Research Article

Üniversite Öğrencilerinin Boş zaman Anlamlarının İncelenmesi

Volume: 3 Number: 1 July 14, 2019
Halime Dinç *, H.buğra Koca , Adem Poyraz , Kezban Aydemir
TR EN

Üniversite Öğrencilerinin Boş zaman Anlamlarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı; üniversite öğrencilerinin boş zaman anlamlarının incelenmesidir. Bu araştırmanın evrenini 2017-2018 eğitim öğretim yılında Afyon Kocatepe Üniversitesi’nde farklı fakülte ve bölümlerde öğrenim görmekte olan öğrenciler oluşturmuştur. Araştırma örneklemini ise Afyon Kocatepe Üniversitesi’nin farklı fakülte ve bölümlerinde öğrenim gören 488 kadın, 473 erkek olmak üzere toplam 961 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilerin yaş ortalamaları 21,54±2,09 olarak tespit edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, “Boş Zaman Anlamı Ölçeği” ve demografik değişkenlerden oluşan anket formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde; betimsel istatistik yöntemleri, Independent Samples T Testi ve tek yönlü Varyans Analizi (ANOVA) testleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda üniversite öğrencilerinin boş zaman anlamlarının iyi seviyede olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin cinsiyet, fakülte, düzenli fiziksel aktiviteye katılımlarına göre boş zaman anlamlarının anlamlı fark gösterdiği tespit edilmiştir. Ayrıca üniversite öğrencilerin boş zaman anlamlarının fakülteler arası ve düzenli fiziksel aktivite yapma durumlarına göre fark gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak; üniversite öğrencilerinin boş zaman anlamlarının iyi seviyede olduğu,  boş zaman anlamlarının kadınlarda erkeklerden daha yüksek olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Üniversite Öğrencileri,boş zaman anlamı,Boş Zaman,rekreasyon

References

  1. Akatay, A. (2008). Örgütlerde zaman yönetimi. Selçuk Üniveristesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 282-300.
  2. Atasoy, L. K., Öncü, E., ve Kılıç, K. S. (2015). Beden Eğitimi Öğretmeni Adaylarında Serbest Zaman Algısı ve Engelleri. 3. Rekreasyon Araştırmaları Kongresi, Eskişehir Anadolu Üniversitesi.
  3. Balcı, V., Demirtaş, M., Gürbüz, P., İlhan, A., ve Ersöz, V. (2002). Ankara’daki Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Etkinliklerine Katılımlarının Araştırılması. 7. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, Marmara Üniversitesi, Antalya.
  4. Baltaş, Z., ve Baltaş, A. (2012). Stres ve başaçıkma yolları. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  5. Bundy, A.C. (1993). Assessment of play and leisure: Delineation of the problem. American Journal of Occupational Therapy, 47, 217–221.
  6. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
  7. Coleman, D., ve Iso-Ahola, S. E. (1993). Leisure and health: The role of social support and self-determination. Journal of leisure research, 25(2), 111-128.
  8. Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow: The psychology of optimal experience. New York, New York: Harper & Row.
  9. Di Bona, L. (2000). What are the benefits of leisure? An exploration using the Leisure Satisfaction Scale. British Journal of Occupational Therapy, 63(2), 50-58.
  10. Emerson, H. (1998). Flow and occupation: A review of theliterature. Canadian Journal of Occupational Therapy, 65, 37– 44.