THE INVESTIGATION OF ONLINE EDUCATION EXPERIENCES OF GRADUATE STUDENTS DURING THE PROCESS OF COVID-19 RESTRICTIONS (THE CASE OF THEOLOGY AND ISLAMIC SCIENCES EDUCATION PROGRAMS )

Abstract

The study of the attitudes of postgraduate students of the faculty of theology and Islamic sciences about online education is directly related to encounter their interests, needs and expectations, in other words, taking into account the characteristics of the learner. This situation is also seen as important for finding out the underlying reasons for the attitudes of graduate students of the faculty of theology and Islamic sciences towards online learning. It is also thought that examining students' attitudes towards online learning according to various variables will contribute to the correct design of the distance education process. It is applied of student’s opinions who continue their graduate programs on the online (online) education and training in the faculty of school of theology and Islamic sciences in this study. It is obtained data from the study and is used to determine the strengths and weaknesses of online theology/Islamic sciences graduate education, to explain the overall attitude levels of students to online learning, and to determine whether their overall attitude differs according to various variables. The study universe of the research is students who continued their postgraduate education programs in the field of theology/Islamic sciences of various universities during the spring semester of 2019-2020 and fall 2020-2021 and experienced the online education process due to COVID-19 limitations. In the study, a mixed model is adopted as a research method. Screening for the quantitative dimension and case study for the qualitative dimension of the research are opted. A screening model from quantitative research methods has been preferred and as a data collection tool; the questioner containing questions related to personal information is used with the necessary permissions of the "Online Learning Attitude Scale" developed by Usta, Ilker and Okur (2016) .containing survey questions to obtain students' opinions on online learning in the curriculum of graduate theology/Islamic sciences programs. It is used a questionnaire consisting of expressions in the form of students' special views to determine online theology/Islamic sciences programs by using some expression. This scale used in the research was applied to 200 students who continued their postgraduate education programs in the field of theology/Islamic sciences during the spring semester of 2019-2020 and fall 2020-2021 and experienced the online education process due to Covid-19 limitations. The reliability control of the scale was provided with the data obtained as a result of the application. Descriptive statistics were made in the SPSS package program to analyse the data obtained from the study group. In order to ensure that the findings obtained is supported by qualitative data, the examination quotation statements were included in the qualitative data obtained from the students. The results of the study has showed that the in the online education process perceptions of distance education of graduate students in theology and Islamic sciences differ according to gender, the willingness of instructor to use online education systems, the position of the university to their residence, the department in progress, and the internet connection status. It has been moreover found that students tend to view face-to-face education as more effective and preferable than online education. However, the scale of the findings from the survey findings and the findings from the qualitative data. They are considered it is understood to be done with more reasonable as a whole when statements; it is understood that the evaluations are made with a space-oriented approach to evaluations instead of general implications for graduate theology/ Islamic science programs. Accordingly, it is seen that it is even more meaningful which courses are more suitable for face-to-face, which one to run hybrid applications and which ones are more suitable for the online education model. Redesigning the online process within the scope of adult education, taking into account the changing roles of students again, can make a positive contribution. In addition, the need for interdisciplinary studies on the development of course materials appropriate to the online course processes for each discipline and the review of methods and techniques may be raised in order to make online graduate theology/Islamic sciences education processes more effective.

Keywords

• Religious Education
• Distance Education
• Theology Postgraduate Education
• Student Attitude
• COVID-19

COVİD-19 KISITLAMALARI SÜRECİNDE LİSANSÜSTÜ ÖĞRENCİLERİN ÇEVRİMİÇİ EĞİTİM DENEYİMLERİNİN İNCELENMESİ (İLAHİYAT VE İSLAMİ İLİMLER EĞİTİM PROGRAMLARI ÖRNEĞİ)

Öz

Bu çalışmada, ilahiyat ve İslami ilimler fakültesi lisansüstü programlarına devam eden öğrencilerin deneyimlemiş oldukları çevrimiçi (online) eğitim ve öğretimle ilgili görüşlerine başvurulmuştur. Çalışmadan elde edilen verilere göre, çevrimiçi ilahiyat/İslami ilimler lisansüstü eğitimlerinin güçlü ve zayıf yönleri belirlenmiş, öğrencilerin çevrimiçi öğrenmeye ilişkin genel tutum düzeylerinin açıklanmış, genel tutumlarının çeşitli değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediği ortaya konulmuştur.
Araştırmanın çalışma evreni 2019-2020 bahar dönemi ve 2020-2021 güz eğitim-öğretim dönemlerinde çeşitli üniversitelerin ilahiyat/İslami ilimler alanında lisansüstü eğitim programlarına devam eden ve COVİD-19 sınırlamaları nedeniyle çevrimiçi (online) eğitim sürecini deneyimlemiş olan öğrencilerdir.
Çalışmada araştırma yöntemi olarak karma model benimsenmiştir. Araştırmanın nicel boyutu için tarama, nitel boyutu için durum çalışması deseni benimsenmiştir. Veri toplama aracı olarak; kişisel bilgilere dönük soruların yer aldığı form, öğrencilerin lisansüstü ilahiyat/İslami ilimler programları özelinde çevrimiçi öğrenmeye ilişkin görüşlerini almak üzere anket sorularının yer aldığı form ile Usta, İlker ve Okur (2016) tarafından geliştirilen “Çevrimiçi Öğrenme Tutum Ölçeği” gerekli izinler alınarak kullanılmıştır. Ayrıca Çevrimiçi (online) eğitim öğrencisi olduğum lisansüstü eğitim için uygundur.”, “Daha iyi ve etkili bir lisansüstü eğitim için yüz yüze etkileşim gereklidir.”, “Çevrimiçi (online) eğitim lisansüstü eğitimde fırsat eşitliği sağlamaktadır.” ve “Lisansüstü eğitimin tamamını çevrimiçi (online) eğitim yoluyla almak isterdim.” şeklindeki ifadelerden oluşan anket formu kullanılarak öğrencilerin çevrimiçi ilahiyat/İslami ilimler programlarına özel görüşleri belirlenmeye çalışılmıştır. Dahası nicel verilerin nitel veriler çerçevesinde tartışılmasını sağlamak üzere, öğrencilerin çevrimiçi eğitim sürecini genel olarak değerlendirmelerine imkân veren açık uçlu soruların bulunduğu bir form uygulanmıştır.
Araştırmada kullanılan veri toplama araçları 200 öğrenciye uygulanmıştır. Uygulama sonucunda elde edilen verilerle ölçeğin güvenirlik kontrolü sağlanmıştır. Çalışma grubundan elde edilen verilerin analiz edilmesinde SPSS paket programından yararlanılmış, betimsel istatistikler yapılmıştır. Elde edilen bulguların nitel verilerle desteklenmesini sağlamak üzere öğrencilerin alıntılarına yer verilmiştir.
Çalışma bulguları ilahiyat ve İslami ilimler alanında lisansüstü eğitim alan öğrencilerinin uzaktan eğitim algıları; cinsiyet, öğretim elemanlarının çevrimiçi eğitim sistemlerini kullanmaya istekli olma, lisansüstü öğrenim görülen üniversite ile ikamet edilen yerin birbirine göre konumu, devam edilen anabilim dalı türü ile çevrimiçi eğitim sürecinde sahip olunan internet bağlantısı durumu değişkenlerine göre farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Dahası öğrencilerin yüz yüze eğitimi çevrimiçi eğitimden daha etkin ve tercih edilebilir görme eğiliminde oldukları saptanmıştır. Ancak ölçekten elde edilen bulgular, anket ifadelerinden elde edilen bulgular ve nitel veriden elde edilen bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde; lisansüstü ilahiyat/İslami ilimler programları için genel çıkarımlarda bulunmak yerine değerlendirmelerin alan odaklı bir yaklaşımla yapılmasının daha makul olduğu anlaşılmıştır. Buna göre hangi derslerin yüz yüze, hangilerinin çevrimiçi eğitim modeline daha uygun olduğunu tespit ederek hibrit uygulamaların işe koşulmasının daha anlamlı olacağı görülmüştür. Öğrencilerin değişen rolleri tekrar gözüne alınarak yetişkin eğitimi kapsamında çevrimiçi süreci yeniden tasarlamak olumlu katkı sağlayabilir. Ayrıca çevrimiçi lisansüstü ilahiyat/İslami ilimler eğitim süreçlerini daha etkin kılmak üzere her bir disiplin için çevrimiçi ders süreçlerine uygun ders materyallerinin geliştirilmesi, yöntem ve tekniklerin gözden geçirilmesi konusunda disiplinler arası çalışmalara duyulan ihtiyaç gündeme getirilebilir. Öte yandan çeşitli seminerler yoluyla uzaktan eğitim programlarıyla ilgili daha fazla deneyim ve tecrübe kazanmaları sağlanabilir. Öğrencilerle birlikte öğretim elemanlarının da uzaktan eğitime ilişkin olumlu tutum geliştirmeleri sağlanabilir.

Anahtar Kelimeler

• Din Eğitimi
• Uzaktan Eğitim
• İlahiyat Lisans Üstü Eğitim
• Öğrenci Tutumları
• Covid-19

Kaynakça

1. Ağır, F., Gür, H., ve Okçu, A. (2007). Uzaktan Eğitime Karşı Tutum Ölçeği Geliştirmesine Yönelik Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. 3(2), 128-139.
2. Altuntaş Yılmaz, N. (2020). Yükseköğreti̇m Kurumlarında Covid-19 Pandemi̇si̇ Süreci̇nde Uygulanan Uzaktan Eği̇ti̇m Durumu Hakkinda Öğrenci̇leri̇n Tutumlarının Araştırılması: Fi̇zyoterapi̇ ve Rehabi̇li̇tasyon Bölümü Örneği̇, Necmettin Erbakan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 3(1), 15-20.
3. Aşkar, P. (2003). Uzaktan eğitimde temel yaklaşımlar ve uzaktan eğitimde öğrenci (katılımcı) olmak. Program adı: Uzaktan Eğitim Teknolojileri ve TCMB’de Teknoloji Destekli Bilgisayar Eğitimi Konferansı, Ankara.
4. Ateş, A., ve Altun, E. (2008). Bilgisayar Öğretmeni Adaylarının Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(3), 125-145.
5. Aydın, M. vd. (2021). Covid-19 Pandemi Sürecindeki Uzaktan Öğreticilerin Yeterlilik Durumlarının Belirlenmesi, Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(3), 94-126 .
6. Bacanak, A. (2008). Fen ve teknoloji dersi performans değerlendirme formlarına yönelik oluşturulan web tabanlı programın etkililiğinin araştırılması (Doktora Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
7. Baki̇, A. ve Gökçek T. (2012). Karma Yöntem Araştırmalarına Genel Bi̇r Bakış, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42), 001-021.
8. Buluk, B., ve Eşi̇tti̇, B. (2020). Koronavi̇rüs (covi̇d-19) Süreci̇nde Uzaktan Eği̇ti̇mi̇n Turi̇zm Li̇sans Öğrenci̇leri̇ Tarafindan Değerlendi̇ri̇lmesi̇. Journal of Awareness, 5(3), 285-298.

9. Carr-Chellman, A., ve Duchastel, P. (2000). The ideal online course. British Journal of Educational Technology, 31(3), 229-241.
10. Çakın, M. ve Külekçi Akyavuz E. (2020). Covid-19 Süreci ve Eğitime Yansıması: Öğretmen Görüşlerinin İncelenmesi, International Journal of Social Sciences and Education Research 6 (2), 165-186.
11. Çiçek, İ. vd. (2020). Covıd-19 ve Eğitim, Milli Eğitim Dergisi, Salgın Sürecinde Türkiye'de ve Dünyada Eğitim, 1091-1104 .
12. Creswell, J. W. (2017). Eğitim Araştırmaları: Nicel ve Nitel Araştırmanın Planlanması, Yürütülmesi ve Değerlendirilmesi. İstanbul: Edam Yayınları.
13. Creswell, J. W. ve Plano Clark V. L. (2015). Karma Yöntem Araştırmaları Tasarımı ve Yürütülmesi. Ankara: Anı Yayıncılık.
14. Erkuş, A. (2016). Psikolojide Ölçme ve Ölçek Geliştirme-I. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
15. Glazier, R., ve Harris, H. S. (2020). Common Traits of the Best Online and Face-to-Face Classes: Evidence from Student Surveys.
16. Genç, Z. S. vd. (2020). Pandemi (Covid-19) Sürecindeki Uzaktan Eğitim Uygulamalarına İlişkin Lisansüstü Öğrenci Görüşleri, . Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi , 134-158.
17. Gündüz, A. Y. (2013). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitim algısı (Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
18. Gürbüz, S., ve Şahin, F. (2014). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (Felsefe-Yöntem-Analiz). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
19. Holmberg, B. (1995). Theory And Practice of Distance Education. London: Routtedge.
20. İnce, F. ve Evcil F. Y. (2020). Covid-19’un Türkiye’deki İlk Üç Haftası. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(2), 236-241.
21. İslamoğlu, H., ve Alnıaçık, Ü. (2016). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. İstanbul: Beta Yayıncılık.
22. İşman, A. (2011). Uzaktan Eğitim. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
23. Jaggars, S. S. (2014). Full article: Choosing Between Online and Face-to-Face Courses: Community College Student Voices. American Journal of Distance Education, 28(1), 27-38.
24. Karagöz, Y. (2016). İstatistiksel Analizler. Ankara: Nobel Yayıncılık,.
25. Kaya, Z. (2002). Uzaktan Eğitim. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
26. Kaymakcan, R. vd. (2013). Paydaşlarına Göre İlahiyat Lisans Tamamlama (İLİTAM) Programının Değerlendirilmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 11(26), 71-110.
27. Korucu, A. T. ve Kabak, K. (2020).Türkiye'de Hibrit Öğrenme Uygulamaları ve Etkileri: Bir Meta Analiz Çalışması, Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dergisi, 2(2), 88-112
28. Levy, Y. (2007). Comparing dropouts and persistence in e-learning courses. Computers ve Education, 48, 185-204.
29. Maushak, N. J., ve Ellis, K. A. (2003). Attitudes of Graduate Students toward Mixed-Medium Distance Education. Quarterly Review of Distance Education, 4(2), 129-141.
30. Mercan, A. (2018). Üniversite Öğrencilerinin Uzaktan Eğitim ile İlgili Görüşleri ve Hazırbulunuşlukları: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Örneği (Yüksek Lisans Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Afyon.
31. Özbay, Ö. (2015). Dünyada ve Türki̇ye’de Uzaktan Eği̇ti̇mi̇n Güncel Durumu. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, (5), 376-394.
32. Özer, B. (2011). Uzaktan Eğitim Programlarının Öğrenci ve Öğretim Üyesi Görüşleri Açısından Değerlendirilmesi (Sakarya Üniversitesi Örneği) (Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
33. Özkul, A. E., ve Aydın, C. H. (2012). Öğrenci Adaylarının Açık ve Uzaktan Öğrenmeye Yönelik Görüşleri. Program adı: Akademik Bilişim’12 - XIV. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri (1 - 3 Şubat 2012) Uşak Üniversitesi.
34. Pallant, Julie. (2017). SPSS Kullanma Kılavuzu. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
35. Selçuk, M., Sözen, H., Şimşek, V., ve İpek, Y. (2021). Full article: The Online Learning Experience of Theology Students in Turkey during the COVID-19 Pandemic: A New Disposition for RE? The official journal of the Religious Education Association, 116(1), 74-90.
36. Simonson, M., Smaldino, S. E., ve Albright, M. (2003). Teaching and Learning at a Distance:Foundations of Distance Education. Boston; New York; Paris etc.
37. Şen, B., Atasoy, F., ve Aydın, N. (2010). Düşük Maliyetli Web Tabanlı Uzaktan Eğitim Sistemi Uygulaması. Program adı: Akademik Bilişim’10 - XII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri (10 - 12 Şubat 2010), Muğla.
38. USDLA. (2020). United States Distance Learning Association. Geliş tarihi 25 Mayıs 2021, gönderen https://usdla.org/
39. Usta, İ., Uysal, Ö., ve Okur, M. R. (2016). Çevrimiçi Öğrenme Tutum Ölçeği: Geliştirilmesi, Geçerliği ve Güvenirliği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2215-2222.
40. Uşun, S. (2006). Uzaktan Eğitim. Ankara: Nobel Yayıncılık.
41. Uzun, A. M., Ünal, E., ve Yamaç, A. (2013). Service teachers' academic achievements in online distance education: the roles of online self-regulation and attitudes. Turkish Online Journal of Distance Education- TOJDE, 14(2), 131-140
42. Yağan, S. A. (2021). Üniversite Öğrencilerinin COVID-19 Salgını Sürecinde Yürütülen Uzaktan Eğitime Yönelik Tutum ve Görüşleri, Akademik Platform Eğitim ve Değişim Dergisi (1), 147-174
43. Yalın, H. İ. (2001). Öğretim Teknolojileri ve Materyal Geliştirme. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
44. Yıldırım A. ve Şimşek H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
45. Yıldız, S. (2016). Pedagojik Formasyon Eğitimi̇ Alan Öğrencilerin Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumları. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 301-329.