AN INVESTIGATION ON PEER INTERACTION OF CHILDREN AND TEACHER INTERVENTIONS IN EMERGING PROBLEMS IN GAMES

Abstract

This qualitative study aims to investigate the peer interaction of 36 to 72-month-old children and the intervention of teachers in case of trouble during game activities. The study group consisted of 58 pre-school children and four pre-school teachers. The data of the research were collected via unstructured non-participant observations from the teachers and their students. A total of sixteen hours of observations were made two days a week for eight weeks. The findings are as follows: children exhibited verbal and physical violence against each other in communication; when a controversial case is concerned, problem-solving could not be achieved in the desired ways; cooperative game behaviours were often observed; when a child with special needs was in the classroom, the dynamics of peer interaction between the children differentiated; and, finally, the interventions of the teachers on the emerging problems were teacher-centered rather than child-centered and encouraging children to solve their problems. Teacher intervention often distanced the child with special needs

Keywords

• pre-school,peer interaction,game,teacher intervention

Çocukların Oyunlarındaki Akran Etkileşimleri Ve Ortaya Çıkan Sorunlarda Öğretmen Müdahalelerinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın, 36-72 aylık çocukların oyun etkinliklerinde akranları ile kurdukları etkileşimlerini ve bu etkileşimlerde meydana gelen çıkan sorunlarda öğretmenlerin müdahalelerini incelemek amaçlanmıştır. Araştırma temel nitel araştırma deseninde tasarlanmıştır. Çalışma grubunu 58 çocuk ve bu çocukların 4 okul öncesi öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, 4 okul öncesi eğitim sınıfındaki öğretmenlere ve bu öğretmenlerin sınıflarındaki çocuklara yönelik gerçekleştirilen gözlemler ile toplanmıştır. Haftada 2 gün olmak üzere 8 hafta boyunca toplam 16 saatlik gözlemler gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgularında: çocukların oynadıkları oyunlardaki dinamikler, çocukların cinsiyetlerine göre farklılaşmaktadır. Çocuklar birbirleri ile iletişimlerinde birbirlerine karşı fiziksel veya sözlü şiddet içeren davranışlar sergilemektedirler. Çocuklar arasında bir problem ya da tartışmalı bir durum ortaya çıktığında, çocuklar istendik yollarla çözüm gerçekleştirememektedirler. Oyunlarda işbirlikçi oyun davranışları sıklıkla gözlemlenmiştir. Bununla birlikte sınıfta özel gereksinimli çocuğun olması çocuklar arasındaki akran etkileşimlerinin dinamiklerini farklılaştırmaktadır ve son olarak öğretmenlerin ortaya çıkan sorunlara yönelik müdahalelerinin çocuklara aralarındaki problemi çözdürücü değil genellikle öğretmenin kendisinin karara varması şeklinde gerçekleşmektedir. Öğretmenlerin bu kararı genellikle özel gereksinimli çocuğu ortamdan uzaklaştırmak yönündedir.

Keywords

• okul öncesi eğitim,akran etkileşimi,oyun

References

1. Akgün, E., Yarar, M. Ve Dinçer, Ç. (2011). Okul öncesi öğretmenlerin sınıf içi etkinliklerde kullandıkları sınıf yönetimi stratejilerinin incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1(3), 1-9.
2. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 23- 28.
3. Bulut, M. S. ve İflazoğlu, A. (2007). Anasınıfı öğretmenleri ile öğretmen adaylarının sınıfta karşılaştıkları problem davranışlar ve bu davranışlara yönelik geliştirdikleri stratejiler: nitel bir çalışma örneği. Avrupa Birliği sürecinde okul öncesi eğitimin bugünü ve geleceği sempozyum kitabı. (Ed. N. Aral ve B. Tuğrul). Ya-Pa Yayınları.
4. Denham, S. A. (2007). Dealing with feelings: How children negotiate the worlds of emotions and social relationships. Cognition, Brain, Behavior, XI, (1), 1-48.
5. Dey, I. (1993). Qualitative Data Analysis: A User-Friendly Guide for Social Scientists. London: Routledge Publications.Erten, H. (2012). Okul öncesi eğitime devam eden 5-6 yaş çocuklarının sosyal beceri, akran ilişkileri ve okula uyum düzeyleri arasındaki ilişkilerin izlenmesi.
6. Fantuzzo, J., Sutton-Smith, B., Coolahan, K. C., Manz, P. H., Canning, S., & Debnam, D. (1995). Assessment of preschool play interaction behaviors in young low-income children: Pen interactive peer play scale. Early Childhood Research Quartely,10,105-120.
7. Gander, M. J. & Gardiner, H. W. (1998). Çocuk Ve Ergen Gelişimi, (Çev: Bekir Onur). Ankara: İmge Kitapevi.
8. Guralnick, M. J., Connor, R. T., Neville, B., & Hammond, M. A. (2006). Promoting the peer-related social development of young children with mild developmental delays: Effectiveness of a comprehensive intervention. American Journal on Mental Retardation, 111(5), 336-356.

9. Gülay, H. (2009). 5-6 Yaş Çocuklarının Sosyal Konumlarını Etkileyen Çeşitli Değişkenler, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, VI, 1, 104-121.
10. Gülay, H. (2011a). 5-6 Yaş Grubu Çocuklarda Okula Uyum ve Akran İlişkileri, Elektronik Soysal Bilimler Dergisi, 10, 36, 1-10.
11. Gülay, H. (2011c). Effects of Peer Relationships and Gender on Turkish Children’s Language Skills, Social Behaviour and Personality, 7, 39, 979-992.
12. Gülay, H. (2011d). The Evaulation of the Relationship Between the TV-Viewing and Peer Relations of Preschool Children, International Journal of Academic Research, 3, 2, 3, 922-930.
13. Holloway, I., & Wheeler, S. (1996). Qualitative research for nurses. Oxford: Blackwell Science Ltd Houser, J. (2015). Nursing research: reading, using, and creating evidence. (3rd ed.). Burlington: Jones ve Bartlett Learning.
14. Jayasekara, R. S. (2012). Focus groups in nursing research: methodological perspectives. Nursing Outlook, 60, 411-416.
15. Kabasakal, Z., Girli, A., Okun, B., Çelik, N., ve Vardarlı, G. (2008). Kaynaştırma öğrencileri, akran ilişkileri ve akran istismarı. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (23).
16. Koçak, N. ve Tepeli, K. (2006). 4-5 Yaş Çocuklarında Sosyal İlişkiler ve İşbirliği Davranışlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi, 1. Uluslar Arası Okul Öncesi Eğitim Kongresi, Ya-Pa Yayınları, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
17. Kozulin, A., Gindis, B., Ageyev, V. S., & Miller, S. M. (Eds.). (2003). Vygotsky's educational theory in cultural context. Cambridge University Press.
18. Lincoln, S. Y., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Thousand Oaks, CA: Sage,
19. Lindsey, W. E. (2002). Preschool Children’s Friednship and Peer Acceptance: Links to Social Competence, Child Study Journal, 32, 3, 145. Lindsey, E. W. and Colwell, M. J. (2003). Preschooler’s Emotional Competence Links to Pretend and Physical Play, Child Study Journal, 1, 33, 39-53.
20. McLeod, S. A. (2016). Bandura - social learning theory. 8 Ağustos 2018 tarihinde www.simplypsychology.org/bandura.html adresinden alınmıştır.
21. National Association for the Education of Young Children (NAEYC) Guidelines Revision. (2001). NAEYC standarts for early childhood Professional preparation. 8 Ağustos 2018 tarihinde http://www.naeyc.org/faculty/pdf/2001.pdf adresinden alınmıştır.
22. Ölçer, S. (2006). Okul Öncesi Eğitim kurumlarında öğretmen çocuk etkileşimi. Y.D. Ertürk, A.A. Gül, B.U. Nalcıoğlu, N.P. Öcel (Ed.). II. Uluslararası Çocuk ve İletişim Kongresi “İletişimin Çocuğa Etkisi.” (syf.1071-1094). İstanbul: İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi.
23. Önder, A. ve Gülay-Duman, H. (2006). Altı Yaş Çocuklarının Depresif Eğilim Düzeyleri ile Sosyometri Puanları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Avrupa Birliği Sürecinde Okul Öncesi Eğitimin Bugünü ve Geleceği Sempozyumu (Uluslar Arası Katılımlı) Kıbrıs: Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi, 198-207.
24. Peterson, M. A. (2001). An Examination Aggression and Self-Esteem in Preschoolers (Unpublished Master Thesis), Southern Connectiout State University, USA.
25. Schrumpf, F., Crawford, D. K., & Bodine, R. J. (1997). Peer mediation: Conflict resolution in schools: Program guide. Research Press.
26. Song, S. Y. (2006). The role of protective peers and positive peer relationships in scholl bullying: How can peers help ? Unpublished Doctoral Thesis. University of Nebraska, Nebraska.
27. Streubert, H. J., & Carpenter, D. R. (2011). Qualitative research in nursing. (5th ed.). Philadelphia: Lippincott Williams ve Wilkins.Sharts-Hopko, N. C. (2002). Assessing rigor in qualitative research. Journal of the Association of Nurses In Aids Care, 13 (4), 84-86.
28. Şen, B., & Özbey, Ş. (2017). Okul öncesi dönem çocuklarının duygusal zekâ düzeyleri ile akran ilişkileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Education Sciences, 12(1), 40-57.