 596(1), 104–129.
• Kapız, S. Ö. (2002). İş-aile yaşamı dengesi ve dengeye yönelik yeni bir yaklaşım: Sınır teorisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(3), 139-153.
• Karasar, N. (2011). Bilimsel araştırma yöntemi, (11. baskı) Ankara. Nobel Yayınevi.
• Karatepe, O. M., ve Tekinkus, M. (2006). The effects of work–family conflict, emotional exhaustion, and intrinsic motivation on job outcomes of front-line employees. International Journal of Bank Marketing, 24(3), 173–193.
• Kinman, G., ve Jones, F. (2008). Effort-reward imbalance and overcommitment: Predicting strain in academic employees in the United Kingdom. International Journal of Stress Management, 15(4), 381–395.
• Kossek, E. E., Baltes, B. B., ve Matthews, R. A. (2014). How work-family research can finally have an impact in organizations. Industrial and Organizational Psychology, 4(3), 352–369.
• Kossek, E. E., ve Lambert, S. J. (2005). Work and life integration: Organizational, cultural, and individual perspectives. Psychology Press.
• Lambert, S. J., Waxman, E., ve Haley-Lock, A. (2006). Organizational stratification: Distributing opportunities for work-life balance. Work and Occupations, 33(2), 202–228.
• Macan, T. H., Shahani, C., Dipboye, R. L., ve Phillips, A. P. (1990). College students’ time management: Correlations with academic performance and stress. Journal of Educational Psychology, 82(4), 760–768.
• Mackenzie, A. (1989). Zaman tuzağı: Zamanı nasıl denetlersiniz? (Y. Güneri, Trans.). İstanbul: Amacom İlgi Yayınları.
• Özcanlı, D., ve İlgün, S. (2008). Yoğun bakım hemşireliği ve zaman yönetimi. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi, 12(1-2), 23-25.
• Peeters, M. C., ve Rutte, C. G. (2005). Time management behavior as a moderator for the job demand-control interaction. Journal of Occupational Health Psychology, 10(1), 64–75.
• Poelmans, S. A. Y., ve Caligiuri, P. (2008). Harmonizing work, family, and personal life: From policy to practice. Cambridge University Press.
• Tausig, M., ve Fenwick, R. (2001). Unbinding time: Alternate work schedules and work-life balance. Journal of Family and Economic Issues, 22(2), 101–119.
• Toker, Y. (2016). Kentleşme ve iş-yaşam dengesi: Türkiye örneği. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 19(2), 45–67.
• Turkle, S. (2011). Alone Together: Why We Expect More from Technology and Less from Each Other. Basic Books.
• Türkmen, M. (2021). Spor bilimleri akademisyenlerinin iş-yaşam dengesi ve zaman yönetimi. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(1), 88–102.
• Türkmen, M., ve Özcan, A. (2023). The impact of fieldwork on time management and work-life balance among sports science academics. Journal of Sports Sciences, 41(3), 245–259.
• Yeşil, F. (2009). Hastane yöneticilerinin etkili zaman yönetimine ilişkin görüşlerinin incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Haliç Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.